Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
M118 – АҚШ әскери күштері қолданатын жалпы мақсаттағы немесе қиратуға арналған бомба. Ол 1950-ші жылдардың басында Корея соғысы кезінде пайда болды. Оның номиналды салмағы көрсетілгенімен, оның нақты салмағы, сақтандырғыш пен баяулату опцияларына байланысты, сәл жоғары болады. Типтік баяулатылмаған конфигурацияның жалпы салмағы тритоналдың жарылғыш заттарынан құралған. Бұл көрсеткіш американдық Mark 80 сериялы бомбаларының соңғы үлгілерінен асып түседі, сондықтан оны қиратуға арналған бомба деп атайды. 1950-ші жылдардың соңынан 1970-ші жылдардың басына дейін ол F 100 Super Sabre, F 104 Starfighter, F 105 Thunderchief және F 4 Phantom ұшақтарында тасымалданған стандартты әуе қаруы болды. Кейбірлері Әскери-әуе күштерінің қару-жарақ тізімінде сақталып тұр, бірақ қазіргі таңда олар сирек қолданылады. Ол Rockwell электрооптикалық басқарылатын Homing Bomb System (HOBOS) жүйесінің GBU 9/B нұсқасының құрамдас бөлігі болды. Бұл қару M 118 бомбасынан, нысанаға бағыттау үшін KMU 390/B басқару жиынтығымен, бейне контрастын анықтайтын іздеуші, стабилизаторлар және крест тәрізді құйрық қанаттарынан тұрды. Ол сондай-ақ Texas Instruments Paveway лазерлік басқарылатын бомбалар сериясында GBU 11 ретінде қолданылды, ол KMU 388 іздеуші басы, MAU 157 Компьютерлік басқару тобы және MXU 602 қанат тобымен жабдықталған. Соңғысы бомбаның траекториясын басқару үшін төрт бекітілген крест тәрізді қанаттардан және төрт жылжымалы рульдерден тұрды. 1967 жылы Naval Ordnance Test Station China Lake әскери-теңіз қару-жарақ сынақ стансасында жүргізілген сынақтар кезінде ол AIM 9B Sidewinder инфрақызыл іздеушісімен және AGM 45 Shrike мұрын конусымен жабдықталды, мүмкін инфрақызыл басқарылатын бомба жасау мақсатында. Бұл құрылғы "Бомбалық" деп аталды.
The M118 is an air dropped general purpose or demolition bomb used by United States military forces. It dates back to the time of the Korean War of the early 1950s. Although it has a nominal weight of , its actual weight, depending on fuse and retardation options, is somewhat higher. A typical non retarded configuration has a total weight of with an explosive content of of tritonal. This is a higher percentage than in the more recent American Mark 80 series bombs thus the designation as a demolition bomb. In the late 1950s through the early 1970s it was a standard aircraft weapon, carried by the F 100 Super Sabre, F 104 Starfighter, F 105 Thunderchief, and F 4 Phantom. Some apparently remain in the USAF inventory, although they are rarely used today. It was a component of the GBU 9/B version of the Rockwell electro optically guided Homing Bomb System (HOBOS). This weapon consisted of a M 118 fitted with a KMU 390/B guidance kit with an image contrast seeker, strakes and cruciform tail fins to guide the bomb to its target. It was also used in the Texas Instruments Paveway series of laser guided bombs as the GBU 11 when it was fitted with the KMU 388 seeker head, MAU 157 Computer Control Group and the MXU 602 Airfoil Group. This latter consisted of four fixed cruciform fins and four moveable canards to control the bomb's trajectory. It was also fitted with an AIM 9B Sidewinder infra red seeker and an AGM 45 Shrike nose cone during 1967 tests at the Naval Ordnance Test Station China Lake, possibly in an attempt to create an infra red guided bomb. This was called the Bombwinder.