Жюль Сальвадор Мош: Француз саяхатшысы және әскери шежіресі

Кіріспе

оның әкесі француз саясаткері Жюль Сальвадор Мох (15 наурыз 1893 – 1 тамыз 1985) болған. Ол – француз саясаткері.

Өмірбаян

Мох атақты француз еврей әскери отбасында дүниеге келді, капитан Гастон Мох пен Ребекка Алиса Понтремолидің ұлы. Оның әкесі полковник Жюль Мох болған. Ол Францияда социалистік қозғалыстың күшеюі кезінде өсті. Альфред Дрейфуспен бірге Политехникалық институтта оқыды. Х дағдарыс тобының жұмысына қатысқан инженер (политехник) ретінде, ол 1928 жылдан 1936 жылға дейін және 1937 жылдан 1940 жылға дейін Дром, содан кейін Эро департаменттерінен парламент депутаты болды. 1937 жылы премьер-министр Леон Блумның кабинетінде мемлекеттік хатшы қызметін атқарды, ал 1938 жылы – Халық шаруашылығы министрі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Мох Виши үкіметін сынап, түрмеге қамалды, бірақ кейін босатылды. Ол Париж астыртын қарсыласының ұйымдастырылуына қатысып, оған көмектесті. Франциядағы француз қарсыласының басқа да іс-шараларын қолдады. Еркін француз теңіз күштері құрылған кезде, ол 1942 жылы де Голльдің жағына қосылып, одақтастармен бірге Нормандияға шабуыл жасап, Францияны азат етуге қатысты. Соғыстан кейін Мох Консультативтік Ассамблеяның (1944), екі Конституциялық Ұлттық Ассамблеяның (1945–1946) және содан кейін Ұлттық Ассамблеяның (1946–1958 және 1962–1967) мүшесі болды. Төртінші Республика кезінде сегіз рет министрлік қызметтерде болды, Халық шаруашылығы және көлік (1945–1947), Ішкі істер (1947–1950) және Қорғаныс (1950–1951) министрліктерін басқарды. Көлік министрі ретінде теміржолдарды, порттарды, жолдарды, авиацияны және Әскери-теңіз күштерін қайта жаңғыртуға үлес қосты. Ішкі істер министрі ретінде 1947 жылдың қараша айындағы коммунистер шақырган ірі ереуілдерді басуға тура келді және бекем тұрды. Қорғаныс министрлігінде армияны жаңғыртуға, Корея соғысына Францияның қатысуын ұйымдастыруға және НАТО-ны іске асыруға көмектесті. Сонымен қатар, Таяу Шығыстағы Бағдад келісімін жасауды ұсынды және оған қатысты. Төртінші Республика кезінде голлистер мен коммунистерге қарсы күресті және «Үшінші күш» лидерлерінің бірі болды. Мох 1949–1950 жылдары премьер-министрдің орынбасары, ал 1951–1960 жылдары БҰҰ-ның қарусыздану комиссиясында Франция делегаты болды. Сыртқы істер комитетінің баяндамашысы ретінде 1954 жылы Ұлттық Ассамблеяда жеңілген Еуропалық қорғаныс қауымдастығына қарсы болды. Оның соңғы министрлік лауазымы 1958 жылғы мамырда Пьер Пфлимлиннің үкіметінде болды, онда ол Ішкі істер министрі ретінде 1958 жылғы мамыр дағдарысындағы француз Алжиріне қатысты маңызды рөл атқарды. 1975 жылы Социалистік партиядан шықты. Ол Францияның алғашқы әйел адвокаттарының бірі Гермен Пикардқа үйленген. Ол Франция мен Еуропадағы әйелдер құқығын қорғау қозғалысының белсенді жақтасы болды. Басқа да танымал тұлғалар талас білдіргенімен, «суық соғыс» терминін 1948 жылы Батыс Еуропаның одақтастары мен Шығыс Еуропаның Варшава шарты күштері арасындағы өсіп келе жатқан шиеленіс туралы айтқан сөзінен кейін ресми түрде қолданысқа енген деп есептеледі.

Moch was born into a renowned French Jewish military family, the son of Captain Gaston Moch and Rébecca Alice Pontremoli. His grandfather was Colonel Jules Moch. His upbringing occurred during a growing socialist movement in France. He was in Polytechnique along with Alfred Dreyfus. As an engineer (polytechnicien) who took part in the X Crise Group, he was a socialist member of Parliament for Drôme and then Hérault from 1928 to 1936 and from 1937 to 1940. He was Under secretary of State in prime minister Léon Blum's office (1937) and became Minister of Public Works in 1938. During World War II Moch was critical of the Vichy French government and was jailed but later was released. He joined and helped organise the Paris underground. He also helped other French Resistance activities in France. When the Free French Naval Forces was organized, he rallied to de Gaulle in 1942 and participated in the Invasion of Normandy toward the Free French Liberation of France with the Allies. After World War II, Moch was a member of the Consultative Assembly (1944) and of the two Constituent National Assemblies (1945–1946) and then of the National Assembly (1946–1958 and 1962–1967). He was a Cabinet Minister eight times during the Fourth Republic, heading the Ministries of Public works and Transportation (1945–1947), Interior (1947–1950), and Defence (1950–1951). As Transport Minister, he contributed to the rebuilding of railways, ports, roads, aviation, and the Navy. As Interior Minister, he had to deal with the communist inspired great strikes in November 1947 and showed great firmness. In the Defence Ministry, he contributed to the modernisation of the army, organised French participation in the Korean War and the implementation of NATO. He also suggested and participated in the forming of the Baghdad Pact for the Middle East. He fought the Gaullist and Communist Parties during the Fourth Republic and was one of the leaders of the Troisième Force. Moch was deputy prime minister from 1949 to 1950, and France's delegate at the UN Disarmament Commission from 1951 to 1960. As rapporteur of the Foreign Affairs Committee, he opposed the European Community of Defence, which was defeated by the National Assembly in 1954. His last ministerial post was in Pierre Pflimlin's government in May 1958 where he played an important role in the May 1958 crisis of French Algeria, as Interior Minister. He left the Socialist Party in 1975. He was married to Germaine Picard, one of the first woman lawyers of France. She was also an active advocate of the women's rights movement in France and Europe. Though other noted individuals lay claim, it is alleged that the name Cold War was officially "coined" after a speech he made in 1948 over his concern on the growing rift that developed between the Allies of Western Europe and the Warsaw Pact Forces of Eastern Europe.