Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армия офицері және Виктория Крестінің иегері, философ Бригад генерал сэр Джон Эдмонд Гоф (25 қазан 1871 – 22 ақпан 1915), британдық армия офицері және Виктория Крестінің иегері болған, бұл британдық және Достас елдерінің қарулы күштеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда.
British Army officer and recipient of the Victoria Cross
the philosopher
Brigadier General Sir John Edmond Gough (25 October 1871 – 22 February 1915), was a British Army officer and a recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте әскери мансап
"Джонни" деп танылған Гоф, генерал сэр Чарльз Гофтың ұлы және генерал сэр Хью Гофтың немересі болды. Екеуі де 1857 жылғы Үндістан көтерілісі кезінде Виктория кресімен марапатталды. Бұл отбасыға әкесі, ағасы және (әкесінің) ұлы бір уақытта Виктория кресіне ие болудың сирек мүмкіндігін берді. Ол сонымен қатар Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батыс майданында британдық Бесінші армияны басқарған генерал сэр Хьюберт Гофтың (1870–1963) кіші інісі болды. Гоф 1891 жылдың 12 наурызында атқыштар бригадасында (Принц-консорттың жеке жасағы) екінші лейтенант болып тағайындалды және 1893 жылдың 6 желтоқсанында лейтенант дәрежесіне көтерілді. 1896 жылы Британдық Орталық Африкада, 1898 жылы Суданда қызмет етті және Критті оккупациялауға (1898–99) қатысты. 1898 жылдың 5 желтоқсанында капитандыққа көтеріліп, 1899 жылдан 1902 жылға дейін Екінші Бур соғысында қызмет етті, 1900 жылдың 29 қарашасында майор шеніне ие болды. Соғыс 1902 жылдың маусымында аяқталғаннан кейін Гоф Кейптауннан шілде айының соңында Саутгемптонға келген бірнеше офицердің қатарында болды. 1902 жылдың соңында ол Ұлыбританиядан Бербераға, Сомалиленд далалық күштерінің ұшу колоннасында штаб офицері ретінде, үшінші Сомалиленд экспедициясы кезінде Британдық Сомалилендте қызмет ету үшін кетті. 1904–1905 жылдары Камберлидегі Армия штабы колледжінде оқыды, 1909 жылы Сомалилендке қайта оралды, содан кейін 1909 жылдан 1913 жылға дейін соғыс тақырыбы бойынша беделді лекторы ретінде колледжге оралды.
Gough, known as "Johnnie", was the son of General Sir Charles Gough, and nephew of General Sir Hugh Gough, both of whom won Victoria Crosses during the Indian Mutiny in 1857. This gave the family the rare distinction of holding the VC simultaneously by father, brother and (father's) son. He was also the younger brother of General Sir Hubert Gough (1870–1963), who led the British Fifth Army on the Western Front during the First World War. Gough was commissioned a second lieutenant in the Rifle Brigade (The Prince Consort's Own) on 12 March 1891, and promoted to lieutenant on 6 December 1893. He served in British Central Africa in 1896, the Sudan in 1898, and took part in the Occupation of Crete (1898–99). Promoted to captain on 5 December 1898, he served in the Second Boer War from 1899 until 1902, and received a brevet rank of major on 29 November 1900. After the war ended in June 1902, Gough was among a number of officers who left Cape Town on the in late July, arriving in Southampton the following month. In late 1902 he left the United Kingdom for Berbera, to be a Staff Officer in a Flying column in the Somaliland Field Force, serving in British Somaliland during the Third Somaliland Expedition. He attended the Army Staff College at Camberley in 1904–05, was back in Somaliland in 1909, then returned to the college as an influential lecturer on war studies from 1909 to 1913.
Викторияның кресті
Гоф 31 жаста болған және үшінші Сомалиленд экспедициясы кезінде Виктория кресімен марапатталғанда, «The Rifle Brigade (Prince Consort's Own)» бригадасының штаб-капитаны болды. 1903 жылғы 22 сәуірде Гоф марш жасап келе жатқан колоннаға қолбасшылық етіп тұрғанда, Британдық Сомалилендтегі Даратолех маңында Дирие Гууренің Даравиш әскерінен басым күштер шабуыл жасады. Сәтті қорғаныс жүргізгеннен кейін, сосын шайқасып шегініс жасаған Гоф, екі капитанға (Уильям Джордж Уокер және Джордж Мюррей Ролланд) көмектесу үшін қайта оралды. Капитандар мерт болып жатқан офицерге көмектесіп жатыр. Олар жараланған офицерді түйеге мінгізіп, бірақ ол қайтадан жараланып, дереу көз жұмды. Екі капитан өз іс-қимылдары үшін Виктория кресіне ие болды. Дегенмен, Гоф оқиғадағы өз үлесін азайтып көрсетті. Шындық тек жыл соңында ғана анықталды, Гоф та лайықты марапатқа ие екенін көрсетті. Сөйтіп, 1904 жылғы қаңтарда Виктория кресімен марапатталды. 1904 жылғы 29 ақпанда король Эдуард VII Букингем сарайында оған медаль табыс етті. 1907 жылғы тамыз айында корольдің жеке көмекшісі болып тағайындалды.
Gough was 31 years old, and a brevet major in The Rifle Brigade (Prince Consort's Own) during the Third Somaliland Expedition when the following event took place for which he was awarded the Victoria Cross. On 22 April 1903, Gough was in command of a column on the march which was attacked by an enemy force in superior numbers, that is the Darawiish army of Diiriye Guure near Daratoleh, British Somaliland. After conducting a successful defence, then a fighting withdrawal, Gough came back to help two captains (William George Walker and George Murray Rolland). The captains were helping a mortally wounded officer. They managed to get the wounded officer onto a camel, but then he was wounded again and died immediately. The two captains won the VC for their actions. However, Gough played down his own part in the event. It was not until late in the year that the true story came out indicating that Gough was equally deserving of recognition. He was subsequently awarded the Victoria Cross in January 1904. The King Edward VII presented the medal to him at Buckingham Palace on 29 February 1904. He was appointed an Aide de Camp to the King in August 1907.
Карра оқиғасы
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында Гоф генерал-лейтенант сэр Дуглас Хейгтің штаб бастығы болды. Ол 1914 жылғы наурыздағы Кураг оқиғасында атсалысты, онда оның інісі және Ирландиядағы басқа да атты әскер офицерлері Дублиннен басқарылатын ирландиялық мемлекет құрамына кіргісі келмейтін Ульстер протестанттарын күштеп бағынудан гөрі отставкаға шығумен қорқытты. Гоф қызметтен шеттетілген інісімен бірге 1914 жылғы 22 наурыздағы жексенбі күні таңертең Лондонда генерал-адъютант Эвартпен кездесуге қатысты, онда Губерт Ольстер халқына қарсы тікелей бұйрыққа бағынатынын мәлімдеді. Джонни 23 наурызда Әскери министрлікте болғанда, Френч (CIGS) Губерттің Кабинет құжатына түзету енгізу туралы талабына келісті. Френч бұл мәселені жедел шешу қажеттігіне сенген болуы мүмкін, өйткені ол сол күні түстен кейін Хейгтен інісі жазаланса, Альдершот командасының барлық офицерлері отставкаға кететінін естіген.
Prior to the outbreak of the First World War, Gough was chief of staff to Lieutenant General Sir Douglas Haig at Aldershot Command. He played a role in the Curragh Incident in March 1914, in which his brother and other cavalry officers stationed in Ireland threatened to resign rather than coerce Ulster Protestants who had no wish to be part of an Irish state governed from Dublin. Gough accompanied his brother, who had been suspended from duty, to a meeting in London with the Adjutant General Ewart on the morning of Sunday 22 March 1914, where Hubert confirmed that he would have obeyed a direct order to move against the Ulster population. Johnnie was in the War Office on 23 March, when French (CIGS) agreed to Hubert's demand that he amend a Cabinet document to promise that the British Army would not be used to enforce Irish Home Rule on Ulster. French may have been acting in the belief that the matter needed to be resolved quickly after learning from Haig that afternoon that all the officers of Aldershot Command would resign if Hubert were punished.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Гоф 1914 жылдың тамызының ортасында британдық экспедициялық корпусымен бірге Дуглас Хейгтің І корпусының штаб бастығы ретінде Францияға бригадир генерал шенімен барды. 1915 жылдың басында Хейгке жаңа құрылған Британдық бірінші армияның басшылығын берген кезде ол Хейгтің бас штаб офицері қызметін жалғастырды. 1915 жылдың ақпан айында Нойв-Шапельдегі алдағы шабуылды жоспарлау жұмыстарында болғанда Гоф британдық жаңа армияның бірінші дивизиясына қолбасшылық етуге таңдалды. Бұл тағайындама 1915 жылдың наурыз айында басталуы тиіс еді және генерал-майор шеніне өкімет етуді білдіретін еді.
Gough went to France as a brigadier general in mid August 1914 with the British Expeditionary Force, as chief of staff to Douglas Haig's I Corps. In early 1915 he continued as Haig's principal staff officer when Haig was given command of the newly created British First Army. By February 1915 whilst working on planning for the forthcoming attack at Neuve Chapelle, Gough was chosen to command one of the British New Army divisions. This appointment was due to commence sometime in March 1915 and would have entailed his promotion to the rank of major general.
Өлім
1915 жылғы 20 ақпанда Гоф өзінің бұрынғы батальонына, 2-ші батальонға, "Фейлер бригадасына" Фаукиссартта, Неув-Шапельден солтүстікке қарай 3 шақырым, Оберден батысқа қарай 2 шақырым жердегі штаб-пәтердегі офицерлер клубында түскі асқа барды. Ол жаңа дивизияның құрамасын басқару үшін Британ аралдарына аттануға дайын тұрғанда, жаудан соққан кездейсоқ оқтан құрсағына тиді, бұл оқ оны өлімге жеткізді. Бұл оқиға өте қайғылы болды, себебі оған тиген оқ неміс шебінен шамамен 1000 метр қашықтықтан бір рет атылған деп есептелді. Ол жақын маңдағы Эстейерде орналасқан 25-ші далалық госпитальға жеткізілді, ол майдан желісінен 7 шақырымдай қашықтықта болды. Ол жарақатынан көз жұмды және 1915 жылғы 22 ақпанның таңында қайтыс болды. Оның денесі сол күні Арментьерден оңтүстік-батысқа қарай 11 шақырым жерде орналасқан Эстейерс коммуналық зиратында II учаскесінде, А қатарында, 7 нөмірінде жерленді. 1915 жылғы 20 сәуірде Гофқа өлімнен кейін орден берілді, ал 1915 жылғы 22 сәуірде ол ККБ орденімен марапатталды.
On 20 February 1915 Gough was visiting his old Battalion, the 2nd Battalion, The Rifle Brigade, in the line at Fauquissart, about 3 km north of Neuve Chapelle, about 2 km west of Aubers to luncheon at its H. Q. 's Officers' Mess before his imminent departure to the British Isles to assume the command of a new division. Whilst in the line he was hit in the abdomen by a chance ricochet of a German bullet which mortally wounded him. The event was an unlucky one as the bullet that struck him was thought to have been a single shot fired from approximately 1000 yards away from somewhere in the German lines. He was conveyed to the 25th Field Ambulance at nearby Estaires, about 7 km behind the front line, where he succumbed to the wound and died in the early morning of 22 February 1915. His body was buried that afternoon in Estaires Communal Cemetery, located 7 miles to the South West of Armentières, in Plot II, Row A, Grave No. 7. On 20 April 1915 Gough was posthumously knighted, being gazetted KCB on 22 April 1915.
Бағалаулар
1914 жылдың қараша айында Гогойдың айтқан, 1918 жылдың наурыз айындағы қараңғы күндері шабыттандырып қайталайтын әйгілі сөзі болды. "Дұшпанның төменгі қыратқа шабуылдап келе жатқанын көргенде, оның штаб офицерлерінің бірі шайқастың шешілгенін айтты. Гогой көзі оттай жанарған күйде бұрылып, "Құдай осы шайтандардың жеңіске жетісіне жол бермейді!" деп айғайлады. Джоннидің қазасы Хейгтің өте құрылтайлы, бірақ сынсыз болмаған кеңесшісінен айырды. Егер Джонни дивизияға қолбасшылық еткенде, көптеген замандастары болжағандай, әскерде одан да биікке көтерілер еді. Джонни стратегиялық тұрғыдан берік "батысшыл" және "жауынгерлік генерал" болды. Джонни тірі болғанда, армия жоғарғы басшылығының Батыс майданына және сол майдандағы стратегиялық шабуылдарға деген адалдығы өзгермес еді, бірақ ол Штаб колледжінде көрсеткендей, ол ең жоғары реалист еді және осы шабуылдардың барысы оның ықпалымен, әсіресе Дуглас Хейгпен қарым-қатынас орнату қабілеті арқылы өзгертілуі мүмкін еді. Оның замандасы, генерал сэр Джордж Барроу Джон Гофты "ХХ ғасырдың Баяр шевальесі, егер ол тірі болса, британ армиясының ең жоғарғы сатысына дейін жетер еді" деп сипаттады. Бір жағынан, Хьюберт Гоф ағасының орнын басып, Хейгтің кеңесшісі болды.
Gough was quoted as making a famous remark in November 1914 that was to be repeated as inspirational in the dark days of March 1918. "As he watched the enemy swarming over a low ridge one of his staff said the fight was decided. Gough turned with his eyes ablaze and exclaimed: 'God will never let those devils win.'" "Through Johnnie's death Haig lost a sounding board which was highly constructive yet far from uncritical. Had Johnnie gone on to command a division then it seems almost certain that, as predicted by so many contemporaries, he would have risen much further in the army. Johnnie was a convinced 'westerner' in strategic terms and a 'fighting general'. The army high command's commitment to the Western Front and to strategic offensives on that front would not have changed had Johnnie lived, but as he had demonstrated in his Staff College days he was a supreme realist and the conduct of these offensives might well have been modified by his influence with and, especially, by his ability to relate to Douglas Haig." A contemporary, General Sir George Barrow, described John Gough as "a twentieth century Chevalier Bayard, had he lived he might have gone to the top of the British Army". To some extent Hubert Gough replaced his brother as Haig's sounding board.
Ескерткіштер
Винчестер соборында Гофқа ескерткіш орнатылған; оның Виктория кресі медалі Англияның Винчестер қаласындағы Корольдік жасыл жакеттер (Рифльдер) мұражайында көрсетілген.
There is a memorial to Gough in Winchester Cathedral; his Victoria Cross medal is displayed at the Royal Green Jackets (Rifles) Museum, in Winchester, England.