Кіріспе

1965 жылы АҚШ-та Medicare және Medicaid бағдарламаларын құратын заң қабылданды. 1965 жылғы Әлеуметтік қамсыздандыру туралы түзетулер АҚШ-та екі маңызды бағдарлама – Medicare және Medicaid құрылуына себеп болды. Бұл заң бастапқыда 65 жастан асқан азаматтар мен қаржылық қиындықтарға тап болған отбасыларға федералдық медициналық сақтандыру қызметін ұсынды.

Тарих

1912 жылы Теодор Рузвельт өзінің прогрессивтік партиясының бағдарламасына ауруға байланысты әлеуметтік сақтандыруды қосты. 1915 жыл шамасында Американдық еңбек заңнамасы қауымдастығы кейбір штаттардың заң шығарушы органдарына медициналық сақтандыру туралы заң жобасын ұсынуға тырысты. Бұл әрекеттер сәтті болмады, нәтижесінде ұлттық сақтандыру мәселесі бойынша пікір қақтығысы туды. Мемлекеттік денсаулық сақтау идеясын қолдаған ұлттық ұйымдарға AFL–CIO, Американдық медбикелер қауымдастығы, Ұлттық әлеуметтік жұмыскерлер қауымдастығы және АҚШ Социалистік партиясы кірді. Ұлттық медициналық сақтандыруға ең белгілі қарсылас – Америка медицина қауымдастығы (AMA) болды; сондай-ақ Америка ауруханалар қауымдастығы, АҚШ Сауда палатасы және Халықтың өмірді сақтандыру қауымдастығы да қарсы болды. Ұлттық денсаулық сақтау тұжырымы 20 ғасырдың басында АҚШ-та пайда болды, ал екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Трумэн әкімшілігі кезінде кеңінен танымал болды. 1958 мен 1964 жылдар аралығында пікір талас күшейіп, заң жобасы жасалды. Джонсонның «Ұлы қоғам» бағдарламасының бір бөлігі ретінде заңға қол қойылды, бұл қоғамдық денсаулық мәселелеріне көбірек назар аудару дәуірін бастады. Medicare және Medicaid елдегі алғашқы мемлекеттік денсаулық сақтау бағдарламалары болды. Америка медицина қауымдастығы заңнаманы қабылдауға дейін қарсылық көрсетті, бірақ AMA жеңілдіктерге қол жеткізіп, кейін оны іске асыруға көмектесті. 1965 жылдың наурыз айында АҚШ Конгресіне ұсынылған соңғы заң жобасын әзірлеуге көптеген саясаткерлер қатысты. 1965 жылдың 30 шілдесінде президент Линдон Б. Джонсон заңға қол қойды.

Бұрынғы әкімшіліктер

1935 жылы президент Франклин Д. Рузвельт әлеуметтік қамсыздандыру туралы заңға қол қойғанда, медициналық көмек заң жобасынан шығарылды. Рузвельт әлеуметтік қамсыздандыру мәселелерін зерттеу үшін тағайындаған комиссия заң жобасына денсаулық сақтауды қосуды қалады. Бірақ комиссия заңға денсаулық сақтауды қосу үшін түзету енгізудің бүкіл заң жобасын құлатуы мүмкін деп алаңдады. Гарри Трумэн ұлттық медициналық көмек идеясын қабылдап, оны өзінің «Әділ келісім» бағдарламасына енгізуге тырысты. Трумэннің талпыныстары да сәтсіз аяқталды, бірақ оның президенттігі кезінде ұлттық медициналық көмек үшін күрес егде жастағы азаматтарға қатысты мәселеге айналды. Мақұлдаған жас тобы анықталғаннан кейін, Конгреске медициналық көмек туралы толыққанды заң жобасын ұсыну бойынша ұзақ пікірталас басталды. Палатаның Жолдар және құралдар комитетінде консервативтік коалиция басымдық танытты, бұл әлеуметтік денсаулық сақтау бағдарламаларын қабылдауға кедерілді. Комитет төрағасы Вилбур Миллс (АҚШ Демократиялық партиясы) кейіннен әлеуметтік қамсыздандыруға енгізілген денсаулық сақтау бағдарламасын жасауға қатысты. 1960 жылы Керр-Миллс заңы қарттарға медициналық көмек көрсету (МАА) бағдарламасын құрды, ол штаттарға қай науқастарға қаржылық көмек қажет екенін шешуге құқық берді. Федералды үкімет штаттарға бағдарламаға сәйкес қаржылай көмек көрсетті. Кейбір штаттар бұл заңға қатыспады немесе оны орындамады. 1962 жылы тағы бір алдын ала заң жобасы – Кинг-Андерсон заң жобасы ұсынылды. Оған сәйкес, 65 жастан асқан науқастарға аурухана және қарттар үйі қызметтерінің бір бөлегі өтелінетін еді. Заң жобасы комитетте қабылданбаса да, дауыс беру нәтижесі тар болды (12–11), бұл көзқарастардың өзгеруін көрсетті.

Джонсонның басқаруы

1964 жылы Линдон Джонсонның сайлануымен демократтар президенттікке де, Конгресске де басымдық алды, Өкілдер палатасында республикашылдарға қарағанда 2:1 үстемдік танытып, Сенатта 32 орынға ие болды. Өкілдер палатасының Жолдар мен құралдар комитетіндегі демократтар Оңтүстік демократтардан алшақтады, бұл комитетті денсаулық сақтау сақтандыру реформасына көбірек бейімдеді. Кинг Андерсон заң жобасының үстінде жұмыс істегендер қарттарға көмек көрсету, ауруханада жату және қарттар үйіне сақтандыру, сондай-ақ Әлеуметтік қамсыздандыруды қаржыландыруды қамтитын жаңа заң жобасын дайындады. Денсаулық сақтау, білім беру және әлеуметтік қамсыздандыру департаментінің заңнамалық мәселелер жөніндегі көмекші хатшысы (кейіннен министр) Уилбур Коэн Medicare заң жобасын итермеледі. Коэн Джонсонды заң жобасына жоғары приоритет беруге көндірді, ал Джонсон оның «Ұлы қоғам» бағдарламасы үшін маңызды екенін жариялады. Заң жобасы H.R. 1 және S. 1 ретінде, жаңа Конгрестің екі палатасында енгізілген алғашқы заң жобалары болып ұсынылды.

Өкілдер Палатасы

Бұрын заң жобасына қарсы болған топтар назарын заң жобасына қарсылық білдіруден оның жаңа нұсқаларын жасауға аударды. Нәтижесінде заң жобасының үш түрі пайда болды: Джон Бёрнстің, Америка медицина қауымдастығының және әкімшіліктің заң жобасы (Medicare деп аталады). Бёрнс – республикалық комитет мүшесі, ол дәрігерлердің қызметтері мен дәрі-дәрмектерді қаржыландыруды ұсынды; егде жастағы азаматтар үшін сақтандыруға қатысу ерікті болар еді. Көмекке мұқтаж қарт пациентке қаржы "қатысушының әлеуметтік қамсыздандыру жәрдемақысының мөлшеріне пропорционалды" берілер еді, ал қаржыландыру мемлекеттік кірістерден түсетін. AMA Eldercare ұсынды, ол дәрігерлердің қызметтері, хирургиялық операциялар, дәрі-дәрмектер, қарттар үйлерінің шығындары, рентген және зертханалық қызметтерге мемлекеттік қаржыландыруды қамтамасыз ететін. Заң жобалары "Жолдар мен құралдар" комитетіне қайтарылғанда, үш нұсқа ұсынылды: Бёрнстің, Eldercare және Medicare. 1965 жылы талқылаулар басталғанда, AMA мүшелерінің де, олардың ұсыныстарының да бәрі қабылданбады. "Жолдар мен құралдар" комитетінің төрағасы Вилбур Миллс Бёрнстің идеяларын және Medicare-ті біріктіруді ұсынды. Оның комитеті H. R. 6675 жобасын әзірлеуді қолға алды, ол ақырында заңға айналды. Екі заң жобасын біріктіру кезінде Бёрнстің төмен салықтарды көздейтін ұсынысы өңдеуге алынуға тиіс болды, себебі бағдарламаның күтілетін шығындары үшін жоғары салықтар қажет еді. "Жолдар мен құралдар" комитеті 29 наурызда жаңа заң жобасы бойынша жағымды пікір білдіріп, оны Өкілдер палатасының толық отырысына 17-8 дауыспен ұсынды. Палатадағы талқылау кезінде республикашылар қатысуды толыққанды ерікті ететін балама заң жобасын ұсынды. Ол 236-191 есебімен тартысты жеңіліспен қабылданбады, ал 138 республикашылдың 128-і балама заң жобасын қолдады. H. R. 6675 1965 жылдың 8 сәуірінде 313 дауыспен 115-ке қарсы Палатада қабылданды. Заңнама 1935 жылғы әлеуметтік қамсыздандыру туралы заңға екі түзету енгізді. XVIII тақырып, кейіннен Medicare деп аталған, А бөлігін қамтиды, ол егде жастағы азаматтарға ауруханалық сақтандыруды қамтамасыз етеді, және В бөлігін қамтиды, ол қосымша медициналық сақтандыруды ұсынады. XIX тақырып, ол Medicaid деп аталды, мемлекеттерге мемлекеттік көмек деңгейінде немесе оған жақын тұратын азаматтарға денсаулық сақтауды федералдық қаржымен қаржыландыру мүмкіндігін береді. 1965 жылдың 30 шілдесінде Джонсон заңға қол қойып, оны 89-97 мемлекеттік заңға айналдырды. Қол қою Миссури штатының Индипенденс қаласында өтті және оған Трумэн қатысты. Джонсон Трумэнды "қасірет пен міндеттің тұқымын себумен" құрметтеді, ол бүгінде науқастарға қамқорлық пен қорқыныштан құтылуға айналды. Түзетулерді іске асыру үшін кең көлемді деректерді өңдеу және бүкіл ел бойынша аурухана саясатын қайта құру қажет болды.

Әсерлер

1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында АҚШ-та даярланған дәрігерлердің санын федералдық үкімет жылына 8000-нан 16000-ға дейін екі есеге арттырды. Сол кезде ауруханалардың құрылысы кеңейіп, жататын науқастарға арналған палаталар бір және екі орындық бөлмелерге ауыстырылды.