Кіріспе

Брюссельдегі собор, Бельгия

Сент-Михаэль және Сент-Гудула соборы (жергілікті тұрғындар Kathedraal van Sint Michiel en Sint Goedele деп атайды) – Бельгияның Брюссель қаласының орталық бөлігінде орналасқан ортағасырлық Рим католик соборы. Ол Брюссель қаласының қасиетті қамқоршылары Сент-Михаэль мен Сент-Гудулаға арналған және Брабантия готикасының ең көрнекті үлгілерінің бірі саналады. Роман стиліндегі шіркеудің құрылысы 11 ғасырда басталып, бұрынғы шағын шіркеудің орнына салынды және 16 ғасырға қарай қазіргі готикалық түрінде аяқталды, бірақ оның ішкі кеңістігі келесі ғасырларда бірнеше рет өзгертілді. Ғимаратта кеш готикалық және барокко стиліндегі шағын шіркеулер бар, ал нео-готикалық сәндік элементтері, соның ішінде дөңгелек өткелдердегі (aisles) әйнек суреттері 19 ғасырдағы қалпына келтіру жұмыстарының нәтижесі. Сент-Гудула соборы музыкалық құралдарымен де ерекшеленеді, атап айтқанда екі құбырлы органмен және үлкен шіркеу қоңырауларымен. Бұл кешен 1936 жылы тарихи ескерткіш ретінде танылды. Бельгияның ұлттық шіркеуі және Бельгияның бас епископының ресми резиденциясы ретінде, ол патшалық тойлар, мемлекеттік жерлеу рәсімдері және Бельгияның ұлттық күніндегі Te Deum сияқты басқа да ресми шараларды өткізеді. 20 ғасырдың ортасынан бастап, Солтүстік-Оңтүстік байланысының құрылысынан кейін, Сент-Гудула соборы Парвис-Сент-Гудуле / Синтер-Гуделеворплейн алаңында, Императрица бульвары / Кеизерлинлааннан шығысқа қарай орналасқан. Бұл аймаққа Брюссельдің орталық теміржол станциясы, сондай-ақ Брюссель метросының 1 және 5 желілеріндегі Parc/Park метро станциясы қызмет көрсетеді.

Ерте тарих

Собордың бастауы белгісіз, бірақ тарихшылар 9 ғасырда оның орнында, мүмкін, Әулие Михаилға арналған шағын шіркеу тұрған дегенге келіседі. Бұл сол кездегі Брюссельдегі ең маңызды нүкте – екі ірі сауда жолының тоғысқан жері: біреуі Фландрия және Кельн графтықтарын, екіншісі Антверпен мен Монс, содан кейін Францияны байланыстырған. Бұл тоғысқан жер Трейренберг төбесінде ("Қайғы-қасірет тауы") орналасқан, онда Әулие Гудула қақпасы тұрды (алғашқы қала қабырғаларының бір бөлігі), кейіннен ол жағымсыз даңққа ие түрме ретінде пайдаланылды, сондықтан оның аты солай аталып кетті. 13 ғасырда Брабант герцогы Генрих I шіркеуге екі дөңгелек мұнара қосуды бұйырды. Оның ұлы, Брабант герцогы Генрих II 1226 жылы Брабант готикалық үлгісіндегі колледж шіркеуін салуды тапсырды. Хор 1226-1276 жылдар аралығында салынды. Негізгі ғимарат пен науқас бөлігі 14-16 ғасырларға жатады. Бүкіл шіркеуді салуға шамамен 300 жыл уақыт кетті. Басты құрылыс 1519 жылы император Карл V билікке келгенге дейін аяқталды. Шіркеудің қазіргі қамқоршылары – Әулие Михаил және Әулие Гудула – сонымен қатар Брюссель қаласының да қамқоршылары болып табылады. 19 ғасырда архитектор Тильман Франсуа Суйс басшылығымен реставрация жұмыстары жүргізілді, ол 1839-1845 жылдар аралығында мұнаралар мен есіктерді қалпына келтірді, ал 20 ғасырда Жан Ромбо, кейін Виктор Гастон Мартини, Брабант провинциясының бас архитектор-жоспарлаушысы және ескерткіштер мен тарихи орындар жөніндегі корольдік комитеттің мүшесі басшылық етті. Собор 1983-1999 жылдар аралығында қайтадан толыққанды реставрацияланды. Осы кезде археологиялық қазбалар жүргізілді, нәтижесінде қазіргі хордың астынан роман стиліндегі шіркеудің және криптің қалдықтары табылды. Собор қазіргі Валония Брабант аймағында орналасқан Гобертанге карьерінен алынған тастан салынған. Ғимарат классикалық жоспарды ұстанады: латын кресті пішіндес, үш бөліктен тұратын хоры бесбұрышты апсидамен аяқталады және амбулаториймен қоршалған.

Кеме

Кеме Брабантия готикасының барлық ерекшеліктерін иеленеді; төрт бөліктен тұратын күмбездер орташа биіктікте және кеменің орталық дәлізін алып жатқан берік цилиндрлі бағаналардың үстінде кәді жапырақтары пішіндес капительдер орналасқан. Бағаналарға он екі апостолдың мүсіндері бекітілген. Бұл мүсіндер 17 ғасырға жатады және оларды сол замандағы белгілі мүсіншілер Лукас Фейдхербе, Жером Дюкесной кіші, Йоханнес ван Милдерт және Тобиас де Лелис жасаған. Бұл мүсіндер 1566 жылы иконаға қарсы күрескерлер тарапынан қиратылған мүсіндердің орнына қойылған. Кемеде сондай-ақ 17 ғасырға жататын барокко үлгісіндегі мінбар бар, ол 1699 жылы Антверпен мүсіншісі Хендрик Франс Вербрюгген жасаған. Оның негізі Адам мен Хауаның тыйым салынған жемісті ұрлағаннан кейін Еден бағынан қуылуын бейнелейді. Жоғары жағында, жыланды тесіп тұрған Құдай ана мен бала – құтқарылудың символы. Солтүстік трансептің порталының оң жағында Рубенстің картинасы негізінде Жером Дюкесной кіші жасаған, Әйгерімнің қасиетті Марияны тәрбиелеуін бейнелейтін әдемі 17 ғасырлық мүсін орналасқан.

Хор және шіркеулер

Хор готикалық стильде салынған, үш тікбұрышты бөлімі және бесбұрышты апсидасы бар. Сондай-ақ, онда 17 ғасырда Роберт Колин де Ноле жасаған Брабант герцогтары мен Австрияның эрцгерцогы Эрнесттің мазарлары орналасқан. Оның биіктігі үш деңгейге бөлінген: амбулаториямен, трифориуммен және жоғары терезелермен байланысатын үлкен аркадалар. Хордың сол жағында Ғажайыптың Ықылас шапкішінің (1534–1539) өрнекті готикалық капелласы орналасқан. Қазір онда собор қазынасы сақталады, онда әйгілі Драхмал кресі (Брюссель кресі деп те аталады), 11 ғасырдың басындағы ағылшын-саксон жазулы крест-реликвиясы қойылған. Карл V-нің қазынашысы Жан Мико және оның әйелі Ливин Кэтс ван Велле сол жерге жерленген, ал олардың ұлы Николас тапсырыс берген құрбандық алтарі оларға арналған. Оны Ренессанс кезеңінің суретшісі және гобелен дизайнері Ян Корнелиц Вермеген жасаған. Бұл триптих қазір Бельгия Корольдік Көркем Өнер Мұражайларының қорында сақталады. Хордың оң жағында – Азат етуші Әміреміздің (1649–1655) капелласы орналасқан, ол кеш готикалық стильде салынған және Ян Воорспоелдің (1666) барокколық алтарі бар.

Қоңыраулар

Екі мұнарада да қоңыраулар бар. Оңтүстік мұнарада Royal Eijsbouts қоңырау құю зауытының 1966 жылғы 49 қоңыраулы карлион орналасқан, онда жексенбілік концерттер жиі өткізіледі. Карлиондағы барлық қоңыраулардың тек жетісі ғана соғып тұр. Олар, ең ауырдан ең жеңілге дейін: Фабиола, Мария, Майкл, Гудула, Филипп, Астрид және Лоран. Фабиола, Филипп, Астрид және Лоран Бельгия патша отбасының мүшелерінің құрметіне аталған. Солтүстік мұнарада Сальватор деп аталатын бір ғана бордтон бар, ол 1638 жылы Питер ван ден Гейн құйған. Бұрын екінші бордтон болған орын да бар. Бордтонның терең осі бар, бірақ қарсы салмақтары алынып тасталған. Оны тік оське, ұшқыш шапшаңмен қайта ілу жоспарланған. № Атауы Салмағы (кг) Нотасы Мұнарасы 1 Сальватор 6645 G0 Солтүстік 2 Фабиола 3164 B0 Оңтүстік 3 Мария 2298 C1 Оңтүстік 4 Михаил 1628 D1 Оңтүстік 5 Гудула 1332 E1 Оңтүстік 6 Филипп 975 F1 Оңтүстік 7 Астрид 690 G1 Оңтүстік 8 Лоран 485 A1 Оңтүстік

Сокольдер соборда

1990 жылдардың соңында Брюссель орнитологтары собордың мұнараларында екі саябақ соқырды байқады. 2001 жылы Белгия Корольдік Табиғи Ғылымдар Институтының (RBINS) орнитологтары, raptors-тарды қорғауға арналған француз қауымдастығы Fonds d'Intervention pour les Rapaces (FIR) бірлестігімен, ұя салуға ынталандыру мақсатында ғимаратқа ұя орнатты. Бұл ұя пайдаланылмады, бірақ 2004 жылдың көктемінде соқырлардың жұбы собордың солтүстік мұнарасындағы балконға ұя салды. Наурыз айының басында аналық үш жұмыртқалады. 2004 жылдың мамыр айының соңында үш балапанның собордың гаргульдерінде акробатикалық қимылдар жасауын бақылағаннан кейін, RBINS Комиссия Ornithologique de Watermael Boitsfort қауымдастығымен бірлесіп "Соқыр – бәріне" жобасын жасады. Жоба өз веб-сайтында тікелей видео трансляциясы бар камераларды орнатты.

Әкімшілік

Михаил және Гудула соборы – Мехелен-Брюссель архиепископының, Бельгияның приматының, қазіргі архиепископ Люк Терлинденнің қосымша кафедральдік соборы болып табылады. Ұлттық астанада орналасқандықтан, ол жиі католик діни рәсімдері үшін қолданылады, мысалы, корольдық үйлену тойлары мен мемлекеттік жерлеу рәсімдері. Мысалы, 1999 жылы Филипп ханзада мен Матильда д'Удекем д'Акоздың үйлену тойы осы соборда өтті. Соборда ұйымдастырылатын басқа ресми шараларға Бельгияның Ұлттық күніне арналған Те-Деум кіреді, оған король және басқа да жоғары лауазымды тұлғалар қатысады.