Кіріспе

Виктория Кресінің иегері, генерал сэр Александр Стенхоп Кобб (6 маусым 1870 – 29 маусым 1931) – британдық және Ұлт Достастығы әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда – Виктория Кресінің иегері болған жоғары шенді британдық Үнді армия офицері.

Ерте өмір

Александр Станхоп Кобб 1870 жылдың 5 маусымында Үндістанның Бенгал президентігіндегі Наини Тал қаласында генерал-лейтенант сэр Александр Хью Кобб пен Эмили Барбара Коббтың үшінші баласы және екінші ұлы болып дүниеге келді. Александрдың екі қарындасы мен төрт інісі болды; солардың екеуі Британ армиясында подполковник болды, ал біреуі Корольдік теңіз флотында капитан болды. 1881 жылы ол Уимблдон қаласындағы Игл Хаус мектебінде оқыды. Содан кейін Веллингтон колледжіне оқуға түсті, одан кейін ағасы Генри Геркулес Коббпен бірге Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжіне барып, 1889 жылы бітірді. 19 жасында Оңтүстік Уэльс шекаралық полкінде екінші лейтенант болып қызметке кірді.

Әскери мансап

Коббтың әскери мансабының жарқын тұстары Лондон газетінде жарияланған оның шен берулері мен ерліктерінің үнемі тіркелген жазбалары арқылы көрініс табады. 1892 жылдың наурыз айында ол лейтенант шеніне көтеріліп, сонымен қатар "Кумэсси" таспасы бар Ашанти медалімен марапатталды.

Сомалиленд кампаниясы

1902 жылдың қаңтарында Коббке жергілікті подполковник шені берілді және ол Корольдің Африкалық мылтықтарының 1-ші (Орталық Африка) батальонының командирі болып тағайындалды. Осы лауазымда ол өзінің әскерімен Британдық Сомалилендке Сомалиленд науқанына, немесе "Жынды Мулла соғысына" қатысу үшін аттанды. Ол кезде ол қайтадан шабуылдар жасады, және оған қарсы екінші әскери экспедиция ұйымдастырылды, оған Кобб пен оның әскері де қатысты. 6 қазанда, Еригоның тығыз бұталары арқылы марш жасап бара жатқанда, британдық күштер дервиштердің шабуылына ұшырады. Шаршының солтүстік жағы бұзылып, бір Максим пулеметі жоғалғанымен, Орталық Африка батальонының Яо ротасы жағдайды түзетуге көмектесті. Дириэ Гууренің әскері шамамен 700 адамын жоғалтып, шегінді. Британдық күштер қуып жете алмады және Бербераға қайтып келді. Шабуыл кезінде жоғалған Максим пулеметі 1920 жылы Дириэ Гууреге қарсы соңғы науқанда табылған, қазір ол Малави армиясының Зомбадағы "Коббе казармасында" тұр.

Викторияның айқасы

Осы науқанда Эриго (немесе Эрего) маңында Кобб Виктория кресімен марапатталды.

Даму науқаны

1903 жылы Сомалилендте Кобб Дириэ Гууреге қарсы жорық жасаған негізгі күш алдындағы жедел топқа қолбасшылық етті. Оның міндеті Вардаирдегі су көзін қамтамасыз ету еді. Гумбуру маңында зариба (қырлы бұтақтармен қоршалған лагерь) құрғаннан кейін, ол кішкентай барлау тобының қауіпсіз оралуын қамтамасыз ету үшін подполковник Планкет басқаратын бір рота сарбазды жіберді. Бірақ, рота үлкен дервиш әскерлерімен шабуылға ұшырады, Планкет, оның барлық британдық және үнді сарбаздары, сондай-ақ онымен бірге болған Орталық Африка сарбаздарының көпшілігі қаза тапты. Бұл ауыр трагедия болды. Кобб Планкетке жаудың негізгі күштерімен қақтығысуға қатаң тыйым салғанын және Планкеттің оның бұйрығына бағынбағанын мәлімдеді. Кобб 1904 жылғы 10 қаңтардағы соғыстың соңғы маңызды шайқасы – Жидбалли шайқасына қатысты, бірақ оның есімі ешқандай хабарламаларда көрсетілмеген. Сомали кампаниясы оның Африкадағы қызмет медаліне екі құсқыш қосты: «Сомалиленд 1902–04» және «Жидбалли». Оның қызметіне сыйлық ретінде 1904 жылдың қыркүйегінде Кобб «майор шеніне жеткенде лейтенант-полковник шеніне көтерілуі мүмкін екенін қарастыру үшін» жазылды, ал 1907 жылдың желтоқсанында майор шеніне көтерілгеннен кейін ол лейтенант-полковник шеніне көтерілді. 1915 жылдың ақпанында Кобб генерал-адъютант пен генерал-квартирмейстердің орынбасары болып тағайындалды, сонымен қатар бригада генералының уақытша шені берілді. 1915 жылғы 14 қаңтардағы хабарламасында британдық экспедициялық күштердің бас қолбасшысы фельдмаршал сэр Джон Френч полковник Коббты майдандағы батылдығы мен ерекше қызметі үшін атады. 1915 жылдың маусымында да осындай мақтау жарияланды, содан кейін Коббтің Бан орденінің серігі болып тағайындалуы болды. 1915 жылдың қарашасында ол британдық Үнді армиясында майордан подполковникке дейін көтерілді. Келесі айда Кобб тағы да Френчтің хабарламаларында майдандағы батылдығы мен ерекше қызметі үшін аталды, бұл жолы тізімде оның інісі, подполковник Х.Х. Кобб, DSO, 13-ші атқыштар полкі де болды. 1916 жылдың ақпанында Кобб Франциядағы штабтық қызметін тапсырды, ал наурыз айында Армия штабында штабтық міндеттер мен әскери оқыту директоры болып Үндістанға қайтарылды, сонымен қатар уақытша шені сақталды. Франциядағы жақсы қызметі үшін тағы да мақталып, фельдмаршал сэр Дуглас Хейгтің 1916 жылғы сәуірдегі хабарламасында, ол 1916 жылдың маусымында генерал-майор болып тағайындалды, бұл тағайындама «майдандағы ерекше қызметі үшін» сыйлық ретінде берілді. Екі айдан кейін Кобб уақытша генерал-лейтенант болып тағайындалды, ал 1917 жылдың наурыз айында Баз орденінің кавалер-командующийы болып тағайындалды. Осы кезде Кобб Месопотамияда болды, ол соғыс аяқталғанға дейін, 1919 жылдың соңына дейін сонда қалды. III Үнді корпусының қолбасшысы ретінде ол Месопотамия далалық күштерінің үш бас қолбасшысының басшылығында болды, олардың барлығы оны Соғыс кеңсесіне жіберген хабарламаларында жомарттықпен атады. Ол 1917 жылдың ақпанында Кут-әл-Амараны және келесі айда Бағдадты басып алуға қатысты. 1917 жылдың сәуір айында Самарадағы және қыркүйекте Рамадидегі британдық табыстарда маңызды рөл атқарған Кобб 1918 жылдың қазанында Шарқатта түрік әскерлерін жеңді (Месопотамия майданындағы соңғы операция), содан кейін 1918 жылдың қарашасында Мосулды бейбіт түрде басып алды. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі Коббтің медальдар жинағына мыналарды қосты: 1914 жылғы жұлдыз, «5 тамыз – 22 қараша 1914 жыл» құсқышымен, 1914–1920 жылдар аралығындағы Британдық соғыс медалі және 1914–1919 жылдар аралығындағы Жеңіс медалі. Франция оны Құрмет легионының командирі етіп тағайындады, ал Италия королі оны Маврикий және Лазарь орденінің командирі етіп тағайындады. 1919 жылдың наурыз айында ол Үндістан жұлдызы орденінің кавалер-командующийы болып тағайындалды.

Кейінгі мансап

1919 жылы маусымда Кобб генерал-лейтенант атағын алды, ал 1920 жылы Үндістан кеңсесінің әскери хатшысы болып тағайындалды. 1926 жылы наурыз айында генерал дәрежесіне көтерілді, Үндістанның Солтүстік командасын басқаруға тағайындалғанға дейін. Англияға оралғаннан кейін ол 1930 жылы маусымда Үндістан кеңсесінің әскери хатшысы болып қайта тағайындалды. Коббқа құрмет көрсету жалғасты. 1922 жылы ол өзінің бірінші полкінің – Оңтүстік Уэльс шекарашыларының полковнигі болып тағайындалды. 1928 жылғы Жаңа жылдық наградалармен ол Бат орденінің Ұлы крестімен марапатталды, ал 1930 жылы маусымда оған Ұлыбритания патшасының жеке адъютанты (ADC General) атағы берілді. Келесі айда ол сикх пионерлерінің полковнигі болып тағайындалды. Дегенмен, қатал климатта және ауыр жағдайларда өмір бойы әскери қызмет өткергендігінің салдарынан денсаулығына зиян келді және 61 жасында генерал сэр Александр Кобб 1931 жылы 29 маусымда қайтыс болды. Ол Бедфордширдегі Шарнбрук шіркеуінің маңындағы зиратқа жеке жерленген.

Отбасылық өмір

1910 жылы 1 қазанда 40 жастағы Кобб 23 жастағы Винифред Ада Боуэнге, 1-ші баронет сэр Альберт Боуэннің қызы және оның әйелі Элис Анита Кроутерге үйленді. Сэр Альберт Шарнбрук приходындағы Колворт еншісінің иесі болды. Александр Кобб 21 жылдық некеде әйелімен қанша уақыт өткізе алғаны белгісіз, Бірінші дүниежүзілік соғыс оларды ұзақ уақытқа айырды, Винифред көбінесе Колвортта болды, алайда олардың екі қызы – Уинифред Элис (1912 жылы туған) және Энн Филиппа, сондай-ақ 1919 жылы туған, Билл деп аталған Александр Уильям Локк ұлдары болды. Корольдік әуе күштерінің қанатты офицері Билл Кобб 1940 жылы 8 қыркүйекте Ұлыбритания шайқасында қаза тапты.

Мұра

Малави әскерінің штабы оның құрметіне "Коббе казармасы" деп аталды. Олар бұрынғы астана Зомба қаласында орналасқан және бұрынғы Корольдің Африкалық Жаттығушы әскерлерінің (қазіргі Малави Жаттығушы әскерлерінің) орналасқан жері.

Медаль

Оның Виктория кресі Корольдік Уэльс полкінің мұражайында (Брекон казармасы, Поуис, Уэльс) қойылған.