Кіріспе

Виктория Кресінің иегері, полковник Уильям Сент-Люсиан Чейз (2 шілде 1856 – 24 маусым 1908) – британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең құрметті награда – Виктория Кресімен марапатталған.

Ерте өмір

Чейс 1856 жылдың 2 шілдесінде Батыс Үндістандағы Сент-Люсияда дүниеге келді. Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжін бітірген соң, 1875 жылдың қыркүйегінде 15-ші жаяу полкі (Шығыс Йоркшир полкі) лейтенанты болып қызметке бекітілді. 1878 жылдың мамыр айында Бенгал штаб корпусына қабылданып, Үнді армиясына өтті.

ВК-ның әрекеті

Чейс 24 жаста болған және Бенгалия штаб корпусының лейтенанты, Екінші Ауған соғысы кезінде Британдық Үнді армиясының 28-ші Бомбей тума әскері (пионерлер) құрамында қызмет еткен. 1880 жылғы 16 тамызда Афғанстанның Қандаһар қаласының жанындағы Дех Ходжада Чейс, жеке Томас Элсдон Эшфордтың көмегімен жараланған әскерді құтқарып, оны қауіпсіз жерге жеткізді. Ол және Эшфорд екеуі де жасаған ерліктері үшін Виктория кресімен марапатталды. 1881 жылғы 7 қазандағы «Лондон газетінде» былай делінген:

Уильям Чейзге 1882 жылғы 23 қаңтарда Үндістанның Пуна қаласында Бомбейдің бас қолбасшысы Виктория кресін табыс етті. Чейс 1904 жылғы қыркүйекте полковник шеніне, ал 1906 жылғы сәуірде толыққанды полковник шеніне көтерілді. 1908 жылы ол Файзабад бригадасына қолбасшылық етуге тағайындалды. Бірақ ол лауазымға кіріспес бұрын, 1908 жылғы 30 маусымда 51 жасында ми ауруынан қайтыс болды. Медаль қазір Фримантлдегі Батыс Австралия армия мұражайында қойылған.