Кіріспе

Локомотивтердің дөңгелектерінің орналасуы

Уайт нотациясы бойынша бу локомотивтерін жіктеуде, 0 10 0 – жетекші дөңгелектері жоқ, бес осьте орналасқан он жұмыс дөңгелегі және соңында дөңгелектері жоқ дөңгелектердің орналасуын көрсетеді. Ұлыбританияда бұл тип Декапод деп аталады, ал АҚШ-та осы атау 2 10 0 типіне қолданылады. АҚШ-та бұл тип он жұпталған дөңгелектер деп танылады.

Шолу

Алдыңғы және артқы доңғалақтардың болмауы осы доңғалақ схемасын жоғары жылдамдықтарда тұрақсыз етеді, сондықтан олар көбінесе төмен жылдамдықтағы жұмыстарда қолданылады, мысалы, пойыз ауыстыру (шаутинг), вагондарды жылжыту, баяу жылдамдықпен жүк тасымалдау немесе таулы аймақтарда жүру. Ресейдің E класты 0-10-0 локомотивтері әлемдегі ең көп санды локомотивтер класы болды, олардың шамамен 11 000 данасы жасалды.

Австрия

1899 жылы Карл Гёльсдорф Австрия мемлекеттік темір жолы үшін өзінің әйгілі 180.00 класын енгізді – таулы аймақтарда пайдаланылатын, ерекше төмен осьтік жүктемеге ие 0-10-0 локомотиві. Ол Гёльсдорф осьтік жүйесін қолданды, ал күші ерекше түрде төртінші оське берілді. Бұл класс жай ғана кеңейтілген бу машинасы және екі цилиндрлі күшті бу машинасы түрлерінде болды, кейін Югославия, Чехословакия, Румыния және Францияда жұмыс істеді.

Канада

Үш 0 10 0 локомотивтері Канадалық Тынық мұхиты темір жолына тиесілі болды.

Қытай

1924 жылдан 1929 жылға дейін Болдуин локомотивтер зауытында салынған 16 тар жол 0-10-0 локомотиві Юньнань Копей темір жолында 1990 жылға дейін пайдаланылды.

Финляндия

VR класы Vr3 0 10 0T локомотивтері 752-ден 756-ға дейін нөмірленген және «Аталық» (Rooster) деген лақап атымен белгілі болған. Алғашқы локомотив 1924 жылы Германиядағы Hanomag компаниясынан тапсырыс бойынша жасалған. №755 локомотиві Фин теміржол мұражайында сақтаулы тұр.

Германия

0-10-0 түрі Германияда танымал болды. Шамамен 1905 және 1915 жылдар аралығында осы дөңгелек орналымында бірнеше жүк локомотивтері салынды, содан кейін 2-10-0 орналымы осыған қатысты тоқтатылды. Кейінгі неміс локомотивтері осы типтегі танк локомотивтері болды, оның ішінде BR82, BR87, BR940, BR941, BR942 4, BR945 17, BR9419 21 және BR975 класс локомотивтері.

Индонезия

Staatspoorwegen ter Sumatra's Westkust (SSS) 1887 жылдан 1896 жылға дейін Суматраның батыс жағалауында темір жол желісін салды. Бұл темір жол Омбилин көмір кенінен Падангтағы Телук Байур портына өнімдер тасымалдау үшін пайдаланылды. 8% еңіске ие қиын жер бедеріне жол ашу үшін үлкен қуатты локомотив қажет болды. E10 – Батыс Суматрада қолданылған, 1921-1928 жылдары Германиядағы Эсслинген және Швейцариядағы SLM (Schweizerische Lokomotiv und Maschinenfabrik) компанияларында 22 данасы жасалған тісті дөңгелекті бу локомотиві. E10 төрт цилиндрлі, оның екі цилиндрі тісті механизмдерді қозғауға арналған. E10 класы ақырында 39 локомотивтен тұрды, оның соңғы жеті қозғалтқышы 1967 жылы Nippon Sharyo компаниясымен жасалды, бұл компанияның соңғы булы локомотивтері болды. Бұл класс 1980 жылдардың ортасына дейін үздіксіз пайдаланылды.

Жапония

4100 класының 4 локомотиві, 4100-ден 4103-ке дейін нөмірленген, Германиядағы Krauss Maffei компаниясымен құрастырылып, 1912 жылы Жапонияға импортталды. Осы үлгінің негізінде, 1914 және 1917 жылдары Жапонияда 4110-дан 4148-ге дейін нөмірленген 0 10 0T класының 39 4110 локомотиві салынды. Осы кластың соңғы өкілдері 1950 жылы JNR қызметінен алынды, бірақ кейбіреулері жеке меншік жүк тасымалдау теміржолдарына сатылып, 1971 жылға дейін пайдаланылды. 1938 жылы төрт локомотив Корея түбегіне жіберілді, бірақ олардың одан кейінгі тағдыры белгісіз.

Ресей

0-10-0 типті локомотивтер Ресейдегі басты стандартты жүк локомотивтері болып саналды және олар өте көп санында өндірілді. Е класы (кириллицада Э, Е класымен шатастырмаңыз), жүк локомотивтері бірнеше подкластардан тұрды, олардың барлығы бірдей бастапқы негізгі модельден жасалған. Подкластарға Е, Em, Esh, Eu және Er кірді. Em және кластарының бірнешеуі су қоры аз аймақтарда жұмыс істеу үшін конденсациялық тендерлермен жабдықталды. Олар тиісінше Emk және Egk кластары ретінде белгіленді. Дегенмен, бұл локомотивтер тәжірибелік болды және конденсациялық тендер негізінен 2-10-0 SO19 сериялы локомотивтерінде қолданылды. Е класы әлемдегі ең көп санында шығарылған локомотив класы болды, Ресейде және Чехословакия, Германия, Швеция, Венгрия және Польша сияқты елдерде шамамен 11 000 локомотив өндірілді. Бұл класс тіпті неміс DRB Class 52 2-10-0 Kriegslok локомотивтерінен де көп болды. Ақырында, бұл класс SO 2-10-0 класымен алмастырылды, оны Е класының, L 2-10-0 және FD 2-10-2 класс локомотивтерінің одан әрі дамуы деп санауға болады. Ол алмастырылғанымен, толығымен жаңартылмады және Ресейде бу машиналары қолданыстан тоқтағанға дейін кеңінен пайдаланылды.

Оңтүстік-Батыс Африка

1911 жылы Германияның Оңтүстік-Батыс Африкасындағы (Deutsch Südwest Afrika) Людерицбухт темір жолы (Lüderitzbucht Eisenbahn) 1910 жылы Henschel & Son компаниясы Африкадағы француз колониясы үшін салған алты 0 10 0 Decapod локомотивін пайдалануға енгізді. Бірақ француз инспекторлары осы локомотивтерді қабылдаудан бас тартқандықтан, Германия үкіметі 1911 жылы оларды әрқайсысы 2000 фунт стерлингке сатып алды. Бұл сатып алуды Lüderitzbucht Gesellschaft компаниясы тапсырыс берген еді, ол Lüderitzbucht Eisenbahn-ді жалға алып, пайдасын үкіметпен бөлісетін. Намиб шөлінің құмды желдерінен қозғалтқыш бөліктерін қорғау үшін, локомотивтің бүкіл ұзындығы бойында, жүріс тақтасына ілмектелген қалқаншалар орнатылды, оларға қол жеткізуге болатын. Локомотивтер Людерицбухттан Сейгейм арқылы Калькфонтейнге дейінгі Südbahn желісінде жұмыс істеді және олар жылдамдық күшінің басты тірегі болды. Бұл локомотивтердің ешқайсысы Бірінші дүниежүзілік соғыстан аман қалған жоқ.

Тайвань

Бұл типтегі бу локомотивінің жалғыз мақсаты Тайваньдағы ең биік станция – Шэнсинге жолаушыларды итеріп жеткізу еді.

Тайланд

1913 жылы Германиядан Сиамға қызмет ету үшін екі Hanomag 0 10 0 булы локомотив, 401 және 402 нөмірлері импортталды және стандартты рельс енінде пайдаланылды. 1924 жылы олар метрлік рельс еніне ауыстырылды.

Ұлыбритания

Британдық теміржолдарда тек екі 0-10-0 локомотиві пайдаланылды. Олардың бірі – 1902 жылы Джеймс Холден Ұлы Шығыс темір жолы үшін салған, «Декапод» деп аталған қала маңындағы танк локомотивінің прототипі. Екіншісі – 1919 жылы Midland Railway компаниясы Lickey Incline көлігіне көмектесу үшін арнайы жасаған 2290 нөміріндегі тендерлік локомотив болды.

Америка Құрама Штаттары

0100 АҚШ және жалпы Солтүстік Америкада аса танымал болған жоқ, және осы типтің жетпістен аспайтын саны ғана салынды. Поезддерді ауыстыру жұмыстары үшін үлкен 0 8 0 локомотивтері артықшылыққа ие болды, ал төрттен көп жетекші доңғалақ қажет болған жағдайда 0 6 6 0 және 0 8 8 0 Маллет локомотивтері сияқты буыны бар локомотивтер көбірек таңдау жасалды. Басты желілерде, алдыңғы жүк көлігінің қосымша тұрақтылығы бар 2 10 0 немесе үлкен оттық камерасына орын беретін 2 10 2 немесе 2 10 4 локомотивтері артықшылыққа ие болды. АҚШ-тағы алғашқы 0 10 0 локомотиві Мэдисон Хиллде қызмет көрсету үшін салынған, ол 5,89% еңіспен елдегі ең тік стандартты теміржол участасы болып табылады. Бұл 1868 жылы Рубен Уэллс Джефферсонвилл, Мэдисон және Индианаполис темір жолы үшін жобалаған және оның авторының атымен аталған танк локомотиві еді. Рубен Уэллс локомотиві қазір Индианаполис балалар мұражайында қойылған. Оның ұзындығы 11 метр, салмағы 55 тонна. Кейіннен 1891 жылы 0 10 0 локомотивтерінің бірнешесі Сент-Клэр туннель компаниясына Сания, Онтарио және Порт-Хурон, Мичиган арасында пойыздарды тасымалдау үшін тапсырылды. Содан кейін Нью-Йорк орталық темір жолы және оның еншілес компаниялары үшін 21 локомотивтен тұратын серия салынды. Басқаларына Иллинойс орталық темір жолына тиесілі жеті, Чесапик және Огайо темір жолына он бес, Балтимор және Огайо темір жолына екі және ең ауыр салынған төрт локомотив Дулут, Миссаби және Айрон Рейндж темір жолы үшін салынды.