Жозеф Кроу: Виктория кресінің оңтүстік африкалық иесінің тарихы
Joseph Petrus Hendrik Crowe
Жозеф Кроу – Виктория кресімен марапатталған Оңтүстік Африка туған қаһарман. 1857 ж. Үндістан бүлігінде көрсеткен батылдығы үшін марапатталды. Батыл офицер туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жозеф Петрус Хендрик Кроу (12 қаңтар 1826 – 12 сәуір 1876) – Виктория Кресімен марапатталған Оңтүстік Африка тумасы, Кристофер Тисдейлден кейінгі екінші иегері. Бұл британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда.
Lieutenant colonel Joseph Petrus Hendrik Crowe VC (12 January 1826 – 12 April 1876) was the second South African born recipient of the Victoria Cross (after Christopher Teesdale VC), the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Егжей-тегжейлер
Ол 31 жаста болған және Үндістан көтерілісі кезінде британ армиясының 78-ші жаяу әскер полкінде лейтенант қызметін атқарған. 1857 жылдың 12 тамызында Бушерутгунге қаласының алдындағы Боурсики Чоукидегі бекінілген ауылдағы редутты жау басып алды, олар 18-ші полк арасында көптеген жарақаттарға себеп болды. Бұл орынды шабуылмен алуға шешім қабылданды, және таулы жаяу әскері алға шапты, лейтенант Кроу бірінші болып кірді, одан кейін оның әскері ерді. Бір минуттан кем уақыт ішінде редут басып алынды.
He was 31 years old, and a lieutenant in the 78th Regiment of Foot, British Army during the Indian Mutiny, when the following deed took place, for which he was awarded the VC. On 12 August 1857 at Boursekee Chowkee, the entrenched village in front of Busherutgunge, India, the redoubt was occupied by the enemy, who were causing heavy casualties among the 18th Regiment. It was decided to take the place by storm, and the Highlanders dashed forward, Lieutenant Crowe being the first in, followed by his men. In less than a minute the redoubt was captured.
Өлімі
1875 жылы 23 қазанда 1-ші жаяу әскер батальонына қолбасшылық ете отырып, подполковник шеніне көтерілді. 1876 жылы Оңтүстік Африкаға қайтуға дайын тұрғанда, Ирландия батпақтарында қаз түкірген кезде суық тиді. 1876 жылы 12 сәуірде Суррейдегі Пендж қаласында қайтыс болды және Батыс Норвуд зиратында қарапайым қабірге жерленді. 1957 жылы ұзақ уақытқа дейін ешкімге белгілі болмаған қабірі табылды, ал 1976 жылдың тамыз айында оның денесі қайтадан қазылып алынды. Салтанатты түрде елге қайтару жоспарланды және 1977 жылдың 5 ақпанында Санкт-Катерин Англикан шіркеуінде әскери салтанат өткізілгеннен кейін, оның табыты артиллериялық көлікпен, оның қарындастарының ұрпақтарының қатысуымен, Уитенегагедегі MOTH естелік бағына жеткізіліп, қайта жерленді.
On 23 October 1875 he was promoted to the rank of lieutenant colonel, commanding the 1st Battalion of Foot. He was due to return home to South Africa in 1876 and contracted a chill while snipe shooting in the Irish bogs. He died on 12 April 1876 in Penge, Surrey and was interred in a non descript grave in the West Norwood Cemetery. In 1957, his overgrown grave was found and in August 1976 his remains were exhumed. A grand return was planned and on 5 February 1977, following a quasi military ceremony in St Katherine's Anglican Church, his casket was carried on a gun carriage, followed by descendants of his sisters, to the MOTH Garden of Remembrance, Uitenhage, where his remains were reinterred.
Медаль
Ол қайтыс болғаннан кейін, оның үлкен әпкесі Мария Маргарет Листер медальдарын, ал тағы бір әпкесі Доротия Сюзанна Лавмор оның қылышын мұраға алды. Маргарет оның медальдарын "Фирландс" деген үйінің қабырғаға кіріктірілген шкафында сақтады, бірақ үй өртеніп, медальдар мәңгілікке жоғалып кетті. Медальдар табылған жоқ, бірақ қылыш Лавмор отбасында сақталды.
At his death, his eldest sister Maria Margaret Lister inherited his medals and another sister, Dorothya Susanna Lovemore inherited his sword. Margaret stored his medals in a wall cupboard in her home, "Firlands", Rondebosch, but they were forever lost when the home was destroyed by fire. The medals were not recovered, but the sword has remained in the Lovemore family.