Британ армиясының батыр офицері және Виктория кресінің иегері
Manley James (VC)
Бригадир Мэнли Ангелл Джеймс – Виктория кресімен марапатталған британ армия офицері. 1917 ж. Мессин шайқасындағы ерлігі, "Друид Фарм" бағындыруы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армия офицері және Виктория Кресінің иегері
British Army officer & recipient of the Victoria Cross
Бригадир Мэнли Ангелл Джеймс (12 шілде 1896 – 23 қыркүйек 1975) – британдық армия офицері және Виктория Кресінің иегері, британдық және Достастық күштеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда.
Brigadier Manley Angell James, (12 July 1896 – 23 September 1975) was a British Army officer and an English recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Алғашқы жылдар
Мэнли Ангелл Джеймс 1896 жылғы 12 шілдеде Гэмпшир графтығының Одихам қаласында, доктор Джон Ангелл Джеймс пен Эмили Кормел Джеймстің ұлы ретінде, төрт баланың екіншісі болып дүниеге келді. Ол "А" ротасының командирі болып тағайындалды және тағы да жараланды, бұл жолы оқтырмадан, ал сәуір айында оның есімі тағы да хабарламаларда айтылды. Фронтқа қайта оралған ол 1917 жылғы маусымда Мессин шайқасында жеңіл жарақат алды және Друид фермасы деп аталатын нысанды басып алудағы рөлі үшін Әскери крестпен (MC) марапатталды. Джеймстің ротасы 19-дивизияның Бас офицері (GOC) генерал-майор Том Бриджес тарапынан мақтауға ие болды, ол арнайы бұйрық шығарды, "А" ротасына Құрмет белгісін берді, бұл белгіні Джеймстің ротасының әрбір мүшесінің оң жағындағы жеңінде тағуға мүмкіндік берді. Оның MC-сі үшін берілген цитатада былай делінген:
Manley Angell James was born in Odiham, Hampshire, on 12 July 1896, the son of Dr. John Angell James and Emily Cormel James, and the second of four children. he was given command of 'A' Company and was again wounded, this time by shrapnel, and in April he was again mentioned in despatches. Returning again to the front, he fought in the Battle of Messines in June 1917, where he was slightly wounded and awarded the Military Cross (MC) for his part in capturing a position called Druid's Farm. James's company was singled out for praise by the 19th Division's General Officer Commanding (GOC), Major General Tom Bridges, who issued a special order, awarding a badge of Honour to 'A' Company, enabling the badge to be worn on the right sleeve of every member of James's company. The citation for his MC reads:
Неміс армиясы 1918 жылғы наурыз айында көктемгі шабуылды бастарды, мақсаты негізінен солтүстік Бельгияда орналасқан BEF-ті оңтүстіктегі француз армиясынан бөліп тастау еді. Немістердің ниеті Батыс майданында АҚШ (1917 жылғы сәуірде соғысқа қосылған) әскердің маңызды күштерін орналастыра алмас бұрын жеңіске қол жеткізу болды, осылайша АҚШ-тың басым күштеріне қарсы Германияның жеңісіне қол жеткізу мүмкін болмайтын еді.
The German Army launched its Spring Offensive in March 1918 with the aim of cutting off the BEF, deployed mainly in northern Belgium, from the French Army in the south. The German intention was to force a victory on the Western Front before the United States (which had entered the war in April 1917) were able to deploy significant numbers of troops on the Western Front, thereby making victory for Germany all but impossible against the overwhelming resources of the United States.
Виктория Кресті акциясы
1918 жылы 21 наурызда Франциядағы Велу Вуд маңында Джеймс ротасын алға жетелеп, 27 тұтқын мен екі пулеметті жаулап алды. Ол жарақаттанғанына қарамастан, ротасын тастап кетпеді және келесі күні үш дүркін жау шабуылын тойтарды. Екі күннен кейін жаулар желіні бұзып, ол нық тұрып қалды. Оның ротасы жауға ауыр зиян келтірді және артиллерияны шығаруға қажетті уақытты ұзартуға мүмкіндік берді. Бригада қауіпсіздікке шығуы үшін соңғы деміне дейін қарсы тұрғаннан кейін, ол ротасын жергілікті қарсы шабуылға бастап, сол шабуылда қайтадан жарақат алды. Ол соңғы рет жалғыз өзі пулеметпен оқ жауып тұрғанда көрінді, үшінші рет жарақаттанды және ақырында тұтқынға алынды. Джеймстің ротасы шабуыл кезінде жетіс проценттей шығынға ұшырады, ал көптеген адамдар Джеймстің өзі қаза тапқан деп ойлады. Мамыр айында ол әскери тұтқын лагерінен әкесіне хат жіберіп, "мойнынан, иығынан, жақ сүйегінен және қарнынан жарақат алғанын" хабарлады. Германиямен келісімге келгеннен кейін қараша айында ол жақын арада босатылды және 1918 жылы 25 желтоқсанда Англияға оралды.
On 21 March 1918, near Velu Wood, France, James led his company forward, capturing 27 prisoners and two machine guns. Although wounded, he refused to leave his company and repulsed three enemy assaults over the next day. Two days later, the enemy having broken through, he made a determined stand. His company inflicted heavy losses and gained valuable time for the withdrawal of the guns. After holding out to the last to enable the brigade to be extricated, he led his company forward in a local counter attack, being again wounded in the process. He was last seen working a machine gun single handed, was wounded a third time and eventually taken prisoner. James's company sustained seventy five percent casualties in the offensive and many believed James himself to have been killed in action. In May, from a prisoner of war camp, he managed to send a postcard to his father, "informing him that he had been wounded in the neck, shoulder, jaw and stomach". He was released soon after the Armistice with Germany in November and arrived in England on 25 December 1918.
Соғыс аралығы
Джеймске 1919 жылғы 22 ақпанда Букингем сарайында король Георг V оның Виктория орденін (VC) табыс етті. Кейін ол армиядан босатылып, 1920 жылғы 10 желтоқсанда Глостершир полкінің лейтенанты қызметіне тұрақты армия комиссиясын алғанға дейін бірнеше жыл Клифтон регби футбол клубында ойнады (қызмет мерзімі 1 шілде 1917 жылға дейін есептелді). Джеймс соғыс уақытында комиссия алған және тұрақты армияда қызметке тағайындалған Глостер полкінің офицерлерінің тек екеуінің бірі болды. 1925 жылғы 27 мамырда Джеймс капитан болып тағайындалды, ал кейін 1925 жылғы 12 желтоқсандан 1928 жылғы 14 желтоқсанға дейін Глостер полкінің 1-ші батальонының адъютанты болып қызмет етті. 1926 жылы ол Норин Куперге ұсыныс жасап, екі жылдан кейін оған үйленді, олардың жалғыз баласы Питер 1930 жылғы желтоқсанда дүниеге келді. Джеймс 1928-1930 жылдары батальонмен Египетте қызмет етті, содан кейін Бристольдегі полк депосына оралды. 1930-1931 жылдары ол Камберлидегі штаб колледжіне оқуға түсті, онда Майлс Демпси, Джеймс Стил, Джордж Саймс, Джордж Хопкинсон, Уильям Готт, Джон Николс және Морис Чилтон сияқты көптеген студенттермен бірге оқыды, олардың барлығы келесі соғыста генерал-офицер шеніне жетті. Джеймс 1933 жылы Глостер полкінің 1-ші батальонына рота командирі болып оралды, ал 1934 жылғы қарашадан 1936 жылғы желтоқсанға дейін Батыс командалық штабының бас офицері (GSO) болды. Ол Камберлидегі әріптесі Джон Николстың орнын басып, 13-ші жаяу әскер бригадасының бригада командирі болды. Бригадаға 1938 жылғы қыркүйекте бригадир Рид Годвин Остин басшылық еткенге дейін бригадир Джон Пристман басшылық етті. Бригада араб көтерілісі кезінде Палестинада қызмет етті, содан кейін Англияға оралды, онда ол 5-ші жаяу әскер дивизиясының құрамына кірді, содан кейін Солтүстік команда бағынысында қызмет етті. Джеймс осы лауазымда 1939 жылғы қаңтарға дейін қызмет етті. 1938 жылғы 1 шілдеде подполковник шеніне ие болды, ал 1939 жылғы 10 қаңтарда Глостершир полкінен Корольдік Сассекс полкіне ауыстырылды, онда подполковник шеніне көтерілді, сондай-ақ сол күні Корольдік Сассекс полкінің 2-ші батальонының командирі (CO) болды. Батальон сол кезде Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласында ішкі қауіпсіздік міндеттерін орындап тұрды.
James was invested with his VC by King George V at Buckingham Palace on 22 February 1919. He was later discharged from the army, and played for Clifton Rugby Football Club for a few years before receiving a permanent Regular Army commission as a lieutenant in the Gloucestershire Regiment on 10 December 1920 (with seniority backdated to 1 July 1917). James was one of only two Glosters' officers who had received a wartime commission to be granted a commission in the Regular Army. On 27 May 1925 James was promoted to captain and later served as adjutant of the 1st Battalion, Glosters from 12 December 1925 until 14 December 1928. In 1926 he became engaged to Miss Noreen Cooper, marrying her two years later, and had their only child, a son, Peter, born in December 1930. James served with the battalion in Egypt between 1928 and 1930 before returning to the regimental depot in Bristol and, from 1930 to 1931, he attended the Staff College, Camberley, where his many fellow students included Miles Dempsey, James Steele, George Symes, George Hopkinson, William Gott, John Nichols and Maurice Chilton, all of whom were to achieve general officer rank in the next war. James returned to the 1st Battalion, Glosters as a company commander in 1933 and from November 1934 to December 1936 he was a General Staff Officer (GSO) with Western Command. he succeeded John Nichols, his fellow student at Camberley, as a brigade major with the 13th Infantry Brigade, The brigade was then commanded by Brigadier John Priestman until succeeded in September 1938 by Brigadier Reade Godwin Austen. The brigade was serving in Palestine during the Arab revolt, before returning to England where it became part of the 5th Infantry Division, then serving under Northern Command. James held this post until January 1939. Promoted to brevet lieutenant colonel on 1 July 1938, on 10 January 1939 he transferred from the Gloucestershire Regiment to the Royal Sussex Regiment and receiving promotion in that regiment to lieutenant colonel, and, on the same date, became Commanding Officer (CO) of the 2nd Battalion, Royal Sussex. The battalion was then serving in Belfast, Northern Ireland, on internal security duties.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс 1939 жылдың қыркүйегінде басталғанда, оның батальоны Англияға жіберілді, онда ол 44-ші (Home Counties) жаяу әскер дивизиясының, Territorial Army (TA) құрамындағы 133-ші жаяу әскер бригадасының бөлігі болды, бұл дивизия Франциядағы шетелдік қызметке дайындалып жатқан еді. 1940 жылдың 21 наурызында ол батальон басшылығынан бас тарды, ал келесі күні полковник шеніне көтерілді. 1942 жылдың тамызында генерал-майор Айвор Томас басқаратын 43-ші дивизия «аралас» дивизия ретінде қайта ұйымдастырылды, ал 128-ші бригада генерал-майор Харольд Фриман Атвудтың 46-шы жаяу әскер дивизиясына берілді. Шөлдегі соғысқа айлар бойы дайындықтан өткеннен кейін, Джеймс бригаданы 1943 жылдың қаңтар айының ортасында Солтүстік Африкаға алып барды, онда бригада Тунис науқанының аяғына дейін, мамыр айының ортасына дейін айқын көзге түсіп соғысты, осының нәтижесінде Джеймс Ерекше қызмет орденімен (DSO) марапатталды. 1951 жылдың 1 наурызында ол әскери қызметтен кетті. Ол 1975 жылдың 23 қыркүйегінде 79 жасында Вестбери-он-Тримде қайтыс болды және Кенфорд зиратында кремацияланды. Оның Виктория кресі (VC) Лондондағы Императорлық соғыс мұражайындағы Лорд Эшкрофт галереясында қойылған.
At the start of the Second World War in September 1939 his battalion was sent to England where it became part of the 133rd Infantry Brigade of the 44th (Home Counties) Infantry Division, a Territorial Army (TA) formation, then preparing for overseas service in France. On 21 March 1940 he relinquished command of the battalion and, promoted to acting colonel the following day, In August 1942 the 43rd Division, now commanded by Major General Ivor Thomas, was reorganised as a 'mixed' division and the 128th Brigade transferred to Major General Harold Freeman Attwood's 46th Infantry Division. After months spent training in desert warfare, James led the brigade overseas to North Africa in mid January 1943, where it fought throughout the Tunisian campaign until its end in mid May with distinction, earning James a Distinguished Service Order (DSO). and on 1 March 1951 he retired from the military. He died in Westbury on Trym at the age of 79 on 23 September 1975, and was cremated at Canford Cemetery. His VC is on display in the Lord Ashcroft Gallery at the Imperial War Museum, London.