Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық 25-ші армия (第25軍) — Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі Жапон императорлық армиясының бір бөлімі. Малайя кампаниясы мен Сингапур шайқасындағы рөлімен ерекше көзге түсті.
The Japanese 25th Army (第25軍 ) was an army of the Imperial Japanese Army during World War II, noted for its role in the Malayan Campaign and the Battle of Singapore.
Тарих
Жапондық 25-ші армия 1941 жылдың 5 шілдесінде Императорлық Бас штабтың құрамында құрылды. 1941 жылдың 6 қарашасында Оңтүстік экспедициялық әскерлер тобының басқаруындағы Жапондық жетінші аймақтық армияға бағындырылды.
The Japanese 25th Army was formed on 5 July 1941 under the Imperial General Headquarters. It was transferred to the control of the Japanese Seventh Area Army under the Southern Expeditionary Army Group on 6 November 1941.
Малайя шайқасы
Малайя шайқасы 1941 жылғы 8 желтоқсанда 25-ші армияның Британдық Малайяның солтүстік жағалауына десант шабуылы жасауымен басталды. Жапон әскерлері Кота-Баруға қонды және Малайя түбегінің шығыс жағалауы бойымен ілгері жылжыды. Бұл Таиландтағы Паттани мен Сонгхлаға жасалған десанттармен бірге жүргізілді, онда бөлімдер Таиланд-Малайя шекарасы арқылы оңтүстіске қарай Малайяның батыс бөлігіне шабуыл жасау үшін өтті. Жапондықтарға бастапқыда Британдық Үндістан армиясының III корпусы және бірнеше британдық әскер батальондары қарсылық көрсетті. Жапондықтар жағалауды қорғаған жеке үнді бөлімшелерін оқшаулап, күштерін қорғаншыларды қоршауға және олардың қарсыласуын тоқтатуға шоғырландырды. Жапон күштері солтүстік Малайядағы күш жағынан басымдықта болмаса да, жақыннан қолдау, бронетехника, үйлестіру, тактика және тәжірибе тұрғысынан айтарлықтай артықшылыққа ие болды, себебі жапон бөлімдері Қытайда шайқасқан. Жапондықтар велосипедтік жаяу әскер мен жеңіл танктерді де пайдаланды, бұл олардың күштерін тығыз тропикалық ормандармен жабылған жер арқылы жылдам қозғалуға мүмкіндік берді. Британдық және үнді әскерлерін Джитрада жеңгеннен кейін, 11 желтоқсанда жапондықтар танктермен қолдау тауып, Таиландтан оңтүстікке қарай жылжыды. Жапония 8 желтоқсаннан бастап Пенангты күн сайын бомбалады және 17 желтоқсанда тастап кетті. Жапондықтарға асығыс түрде қару-жарақ, қайықтар, жабдықтар және жұмыс істейтін радиостанция қалдырылды. Пэнангтан еуропалықтарды эвакуациялау және жергілікті тұрғындарды жапондықтардың ыстық-суына қалдыру британдықтарды ұятқа қалдырды және оларды жергілікті халықтан алшақтатты. Куала-Лумпур 1942 жылғы 11 қаңтарда қарсылықсыз түсті. 11-індиялық дивизия Кампар шайқасында жапондықтардың ілгерілеуін бірнеше күнге тоқтатты, бірақ одан кейін апатты Слим өзеніндегі шайқас болды, онда екі үнді бригадасы дерлік жойылды. Қаңтардың ортасына қарай жапондықтар Джохорға жетті, онда 14 қаңтарда генерал-майор Гордон Беннеттің басқаруындағы Австралияның 8-ші дивизиясымен алғаш рет кездесті. Австралиялықтармен болған қақтығыстар кезінде жапондықтар австралиялықтардың Гемастағы табанды қарсыласуына байланысты алғашқы үлкен тактикалық сәтсіздікке ұшырады. Бұл жапондықтар үшін өте қымбатқа түсті, шамамен 600 жаралы болды, бірақ шайқас кезінде қиратылған көпір алты сағат ішінде жөнделді. Жапондықтар австралиялықтарды Гемастан батысқа қарай айналып өтуге тырысқанда, 15 қаңтарда жарым аралдың батыс жағалауындағы Муар өзені маңында науқанның ең қанды шайқастарының бірі басталды. Беннетт өзеннің оңтүстік жағалауын қорғауға әлсіз 45-індиялық бригаданы (жаңа және жартылай даярланған құрама) тағайындады, бірақ бөлім теңізден түскен жапондықтармен қоршалып алынды және бригада командирі, бригадир Х.С. Дункан және оның үш батальон командирі қаза тапқандықтан, тиімсіз жойылды. 20 қаңтарда Вильдебист бомбалаушыларының әуе шабуылына қарамастан, Эндауда жапондықтардың тағы да қонулары болды. Джохордағы Бату Пахат-Клуанг-Мерсингтің соңғы одақтастық қорғаныс желісі енді толық ұзындығы бойынша шабуылға ұшырады. 1942 жылғы 27 қаңтарда Персиваль американдық-британдық-голландтық-австралиялық команданың қолбасшысы генерал Арчибальд Уэвеллден Джохор бұғазы арқылы Сингапур аралына шегінуге рұқсат алды. Малайя мен Сингапурды сәтті басып алғаннан кейін, IJA 25-ші армиясы негізінен басып алынған аумақтардағы гарнизондық күш ретінде қызмет етті. 1945 жылдың ортасында жапондық күштердің жағдайы нашарлаған сайын, IJA 25-ші армиясы Жапонның жетінші аймақтық армиясының операциялық бақылауына өтті және штабы орталық Суматраның таулы аймағындағы Букиттингжиге көшірілді, ол 1945 жылдың тамызында Жапонияның капитуляциясына дейін сақталды.
The Battle of Malaya began when the 25th Army launched an amphibious assault on the northern coast of British Malaya on 8 December 1941. Japanese troops landed at Kota Bharu and advanced down the eastern coastline of the Malay Peninsula. This was made in conjunction with landings at Pattani and Songkhla in Thailand, where units then proceeded south overland across the Thailand Malayan border to attack the western portion of Malaya. The Japanese were initially resisted by III Corps of the British Indian Army and several British Army battalions. The Japanese quickly isolated individual Indian units defending the coastline, before concentrating their forces to surround the defenders and force their surrender. The Japanese forces held a slight advantage in numbers on the ground in northern Malaya, and were significantly superior in close air support, armour, co ordination, tactics and experience, with the Japanese units having fought in China. The Japanese also used bicycle infantry and light tanks, which allowed swift movement of their forces overland through the terrain that was covered with thick tropical rainforest. After defeating British and Indian troops at Jitra Japanese forces supported by tanks moved south from Thailand on 11 December, overwhelming British defenses. Penang was bombed daily by the Japanese from 8 December, and abandoned on 17 December. Arms, boats, supplies and a working radio station were left in haste to the Japanese. The evacuation of Europeans from Penang, with local inhabitants being left to the mercy of the Japanese, caused much embarrassment for the British and alienated them from the local population. Kuala Lumpur fell unopposed on 11 January 1942. The 11th Indian Division managed to delay the Japanese advance at the Battle of Kampar for a few days, which was followed by the disastrous Slim River battle, in which two Indian brigades were practically annihilated. By mid January the Japanese had reached Johore where, on 14 January, they encountered troops from the Australian 8th Division, commanded by Major General Gordon Bennett, for the first time in the campaign. During engagements with the Australians, the Japanese experienced their first major tactical setback, due to the stubborn resistance put up by the Australians at Gemas. The battle, centered on the Gemensah Bridge, proved costly for the Japanese, who suffered up to 600 casualties but the bridge itself, which had been demolished during the fighting, was repaired within six hours. As the Japanese attempted to outflank the Australians to the west of Gemas, one of the bloodiest battles of the campaign began on January 15 on the peninsula's West coast near the Muar River. Bennett allocated the weak 45th Indian Brigade (a new and half trained formation) to defend the river's South bank but the unit was outflanked by Japanese units landing from the sea and the Brigade was effectively destroyed with its commander, Brigadier H. C. Duncan, and all three of his battalion commanders killed. On 20 January, further Japanese landings took place at Endau, in spite of an air attack by Vildebeest bombers. The final Commonwealth defensive line in Johore of Batu Pahat–Kluang–Mersing was now being attacked along its full length. On 27 January 1942 Percival received permission from the commander of the American British Dutch Australian Command, General Archibald Wavell, to order a retreat across the Johore Strait to the island of Singapore. Following the successful capture of Malaya and Singapore, the IJA 25th Army served primarily as a garrison force for the occupied territories. As the situation grew increasingly desperate of Japanese forces towards the middle of 1945, the IJA 25th Army came under the operational control of the Japanese Seventh Area Army, and its headquarters was transferred to Bukittinggi in the highlands of central Sumatra, which it held until the surrender of Japan in August 1945.