Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1957 жылы Рой Уорд Бейкердің британдық фильмі
1957 British film by Roy Ward Baker
Фильм Люфтваффе ұшқышы Франц фон Верраның нағыз оқиғаларын көрсетеді. Ол обер-лейтенант болған. 1940 жылы Ұлыбритания үстінде атып түсірілді. Ол тұтқындалды, соғыс тұтқыны болды. Ол бірнеше рет қашып құтылуға әрекеттенді. Ол Канададағы тұтқын лагеріне жеткізілу кезінде қашып кетті. Фон Верра соғыс жылдары қашып, үйіне оралған жалғыз Орталық державалардың тұтқыны болды.
The film chronicles the true exploits of Franz von Werra, a Luftwaffe pilot. He was an Oberleutnant. He was shot down over Britain in the year 1940. He was captured. He was a POW. He tried to escape more than once. He escaped during a transfer to a Canadian POW camp. Von Werra was the only Axis POW to succeed in escaping and make it home during the war.
Сюжет
1940 жылдың 5 қыркүйегінде, Винчет-Хилл, Кент, Англия, әскери база. Франц фон Верраның ұшақ ұшқышы атып түсірілді. Ол ұшағын тастап, көп ұзамай "Томмилермен" қоршалды. Бұл – Ұлыбритания шайқасы кезінде болды. Ол тұтқындалды. Капитанның кеңсесінде ол "әдепкі мораль күшке негізделген" және "біз ағылшын халқынан күштіміз", себебі неміс халқының жеңіске деген құлшынысы бар деді. Ол тұтқынға алынды. Ол әскери барлау қызметінің тұтқын қабылдау орталығындағы "Лондон қапасы" деп аталатын жерге қамалды. Ол RAF тергеушісімен алты ай ішінде қашып шығатынына тіл білдірді. Он темекіге бір магнум шампан. Лондонның сыртындағы Трент-парк үйінде фон Верра басқа тұтқынға алынған офицерлермен бірге орналастырылды. Олардың сөздерін тыңдады. Бөлме бақылауда болды. Тұтқынға алынған офицерлер оны анықтады, обер-лейтенант фон Верра RAF-ты мазақтап, жасырын микрофонға "RAF, RAF, байланыс!" деді. Ол Ланкаширдің Фурнесс аймағындағы Гризедейл-Холл деп аталатын әскери тұтқын лагерінде болды. Тұтқындар ойға батып тұрғанда, ол қабырғадан секіріп өтті. Ол далаға қашты. Ол ұсталды. Ол түрмеге қамалды. Оберлейтенант фон Верра Дербиширдегі Суонвикке жақын орналасқан жоғары қауіпсіздікті әскери тұтқын лагеріне (Хейс конференциялық орталығының негізінде) ауыстырылды. Неміс авиашабуылы кезінде ол тағы төрт адаммен бірге қашып кетті. Олар еденді қазып, қашу туннелін жасады. Қалғандары жұптасып кетті. Фон Верра жалғыз қалып қойды. Коднор-парк теміржол станциясында ол голландиялық ұшқыш болып көрсетті. Ол өзінің "Веллингтон" бомбалаушысы апатқа ұшырағанын айтты. Ол құпия тапсырмада болғанын түсіндірді. Станция бастығы полицияға телефон соғып, оны жақын жердегі әуежайға, Хакналлға жеткізуді сұрады. Фон Верра RAF дежур офицерін көлік беруге көндірді. Бірінші полиция келді, содан кейін RAF машинасы келді. Әуежайда "Хокер Харрикейн" тұрды. Ол "Хокер Харрикейнды" ұрлағанда ұсталды. Басқа тұтқындармен бірге фон Верра Канадаға аттанды, Нова-Шотландияның Галифакс қаласына жетті. Теміржолда күзетшілердің назары ауысты. Ол қашып кетті. Ол теміржол вагонының терезесінен секіріп түсті. Ол Онтарионың Смитс-Фолс қаласының жанында қашып кетті. Ол Сент-Лоуренс өзеніне жетті. Ол қайықты қарызға алды. Ол оны мұз үстінен итеріп жіберді. Ол еркін ағып жатқан бөлікке жеткен соң, АҚШ-қа өтті. Америкада ол мұздай суықтан жартылай өлді. Бұл – Ұлыбритания. RAF тергеушісі пошта карточкасын алды. Ол обер-лейтенант Франц фон Веррадан келді. "Еркіндік мүсінінің" суреті бар. Онда ол тіл білдірген шартты жеңіп алғанын жазған. Бірақ шарт қабылданбаған еді. Фильмнің эпилогында былай делінген: Канада үкіметі оны қайтаруға, ал АҚШ билігі оны ұстауға тырысқанына қарамастан, фон Верра Мексика шекарасын өтті. Перу, Боливия, Бразилия және Испания арқылы 1941 жылдың 18 сәуірінде Берлинге жетті. Сол жылдың 25 қазанында патрульдеу кезінде оның ұшағы теңізге құлады. Фон Верраның іздері табылмады.
September 5th, 1940, Winchet Hill, Kent, England, a military base. Luftwaffe fighter pilot Franz von Werra was shot down. He ditched his aircraft and soon surrounded by the Tommies. It was during the Battle of Britain. He was captured. At the captain's office, he drolled on that "morale is based on strength" and that "we are stronger" than the English people, since the German people have a will to victory. He was made a POW. He was interred at the 'London Cage', the military intelligence POW reception centre. He wagered with his RAF interrogator that he will escape within six months. A magnum (unit) of champagne to ten cigarettes. At Trent Park House which was outside London, von Werra was placed with other captured officers. Their conversations were bugged. The room was under surveillance. The captured officers discovered it, Oberleutnant von Werra mocked the RAF, speaking into the hidden microphone, "calling RAF, calling RAF." At the prisoner of war camp, which was called Grizedale Hall, he was in the Furness area of Lancashire. The POWs were rambling, then he jumped over a wall. He ran into a field. He was caught. He was incarcerated. Oberleutnant von Werra was transferred to the high security POW camp (based on the Hayes Conference Centre) near Swanwick, Derbyshire. During a German air raid, he and four others escaped. They had dug through the floor, an escape tunnel. The others paired up. Von Werra alone. At Codnor Park railway station, he posed as a Dutch pilot. He claimed his Wellington bomber crashed. He explained that it was on a secret mission. The Station Master telephoned the constabulary to take him to the nearest airfield, RAF Hucknall. Von Werra convinced the RAF duty officer into sending a car. The police arrive first, then the RAF car arrives. At the airfield there was a Hawker Hurricane. While stealing the Hawker Hurricane, he was caught. With other POWs, von Werra is off to Canada, arriving at Halifax, Nova Scotia. On a railroad, the guards are distracted. He escaped. He jumped out the window of the railroad car. He escaped near Smiths Falls, Ontario. He reached the St. Lawrence River. He borrowed a dinghy. He pushed it over the ice. Once reaching the free flowing section, he floated to the USA. In the United States, he was almost frozen to death. It is the United Kingdom. The original RAF interrogator received a postcard. It was from Oberleutnant Franz von Werra. Of a photograph of the Statue of Liberty. In it was written that he has won his bet. Despite the fact, that the bet had not been accepted. The film's epilogue states: Despite the efforts of the Canadian Government to obtain his return, and of the United States authorities to hold him, Von Werra crossed the border into Mexico. Travelling by way of Peru, Bolivia, Brazil and Spain, he reached Berlin on 18 April 1941. On October 25th of the same year, while on patrol, his plane dove into the sea. No trace of Von Werra was found.
Өндіріс
Кеннет Мор оған басты рөлді ойнау туралы ұсыныс түскенін, бірақ ол "Аспанға жету" (1956) фильмінде тағы бір нағыз соғыс тұтқынының рөлін ойнағандықтан бас тартқанын айтады. Ранк ұйымының басшысы Джон Дэвис Дирк Богардты қалаған. Директор Рой Уорд Бейкер неміс актері болуын талап етті. Ранктің шетелдегі тарату менеджері Харди Крюгерді ұсынды. Фильмде "Мессершмитт Bf 109" және "Хокер Ураган" ұшақтары көрсетілген. 2022 жылдың мәліметі бойынша, "Хокер Ураган IIc" (сериялық нөмірі LF363) әлі де сақталып, "Ұлыбритания шайқасының естелік ұшу тобымен" (Battle of Britain Memorial Flight) бірге ұшып жүр.
Kenneth More says he was approached to play the lead role but turned it down as he had just played another real life POW in Reach for the Sky (1956). John Davis, head of the Rank Organisation, wanted Dirk Bogarde. Director Roy Ward Baker insisted on a German. Rank's overseas distribution manager then suggested Hardy Krüger. A Messerschmitt Bf 109 and Hawker Hurricane were featured in the film. as of 2022, the Hawker Hurricane IIc (serial number LF363) is still in existence, flying with the Battle of Britain Memorial Flight.
Қабылдау
Фильм көрермендер мен сыншылар тарапынан жақсы қабылданды. The New York Times газетінен Говард Х. Томпсон оның "тыйымды, үйлесімді сценарийін" атап өтті. Kinematograph Weekly журналының мәліметінше, фильм 1957 жылы британдық прокатта табысты болды. Дэвид Квинлан "Британ дыбыстық фильмдері" еңбегінде: "Нервтерді кернеуге түсіретін кульминациясы бар қызықты соғыс оқиғасы" деп жазады. Лесли Холливелл пікір білдірді: "Нағыз өмірдегі деректерге негізделген фильм, көптеген күмәнді және әрекетке толы эпизодтармен дамытылған, барлығы да өте жақсы орындалған". Фильм Батыс Германияда өте сәтті болды, 3 миллион фунттан астам табыс әкелді, бұл тиімді пайдаға мүмкіндік берді. Бұл продюсер Джулиан Винтльді жеке өндіріс компаниясын құруға итермеледі, ол неміс басты рөлдері бар екі фильм түсірді: "Жүректердің бакалаврі" (1958, Крюгер де қатысқан) және "Тайгер шығанағы" (1959).
The film was generally well received by audiences and critics. Howard H. Thompson of The New York Times noted its " restrained, well knit scenario." According to Kinematograph Weekly the film was "in the money" at the British box office in 1957. In British Sound Films David Quinlan writes: "Interesting war story with nail biting climax." Leslie Halliwell opined: "True life biopic, developed in a number of suspense and action sequences, all very well done." The film did extremely well in West Germany, making over £3 million, with a comfortable profit. This prompted producer Julian Wintle to form his own production company and he made two films with German protagonists, Bachelor of Hearts (1958, also starring Krüger) and Tiger Bay (1959).