Батырлық үшін Виктория кресінің иегері Уильям Генри Кибби

Кіріспе

Виктория Кресінің иегері Уильям Генри Кибби (15 сәуір 1903 – 31 қазан 1942) – сол кезде Австралия қарулы күштерінің мүшесіне жаудың қарсы тұруындағы ерлігі үшін берілетін ең жоғары награда – Виктория Кресінің иегері болған британдық, Австралияға көшкен азамат. Кибби 1914 жылдың басында ата-анасымен бірге Оңтүстік Австралияға көшіп келді, ішкі сәулетші болып жұмыс істеді және Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін жартылай штатты милицияда қызмет етті. 1940 жылы ол толыққанды еріктілерден құралған Екінші Австралия императорлық күштеріне қатысып, 2/48-ші жаяу әскер батальонына қосылды. Оның бөлімшесі Таяу Шығысқа жіберілді, бірақ келгеннен кейін көп ұзамай Кибби аяғын сындырып, келесі жылды қалпына келтіруге және одан әрі оқуға жұмсады, ал оның батальоны Солтүстік Африка кампаниясына қатысты. Тобрукты қоршауға қатысқаннан кейін ол батальонымен бірге Солтүстік Сирияда гарнизондық міндеттерді атқарып, 1942 жылдың маусым айында Мысырға жіберілді және Солтүстік Африка кампаниясына қайтадан қатысты. Кибби шілдеде Эль-Аламейннің бірінші шайқасында батальонымен бірге болды. Қазан айында 2/48-ші батальон Эль-Аламейннің екінші шайқасына қатысты, оның барысында Кибби 23-31 қазан аралығында бірнеше батыл әрекеттер жасады. Бірінші эпизодта ол жалғыз өзі алға жылжып, жаудың пулеметтік орнын құрылыссыз қалдырды. Екіншісінде ол взводына шабыттандыратын басшылық етіп, қатты атыс кезінде телефон желісін жөндеді. Соңғы рет ол қарсы отпен алға жылжып, өз ротасының мақсатын басып алуына көмектесті. Осы соңғы әрекет оның өмірін қиды. Ол кейіннен қайтыс болғаннан кейін Виктория Кресімен марапатталды. Естелік қор оның жесірі мен екі қызына үй сатып алу үшін жиналған қаражатты пайдаланды. Оның медальдары жиынтығы Австралия соғыс мемориалындағы Батырлар залында қойылған.

Ерте өмір

Уильям Генри Кибби 1903 жылғы 15 сәуірде Ұлыбританияның Дурхам графтығындағы Уинлатон қаласында дүниеге келген. Джон Роберт Кибби, драпировкашының көмекшісі, және Мэри Изабелла Кибби Бирнидің үш баласының екіншісі болған Киббидің екі әпкесі болды. 1914 жылдың басында Кибби отбасы Оңтүстік Австралияның Аделаида қаласына көшіп келді. Билл Митчем мемлекеттік мектебінде оқыды, содан кейін Эдвардстаундағы «Перфекшн Фиброус Пластер Уоркс» зауытында жұмыс істеуге дейін түрлі жұмыстар атқарды. Ол интерьерді безендіруші болып жұмыс істеді, гипстен жасалған әшекейлерді жобалап, орнатты. 1926 жылы Мейбел Сара Бидмид Морганға үйленді, олар Хелмсдейлде (қазіргі Гленелг Ист) тұрды және екі қызы – Кларисс пен Жаклин дүниеге келді. Кибби бойы аласа болғанымен, күшті адам еді және табиғатта уақыт өткізуді ұнататын. Ол скауттар қозғалысына қосылып, 2-ші Гленелг теңіз скауттарының ассистент-скаутмастері болды, олардың құтқару қайығының экипажында болды. Ол отбасымен серуендеуді, пикникке баруды жақсы көретін, сонымен қатар түрлі қоғамдық гольф алаңдарында гольф ойнайтын. Ол сонымен қатар талантты суретші болды, гипстік дизайнмен қатар сурет салып, кескіндеме жасады, тіпті Шахта және өнеркәсіп мектебінде қысқа мерзімге суретшілік курстарына қатысты. Ол тыныш, адал және бағбандықты жақсы көретін адам ретінде сипатталды. 1936 жылы ол жартылай штаттық милицияға қосылып, Австралия Корольдік артиллериясының 48-ші далалық батареясына бағындырылды. Милициядағы қызметімен қатар, ол әскери татуировкаларға қатысуды ұнататын.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1940 жылғы 29 маусымда Кибби Екінші дүниежүзілік соғыста шетелде қызмет ету үшін құрылған, толыққанды еріктілерден тұратын Екінші Австралия императорлық күштеріне қосылды. Ол 26-бригада құрамындағы 2/48-ші жаяу әскер батальонына бағындырылды. Бұл бригада бастапқыда 7-дивизияға қарасты. 14 қыркүйекте батальон Оңтүстік Австралияда жаттығудан өткен кезде Кибби капрал шеніне көтерілді, ал бір айдан кейін сержант болды. 2/48-ші батальон 17 қарашада HMT Stratheden әскер тасымалдағыш кемесіне мініп, Таяу Шығысқа бет алды, 17 желтоқсанда Палестинаға қонды. Жаңа жыл қарсаңында Кибби орға құлап, аяғын сындырды. Одан кейін ол айлар бойы емделуге кетті. Сауығу кезеңінде ол кем дегенде қырық акварель және қарындашпен салған суреттер жасады, олар, оның өмірбаяншысы Билл Гаммеджтің сөзіне сәйкес, "Палестинаның пейзажына деген құштарлығын және оның халқына деген сезімін" көрсетті. Палестинада Кибби суретші Эсмонд Джорджпен достық қарым-қатынас орнатты және кейде оны эскиздер жасауға бірге шықты. 1941 жылдың тамызында Кибби бригаданың оқу батальонына қосылды және қару-жарақ курсын аяқтау үшін жаяу әскер мектебіне қатысты. 1942 жылдың ақпанында ол 2/48-ші батальонға қайта қосылды, ал 26-шы бригада бір жыл бұрын 9-шы дивизияға ауыстырылған еді. Сол кезде батальон Тобрукты қоршауға қатысқаннан кейін Солтүстік Сирияда гарнизондық міндеттерді атқарды. 1942 жылдың басында Оккупациялық күштер Мысырдың солтүстік-батысынан тұрақты түрде ілгеріледі. Британдық 8-ші армия Александриядан батысқа қарай, Эль-Аламейн теміржол станциясында, Жерорта теңізі мен құнарсыз Каттара ойпаты арасындағы жағалау жазығы тарылған жерде тұруы керек деп шешілді. 1942 жылдың 26 маусымында 9-шы дивизияға Солтүстік Сириядан Эль-Аламейнге қарай қозғалуға бұйрық берілді. 1 шілдеде генерал-фельдмаршал Эрвин Роммельдің күштері одақтастарды аймақтан ығыстыру, Александрияны басып алу және Каир мен Суэц каналына жол ашу ниетімен ірі шабуыл жасады. Бұл шабуыл Эль-Аламейннің бірінші шайқасына әкелді. 8-ші армия Оккупациялық күштерді кері қайтару және қарсы шабуылдар жасау үшін жеткілікті түрде қайта топтасты. 6 шілдеде 9-шы дивизияның алдыңғы қатарлары майданнан 35 шақырым қашықтықтағы Тель-эль-Шаммамаға келді, одан олар солтүстік сектордағы шайқасқа жіберілді. 10 шілдеде таң атпай тұрып, Роммель күштерін майданның оңтүстік жағына шоғырландырған кезде, 9-шы дивизия қарсыластың солтүстік жағына шабуыл жасап, Тель-эль-Иса маңындағы стратегиялық биіктіктерді басып алды. Келесі күндері Роммель күштерін оларға қарсы қайта бағыттады, бірақ австралиялықтарды ығыстыра алмады. 22 шілдеде 24-ші және 26-шы бригадалар Тель-эль-Исаның оңтүстігіндегі жоталардағы неміс позицияларына шабуыл жасады, ауыр шығынға ұшырады, бірақ Мах-Хад жотасы мен Тель-эль-Исаның өзінде бекінді. 1942 жылдың 23-31 қазанында Эль-Аламейннің екінші шайқасында Кибби Митерия жотасындағы алғашқы шабуыл кезінде командирі қаза тапқаннан кейін взводына басшылық етудегі шеберлігімен көзге түсті. 23 қазанда ол пулемет позициясына шабуыл жасап, оған Thompson автоматтарымен атты; Кибби үш жау әскерін өлтіріп, тағы он екісін тұтқынға алды және позицияны басып алды. Оның рота командирі осы әрекеті үшін оны "Ерен еңбегі үшін" медаліне ұсынуды жоспарлаған, бірақ қаза тапты. Келесі күндері Кибби адамдары арасында жүріп, оқ атуды бағыттап, оларды қолдады. Ол қарқынды атыс кезінде взводының телефон желісін бірнеше рет жөндеп, батальонның минометтерімен байланысты қалпына келтіріп, оларға шабуылдап жатқан жауға оқ атуға мүмкіндік берді. 30-31 қазанда взвод ауыр пулемет пен миномет атысына түсті. Взводтың көп бөлігі қаза тапты немесе жараланды, ал шайқас аяқталған кезде батальонның жалпы жауынгерлік күші 910 адамнан 213 адамға дейін азайды. 31 қазанның түн ортасына дейін компаниясының мақсатына жету үшін Кибби жаудың бірнеше метріне дейін жалғыз өзі алға жылжыды, граната лақтырды. Оның осы әрекеттегі сәттілігі шешуші болып көрінген кезде ол қаза тапты. Таңертең 2/48-ші батальонда 50-ден аз жараланбаған адам қалды. Сол түні 2/48-ші батальон басып алған бекіністер жауға түсіп, Киббиді басқа қаза тапқандармен бірге жалпы қабірге жерледі. Кейіннен бұл аймақты австралиялық әскерлер қайта басып алған кезде, оның бөлімшесінің әскерлері он күн іздестіріп, қабірді тауып, ерлерді жеке-жеке қайта жерледі. Кейін Киббиге сол кездегі австралиялық қарулы күштерінің мүшесіне берілетін жау алдындағы батылдығы үшін ең жоғары награда – Виктория кресі сыйлау туралы ұсыныс жасалды. Ұсынысқа негіз болған нәрселердің бірі оның қаза тапқан рота командирінің қалтасынан табылған жазба болды. Награда 1943 жылғы 28 қаңтарда Лондон газетінде жарияланды, ал мақтау қағазында былай делінген:

On 29 June 1940, Kibby enlisted in the all volunteer Second Australian Imperial Force, which had been raised for overseas service in World WarII. He was posted to the 2/48th Infantry Battalion, part of the 26th Brigade. This brigade was initially assigned to the 7th Division. On 14 September, when the battalion was training in South Australia, Kibby was promoted to acting corporal, and this was followed by promotion to acting sergeant a month later. The 2/48th embarked on the troopship HMT Stratheden on 17 November and sailed for the Middle East, where it disembarked in Palestine on 17 December. On New Year's Eve, Kibby fell into a slit trench and broke his leg. He then spent months convalescing. During his recovery, he produced at least forty watercolours and pencil drawings, which, according to his biographer, Bill Gammage, displayed "a fondness for Palestine's countryside and a feeling for its people". While in Palestine, Kibby struck up a friendship with the painter Esmond George, and occasionally accompanied him on sketching trips. After recovering, Kibby joined the brigade training battalion in August 1941 and also attended the infantry school to complete a weapons course. He rejoined the 2/48th in February 1942, the 26th Brigade having been transferred to the 9th Division a year earlier. At the time, the battalion was undertaking garrison duties in northern Syria, after participating in the siege of Tobruk. During early 1942, the Axis forces had advanced steadily through northwest Egypt. It was decided that the British Eighth Army should make a stand just over west of Alexandria, at the railway siding of El Alamein, where the coastal plain narrowed between the Mediterranean Sea and the inhospitable Qattara Depression. On 26 June 1942, the 9th Division was ordered to begin moving from northern Syria to El Alamein. On 1July, Generalfeldmarschall Erwin Rommel's forces made a major attack, hoping to dislodge the Allies from the area, take Alexandria, and open the way to Cairo and the Suez Canal. This attack resulted in the First Battle of El Alamein. The Eighth Army had regrouped sufficiently to repel the Axis forces and launch counter attacks. On 6July, the lead elements of the 9th Division arrived at Tel el Shammama 22 mile (35 km) from the front, from where they would be committed to the fighting in the northern sector. Before dawn on 10 July, as Rommel focused his efforts on the southern flank of the battlefield, the 9th Division attacked the north flank of the enemy positions and captured the strategic high ground around Tel el Eisa. In the days following, Rommel redirected his forces against them, in a series of intense counter attacks, but was unable to dislodge the Australians. On 22 July, the 24th and 26th Brigades attacked German positions on the ridges south of Tel el Eisa, suffering heavy casualties but taking positions on Makh Khad Ridge and Tel el Eisa itself. At the Second Battle of El Alamein, from 23 to 31 October 1942, Kibby distinguished himself through his skill in leading his platoon, after its commander had been killed, during the first attack at Miteiriya Ridge. On 23 October, he charged a machinegun position, firing at it with his Thompson submachine gun; Kibby killed three enemy soldiers, captured twelve others and took the position. His company commander intended to recommend him for the Distinguished Conduct Medal after this action, but was killed. During the following days, Kibby moved among his men directing fire and cheering them on. He mended his platoon's telephone line several times under intense fire, restoring communications with the battalion mortars and enabling them to bring down fire on the attacking enemy. During 30–31 October, the platoon came under heavy machinegun and mortar fire. Most of the members of the platoon were killed or wounded, and by the time the battle was over the total fighting strength of the battalion was down to 213 men from an establishment strength of 910. At one point before midnight on 31 October, in order to achieve his company's objective, Kibby moved forward alone, to within a few metres of the enemy, throwing grenades. Just as his success in this endeavour appeared decisive, he was killed. By the morning, the 2/48th consisted of fewer than 50 unwounded men. The posts captured by the 2/48th that night were lost to the enemy, who buried Kibby with other dead in a common grave. Later, when the area was retaken by Australian troops, the men of his unit searched for ten days, found the grave and reburied the men individually. Kibby was subsequently recommended for the posthumous award of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that could be awarded to an Australian armed forces member at the time. The citation was partly based on a note found in the pocket of his dead company commander. The award was listed in the London Gazette on 28 January 1943, and the citation read:

Джордж 1943 жылдың басында Аделаидаға қайта оралды және әйелі Мейбел Киббиге күйеуінің кейбір туындыларын жеткізе алды. Австралияның генерал-губернаторы, лорд Гоури, өзі де Виктория кресінің иегері, 1943 жылғы 27 қарашада Мейбел Киббиге Киббидің наградасын табыс етті.

Келесі жазба

1944 жылдың қаңтар айында Киббидің денесі Ұлтақтар Достастығы Соғыс Мақамдары Комиссиясы күтіп ұстайтын Эль-Аламейн соғыс зиратына қайта жерленді. Сол жылы естелік қор құрылып, A£1,001 сомасы жиналды, ол Мебель мен олардың қыздары үшін Хелмсдейл қаласындағы Үшінші даңғылда үй сатып алуға жұмсалды. Виктория кресімен қатар, Киббиге 1939–1945 жылдарға арналған жұлдыз, 8-ші армия таспасы бар Африка жұлдызы, Қорғаныс медалі, 1939–1945 жылдарғы Соғыс медалі және 1939–1945 жылдарғы Австралия қызмет медалі де берілді. Кейін Мебель оның медальдерін Австралия соғыс мемориалына сыйға тартты; олар Батырлар залында қойылған. 1947 жылы Киббидің әкесі Джон Эль-Аламейннің екінші шайқасында одақтас күштерге басшылық еткен фельдмаршал Бернард Монтгомеримен Аделаидаға келген кезде кездесті. 1956 жылы Аделаида төбелеріндегі Вудсайд казармасындағы әскерлер клубына Киббидің есімі берілді. 1996 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Ярраға жақын Федералды тас жолындағы демалыс орны оның құрметіне аталды. Гленелг-Норт аймағында Оңтүстік Австралияның Виктория кресі мен Джордж кресіне ие болғандарға арналған Кибби даңғылы мен Кибби саябағы бар. Локстон қаласындағы ветерандар клубы мен көше де Киббидің есімімен аталады.