Кіріспе

Британдық армия офицері және Виктория Крестінің иегері, философ Бригад генерал сэр Джон Эдмонд Гоф (25 қазан 1871 – 22 ақпан 1915), британдық армия офицері және Виктория Крестінің иегері болған, бұл британдық және Достас елдерінің қарулы күштеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда.

Ерте әскери мансап

"Джонни" деп танылған Гоф, генерал сэр Чарльз Гофтың ұлы және генерал сэр Хью Гофтың немересі болды. Екеуі де 1857 жылғы Үндістан көтерілісі кезінде Виктория кресімен марапатталды. Бұл отбасыға әкесі, ағасы және (әкесінің) ұлы бір уақытта Виктория кресіне ие болудың сирек мүмкіндігін берді. Ол сонымен қатар Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батыс майданында британдық Бесінші армияны басқарған генерал сэр Хьюберт Гофтың (1870–1963) кіші інісі болды. Гоф 1891 жылдың 12 наурызында атқыштар бригадасында (Принц-консорттың жеке жасағы) екінші лейтенант болып тағайындалды және 1893 жылдың 6 желтоқсанында лейтенант дәрежесіне көтерілді. 1896 жылы Британдық Орталық Африкада, 1898 жылы Суданда қызмет етті және Критті оккупациялауға (1898–99) қатысты. 1898 жылдың 5 желтоқсанында капитандыққа көтеріліп, 1899 жылдан 1902 жылға дейін Екінші Бур соғысында қызмет етті, 1900 жылдың 29 қарашасында майор шеніне ие болды. Соғыс 1902 жылдың маусымында аяқталғаннан кейін Гоф Кейптауннан шілде айының соңында Саутгемптонға келген бірнеше офицердің қатарында болды. 1902 жылдың соңында ол Ұлыбританиядан Бербераға, Сомалиленд далалық күштерінің ұшу колоннасында штаб офицері ретінде, үшінші Сомалиленд экспедициясы кезінде Британдық Сомалилендте қызмет ету үшін кетті. 1904–1905 жылдары Камберлидегі Армия штабы колледжінде оқыды, 1909 жылы Сомалилендке қайта оралды, содан кейін 1909 жылдан 1913 жылға дейін соғыс тақырыбы бойынша беделді лекторы ретінде колледжге оралды.

Викторияның кресті

Гоф 31 жаста болған және үшінші Сомалиленд экспедициясы кезінде Виктория кресімен марапатталғанда, «The Rifle Brigade (Prince Consort's Own)» бригадасының штаб-капитаны болды. 1903 жылғы 22 сәуірде Гоф марш жасап келе жатқан колоннаға қолбасшылық етіп тұрғанда, Британдық Сомалилендтегі Даратолех маңында Дирие Гууренің Даравиш әскерінен басым күштер шабуыл жасады. Сәтті қорғаныс жүргізгеннен кейін, сосын шайқасып шегініс жасаған Гоф, екі капитанға (Уильям Джордж Уокер және Джордж Мюррей Ролланд) көмектесу үшін қайта оралды. Капитандар мерт болып жатқан офицерге көмектесіп жатыр. Олар жараланған офицерді түйеге мінгізіп, бірақ ол қайтадан жараланып, дереу көз жұмды. Екі капитан өз іс-қимылдары үшін Виктория кресіне ие болды. Дегенмен, Гоф оқиғадағы өз үлесін азайтып көрсетті. Шындық тек жыл соңында ғана анықталды, Гоф та лайықты марапатқа ие екенін көрсетті. Сөйтіп, 1904 жылғы қаңтарда Виктория кресімен марапатталды. 1904 жылғы 29 ақпанда король Эдуард VII Букингем сарайында оған медаль табыс етті. 1907 жылғы тамыз айында корольдің жеке көмекшісі болып тағайындалды.

Карра оқиғасы

Бірінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында Гоф генерал-лейтенант сэр Дуглас Хейгтің штаб бастығы болды. Ол 1914 жылғы наурыздағы Кураг оқиғасында атсалысты, онда оның інісі және Ирландиядағы басқа да атты әскер офицерлері Дублиннен басқарылатын ирландиялық мемлекет құрамына кіргісі келмейтін Ульстер протестанттарын күштеп бағынудан гөрі отставкаға шығумен қорқытты. Гоф қызметтен шеттетілген інісімен бірге 1914 жылғы 22 наурыздағы жексенбі күні таңертең Лондонда генерал-адъютант Эвартпен кездесуге қатысты, онда Губерт Ольстер халқына қарсы тікелей бұйрыққа бағынатынын мәлімдеді. Джонни 23 наурызда Әскери министрлікте болғанда, Френч (CIGS) Губерттің Кабинет құжатына түзету енгізу туралы талабына келісті. Френч бұл мәселені жедел шешу қажеттігіне сенген болуы мүмкін, өйткені ол сол күні түстен кейін Хейгтен інісі жазаланса, Альдершот командасының барлық офицерлері отставкаға кететінін естіген.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Гоф 1914 жылдың тамызының ортасында британдық экспедициялық корпусымен бірге Дуглас Хейгтің І корпусының штаб бастығы ретінде Францияға бригадир генерал шенімен барды. 1915 жылдың басында Хейгке жаңа құрылған Британдық бірінші армияның басшылығын берген кезде ол Хейгтің бас штаб офицері қызметін жалғастырды. 1915 жылдың ақпан айында Нойв-Шапельдегі алдағы шабуылды жоспарлау жұмыстарында болғанда Гоф британдық жаңа армияның бірінші дивизиясына қолбасшылық етуге таңдалды. Бұл тағайындама 1915 жылдың наурыз айында басталуы тиіс еді және генерал-майор шеніне өкімет етуді білдіретін еді.

Өлім

1915 жылғы 20 ақпанда Гоф өзінің бұрынғы батальонына, 2-ші батальонға, "Фейлер бригадасына" Фаукиссартта, Неув-Шапельден солтүстікке қарай 3 шақырым, Оберден батысқа қарай 2 шақырым жердегі штаб-пәтердегі офицерлер клубында түскі асқа барды. Ол жаңа дивизияның құрамасын басқару үшін Британ аралдарына аттануға дайын тұрғанда, жаудан соққан кездейсоқ оқтан құрсағына тиді, бұл оқ оны өлімге жеткізді. Бұл оқиға өте қайғылы болды, себебі оған тиген оқ неміс шебінен шамамен 1000 метр қашықтықтан бір рет атылған деп есептелді. Ол жақын маңдағы Эстейерде орналасқан 25-ші далалық госпитальға жеткізілді, ол майдан желісінен 7 шақырымдай қашықтықта болды. Ол жарақатынан көз жұмды және 1915 жылғы 22 ақпанның таңында қайтыс болды. Оның денесі сол күні Арментьерден оңтүстік-батысқа қарай 11 шақырым жерде орналасқан Эстейерс коммуналық зиратында II учаскесінде, А қатарында, 7 нөмірінде жерленді. 1915 жылғы 20 сәуірде Гофқа өлімнен кейін орден берілді, ал 1915 жылғы 22 сәуірде ол ККБ орденімен марапатталды.

Бағалаулар

1914 жылдың қараша айында Гогойдың айтқан, 1918 жылдың наурыз айындағы қараңғы күндері шабыттандырып қайталайтын әйгілі сөзі болды. "Дұшпанның төменгі қыратқа шабуылдап келе жатқанын көргенде, оның штаб офицерлерінің бірі шайқастың шешілгенін айтты. Гогой көзі оттай жанарған күйде бұрылып, "Құдай осы шайтандардың жеңіске жетісіне жол бермейді!" деп айғайлады. Джоннидің қазасы Хейгтің өте құрылтайлы, бірақ сынсыз болмаған кеңесшісінен айырды. Егер Джонни дивизияға қолбасшылық еткенде, көптеген замандастары болжағандай, әскерде одан да биікке көтерілер еді. Джонни стратегиялық тұрғыдан берік "батысшыл" және "жауынгерлік генерал" болды. Джонни тірі болғанда, армия жоғарғы басшылығының Батыс майданына және сол майдандағы стратегиялық шабуылдарға деген адалдығы өзгермес еді, бірақ ол Штаб колледжінде көрсеткендей, ол ең жоғары реалист еді және осы шабуылдардың барысы оның ықпалымен, әсіресе Дуглас Хейгпен қарым-қатынас орнату қабілеті арқылы өзгертілуі мүмкін еді. Оның замандасы, генерал сэр Джордж Барроу Джон Гофты "ХХ ғасырдың Баяр шевальесі, егер ол тірі болса, британ армиясының ең жоғарғы сатысына дейін жетер еді" деп сипаттады. Бір жағынан, Хьюберт Гоф ағасының орнын басып, Хейгтің кеңесшісі болды.

Ескерткіштер

Винчестер соборында Гофқа ескерткіш орнатылған; оның Виктория кресі медалі Англияның Винчестер қаласындағы Корольдік жасыл жакеттер (Рифльдер) мұражайында көрсетілген.