Жүрек қуыстарының радионуклидтік ангиографиясы – жүрек жеткіліксіздігін диагностикалауға арналған, жүрек бөлмелерінің қызметін бағалайтын ядролық медицина әдісі. MUGA сканилеуі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ядролық медицина жүрек қарыншаларын бейнелеу
Nuclear medicine imaging the ventricles of the heart
Радионуклидтік ангиография – жүректің оң және сол қарыншаларының жұмысын көрсетуге маманданған ядролық медицинаның бір саласы, бұл жүрек жеткіліксіздігіне қатысты дұрыс диагностикалық шаралар қабылдауға мүмкіндік береді. Ол пациентке радиофармацевтикалық препаратты енгізуді және гамма-камераны қолдануды қамтиды. МУГА сканилеуі (көпке бөлінетін алу) жүрек циклінің әртүрлі кезеңдерінде іске қосылатын (қақпалы) алуды қамтиды. МУГА сканилеуі тепе-теңдіктегі радионуклидтік ангиокардиография, радионуклидтік вентрикулография (RNVG) немесе қақпалы қан ағыны бейнелеуі, сондай-ақ SYMA сканилеуі (синхронды көпке бөлінетін алу сканилеуі) деп те аталады. Бұл бейнелеу әдісі жүрек соғысының кино түріндегі суретін ұсынады және мамаға жекелеген жүрек клапандары мен камераларының тиімділігін анықтауға мүмкіндік береді. МУГА/Кино сканилеуі қазіргі кезде кең таралған эхокардиограммаға құнды қосымша болып табылады. Жүрек шығымын (Q) есептеуге қатысты математикалық есептеулер осы екі әдіспен де, сондай-ақ жүрек/миокардтың систола кезіндегі шығарылым фракциясын анықтайтын басқа да арзан модельдермен де жақсы қызмет етеді. МУГА сканилеуінің эхокардиограммаға немесе ангиограммаға қарағанда артықшылығы – оның жоғары дәлдігі. Эхокардиограмма қарыншаның қысқаруын өлшейді және пайдаланушының шеберлігіне байланысты шектеулері бар. Сонымен қатар, ангиограмма инвазивті және көбінесе қымбат. МУГА сканилеуі жүрек шығару фракциясын дәлірек көрсетеді.
Radionuclide angiography is an area of nuclear medicine which specialises in imaging to show the functionality of the right and left ventricles of the heart, thus allowing informed diagnostic intervention in heart failure. It involves use of a radiopharmaceutical, injected into a patient, and a gamma camera for acquisition. A MUGA scan (multigated acquisition) involves an acquisition triggered (gated) at different points of the cardiac cycle. MUGA scanning is also called equilibrium radionuclide angiocardiography, radionuclide ventriculography (RNVG), or gated blood pool imaging, as well as SYMA scanning (synchronized multigated acquisition scanning). This mode of imaging uniquely provides a cine type of image of the beating heart, and allows the interpreter to determine the efficiency of the individual heart valves and chambers. MUGA/Cine scanning represents a robust adjunct to the now more common echocardiogram. Mathematics regarding acquisition of cardiac output (Q) is well served by both of these methods as well as other inexpensive models supporting ejection fraction as a product of the heart/myocardium in systole. The advantage of a MUGA scan over an echocardiogram or an angiogram is its accuracy. An echocardiogram measures the shortening fraction of the ventricle and is limited by the user's ability. Furthermore, an angiogram is invasive and, often, more expensive. A MUGA scan provides a more accurate representation of cardiac ejection fraction.
Тарих
MUGA сканированиесі алғаш рет 1970 жылдардың басында енгізілді және сол қарыншаның эжекциялық фракциясын (LVEF) жоғары дәлдікпен өлшеуге арналған басты әдіс ретінде жылдам қабылданды. Бірнеше алғашқы зерттеулер MUGA арқылы есептелген LVEF пен жүрек катетерізациясының контрастты вентрикулографиясымен алынған мәндердің өте жақсы сәйкес екенін көрсетті.
The MUGA scan was first introduced in the early 1970s and quickly became accepted as the preferred technique for measurement of left ventricular ejection fraction (LVEF) with a high degree of accuracy. Several early studies demonstrated an excellent correlation of MUGA derived LVEF with values obtained by cardiac catheterization contrast ventriculography.
Мақсаты
Радионуклидтік вентрикулография жүректің ишемиялық артерия ауруын (ИАА), клапандық жүрек ауруын, туа біткен жүрек ақауларын, кардиомиопатияны және басқа да жүрек ауруларын бағалау үшін жасалады. In vitro әдісінде пациенттен қан алынып, алынған қанға қалайы иондары (қалайы хлориді түрінде) енгізіледі. Технеций кейіннен in vivo әдісіндегідей, қоспаға қосылады. Екі жағдайда да қалайы хлориді технеций ионын төмендетіп, процедура кезінде қызыл қан клеткаларынан оның шығуына кедергі келтіреді. In vivo әдісі көптеген пациенттер үшін ыңғайлырақ, себебі ол аз уақыт алады, арзанға түседі және осы тәсілмен инъекцияланған радионуклидтің 80 пайызынан астамы қызыл қан клеткаларына байланысады. Радиоактивті маркердің қызыл қан клеткаларына байланысуы, әдетте, in vitro таңбалаудан тиімдірек және катетер қабырғасына Tc 99m-ның жабысуын азайту және қан қорының таңбалау тиімділігін арттыру үшін ішкі тамырлық катетері бар пациенттерде артықшылыққа ие. Пациент Technetium 99m (99mTc) шығаратын 140 кэВ гамма-сәулеленудің төмен деңгейін анықтайтын гамма-камераның астына жатқызылады. Гамма-камерадан суреттер алынғанда, пациенттің жүрек соғуы суретті алуды «қалыптастыру» үшін пайдаланылады. Соңғы нәтиже – жүрек суреттерінің сериясы (әдетте он алты), жүрек циклінің әрбір кезеңінде біреуінен. Тест мақсатына байланысты дәрігер тынығу кезінде немесе жүктеме кезінде МУГА жасауды шеше алады. Тынығу кезінде пациент қозғалмай жатады, ал жүктеме кезінде пациенттен сканерлеу кезінде жаттығу жасауы сұралады. Жүктеме кезіндегі МУГА жаттығу кезінде жүректің жұмысын өлшеуге және күдікті ИАА-ның әсерін бағалауға арналған. Кейбір жағдайларда нитроглицеринмен МУГА жасалуы мүмкін, онда сканерлеуден бұрын нитроглицерин (вазодилататор) енгізіледі. Алынған суреттер жүрек камераларындағы көлемдік қан тоғандарын көрсетеді және уақыт бойынша алынған суреттерді жүректің эжекциялық және инъекциялық фракцияларын есептеу үшін пайдалануға болады. Бүйірлік көлемді есептеу үшін Массардо әдісін қолдануға болады. Бұл ядролық медициналық зерттеу жүректің жалпы жұмысын бағалаудағы маңызды клиникалық көрсеткіштердің бірі болып табылатын қарыншалардың эжекциялық және инъекциялық фракцияларын өлшеу және бақылаудың дәл, арзан және оңай қайталанатын тәсілін ұсынады.
Radionuclide ventriculography is done to evaluate coronary artery disease (CAD), valvular heart disease, congenital heart diseases, cardiomyopathy, and other cardiac disorders. In the in vitro method, some of the patient's blood is drawn and the stannous ions (in the form of stannous chloride) are injected into the drawn blood. The technetium is subsequently added to the mixture as in the in vivo method. In both cases, the stannous chloride reduces the technetium ion and prevents it from leaking out of the red blood cells during the procedure. The in vivo technique is more convenient for the majority of patients since it is less time consuming and less costly and more than 80 percent of the injected radionuclide usually binds to red blood cells with this approach. Red blood cell binding of the radioactive tracer is generally more efficient than in vitro labeling, and it is preferred in patients with indwelling intravenous catheters to decrease the adherence of Tc 99m to the catheter wall and increase the efficiency of blood pool labeling. The patient is placed under a gamma camera, which detects the low level 140 keV gamma radiation being given off by Technetium 99m (99mTc). As the gamma camera images are acquired, the patient's heart beat is used to 'gate' the acquisition. The final result is a series of images of the heart (usually sixteen), one at each stage of the cardiac cycle. Depending on the objectives of the test, the doctor may decide to perform either a resting or a stress MUGA. During the resting MUGA, the patient lies stationary, whereas during a stress MUGA, the patient is asked to exercise during the scan. The stress MUGA measures the heart performance during exercise and is usually performed to assess the impact of a suspected coronary artery disease. In some cases, a nitroglycerin MUGA may be performed, where nitroglycerin (a vasodilator) is administered prior to the scan. The resulting images show that the volumetrically derived blood pools in the chambers of the heart and timed images may be computationally interpreted to calculate the ejection fraction and injection fraction of the heart. The Massardo method can be used to calculate ventricle volumes. This nuclear medicine scan yields an accurate, inexpensive and easily reproducible means of measuring and monitoring the ejection and injection fractions of the ventricles, which are one of many of the important clinical metrics in assessing global heart performance.
Сәулелену әсері
Бұл зерттеу кезінде пациенттерге салыстырмалы кеуде рентгеніне қарағанда аз радиация әсер етеді. Дегенмен, радиоактивті материал пациентте сынақтан кейін бірнеше күн сақталады, осы кезде әуежайлардағы сияқты күрделі радиациялық дабылдар оқуға мүмкін. Радионуклидтік вентрикулография көбінесе эхокардиографиямен алмастырылды, ол арзан және радиацияға ұшыратуды қажет етпейді.
It exposes patients to less radiation than do comparable chest x ray studies. However, the radioactive material is retained in the patient for several days after the test, during which sophisticated radiation alarms may be triggered, such as in airports. Radionuclide ventriculography has largely been replaced by echocardiography, which is less expensive, and does not require radiation exposure.
Қалыпты нәтижелер
Нормалы жағдайда, сол жақ қарыншаның шығарылу фракциясы (LVEF) шамамен 50% (диапазон, 50-80%) болуы тиіс. Қабырға қозғалысының бұзылыстары (гипокинез, акинез немесе дискинез) болмауы керек. Жүрек функциясының бұзылыстары LVEF-тің төмендеуі және/немесе жаһандық және аймақтық қабырға қозғалысының бұзылыстары түрінде көрінеді. Нормалы жағдайдағы пациенттер үшін, толудың ең жоғары жылдамдығы секундына 2.4-3.6 диастолалық көлем (ДВ) аралығында болуы керек, ал ең жоғары жылдамдыққа жету уақыты 135-212 мс құрауы тиіс.
In normal subjects, the left ventricular ejection fraction (LVEF) should be about 50%(range, 50 80%). There should be no area of abnormal wall motion (hypokinesis, akinesis or dyskinesis). Abnormalities in cardiac function may be manifested as a decrease in LVEF and/or the presence of abnormalities in global and regional wall motion. For normal subjects, peak filling rates should be between 2.4 and 3.6 end diastolic volume (EDV) per second, and the time to peak filling rate should be 135 212 ms.
Аномальды нәтижелер
Технецийдің жүректе теңсіз таралуы науқаста коронарлық артерия ауруы, кардиомиопатия немесе жүректе қан айналымының бұзылуы бар екенін көрсетеді. Тынығу кезіндегі МУГА-ның бұрмаланулары көбінесе жүрек шабуылын көрсетеді, ал жаттығу кезінде пайда болатындары көбінесе ишемияны көрсетеді. Стресс МУГА кезінде коронарлық артерия ауруы бар науқастарда эжекциялық фракцияның төмендеуі байқалуы мүмкін. Жүрек шабуылы болған немесе жүрек бұлшық етіне әсер ететін басқа ауруға шалдыққан болуы күдіктелген науқас үшін бұл сканерлеу жүректің зақымданған бөлігін анықтауға және зақымның дәрежесін бағалауға көмектеседі. MUGA сканерлері сонымен қатар жүрек функциясына белгілі бір әсері бар кейбір химиотерапиялық (мысалы, доксорубицин (Адриамицин)) немесе иммунотерапиялық (әсіресе герцептин) емді бастамас бұрын және ем қабылдау кезінде жүрек функциясын бағау үшін қолданылады.
An uneven distribution of technetium in the heart indicates that the patient has coronary artery disease, a cardiomyopathy, or blood shunting within the heart. Abnormalities in a resting MUGA usually indicate a heart attack, while those that occur during exercise usually indicate ischemia. In a stress MUGA, patients with coronary artery disease may exhibit a decrease in ejection fraction. For a patient that has had a heart attack, or is suspected of having another disease that affects the heart muscle, this scan can help pinpoint the position in the heart that has sustained damage as well as assess the degree of damage. MUGA scans are also used to evaluate heart function prior to and while receiving certain chemotherapies (e. g. doxorubicin (Adriamycin)) or immunotherapy (specifically, herceptin) that have a known effect on heart function.