Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ұлттық жаңғырту ұйымы (ҰЖҰ) – Тринидад және Тобагодағы саяси партия. Партия 1981 жылғы жалпы сайлауда екінші көп дауыс жинады, бірақ бірде-бір мандат жеңіп алмады. 1986 жылғы сайлауға дейін ол жаңа Ұлттық жаңғырту одағына бірікті.
The Organisation for National Reconstruction (ONR) was a political party in Trinidad and Tobago. The party received the second highest number of votes in the 1981 general elections, but failed to win a seat. Prior to the 1986 elections it merged into the new National Alliance for Reconstruction.
Тарих
Партияны 1973 жылы премьер-министр Эрик Уильямс саясаттан кету туралы шешімін кері қайтарғанда, биліктегі Халықтық Ұлттық Қозғалыстан кеткен Карл Хадсон Филлипс құрды. Хадсон Филлипс Уильямстың орнын басуға басты үміткер болған, бірақ Уильямс қайтып келгеннен кейін партияны жетекші етуге еркіндік білдірген адамға орын қалмады. Хадсон Филлипс 1974 жылы Тринидад және Тобагоның Ұлттық Жер Жалға алушылар мен Салық Төлеушілер қауымдастығын құрды, ол орталық-оңшыл бағытты ұстанды. Орта және жоғарғы топ арасында қолдау базасын құрғаннан кейін, ол 1980 жылы ONR партиясын іске қосты. 22,2% дауысқа ие болғанына қарамастан, партия бірде-бір орын жеңе алмады, ал Біріккен Еңбек Фронты (15,2% дауыс алған) он орын жеңіп алды. Бұл сәтсіздік ONR-ді сайлауға дейін Ұлттық Одақ ретінде біріккен басқа оппозициялық партиялармен жақындасуға итерді. 1983 жылғы жергілікті сайлауда ONR 120 жергілікті өкілдік орынның 26-сын жеңіп алды, ал Ұлттық Одақ 40 орын жеңіп алды. Бұл 1959 жылдан бері алғаш рет ПНМ Тринидадтағы кез келген сайлауда көпшілік орындарды жеңе алмады (DAC 1980 жылы Тобаго Ассамблеясының палатасын бақылауға алды). Осы жетістіктен кейін Ұлттық Одақты құрайтын үш партия және ONR бірігіп, Ұлттық Қайта Құру Альянсын құрды. 1986 жылғы жалпы сайлауда NAR парламенттегі 36 орынның 33-ін жеңіп, жаңа үкімет құра алды. Хадсон Филлипс NAR үкіметінде маңызды рөл атқармады (Басдео Пандайдың сөзіне сүйенсек, бұл Хадсон Филлипс пен NAR-дың «компромистік» көшбасшысы А.Н.Р. Робинсон арасындағы антагонизмге байланысты болды). Алайда, басқа да бірнеше ONR мүшелері NAR үкіметінде маңызды лауазымдарға тағайындалды. NAR тарағаннан кейін ONR-дің көптеген бұрынғы мүшелері Біріккен Ұлттық Конгресске қосылды, ал қалғандары PNM-ге оралды.
The party was founded by Karl Hudson Phillips, who had resigned from the ruling People's National Movement in 1973 when Prime Minister Eric Williams reversed his decision to resign from politics. Hudson Phillips had been the main contender to succeed Williams once Williams returned there was no longer room for a person who had openly expressed an interest in leading the party. Hudson Phillips went on to form the 'National Land Tenants and Ratepayers Association of Trinidad and Tobago in 1974, a right of centre body. After building a support base among the middle and upper classes, he launched the ONR in 1980. Despite receiving 22.2% of the vote, the party failed to win any seats, whilst the United Labour Front (which had received 15.2% of the vote) won ten seats. This setback led to the ONR forging a closer relationship with the other opposition parties, which had organised themselves as the National Alliance prior to the elections. In the 1983 local elections the ONR won 26 of the 120 local government seats, while the National Alliance won 40. This was the first time since 1959 that the PNM had not won the majority of seats contested in any election in Trinidad (the DAC had taken control of the Tobago House of Assembly in 1980). Following on this success, the three parties making up the National Alliance and the ONR merged to form a single party, the National Alliance for Reconstruction. In the 1986 general elections the NAR won 33 of the 36 seats in Parliament and was able to form the new government. Hudson Phillips did not take a major role in the NAR government (according to Basdeo Panday this was because of animosity between Hudson Phillips and A. N. R. Robinson, the "compromise" leader of the NAR). However, several other ONR members held prominent posts in the NAR government. After the NAR folded, many former ONR members joined the United National Congress, while others returned to the PNM.