Кіріспе

Австралиялық философ Дэвид Чарльз Стоув (15 қыркүйек 1927 – 2 маусым 1994) – австралиялық философ, оның жазбалары көбінесе қалыптасқан академиялық догмаларға қарсы келді. Ол постмодернизм, феминизм және көпмәдениеттілік туралы сындық пікірлерімен белгілі болды.

Философия

Оның ғылым философиясындағы еңбектері Дэвид Юмның индуктивті скептицизмін сынады. Ол 1986 жылы жазған «Индукцияның рационалдылығы» атты еңбегінде индукция мәселесіне оң жауап берді. «Поппер және одан кейін: төрт заманауи иррационалист» еңбегінде Стоув ғылымның жетекші философтары Карл Попперге, Томас Кунға, Имре Лакатосқа және Пол Фейерабендке шабуыл жасады, себебі олардың барлық логика дедуктивті деген тезиске берілгендігі скептицизмге алып келді. 1985 жылы Стоув «дүниедегі ең нашар аргументті» табу үшін конкурс өткізді және «біз заттарды тек қана түсіну формаларымыз арқылы / бізге қатысты болғандықтан және т.б. біле аламыз, демек, заттарды өздерінің мәнінде біле алмаймыз» деген аргументі үшін өзіне жүлде берді. Ол бұл аргументті «Қымбат тас» деп атады және оның түрлі формаларда кең таралғандығын айтты. Оның «Платонға табыну және басқа философиялық қателіктер» атты кітабында «Біздің ойларымызда не дұрыс емес?» деген ықпалды эссесі бар. Философ Николас Шэкельдің айтуынша, бұл эссе «интеллектуалды түрде алдаудың сансыз көп жолдары бар екенін және көптеген жағдайларда алдау қалай жасалғанын анықтаудың оңай жолы жоқ екенін» көрсетті. Стоув сонымен қатар социобиологияны сынады, оны гендердің құдайлар рөлін атқаратын жаңа дін ретінде сипаттады.

Саясат

Стов және Дэвид М. Армстронг екеуі де марксистердің Сидней университетінің өнер факультетіне ену әрекеттеріне қарсы тұрды. 1984–85 жылдары Стоув факультеттің тағайындаулар кезінде әйелдерге көбірек мүмкіндік беріп жатқандығына қатысты наразылық білдірді. "Өнерге қоштасу" атты еңбегінде Стоув "шынайы интеллектуалдық еңбек нені білдіріп тұрғанын" түсінгеннен кейін марксизмді қалдырғанын жазды. "Неліктен консерватор болу керек" атты мақаласында Стоув әрекеттердің күтпеген және жағымсыз салдары болуы мүмкін екенін; бір нәрсе дұрыс емес немесе жаман болғандықтан, әлем одан құтылса жақсы болады деген тұжырымға келмейтінін; сондай-ақ өмір мен мүлікке деген құрметтің төмендеуі өмір сапасының нашарлауына алып келгенін айтты. "Расалық және басқа да антагонизмдер" (1989) еңбегінде Стоув расизмнің көреалмаушылық емес, ақылға келген нәрсе екенін мәлімдеді: "Дерлік барлығы "расизм" жалған және жек көрінішті деп жариялауға бірікті, бірақ бәрі де оның шындық екенін біледі". "Әйелдердің зиякерлік қабілеті" (1990) атты еңбегінде ол "әйелдердің зиякерлік қабілеті, жалпы алғанда, еркектерден төмен" деген сенімін білдірді.

Мұра

1994 жылы қайтыс болғаннан бері оның төрт жинағы жарық көрді. Олардың екеуін өнер сыншысы Роджер Кимболл редакциялады: "Заманның саңлақтарына қарсы" және "Дарвиндік ертегілер". Кимболл сондай-ақ "Мейірімділіктің кемшіліктері неде?" кітабына алғы сөз жазды, онда ол: "Менің ересек өмірімдегі ең қызықты зияткерлік жаңалық 1996 жылы австралиялық философ Дэвид Стоувтың еңбегімен кездескенде болды" деп жазады.

Жеке өмір

Ол әйелі Джессимен екі бала – Джудит пен Р. Дж. Стовты өмірге әкелді. Стов крикет, барокко музыкасы және бағбандықпен шұғылдануды ұнатты. Тамақ сорғысының қатерлі ісігі анықталғаннан кейін Стов өз-өзіне қол жұмсады.