Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1981 жылы шыққан Стивен Кингтің романы
1981 novel by Stephen King
"Жол жұмысы" – американдық жазушы Стивен Кингтің 1981 жылы Ричард Бахман псевдонімімен жарық көрген триллер романы. 1985 жылы ол "The Bachman Books" атты қатты мұқабалы жинақта жарияланды. Оқиға 1972–1974 жылдар аралығында АҚШ-тың Орта Батысындағы белгісіз қалада өтеді. Ұлының өліміне күйініп, әйелімен арақатынасының бұзылуына байланысты, бір ер адам үйі мен жұмыс орны тас жол кеңейту үшін бұзылатынын білгенде психикалық тұрақсыздыққа ұшырайды. 2019 жылдың тамызында романды фильмге бейімдеу жоспарланғаны жарияланды, режиссерлік қызметін Пабло Траперо, ал Энди Мусчиетти ("It" және "It Chapter Two" фильмдерінің режиссері) мен Барбара Мусчиетти продюсерлік қызметін атқарады.
Roadwork is a thriller novel by American writer Stephen King, published in 1981 under the pseudonym Richard Bachman as a paperback original. It was collected in 1985 in the hardcover omnibus The Bachman Books. The story takes place in an unnamed city of the Midwestern United States in 1972–1974. Grieving over the death of his son and the disintegration of his marriage, a man is driven to mental instability when he learns that both his home and his workplace will be demolished to make way for an extension to an interstate highway. A film adaptation of the novel was announced in August 2019, with Pablo Trapero as director and Andy Muschietti (director of It and It Chapter Two) and Barbara Muschietti as producers.
Сюжет
1972 жылдың тамызында көшедегі жаңалықтарға берген сұхбатында аты-жөні айтылмаған ер адам (кейін Бартон Джордж Доуес екені анықталды) жаңа тас жолдың кеңейтілу жобасына қатысты ашулы пікірін білдірді. Оқиға содан кейін 1973 жылдың қарашасына жылжып, Доуес өзінің іс-әрекеттерінің түпкі себептерін түсінбей, қару-жарақ дүкеніне барып, екі қуатты қару сатып алады: .44 Магнум револьвері және .460 Уэзерби Магнум оқтарына арналған аңшылық мылтығы. Оқиға барысында Доуестің ұлы Чарлидің үш жыл бұрын ми ісігінен қайтыс болғаны және Доуестің жұмыс істейтін өнеркәсіптік кір жуу комбинатымен және Чарли өскен үймен эмоционалды байланысын үзуге шамасы келмейтіні немесе қаламауы белгілі болады. Жоба аясында кір жуу комбинаты мен оның төңірегіндегі барлық үйлер бұзылуға тиіс. Доуес кір жуу комбинатындағы жаңа ғимаратты сатып алуға кедергі келтіргеннен кейін орта буын басқарушысы лауазымынан кетіп, әйелі Мэри оның осы әрекеттері мен оларға жаңа үй таба алмауынан кейін оны тастап кетеді. Содан кейін Доуес жергілікті қолданылған автомобиль сату орталығының иесі Сальваторе "Сал" Мальйореге жарылғыш заттар алу мақсатымен жүгінеді. Мальйоре бастапқыда оны ақылсыздан шығарып тастайды, сондықтан Доуес Молотов коктейлі жасап, оларды тас жол құрылысы техникасына зиян келтіру үшін пайдаланады. Ол қолға түспейді, бірақ оның іс-әрекеті жобаны қысқа мерзімге тоқтатады. Доуес бастапқыда қала ұсынған үй үшін ақшаны қабылдауға келіспейді, бірақ қала адвокаты оның Оливия Бреннермен болған қысқа ғана таныстығын жариялаумен қорқытқаннан кейін пікірін өзгертеді. Мальйоре Доуестің үйінде қала орнатқан тыңдау құрылғыларын тексеріп, кейін оған жарылғыш заттарды сатуға келіседі. Доуес үйді сатудан түскен ақшаның жартысын Мэриге береді, кофеханадағы қарапайым адамға 5000 доллар сыйлайды, ал Мальйоре қалған ақшаның көп бөлігін Оливия атынан инвестициялайды. 1974 жылдың қаңтар айында, үйді тастап кетуге бірнеше сағат қалғанда, Доуес үйдің барлық бөлігіне жарылғыш заттарды орнатып, ішке тығылып қалады. Полиция оны күшпен шығаруға келгенде, ол оларға оқ атып, ешкімді өлтірмейді, бірақ оларды жасырынуға мәжбүр етеді және БАҚ-тың назарын аударады. Доуес полицияны 1972 жылы одан сұхбат алған журналисті шақыруға көндіреді, бірақ екеуі де бір-бірін танымайды. Журналист кеткеннен кейін Доуес қаруын терезеден лақтырып, жарылғыш заттарды жарып, үйді қиратып, өзін-өзі өлтіреді. Ұзындығы қысқа эпилогта журналист пен оның командасы оқиғаны жариялағаны үшін Пулитцер сыйлығын жеңіп алғаны және кеңейту жобасының шындығын ашқаны айтылады: оған ешқандай нақты себеп болған жоқ. Егер қала жылына белгілі бір шақырым жол салмаса, ол мемлекетаралық құрылыс жобаларын федералдық қаржыландыруға құқықсыз болады. Қала Мэриге бұрынғы үйі үшін төленген ақшаның үлесін қайтару үшін сотқа дайындала бастады, бірақ халықтың наразылығынан кейін сот ісі тоқтатылды.
During a man on the street news interview in August 1972, an unnamed man (later identified as Barton George Dawes) gives his angry opinion of a new highway extension project. The narrative then jumps forward to November 1973, with Dawes, seemingly unaware of the underlying motivations of his actions, visiting a gun shop and purchasing two high powered firearms: a .44 Magnum revolver and a hunting rifle chambered for .460 Weatherby Magnum cartridges. The story gradually reveals that Dawes' son Charlie had died of brain cancer three years earlier, and that Dawes is unable or unwilling to sever his emotional ties to both the industrial laundry where he works and the house in which Charlie grew up. The laundry and his entire neighborhood are to be demolished as part of the project. Dawes resigns his middle management job at the laundry after sabotaging the purchase of its new facility, and his wife Mary leaves him once she learns of both these actions and his failure to find a new house for the couple. Dawes then approaches Salvatore "Sal" Magliore, the owner of a local used car dealership with ties to organized crime, in an attempt to obtain explosives. Magliore initially dismisses him as a crackpot, so Dawes assembles a load of Molotov cocktails and uses them to damage the highway construction equipment. He is not caught, but his actions cause only a brief delay in the project. Dawes initially refuses to accept the money being offered by the city for the house under the eminent domain statute, but changes his mind after the city's attorney threatens to publicize his brief tryst with Olivia Brenner, a young hitchhiker who had previously taken shelter at the house. Magliore has Dawes' house checked for listening devices planted by the city and later agrees to sell him a load of explosives. Dawes gives half the money from the house sale to Mary, gives $5,000 to a homeless man in a coffee shop, and has Magliore invest most of the remainder on behalf of Olivia after paying for the explosives. In January 1974, with only hours remaining before he is required to leave the property, Dawes wires the whole house with the explosives and barricades himself inside. When the police arrive to forcibly evict him, he shoots at them, killing no one but forcing them to take cover and attracting the attention of the media. Dawes coerces the police into letting a reporter the same one who interviewed him in 1972, though neither recognizes the other enter and speak to him. Once the reporter has left, Dawes tosses his guns out the window and sets off his explosives, destroying the house and killing himself. A short epilogue reveals that the reporter and his team ultimately won a Pulitzer Prize for their coverage of the incident and uncovered the truth about the extension project: there was no real reason for it. Unless the city built a certain number of miles of road per year, it would become ineligible for federal funding of interstate construction projects. The city quietly began preparing to sue Mary for her share of the eminent domain payout, but dropped the suit in the wake of public outcry.
Автордың пікірлері
Бахман кітаптарына кіріспеде Кинг былай деді: "Менің ойымша, бұл – өткен жылы анамның қатты ауырып, бірте-бірте рактан қайтыс болуына мән беруге жасалған әрекет болды. Осы қайғыдан кейін мен күйінішті де, оның себепсіздігіне қатты алаңдадым. Roadwork адамның күйінішіне жауап табуға және жақсы болуға тырысады."
In the introduction to The Bachman Books, King stated: "I think it was an effort to make some sense of my mother's painful death the year before – a lingering cancer had taken her off inch by painful inch. Following this death I was left both grieving and shaken by the apparent senselessness of it all Roadwork tries so hard to be good and find some answers to the conundrum of human pain."
Кингтің басқа шығармаларымен байланысы
Дауз жұмыс істейтін кір жуу залындағы мангалды "Маңға" деп атайды, себебі "егер сіз оның ішіне ілігіп қалсаңыз, сізге не болатынын" біледі. Кинг бұрын "Маңға" (1972) атты қысқа әңгіме жариялаған, онда бір дженнетке билік еткен мангал өнеркәсіптік кір жуу зауытындағы жұмысшыларды өлтіреді. Roadwork Бартон Доуес бала кезінде сатып алған .22 калибрлі, бір рет атуға арналған мылтық туралы әңгіме айтады:
The mangle in the laundromat where Dawes works is nicknamed "The Mangler", because of "what would happen to you if you ever got caught in it." King had previously published a short story called "The Mangler" (1972), in which a demon possessed mangle kills workers in an industrial laundry facility. Roadwork relates a story about a .22 caliber, single shot rifle that Barton Dawes had bought as a boy:
Apt Pupil (1982) фильмінде Тодд Боуден велосипедпен келе жатып жерде жарақат алған көк жайды көреді; құстың тұмсы баяу ашылып, жабылады. Desperation (1996) фильмінде Одри Уайлер кейіпкері еске түсіреді:
In Apt Pupil (1982), Todd Bowden sees an injured blue jay on the ground while cycling; the bird's beak opens and closes slowly. In Desperation (1996), the character Audrey Wyler recalls: