Жапонның 17 ғ. басындағы «қызыл мөр» кемелері: Оңтүстік-Шығыс Азияға сауда жасаған, Токугава сёгунатының рұқсатымен жүзген қарулы кемелер. Тарих, сауда, пираттық.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1604–1635 жылдар аралығындағы жапондық қарулы саудалық желкенді кемелері, RCA немесе RCA Victor жазбалар сериясы.
1604–1635 Japanese armed merchant sailing ships
the RCA or RCA Victor record series
Қызыл мөр кемелері (朱印船) – XVII ғасырдың бірінші жартысында Токугава шогунатының алғашқы кезеңінде берілген қызыл мөрлі патенттермен Оңтүстік-Шығыс Азия порттарына бағытталған жапондық қарулы саудалық желкенді кемелер. 1600 және 1635 жылдар аралығында осы рұқсат жүйесі бойынша 350-ден астам жапон кемесі теңізге шықты.
Red seal ships (朱印船) were Japanese armed merchant sailing ships bound for Southeast Asian ports with red sealed letters patent issued by the early Tokugawa shogunate in the first half of the 17th century. Between 1600 and 1635, more than 350 Japanese ships went overseas under this permit system.
Шығу тегі
13-16 ғасырларда жапондық кемелер Азия суларында белсенді әрекет етті, көбінесе Қытай империясының жағалауын тонаған "вако" пираттары рөлінде болды. 1341 жылы Тенрюдзи буне сияқты Қытайға ресми сауда миссиялары жіберілді. Вако әрекеті Хидэёсидің қарақшылыққа тыйым салуымен және Мин династиясының генералдарының Қытай жағалауындағы қарақшылыққа қарсы сәтті науқандарымен 16 ғасырдың аяғында тиімді түрде тоқтатылды. 15-16 ғасырлар аралығында Шығыс Азиядағы негізгі сауда делдалы – Рюкю (қазіргі Окинава) арал патшалығы болды, ол жапондық өнімдерді (күміс, қылыштар) және қытайлық өнімдерді Оңтүстік-Шығыс Азияның сапан ағашы мен бұғы терілеріне айырбастады. Патшалық пен Оңтүстік-Шығыс Азия арасында барлығы 150 Рюкю кемесі тіркелді, олардың 61-і Анамға (Вьетнам), 10-ы Малаккаға, 10-ы Паттаниге, 8-і Яваға және т.б. бағытталды. Олардың саудасы 1570 жылы қытай саудагерлерінің күшеюімен және португалдық және испандық кемелердің араласуымен тоқтады, бұл қызыл мөр жүйесінің басталуымен сәйкес келді. Жапония 1609 жылы Рюкю патшалығына шабуыл жасады. Еуропалықтар Тынық мұхитында теңіз саяхаттарын бастағанда (Нанбан сауда кезеңін де қараңыз), олар жиі жапондық кемелермен кездесті, мысалы, 1589 жылы испандықтар Манилада Сиамға бет алған жапондық джонканы қарсы алды, ал голланд теңізшісі Оливье ван Нуорт 1600 жылғы желтоқсанда Филиппинде 110 тонналық жапондық джонкасын кездестірді, сондай-ақ сол саяхатында Борнеодан португалдық капитанмен қызыл мөрлі кемені кездестірді, осы арқылы олар Уильям Адамстың Жапонияға келгенін білді.
From the 13th to the 16th century, Japanese ships were quite active in Asian waters, often in the role of "wakō" pirates who plundered the coast of the Chinese Empire. Official trading missions were also sent to China, such as the Tenryūji bune around 1341. Wakō activity was efficiently curbed in the late 16th century with the interdiction of piracy by Hideyoshi, and the successful campaigns against pirate activity on the Chinese coast by Ming dynasty generals. Between the 15th and 16th centuries, the main trading intermediary in East Asia was the island kingdom of the Ryūkyū (modern Okinawa), which exchanged Japanese products (silver, swords) and Chinese products for Southeast Asian sappan wood and deer hides. Altogether 150 Ryukyuan ships are recorded between the kingdom and Southeast Asia, 61 of them for Annam (Vietnam), 10 for Malacca, 10 for Pattani, 8 for Java, etc. Their commerce disappeared around 1570 with the rise of Chinese merchants and the intervention of Portuguese and Spanish ships and corresponds with the beginnings of the red seal system. Japan finally invaded the Ryūkyū Kingdom in 1609. When the first Europeans started to navigate in the Pacific Ocean (see also Nanban trade period), they regularly encountered Japanese ships, such as when the Spanish welcomed in Manila in 1589 a storm battered Japanese junk bound for Siam, or when the Dutch circumnavigator Olivier van Noort encountered a 110 ton Japanese junk in the Philippines in December 1600, and on the same voyage a red seal ship with a Portuguese captain off Borneo through which they learned about the arrival of William Adams in Japan.
Қызыл мөр жүйесі
Қызыл мөр жүйесі кем дегенде 1592 жылдан бастап Тоётоми Хидэёси кезінде пайда болды, осы жүйе туралы құжатта алғаш рет айтылған. Алғашқы сақталған шуиндзё (қызыл мөр рұқсаты) 1604 жылы Токугава Иэясу, Токугава Жапониясының алғашқы билеушісі кезінде жазылған. Токугава өзінің сүйікті феодалдық иелеріне және шетелдік саудаға қызығушылық танытқан ірі саудагерлерге қызыл мөрмен бекітілген рұқсаттар берді. Осылайша ол жапон саудагерлерін бақылауға және Оңтүстік теңіздегі жапон пираттығын азайтуға мүмкіндік алды. Ол сондай-ақ, осы мөрді бұзған кез келген қарақшыны немесе елді қуғынға салып, жазалаймын деп уәде берді. Жапон саудагерлерінен басқа, 12 еуропалық және 11 қытай тұрғыны, оның ішінде Уильям Адамс және Ян Юостен рұқсат алды. 1621 жылдан кейін Ян Юостеннің сауда үшін 10 қызыл мөрлі кемесі болғандығы тіркелген. Португалия, Испания, Голландия және Англия кемелері, сондай-ақ Азия билеушілері жапон қызыл мөрлі кемелерін қорғады, себебі олар жапон шогунымен дипломатиялық қарым-қатынаста болды. Тек Минь Қытайы осы тәжірибеге қатыспады, өйткені империя жапон кемелерінің қытай порттарына кіруіне ресми түрде тыйым салды. (Бірақ Минь шенеуніктері қытай контрабандистерінің Жапонияға баруын тоқтата алмады.)
The red seal system appears from at least 1592, under Toyotomi Hideyoshi, date of the first known mention of the system in a document. The first actually preserved shuinjō (red seal permit) is dated to 1604, under Tokugawa Ieyasu, first ruler of Tokugawa Japan. Tokugawa issued red sealed permits to his favourite feudal lords and principal merchants who were interested in foreign trade. By doing so, he was able to control Japanese traders and reduce Japanese piracy in the South Sea. His seal also guaranteed the protection of the ships, since he vowed to pursue any pirate or nation who would violate it. Besides Japanese traders, 12 European and 11 Chinese residents, including William Adams and Jan Joosten, are known to have received permits. At one point after 1621, Jan Joosten is recorded to have possessed 10 Red Seal Ships for commerce. Portuguese, Spanish, Dutch, and English ships along with Asian rulers basically protected Japanese red seal ships, since they had diplomatic relations with the Japanese shōgun. Only Ming China had nothing to do with this practice, because the Empire officially prohibited Japanese ships from entering Chinese ports. (But Ming officials were not able to stop Chinese smugglers from setting sail to Japan.)
Кеме құрылымы
Қызыл мөрлі кемелердің көлемі әдетте 500 мен 750 тонна аралығында болды, бұл Еуропа галеондарымен шамалас немесе олардан асып түсетін көлем еді, бірақ португалдық каррактар мен Манила галеондарынан кіші болды, олар тиісінше 1000 және 2000 тоннаға жуық болатын. Әр кемеде шамамен 200 адам болған деп есептеледі; адам саны белгілі болған он бес қызыл мөрлі кеменің орташасы 236 адамды құрады. Қызыл мөрлі кемелердің стилі мен құрылыс орны әртүрлі болды. Кейбір кемелер, әсіресе Нагасакиде салынғандары, жапондық кемелердің дизайнына қытай және еуропалық техникаларды қолданды. Басқалары тұтқынға алынған қытай джонктары еді. Кейін, Оңтүстік-Шығыс Азия саудасы қалыптасқаннан кейін, көптеген кемелер Сиамдағы Аюттаяда сапалы құрылыс және материалдарға байланысты тапсырыс беріліп, сатып алынды. Кемелерді Суминокура, Араки, Чая және Суэёси сияқты бай сауда отбасылары немесе Суэцугу Хейдзо, Ямада Нагамаса, Уильям Адамс, Ян Йоостен немесе Мураяма Тоан сияқты жеке кәсіпкерлер басқарды. Азияда тауар сатып алуға қажетті қаражат экспедиция басшыларына сапар басына 35%-дан 55%-ға дейін, ал Сиамда 100%-ға дейін пайызбен берілді.
Red seal ships usually ranged in size between 500 and 750 tons, a size equal or superior to European galleons, but inferior to that of the massive Portuguese carracks or to Manila galleons, which were often in the vicinity of 1,000 and 2,000 tons, respectively. The complement is speculated to have been about 200 people per ship; the average of the fifteen Red Seal ships for which the number of people is known is 236. Red seal ships varied in style and place of construction. Some, especially those built in Nagasaki, employed Chinese and European techniques to Japanese ship designs. Others were captured Chinese junks. Later, when the Southeast Asian trade was well established, numerous ships were ordered and purchased in Ayutthaya in Siam, on account of high quality construction and materials. The ships were managed by rich trading families such as the Suminokura, Araki, Chaya and Sueyoshi, or by individual adventurers such as Suetsugu Heizō, Yamada Nagamasa, William Adams, Jan Joosten or Murayama Tōan. The funds for the purchase of merchandise in Asia were loaned to the managers of the expedition for an interest of 35% to 55% per trip, going as high as 100% in the case of Siam.
Импорт пен экспорт
Жапон саудагерлері негізінен күміс, алмаз, мыс, қылыштар және басқа да заттарды экспорттады, сондай-ақ қытай жібегін, сонымен қатар Оңтүстік-Шығыс Азия өнімдерін (мысалы, қант және бұғы терісі) импорттады. Бұрыш пен дәмдеуіштер Жапонияға сирек әкелінетін, себебі жергілікті буддалық сенімдердің басым болуына байланысты адамдар көп ет жемейтін. Оңтүстік-Шығыс Азия порттары жапон және қытай кемелері үшін кездесу орны болды.
Japanese merchants mainly exported silver, diamonds, copper, swords, and other artifacts, and imported Chinese silk as well as some Southeast Asian products (like sugar and deer skins). Pepper and spices were rarely imported into Japan, where people did not eat a great deal of meat due to the local preponderance of adherents to the Buddhist belief system. Southeast Asian ports provided meeting places for Japanese and Chinese ships.
Филиппин
1604 және 1624 жылдар аралығында Филиппиндегі Лусонға 50-ге жуық қызыл мөрлі кемелер келгені тіркелген (және 1635 жылы тағы 4 ғана тіркелген). Жапондықтар 1593 жылы Маниланың маңындағы Дилаода өздерінің анклавын құрған, онда 300-ден 400-ге дейін адам болған. 1603 жылы Сангли көтерілісі кезінде олардың саны 1500-ге, ал 1606 жылы 3000-ға жеткен. Францискан монахы Луис Сотело 1600 және 1608 жылдар аралығында Дилао анклавын қолдауға қатысқан. Жапондықтар 1606-1607 жылдары Дилаода испандықтарға қарсы сәтсіз көтеріліс ұйымдастырған. 1614 жылы Токугава Иэясу христиан дінін тиым салғаннан кейін олардың саны қайта өсті, сол кезде Доминго Хусто Такаяма басқаратын 300 жапон христиан қашқыны Филиппинге қоныстанды. 16-шы және 17-ші ғасырларда мыңдаған жапон саудагерлері Филиппинге көшіп келіп, жергілікті халыққа сіңіп кеткен. Олар бүгінгі күні Филиппиндегі 200 мың жапон халқының пайда болуына себепкер болды.
Around 50 red seal ships to Luzon in the Philippines are recorded between 1604 and 1624 (and only 4 more recorded by 1635). The Japanese had established quite early an enclave at Dilao, a suburb of Manila, where they numbered between 300 and 400 in 1593. In 1603, during the Sangley rebellion, they numbered 1,500 and 3,000 in 1606. The Franciscan friar Luis Sotelo was involved in the support of the Dilao enclave between 1600 and 1608. The Japanese led an abortive rebellion in Dilao against the Spanish in 1606–1607. Their numbers rose again with the interdiction of Christianity by Tokugawa Ieyasu in 1614, when 300 Japanese Christian refugees under Dom Justo Takayama settled in the Philippines. In the 16th and 17th centuries, thousands of Japanese traders also migrated to the Philippines and assimilated into the local population. They are at the origin of today's 200,000 strong Japanese population in the Philippines.
Сиам (Таиланд)
Сиамдық "Аюттая патшалығының жылнамалары" 1592 жылы Сиам патшасының қол астындағы 500 жапон әскерінің шабуылдаушы бірма армиясын жеңуге көмектескенін жазған. 1604 және 1635 жылдар аралығында Сиамға 56-ға жуық қызыл мөр басылған кемелер келгені тіркелген. Сиамдағы жапон қауымы жүздеген адамнан тұрған болуы мүмкін, бұл туралы португалдық католик діни қызметкері Антонио Франсиско Кардим айтқан. Ол 1627 жылы Тайландтың Аютая астанасында 400-ге жуық жапон христиандарына қасиетті дұға оқығанын еске алды ("a 400 japões christãos") (Иши Йонео, Көпмәдени Жапония). 1605 жылдың желтоқсан айында Сиам жағалауындағы жапон қарақшылары атақты ағылшын саяхатшысы Джон Дэвисті өлтірді, осылайша жапондықтардың қолынан қаза тапқан алғашқы ағылшыл адам болды. Осы колония саудада белсенді болды, әсіресе, аң терісі мен сапан ағашын Жапонияға экспорттап, жапон күмісі мен жапон қолөнеріне (жапон қылыштары, жапон лак бұйымдары, жоғары сапалы қағаздар) айырбастады. Голландиялықтар оларды Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясының (VOC) сауда монополиясына қарсы тұрғаны үшін атап өтті, себебі Сиам патшасымен жақын байланыста болғандықтан, олар әдетте жалпы өнімнің кем дегенде 50% -ын сатып ала алды, ал қалған, сапасы төмен бөлігін басқа саудагерлерге қалдырды. Жапондық саяхатшы Ямада Нагамаса сол кезеңде өте ықпалды болды және Сиам (Таиланд) патшалығының бір бөлігін басқарды. Осы колонияның Таиландта маңызды әскери рөлі де болды.
The Siamese "Chronicles of the Kingdom of Ayutthaya" record that already in 1592, 500 Japanese troops under the King of Siam helped defeat an invading Burmese army. Around 56 red seal ships to Siam are recorded between 1604 and 1635. The Japanese community in Siam seems to have been in the hundreds, as described by the Portuguese Catholic priest, António Francisco Cardim, who recounted having administered sacrament to around 400 Japanese Christians in 1627 in the Thai capital of Ayuthaya ("a 400 japões christãos") (Ishii Yoneo, Multicultural Japan). In December 1605, John Davis, the famous English explorer, was killed by Japanese pirates off the coast of Siam, thus becoming the first Englishman to be killed by a Japanese. The colony was active in trade, particularly in the export of deer hide and sappan wood to Japan in exchange for Japanese silver and Japanese handicrafts (Japanese swords, Japanese lacquerware, high quality papers). They were noted by the Dutch for challenging the trade monopoly of the Dutch East India Company (VOC), as their strong position with the King of Siam typically allowed them to buy at least 50% of the total production, leaving small quantities of a lesser quality to other traders. A Japanese adventurer, Yamada Nagamasa, became very influential and ruled part of the Kingdom of Siam (Thailand) during that period. The colony also had an important military role in Thailand.
Макао
Қытайдың қытай топырағына тиюіне тыйым салынғанмен, жапондық теңізшілер қызыл мөрлі кемелермен қытай жағалауындағы португалдық Макао порты арқылы белгілі бір мөлшерде өтіп отырды. 1608 жылғы 30 қарашада 100-ге жуық жапон самурайлары, катана мен мылтықтарымен қаруланған, губернатор міндетін атқарушы және Жапония сапарының капитаны Андре Пессоа басқаратын португалдық әскерлерімен қақтығысты. Нәтижесінде 50 жапондық қаза тапты. Қалған 50-і оқиғаға өздері кінәлі екенін мойындаған мәлімдемеге қол қойғаннан кейін билік тарапынан босатылды. 1609 жылы Иэясу жапон азаматтарының Макаоға сапарлауына тыйым салды: «Жапондықтардың кемемен Макаоға баруы осы аймаққа зиян келтіретіні анық болғандықтан, бұл практика болашақта қатаң түрде тыйым салынады». (25 шілде 1609, Иэясу Шуинджо, Матеус Леитаоға жіберілді)
Although prohibited by China from touching Chinese soil, Japanese sailors from red seal ships transited through the Portuguese port of Macau on the Chinese coast in some numbers. On 30 November 1608, a fight with about 100 Japanese samurai, wielding katana and muskets, confronting Portuguese soldiers under the acting governor and Captain of the Japan voyage André Pessoa led to a fight in which 50 Japanese lost their lives. The remaining 50 were released by the authorities after having to sign an affidavit blaming themselves for the incident. Ieyasu prohibited visits to Macau by Japanese nationals in 1609:
Since it is an undoubted fact that the going of Japanese in ships to Macau is prejudicial to that place, this practice will be strictly prohibited for the future. (25 July 1609, Ieyasu Shuinjo, remitted to Mateus Leitão)
Индонезия
Қазіргі Индонезияның (Ява, Дәмдеуіш аралдары) аймақтарында қызыл мөрлі кемелердің көптеп тіркелмеуі мүмкін, бұл алыстығымен және голландтардың тікелей араласуымен байланысты болса керек. Дегенмен, жапон самурайлары осы аймақта голландтарға жұмысқа алынды. Олар 1621 жылы сёгун жапондық жалдамалы әскерлерді жалдауға тыйым салғанға дейін Банда аралдарын ағылшындардан басып алуда және Батавияны қорғауда көзге түсті. 1618 жылы Яваның голланд губернаторы Ян Питерсзуан Коэн Жапониядан 25 жапон самурайын жіберуді сұрады. 1620 жылы голланд деректерінде Батавия бекінісін күшейту үшін Ява аралдарын қоршаған аралдардан 90 жапон самурайының жұмысқа алынғаны көрсетілген. 1623 жылы Амбойна қырғыны кезінде ағылшын Ост-Инд компаниясының 10 ағылшын саудагерімен бірге 9 жапондық жалдамалы әскердің болғаны тіркелді. Олар көрші фабрикадан келген голланд әскерлерімен азаптап өлтірді. (Натаниелдің "Мускат жаңғағы" кітабының 11-тарауына қараңыз.) Осы оқиға ағылшын-голландия соғыстарының басталуына ықпал етті.
Although few red seal ships are recorded for the areas of modern Indonesia (Java, Spice Islands), possibly because of the remoteness and because of the direct Dutch involvement there, Japanese samurai were recruited by the Dutch in the area. They distinguished themselves in the capture of the Banda Islands from the English and the defense of Batavia, until the practice of hiring Japanese mercenaries was prohibited by the Shōgun in 1621. In 1618, Jan Pieterszoon Coen, the Dutch governor of Java, requested 25 Japanese Samurai to be sent to him from Japan. In 1620, the Dutch record that 90 Japanese samurai were recruited from the islands surrounding Java, in order to reinforce the fort of Batavia. In 1623, during the Amboyna massacre, 9 Japanese mercenaries were recorded to have been with the 10 English traders of the English East India Company factory. They were tortured and killed by Dutch forces from the neighbouring factory. (See Chapter 11 "Trial by Fire and Water" in Nathaniel's Nutmeg.) This event was partly the cause for the advent of the Anglo Dutch Wars.
Үндістан
Жапондық саяхатшы Тенджику Токубей Ян Юстеннің Қызыл мөр кемесімен Сиам мен Үндістанға барғандығы айтылады. Жапонияға оралған соң Токубей шетелдегі саяхаттары туралы "Тенджику Токай Моногатари" ("Үндістанға саяхаттар туралы әңгімелер") атты эссе жазды, ол Жапонияда кеңінен танымал болды. Оны кейде Жапонияның Марко Полосы деп те атайды.
The Japanese adventurer Tenjiku Tokubei is related to have traveled to Siam as well as India on board a Red Seal ship of Jan Joosten. Upon his return to Japan, Tokubei wrote an essay titled Tenjiku Tōkai Monogatari ("Relations of travels to India") on his adventures in foreign countries, which became very popular in Japan. He is sometimes referred to as the Marco Polo of Japan.
Басқа бағыттар
Басқа маңызды бағыттарға Кочинхина (74 кеме), Камбоджа (44 кеме), Тайвань (35 кеме) және Вьетнамдағы Аннам (14 кеме) кірді.
Other major destinations included Cochinchina (74 ships), Cambodia (44 ships), Taiwan (35 ships), and Annam in Vietnam (14 ships).
Жүйенің соңы
1633–1639 жылдары шогун Токугава Иемцу сакоку саясатын енгізді, ол жапондықтардың шетелге баруына ресми түрде тыйым салды. Бұл қызыл мөрмен таңбаланған сауда сапарларын аяқтады. Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясы Еуропа елдерімен Жапония арасындағы ресми түрде рұхсат етілген жалғыз серіктес болды.
In 1633–1639, Shogun Tokugawa Iemitsu enacted the sakoku policy, which officially prohibited overseas travel by Japanese. This ended red seal trade voyages. The Dutch East India Company become the sole officially sanctioned party for European trade with Japan.
Уақыт шкаласы
1543 – Португалиялық теңізшілер (олардың арасында Фернао Мендес Пинто болуы мүмкін) Танегасимаға келіп, аркебус әкеледі. 1570 ж. Жапондық қарақшылар Тайваньның бір бөлігін басып алып, Қытайға шабуыл жасайды. 1571 – Гаспар Вилела мен Тристао Ваз да Вейганың қадағалауымен португалдармен сауда үшін Нагасаки порты құрылады. 1577 – Бірінші жапондық кемелер Кочинчинаға (Оңтүстік Вьетнам) сапар жасайды. 1588 ж. Хидэёси вако қарақшылығына тыйым салады. 1592 – Қызыл мөр кемелері туралы алғашқы мәлімет. 1600 ж. Уильям Адамс сәуір айында Жапонияға жетеді. Оливье ван Нуорт желтоқсан айында Филиппинде 110 тонналық жапондық джонкасын кездестіреді. 1604 – Қызыл мөрмен бекітілген алғашқы рұқсат беріледі. 1608 ж. Макаодағы қызыл мөр кемесіне байланысты туған төбелес салдарынан 50 жапон самурайы мен бірнеше португалдық күзетшілері қаза табады, бұл Nossa Senhora da Graça оқиғасына және қызыл мөр кемелерінің Макаоға баруына тыйым салуға әкеледі. 1609 – Голландтар Хирадода сауда кеңсесін ашады. 1613 – Англия Хирадода сауда кеңсесін ашады. – Хасекура Цуненага Еуропаға елшілік сапарымен кетеді. Ол 1620 ж. оралады. 1614 ж. Иезуиттер Жапониядан қуылды. – Уильям Адамс Оңтүстік-Шығыс Азияға қызыл мөр саудасын бастайды. 1615 – Жапон иезуиттері Индокитайда дін таратуды бастайды. 1621 ж. Ян Юостен 10 қызыл мөр кемесін басқарады. 1623 ж. Ямада Нагамаса Сиамнан Жапонияға Сиам патшасы Сонгтамның (พระเจ้าทรงธรรม) елшісімен бірге келеді. 1626 ж. Сиамға оралады. – Ян Юостен Оңтүстік Қытай теңізінде сүңгіп кетеді. 1624 – Жапон иезуиттері Сиамда дін таратуды бастайды. – Испаниямен қарым-қатынас үзіледі. 1628 ж. Ямада Нагамаса Сиамда қайтыс болады. – Аюттаядағы Такаги Сакуемонның (高木作右衛門) қызыл мөр кемесі испан әскери кемесімен жойылды. – Аюттаядағы жапон қонысы сиамдық күштерімен жойылды. 1633 – Индокитайдан оралған 300-400 жапондықтармен Аюттаяда жапон қонысы қайта құрылады. 1634 – Ямада Яхей (山田弥兵衛) Жапониядан Индокитай мен Сиамға сапар жасайды. 1636 – Сакоку саясаты енгізіліп, жапон азаматтарының шетелге баруына немесе шетелден оралуына тыйым салынады.
1543 – Portuguese sailors (among them possibly Fernão Mendes Pinto) arrive in Tanegashima and transmit the arquebus. 1570 – Japanese pirates occupy parts of Taiwan, from where they prey on China. 1571 – Establishment of the port of Nagasaki for trade with the Portuguese, under the supervision of Gaspar Vilela and Tristão Vaz da Veiga. 1577 – First Japanese ships travel to Cochinchina (Southern Vietnam). 1588 – Interdiction of wakō piracy by Hideyoshi. 1592 – First recorded mention of Red Seal ships. 1600 – William Adams reaches Japan in April. Olivier van Noort encounters a 110 tons Japanese junk in the Philippines in December. 1604 – First known red seal permit. 1608 – A red seal ship in Macau caused a public brawl that caused the deaths of 50 Japanese samurai and some Portuguese guards, leading to the Nossa Senhora da Graça incident and the red seal ships being banned from going to Macau. 1609 – The Dutch open a trading factory in Hirado. 1613 – England opens a trading factory in Hirado. – Hasekura Tsunenaga leaves for his embassy to Europe. He returns in 1620. 1614 – Expulsion of the Jesuits from Japan. – William Adams starts engaging in red seal trade to Southeast Asia. 1615 – Japanese Jesuits start to proselytise in Indochina. 1621 – Jan Joosten manages 10 red seal ships. 1623 – Yamada Nagamasa sails from Siam to Japan, with an Ambassador of the Siamese king Songtam (พระเจ้าทรงธรรม). He returns to Siam in 1626. – Jan Joosten sinks in the South China Sea. 1624 – Japanese Jesuits start to proselytise in Siam. – Interruption of relations with Spain. 1628 – Death of Yamada Nagamasa in Siam. – Destruction of Takagi Sakuemon's (高木作右衛門) red seal ship in Ayutthaya by a Spanish warship. – Destruction of the Japanese settlement in Ayutthaya by Siamese forces. 1633 – Re establishment of the Japanese settlement in Ayutthaya (300–400 Japanese), with returnees from Indochina. 1634 – Travel of Yamada Yahei (山田弥兵衛) from Japan to Indochina and Siam. 1636 – Introduction of the sakoku policy and interdiction of foreign travel or return from foreign countries for Japanese nationals.