Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық либерал саясаткер, дипломат және жазушы Уильям Генри Лайтон Эрл Булвер, 1-ші барон Даллинг және Булвер GCB, PC (13 ақпан 1801 – 23 мамыр 1872) – британдық либерал саясаткер, дипломат және жазушы.
British Liberal politician, diplomat and writer
William Henry Lytton Earle Bulwer, 1st Baron Dalling and Bulwer GCB, PC (13 February 180123 May 1872) was a British Liberal politician, diplomat and writer.
Өмірбаян және білім
Баулер генерал Уильям Баулер мен оның әйелі, Ричард Уорбертон Литтонның қызы Элизабет Барбараның екінші ұлы болды. Ол Эдвард Бульвер-Литтонның үлкен ағасы, 1-ші барон Литтон, Роберт Бульвер-Литтонның ағасы, 1-ші граф Литтон, 1876–1880 жылдары Үндістанның вице-королі, және сэр Генри Эрнест Гаскойн Бульвердің ағасы болды. Ол Харроу мектебінде, Тринити колледжінде, содан кейін жақында құрылған Даунинг колледжінде білім алды. Бітірген соң және континентті аралап шыққаннан кейін, 1824 жылы өмір сақшылары қатарына қосылды және екі жыл өткен соң 58-ші жаяу әскер полкіне ауысты.
Bulwer was the second son of General William Bulwer and his wife, Elizabeth Barbara, daughter of Richard Warburton Lytton. He was an elder brother of Edward Bulwer Lytton, 1st Baron Lytton, uncle of Robert Bulwer Lytton, 1st Earl of Lytton, Viceroy of India, 1876–1880, and the uncle of Sir Henry Ernest Gascoyne Bulwer. He was educated at Harrow School, Trinity College and then the recently founded Downing College, both at Cambridge. After graduating and touring the continent, he joined the Life Guards in 1824 and exchanged to the 58th Regiment of Foot two years later.
Дипломатиялық және саяси мансап
1826 жылы Герфордта сәтті сайланбағаннан кейін Бульвер 1827 жылы Дипломатиялық қызметке қосылып, сол жылдың тамызында Берлинге, 1829 жылдың сәуірінде Венаға, ал 1830 жылдың сәуірінде Гаагаға жіберілді. 1830 жылдың шілдесінде ол Вилтонның тоқыраған округінен Парламентке депутат ретінде сайланды және келесі айда Бельгия революциясы туралы есеп беру үшін Брюссельге жіберілді. Бір жылдан кейін ол Ковентриге, 1833 жылы тағы да, содан кейін 1835 жылы Мэрилебонға қайта сайланды. 1835 жылдың 29 мамырында Сиднейде өткен отырыста Австралиялық мемлекет қайраткері Уильям Вентворт Бульвердің Жаңа Оңтүстік Уэльс үшін Парламент адвокаты арқылы жұмыс істейтін колониялық комитет құру туралы ұсынысын талқылады, ал Бульвер өзінің кандидатурасын ұсынды. Отырыс Австралияның алғашқы саяси партиясы – Австралиялық патриоттық қауымдастығын құру арқылы лауазымды қаржыландыру үшін 2000 фунт стерлинг жинауға келісті. Сол жылы Бульвер бірінші Карлист соғысында Испанияның Изабелла II-ге көмектесу үшін легион жинап жатқан генерал Эвансқа қосылуды жоспарлады, бірақ оның орнына жаңа тәуелсіз Бельгияға легация хатшысы ретінде жіберілді. Екі жылдан кейін, Вильгельм IV-тің қайтысынан кейін жалпы сайлау жарияланды, Бульвер Мэрилебондағы өзінің орындығы үшін күреспеуге шешім қабылдады және жеті жыл бойы Парламент пен дипломатиялық қызметтері арасында саяхат жасағаннан кейін, толық уақытты дипломат болуға шешім қабылдады және Константинопольге жіберілді. Бір жылдан кейін Бульвер Санкт-Петербургқа жаңа қызметке тағайындалуға тиіс болды, бірақ Константинопольден кетпес бұрын қызбаға шалдығып, Лондонға оралды. Ол келген кезде үкімет Бедчембер дағдарысына тап болды және кешігулерге байланысты Бульвер Ресейдегі лауазымын қабылдамады, оның орнына 1839 жылдың маусымында Парижге жіберілді. Лондон тұйықтары туралы конвенцияға дейін ағылшын-француз қарым-қатынастары нашарлағаннан кейін, 1843 жылдың қарашасында Бульвер Мадридке жіберілді және 1848 жылы Нарваез оны либералдық көтерілістерге қатысқан деген айыппен кетіп қалуға бұйырғанға дейін қызмет етті. Еуропада дипломатиялық қиындыққа тап болған британ үкіметі сол жылы Бульверді KCB орденімен марапаттап, оны бір жылдан кейін Еуропадан алыс, Вашингтонға жіберді. Бульвер Америкадағы үш жылынан ләззат алды, қызмет еткен кезеңде GCB орденімен марапатталды, бірақ Еуропаға оралуды қалағандықтан 1852 жылы Флоренция, Тосканаға жіберілді. Италиядағы екі жылы көбінесе оқиғасыз болды және денсаулығының нашарлауы 1854 жылы оны Лондонға қайтаруға мәжбүр етті. Бір жылдан кейін оған зейнетақы тағайындалды және осы кезде ол әйелінен ажырасты. Денсаулығы жақсарғаннан кейін Бульвер 1856-1858 жылдары Шығыс Еуропада болды. 1858 жылы ол Лорд Стратфорд де Редклифтің орнын басып, Осман империясының елшісі болды және оның әйелі оған қосылды. Ол Осман режимінің қарызға батуына елеулі үлес қосты. Бұл оның 1865 жылы жартылай зейнеткерлікке шыққанға дейінгі соңғы дипломатиялық қызметі болды. Англияға оралғаннан кейін Бульвер саясатқа оралып, 1868 жылы Тамворт округінен сәтті сайланды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол әдебиетпен айналысты және 1871 жылы Норфолк графтығындағы Даллингтен барон Даллинг және Бульвер атанды.
After having unsuccessfully contested Hertford in 1826, Bulwer joined the Diplomatic Service in 1827 and was sent to Berlin in August that year, to Vienna in April 1829 and then to The Hague in April 1830. In July 1830, he entered the House of Commons as MP for the rotten borough of Wilton and was sent to Brussels the following month to report on the Belgian Revolution. A year later, he was returned for Coventry, again in 1833, then for Marylebone in 1835. At a meeting in Sydney on 29 May 1835, Australian statesman William Wentworth discussed a proposal of Bulwer's for a colonial committee to be formed which would act through a Parliamentary Advocate, for which Bulwer nominated himself, to represent New South Wales. The meeting resolved to raise £2,000 to fund the position by establishing the Australian Patriotic Association, Australia's first political party. That year, Bulwer planned to join General Evans, who was raising a legion to help Isabella II of Spain in the First Carlist War, but was instead sent back to the newly independent Belgium as secretary of legation. When a general election was called two years later on the death of William IV, Bulwer decided not to contest his current seat for Marylebone and after having commuted between Parliament and his diplomatics posts for seven years, decided to become a full time diplomat and was sent to Constantinople. A year later, Bulwer was due to go to St Petersburg after accepting a new post there, but caught a fever just before leaving Constantinople and instead went back to London. Upon his arrival, the government was embroiled in the Bedchamber Crisis and because of the delays involved, Bulwer did not take up his post in Russia and was instead sent to Paris in June 1839. After having dealt with the poor Anglo French relations prior to the London Straits Convention, Bulwer was sent to Madrid in November 1843 and served there until Narváez instructed him to leave in 1848, after being accused of implicating liberal risings against the former's conservative government. By now a diplomatic embarrassment in Europe, the British government formally showed its support of Bulwer by making him a KCB that year, but sent him far from Europe, to Washington a year later. Bulwer enjoyed his three years in America, having been promoted to GCB during his office, but wished to return to Europe and so was posted to Florence, Tuscany, in 1852. His two years in Italy were largely uneventful and ill health forced him back to London in 1854. He was granted a pension a year later and it was at this time that he and his wife separated. When his health improved, Bulwer was in Eastern Europe from 1856 to 1858. In 1858, he succeeded Lord Stratford de Redcliffe as Ambassador to the Ottoman Empire and his wife joined him. He significantly contributed to the indebtedness of the Ottoman regime. This was his final diplomatic post before his semi retirement in 1865. On his return to England, Bulwer went back to politics and successfully contested Tamworth in 1868. He returned to literature after his retirement and was also raised to the peerage as Baron Dalling and Bulwer, of Dalling in the County of Norfolk, in 1871.
Жеке өмір
Лорд Даллинг пен Булвер 1848 жылғы желтоқсанда Хэтфилд үйінде Генри Уэлслидің кіші қызы, 1-ші барон Коулидің және Веллингтон герцогының қызы Георгианаға үйленді. Олардың балалары болмады. 1872 жылы Мысырға саяхатынан оралғаннан кейін Булвер 71 жасында Неапольде кенеттен қайтыс болды, соның салдарынан барония тоқтатылды. Оның мүлігінің құны 5000 фунт стерлингтен кем болды. Оның ажырасып кеткен әйелі 1878 жылғы тамыз айында 61 жасында қайтыс болды. 1862 жылы ол Англияның Біріккен Ұлы Ложасының аясында Түркия үшін алғашқы аудандық Ұлы шебер атанды.
Lord Dalling and Bulwer married the Honourable Georgiana, youngest daughter of Henry Wellesley, 1st Baron Cowley and a niece of the Duke of Wellington, at Hatfield House in December 1848. They had no children. On his return from a trip to Egypt in 1872, Bulwer died suddenly in Naples, aged 71, when the barony became extinct. His will was valued at less than £5,000. His estranged widow died in August 1878, aged 61. A Freemason, he became the first district grand master for Turkey under the United Grand Lodge of England in 1862.
Негізгі шығармалары
Наполеонның өліміне арналған ода; Неаполь төңкерісі туралы шумақтар; және басқа да өлеңдер. 1822
Грекиядағы күз; Елдің мінезі, әдет-ғұрыптары мен ландшафтының суреттері; қазіргі қиын жағдайына шолумен. C. B. Sheridan мырзаға арналған хаттар түрінде. 1826
Франция, әлеуметтік, әдеби, саяси. 1834
Орта тап монархиясы. Франция, әлеуметтік, әдеби, саяси, екінші серия. 1836
Тарихи тұлғалар: Таллейран, Коббет, Маккинтош, Каннинг. 2 томдық. 1868
Генри Джон Темплдің, Палмерстон виконтының өмірі: Оның күнделіктері мен хаттарынан үзінділермен. 1870
Сэр Роберт Пил. Тарихи очерк. 1874
Ode on the Death of Napoleon; Lines on the Neapolitan Revolution; and Other Poems. 1822
An Autumn in Greece; Comprising Sketches of the Character, Customs, and Scenery of the Country; with a View of Its Present Critical State. In Letters, Addressed to C. B. Sheridan, Esq. 1826
France, Social, Literary, Political. 1834
The Monarchy of the Middle Classes. France, Social, Literary, Political, Second Series. 1836
Historical characters: Talleyrand, Cobbett, Mackintosh, Canning 2 vols. 1868
The Life of Henry John Temple, Viscount Palmerston: With Selections from His Diaries and Correspondence. 1870
Sir Robert Peel. An Historical Sketch. 1874