Кіріспе
Руфус Вилмот Грисвольд (13 ақпан 1815 – 27 тамыз 1857) – американдық антолог, редактор, ақын және сыншы. Вермонт штатында дүниеге келген Грисвольд 15 жасында үйден шығып кетті. Филадельфия, Нью-Йорк және басқа да қалаларда журналист, редактор және сыншы болып жұмыс істеді. 1842 жылы жарық көрген «Американың ақындары мен поэзиясы» атты жинағының арқасында әдебиетте зор беделге ие болды. Бұл антология сол кездегі ең толық жинақ болды және американдық поэзияның ең үздік үлгілерін қамтыды деп саналды. Өмірінің соңына дейін оның жинақтары қайта жарық көрді және ұқсас антологиялар шығарды, алайда ол қолдаған көптеген ақындар кейін ұмытқа кетті. Көптеген жазушылар өздерінің туындыларын осы басылымдардың біріне енгізуді армандады, бірақ Грисвольдтың өткір мінезіне қатысты сын айтты. Грисвольд үш рет үйленді: оның бірінші әйелі жас кезінде қайтыс болды, екінші некесі даулы ажырасумен аяқталды, ал үшінші әйелі бұрынғы ажырасуы күштен шығарылуға жақын болғанда оны тастап кетті. Эдгар Аллан По, өлеңдері Грисвольдтың антологиясына енген, антологияға кірген ақындарды сынап, қарсы пікір білдірді. Бұл Грисвольдтың Поның орнын басып, «Грэм журналының» редакторы болғанда, Подан жоғары жалақы алып, бәсекелестікке ұласты. Кейін екеуі де ақын Фрэнсис Сарджент Осгудтың назарына бөліну үшін күресті. Олар ешқашан келісімге келмеді, ал 1849 жылы Поның түсініксіз өлімінен кейін Грисвольд оның қайтысын бейжайлықпен сипаттады. Поның әдеби мұрагерімін деп мәлімдеп, ол Поның беделін түсіру мақсатымен сегіз жылға созылған науқанды бастады. Грисвольд өзін американдық поэзияның сарапшысы деп есептеді және оны мектеп оқу бағдарламасына енгізуді қолдаған алғашқы адамдардың бірі болды. Ол сондай-ақ авторлық құқық заңнамасын қабылдауды жақтады, баспа индустриясының атынан Конгрессте сөз сөйледі, бірақ басқалардың еңбектеріне авторлық құқықты бұзудан тартынбады. Бір редактор: «Ол ең шулы сөйлегенде де, ең жылдам ұрлық жасайды», – деген пікір білдірді.
Rufus Wilmot Griswold (February 13, 1815 – August 27, 1857) was an American anthologist, editor, poet, and critic. Born in Vermont, Griswold left home when he was 15 years old. He worked as a journalist, editor, and critic in Philadelphia, New York City, and elsewhere. He built a strong literary reputation, in part due to his 1842 collection The Poets and Poetry of America. This anthology, the most comprehensive of its time, included what he deemed the best examples of American poetry. He produced revised versions and similar anthologies for the remainder of his life, although many of the poets he promoted have since faded into obscurity. Many writers hoped to have their work included in one of these editions, although they commented harshly on Griswold's abrasive character. Griswold was married three times: his first wife died young, his second marriage ended in a public and controversial divorce, and his third wife left him after the previous divorce was almost repealed. Edgar Allan Poe, whose poetry had been included in Griswold's anthology, published a critical response that questioned which poets were included. This began a rivalry which grew when Griswold succeeded Poe as editor of Graham's Magazine at a salary higher than Poe's. Later, the two competed for the attention of poet Frances Sargent Osgood. They never reconciled their differences, and after Poe's mysterious death in 1849, Griswold wrote an unsympathetic obituary. Claiming to be Poe's chosen literary executor, he began a campaign to harm Poe's reputation that lasted until his own death eight years later. Griswold considered himself an expert in American poetry and was an early proponent of its inclusion on the school curriculum. He also supported the introduction of copyright legislation, speaking to Congress on behalf of the publishing industry, but he was not above infringing the copyright of other people's work. A fellow editor remarked "even while haranguing the loudest, [he] is purloining the fastest".
Ерте өмір
Грисвольд 1815 жылдың 13 ақпанында Вермонт штатында, Ратланд маңында Руфус пен Дебора (Васс) Грисвольдтың отбасында дүниеге келді және Бенсон ауылында қатаң кальвинист болып тәрбиеленді. Ол он төрт баланың он екіншісі еді, ал әкесі фермер және аяқ киім жасаушы болған. Бала кезінде Грисвольд күрделі, болжаусыз және бейшара болды. 15 жасында ол үйден кетіп, өзін "әлемді шарлап жүрген жалғыз жан, үйсіз, қуанышсыз шеттегі адам" деп атады. Грисвольд Нью-Йорк штатының Олбани қаласына көшіп, 22 жастағы флейташы, журналист Джордж С. Фостермен бірге тұрды, ол «Газ шамдарымен Нью-Йорк» атты еңбегімен танымал жазушы еді. Грисвольд 1830 жылы Ренсселер мектебіне түсуге тырысты, бірақ профессорге әдемі әзіл жасауға талпынғанда ұсталғаннан кейін оқуға қабылданбады.
Екінші неке
1845 жылғы 20 тамызда Грисвольд 42 жастағы Шарлотта Майерске үйленді; ол 42-де, ал ол 33-те болған. Грисвольдті әйелдің тәтелері некеге түсуге мәжбүрлеген, бірақ ол олардың діни сенімдерінің өзгешелігіне қатысты алаңдаған. Той түнінде, Грисвольдты зерттеуші Джой Бейлесс айтқандай, ол "кейбір физикалық кемшілік салдарынан әйел бола алмайтын" екенін, ал Эдгар По туралы зерттеуші Кеннет Сильвермен түсіндіргендей, жыныстық қатынасқа қабілетсіз екенін білді. Шарт Грисвольдқа қайта үйленуге тыйым салып, оның қызы Каролина Майерс отбасында қалуы үшін шығындарға 1000 доллар (~ ) төледі. Осы айырылыстан кейін Грисвольд дереу Филадельфияға қайтып келді.
Нью-Йоркке көшу
Бірнеше жыл өткен соң Грисвольд Нью-Йоркке қайтып келді, кіші қызын Майерс отбасының қамқорлығына, ал үлкен қызы Эмилиді анасының туыстарына тапсырды. Ол бұл кезде "Ұлы түрік" деген есіммен танымал болды және 1847 жылдың жазында американдық әйелдер поэзиясының антологиясын шығаруды жоспарлады. Ол әйелдердің ерлерге қарағанда "интеллектуалды" поэзияны жазуға қабілетсіз деп есептеді және оларды бөліп қарастыру қажет деп ойлады: "Екі жыныстың эстетикалық қабілеттерінің жағдайлары, ықтимал, ерекше, тіпті қарама-қарсы", - деп жазды ол кіріспесінде. "Американың әйел ақындары" үшін таңдаған өлеңдері поэзияның ең үздік үлгілері болмады, олар дәстүрлі мораль мен құндылықтарды баса көрсету үшін таңдалды. Сол жылы Грисвольд "өмірінің ең маңызды туындысы" деп санаған, кең көлемді биографиялық сөздікке кірісті. Ол осы жобада бірнеше жыл жұмыс істеді, тіпті оны жарнамалады, бірақ оны аяқтаған жоқ. Ол сондай-ақ Элизабет Ф. Элеттің "Америка революциясының әйелдері" кітабын жариялауға көмектесті, бірақ ол кітабында оның көмегіне риза болмағаны үшін ашуланды. 1848 жылдың шілдесінде ол Род-Айленд штатының Провиденс қаласында ақын Сара Хелен Уитманды көріп келді, бірақ бас айналу мен шаршаудан қиналды, Нью-Йорк университетіндегі пәтерінен сирек шықты және опиумсыз жаза алмады. Ол баспагер Джеймс Филдске былай деп жазды: "Мен физикалық және рухани жағынан қатты қиын жағдайдамын. Нәтижесі не болатынын білмеймін. Мен шаршадым – өмір мен өлім, жұмақ пен тозақ арасындамын". Грисвольд әр түрлі басылымдарда толық және жеке жұмыс істеп, әдеби сынға үлес қосуын жалғастырды, соның ішінде 1850 жылдың 1 шілдесінен 1852 жылдың 1 сәуіріне дейін 22 ай бойы "The International Magazine" журналымен жұмыс істеді. Ол Элизабет Оукс Смит, Мэри Э. Хьюит және Джон Р. Томпсон сияқты авторлармен бірге жұмыс істеді. 1855 жылдың 10 қарашасында шыққан "Критерий" журналында Грисвольд Уолт Уитменнің "Шөп жапырақтары" кітабының бірінші басылымын анонимді түрде қарап, былай деді: "Кез келген адамның қиялы осындай ақымақ лас нәрсені қалай ойлап тапқанын елестету мүмкін емес". Грисвольд Уитменді "ең төменгі қиялдар мен ең ұятсыз еркіндік", "нашар, жануарлық сезімталдық" үшін айыптады. Уитменнің поэзиясына сілтеме жасай отырып, Грисвольд "осы ластың жиынтығын оны басуға құқылы заңдарға қалдырамын" деді. Уитмен кейін Грисвольдтың шолуын "Шөп жапырақтары" кітабының жаңа басылымына қосты. Ол шолуын христиандар арасында айтылмауы тиіс "қорқынышты күнә" деген латын тіліндегі сөзбен аяқтады, бұл фраза христиандардың содомияны айыптауымен байланысты, бұл жағдайда гетеросексуалдық емес, гомосексуалдық содомияға қатысты. Грисвольд 19 ғасырда Уитменнің поэзиясындағы ерлер арасындағы эротикалық құштарлық пен әрекеттер тақырыбын алғаш рет ашық түрде көрсеткен және баса көрсеткен адам болды. Уитменнің поэзиясының осы аспектісіне көбірек назар 19 ғасырдың соңында аударылды.
Ажырасу және үшінші неке
Ақын Элис Кэримен қысқа ғана романдық қарым-қатынасқа түскеннен кейін Грисвольд Харриет Маккриллиспен қарым-қатынас орнатты. Ол бастапқыда Шарлотта Майерстен ажырасуға келіспеді, себебі ол "жария болудан қорқып" және оның қызына деген махаббатына байланысты болды. 1852 жылдың 25 наурызында Филадельфиядағы Әділеттік сотқа ажырасу туралы өтініш берді. Элизабет Элет және Энн С. Стивенс Майерске ажырасуға рұқсат бермеуді, ал Маккриллиске оған үйленбеуді ұсынды. Грисвольд Майерсті ажырасуға көндіру үшін, егер ол оны тастап кеткенін жазбаша растаса, қызы Каролинаны өзінде қалдыруға келісті. Ол келісім берді, және ажырасу 18 желтоқсанда ресми тіркелді; ол Майерс пен қызын енді ешқашан көрген жоқ. Маккриллис пен Грисвольд 1852 жылдың 26 желтоқсанында үйленді және Нью-Йорктегі Батыс жиырма үшінші көшесіндегі 196-шы үйге қоныстанды. 1853 жылдың 9 қазанында олардың ұлы Уильям дүниеге келді. Элет және Стивенс Грисвольдтың бұрынғы әйеліне ажырасуды жоюға шақырып хат жазып тұрды. Майерс көнді және 1853 жылдың 23 қыркүйегінде Филадельфияда шағымдама берді. Алайда сот ажырасу туралы құжаттарды жоғалтып алғандықтан, апелляцияны қарауды кейінге шекке салуға мәжбүр болды. Грисвольдтың қиындықтарына сол күзде үйінде газ ағып, жарылыс пен өрт орын алды.