Кіріспе

Алдынғы тарихқа жататын піл түрлері

Карликовый пілдер – бұл пробоскидтер отрядының ежелгі мүшелері, олар аралдардағы аллопатрикалық түрлену процесінің нәтижесінде дене мөлшері (қамшы биіктігі) тікелей ата-бабаларымен салыстырғанда айтарлықтай кішірейді. Карликовый пілдер – аралдық карликовость құбылысының мысалы, яғни ірі құрлықтық омыртқалы жануарлар (көбінесе сүтқоректілер) аралдарды мекендегенде кішірейіп қалуы, бұл құбылыс ресурстардың жетіспеуіне және хищтік пен бәсекелестіктің болмауына бейімделумен байланысты. Карликовый пілдердің қазба қалдықтары Кипр, Мальта, Крит, Сицилия, Сардиния, Циклад аралдары және Додеканез аралдарында табылған. Олардың көпшілігі Palaeoloxodon туысына жатады, олар Еуропа материгіндегі ірі Palaeoloxodon antiquus пілінен тараған, бірақ екі түрі карликовый мамонттарды білдіреді. Пілдер мен стегодонның карликовый түрлері Индонезия және Филиппин аралдарында табылған. Калифорнияның Канал аралдарында бұрын Колумбия мамонттарынан тараған карликовый түр өмір сүрген, ал Сібірдің солтүстігіндегі Врангель аралында болған жүнді мамонттар бұрын карликовый деп есептелген, бірақ қазір есептелмейді.

Жерорта теңізі аралдары

Карликовый слон алғаш рет плейстоцен кезеңінде Жерорта теңізі аралдарында қоныстанды, оның ішінде Корсика мен Балеар аралдарынан басқа барлық ірі аралдарды қамтыды. Жерорта теңізінің карликовый слондары көбінесе *Palaeoloxodon* туысына жатқызылады, олар континенттік тік қабатты слон, *Palaeoloxodon antiquus* (Falconer & Cautley, 1847), Syn. : *Elephas antiquus* -тан шыққан. Бір ерекшелік – ортаңғы-кейінгі плейстоцендік Сардиния мамонты, *Mammuthus lamarmorai* (Major, 1883), мамонттар тұқымына жататын Жерорта теңізі аралдарының алғашқы эндемикалық слоны деп танылған. Бұрын *Palaeoloxodon* туысына жатқызылған Крит аралының ерте плейстоцендік *Mammuthus creticus* қазір мамонт деп есептеледі және ең кішкентай карликовый слондардың мөлшеріне жақын. Теңіз деңгейі төмендеген кезде Жерорта теңізі аралдары қайта-қайта отарланды, кейде бір аралда әртүрлі дене мөлшерлеріндегі бірнеше түр (немесе түршелер) пайда болды. Мұз дәуірі аяқталғанда теңіз деңгейі көтеріліп, слондар аралдарда оқшауланды. Сицилия аралы кем дегенде үш жеке отарлау толқынында proboscidean-дармен отарланған сияқты. Бұл эндемикалық карликовый слондар әр аралда немесе Киклад архипелагы сияқты өте жақын аралдар тобында таксономиялық жағынан ерекшеленді. Жерорта теңізі аралдарындағы карликовый слондардың отарлау уақыты, филогенетикалық байланыстары және таксономиялық статусы туралы көптеген белгісіздіктер бар. Аралдардағы карликовый слондардың жоғалуы адамдардың аралдарға келуімен байланысты емес. Сонымен қатар, 1914 жылы палеонтолог Отенио Абельдің айтуынша, мұндай слондардың қаңқаларын табу олардың бір көзді алып жәндіктерге тиесілі деген ой тудырды, себебі орталық мұрын тесігі бір көздің ұясы деп ойылды, сондықтан, мысалы, грек мифологиясындағы бір көзді циклоптардың шығу тегі болуы мүмкін.