Америка-Мексика соғысы шайқасы және әскери құрамы

Кіріспе

Мексика-американ соғысы шайқасы

Капитан Авраам Робинсон Джонстон – полк адъютанты, К компаниясы, 12 атты драгун
Капитан Бенджамин (Бен) Дэвис Мур – С компаниясы, 60 аттан түскен драгун, кейбіреулері қашырларға мінген
Капитан Генри Смит Тернер – Кеарнидің Батыс армиясының адъютанты
Лейтенант Уильям Х. Эмори – Бас топографиялық инженер, Топографиялық инженерлер корпусы
Лейтенант Уильям Х. Уорнер – Топографиялық инженерлер корпусы, төрт топографиялық инженерлік "таушыны" – Петерсон, Лондо, Перро және рядовой Франсуа Менард басқарды
Лейтенант Джон В. Дэвидсон – екі гаубица мен алты драгунды басқарды, олар алғы шептің артында орналастырылды
Екінші лейтенант Томас (Том) С. Хаммонд – көмекші
Майор Свордс – көмекші кварталмейстер – багаж пойызы, офицерлердің жеке мүліктері мен азаматтық адамдардың артынан қадағалаушы
АҚШ Армиясының дәрігері (капитан) доктор Джон С. Гриффин
Сапындағы әскерлер: сержант Фолс, рядовой Джордж Эшмид және Тернер Санта-Феден саяхат еткенде күнделіктерді сақтады. Топографиялық инженерлердің лейтенанты У. Х. Эмори Форт-Ливенворттан Калифорнияға дейінгі АҚШ үкіметінің ресми күнделігін немесе "Әскери барлауды" сақтады, ол 1848 жылы жарық көрді. Домингуес Ранчо шайқасында Лос-Анджелесті қайта басып алуға тырысқан американдықтарды кері қайтарғаннан кейін, капитан Жозе Мария Флорес Сан-Луис-Обиспоға 100 адамды Монтерейден оңтүстікке қарай жылжыған подполковник Джон С. Фремонттың 300 адамын тоқтату үшін жіберді, және тағы 100 адамды Стоктонның Сан-Диегодағы базасын бақылауға жіберді, бірақ Флорес өз күштерінің көп бөлігін Лос-Анджелесте қалдырды. 5 желтоқсанда Стоктоннан келген хабармен Флореспен кездесіп, Сан-Диегодағы күштеріне қарсы тұруын сұрады. Американдық күштің жалпы саны 179 адамды құрады. USMC әрекет етуші капитаны (лейтенанты) Гиллеспидің Калифорния батальонының еріктілерінің "отряды": Конгресс кемесінде әрекет етуші лейтенант Эдвард Фицджеральд Бил және мичман Джеймс М. Дункан (кейін Норвичке қолбасшылық етті) басқарды. Саттер Фортының ресейлік мыс 4 фунттық зеңбірегі, ол 1831 жылғы салық көтерілісі кезінде Кахуэнга өткеліндегі шайқаста калифорниялықтарға қарсы қолдануға тырысқаннан кейін мексикалық билік жасырған. Чарльз Вебер оның орналасқан жерін Гиллеспиге хабарлады. 26 атқыштар ротасы, әрекет етуші капитан (сержант) Самуэл Гибсон (кейін 26-шы Арканзас жаяу әскер полкінің B ротасына қолбасшылық етті) және Кит Карсон мен Джон Фремонттың ұзақ жылдар бойы серігі болған, әрекет етуші лейтенант Алексис Годи: Антуан Робиду (аудармашы), Филип Кроссвэйт, Беатитуд Патитукс, Дэниел Секстон, капитан Энрике Абилия (Лос-Анджелес), капитан Рамон Карилло (Лос-Анджелес), капитан Жозе Мария Кота (Лос-Анджелес), капитан Карлос Домингуес (Лос-Анджелес), капитан Николас Хермосильо (Лос-Анджелес), капитан Жозе Алипаз (Сан-Хуан Капистрано), капитан Рамон О. Суна (Сан-Диего)
Генерал Андрес Пико: капитан Пабло Вехар, Пико ескертілді, ал калифорниялық лагерь АҚШ армиясының драгундары мен теңіз жауынгерлерінің шабуылына дайындалды. Сан-Паскуаль үндісі шайқасқа куә болды. Калифорниялықтар ұзын найзалармен және реаталармен (қағаздан жасалған лариат) қаруланған, оларды тиімді пайдаланды. Нәтижесінде Джонстонның шабуылы қолдау таппады және оның драгундары кері шегінуге мәжбүр болды. Бұл лагерь қазіргі Сан-Диего зоопаркінің сафари паркі аумағында орналасқан. Тарихшы Оуэн Кой шайқасты қорытындылай келе былай деп жазады:

Captain Abraham Robinson Johnston – regimental adjutant, Company K, 12 mounted dragoons
Captain Benjamin (Ben) Daviess Moore – Company C, 60 dismounted dragoons, some mounted on mules
Captain Henry Smith Turner – Kearny's Army of the West Adjutant general
Lieutenant William H. Emory – Chief Topographical Engineer, Corps of Topographical Engineers
Lieutenant William H. Warner – Corps of Topographical Engineers, commanding four topographical engineering "mountainmen" Peterson, Londeau, Perrot, and Private Francois Menard
Lieutenant John W. Davidson – commanded two howitzers and six dragoons placed at the rear of the advance
Second Lieutenant Thomas (Tom) C. Hammond – aide de camp
Major Swords – assistant quartermaster – rear guard for baggage train, officers' personal slaves, and civilians
U. S. Army Surgeon (Captain) Dr. John S. Griffin
Enlisted men: Sergeant Falls, Private George Ashmead, and Turner kept journals during their journey from Santa Fe. Lieutenant W. H. Emory of the Topographical Engineers kept the official designated U. S. Government diary, or "Military Reconnoissance" from Ft. Leavenworth to California which was published in 1848. After turning back the Americans trying to recapture Los Angeles in the Battle of Dominguez Rancho, Capt. Jose Maria Flores sent about 100 men to San Luis Obispo to confront Lt. Col. John C. Fremont's 300 men moving south from Monterey, and sent another 100 men to watch Stockton's base at San Diego, but Flores kept the bulk of his men at Los Angeles. met Kearny on December 5 with a message from Stockton requesting Kearny confront Flores' men outside San Diego. The total American force now amounted to 179 men. USMC Acting Captain (Lt.) Gillespie's Mounted Rifle Volunteers 'detachment' of the California Battalion: aboard the Congress commanded by Acting Lieutenant Edward Fitzgerald Beale and Passed Midshipman James M. Duncan (later commanded Norwich )
Sutter Fort's Russian brass 4 pounder cannon, which had been hidden after Mexican authorities tried to use the cannon against Californios at the Battle of Cahuenga Pass during the 1831 tax revolt. Charles Weber disclosed its location to Gillespie. 26 Mounted Rifle Company, commanded by Acting Captain (Sgt.) Samual Gibson (later commanded company B of 26th Arkansas Infantry Regiment) and longtime Kit Carson and John Fremont associate, Acting Lieutenant Alexis Godey: including Antoine Robidoux (interpreter), Philip Crosthwaite, Beatitude Patitoux, Daniel Sexton, Capt. Enrique Abilia (Los Angeles), Capt. Ramon Carillo (Los Angeles), Capt. Jose Maria Cota (Los Angeles), Capt. Carlos Dominguez (Los Angeles), Capt. Nicolas Hermosillo (Los Angeles), Capt. Jose Alipaz (San Juan Capistrano), Capt. Ramon O. Suna (San Diego)
General Andres Pico: Capt. Pablo Vejar, Pico was alerted, and the Californio camp prepared for the U. S. Army dragoons and marines to attack. a San Pasqual Indian that witnessed the battle. The Californios were armed with long lances and reatas (braided rawhide lariat), which they used with great effect. As a consequence, Johnston's charge was unsupported and his dragoons were forced to withdraw. The location of this camp is within the modern day San Diego Zoo Safari Park. Summarizing the battle, historian Owen Coy writes: Coy goes on to write:

Алты хабаршы

Келесі күні, 7 желтоқсан 1846 жылы, доктор Гриффин ең нашар жарақат алғандарды жылжытуға болатынына көз жеткізгеннен кейін, капитан Тернер, Керни жараланғандықтан енді драгундарға қолбасшылық етіп, колоннаны Сан-Диегоға қарай бастады. Калифорниялық найзашылар қазіргі "Мүлік төбесі" деп белгілі жерге жақын жабылып тұрды. Капитан Тернер лейтенант Уильям Х. Эмориге және драгундар тобына қауіпті найзашыларды шабуылдап, ығыстыруға бұйрық берді. Карбиндегі құрғақ ұнтақтары бар драгундар найзашыларды оңай ығыстырып, қашқан калифорниялықтардың арасында бесеуін өлтірді. 8 желтоқсанда үш елшіден әлі хабар келмеген болатын, сол кезде калифорниялықтардан ақ ту көтерілді. Найзашылар "төрт американдықты төрт калифорниялыққа алмастыруды қалады". Бұл ұятты жағдай болды, себебі американдықтарда тек Пабло Вехар деген бір тұтқын болды. Алмасу аяқталғаннан кейін, қайтып келгендер Стоктонның жылқысы жоқ екенін және демек, көмекке адам жіберуге мүмкіндігі жоқ екенін хабарлады. Калифорниялықтарға түскендерінен бұрын Стоктонның хатын ағаш астына жасырған, "бірақ ол жасырын сақталған жер тексерілгенде хаттар жоғалып кеткен". Керни жарақатынан біршама жазылғаннан кейін Тернерден қолбасшылықты қайтарып алды және Керни Сан-Диегоға тағы бір топты жіберуді шешті. 8-і күні кешке Бил мен Карсон міндетті орындауға еріктілер, бірақ генерал Керни қажет болған жағдайда Карсонды қолбасшылықта қалдыруды қалады. Лейтенант Бил Керниге Кит Карсонның тәжірибесі болмаса, хаттар Сан-Диегоға жетпей қалуы мүмкін екенін түсіндірді. Олар қараңғы түскенде әртүрлі бағыттармен 45 шақырым оңтүстік-батысқа қарай, Сан-Диегодағы командор штаб-пәтеріне бет алды. Кит Карсон мен Понто (немесе Панто) үшін Сан-Диегоға аяқпен сапар "әдеттегі нәрсе" болды. Бірақ "жас теңіз офицері үшін бұл шынайы азап болды, және ол ескі қалаға [Сан-Диегоға] келгенде, жараланған аяқтарынан тұра алмады, сондықтан оны коммодор Стоктон штаб-пәтеріне көтеріп әкелуге тура келді". Кем дегенде бір елші жетіп келсін деп, үш ер адам Сан-Диегодан бірнеше шақырым жерде бөліністі, Понто (Панто) бірінші жетті, содан кейін Карсон, ал соңынан көп қиындық көрген теңіз офицері лейтенант Бил келді.

The next day, December 7, 1846, after assurances by Dr. Griffin that the worst of the injured could be moved, Captain Turner, now in command of the Dragoons, since Kearny was wounded, marched the column toward San Diego. Californio lancers established a blocking position near what is now known as "Mule Hill". Captain Turner ordered Lieutenant William H. Emory and a squad of dragoons to engage and drive off the menacing lancers. With dry powder in their carbines, the dragoons easily forced the lancers away, while inflicting five dead among the fleeing Californios. On December 8, there still had been no word from the three messengers, when suddenly there appeared a white flag from the Californios. The Lancers wished to trade "four Americans whom [they] wished to exchange for four Californians. This was embarrassing, because the Americans had but one man, Pablo Vejar, as a prisoner." With the trade completed, it was learned from the returned men that Stockton had no horses and therefore could not send a relief party. Prior to capture by the Californios on their return trip, they had hid Stockton's message under a tree, "but when this cache was examined the letters were missing." With Kearny somewhat recovering from his wounds, he regained the command from Turner, and Kearny determined to dispatch another detail to San Diego. On the evening of the 8th, Beale and Carson volunteered for the mission, however General Kearny wanted to retain Carson with the command in case he was needed. Lieut. Beale explained to Kearny that the dispatches might not make it through to San Diego without Kit Carson's experience. under cover of darkness, taking different routes to the commodore's headquarters at San Diego, 28 miles (45 km) to the south southwest. For Kit Carson and Pontho (or Panto) the foot journey to San Diego was "a matter of routine." But "to the young naval officer it was pure torture, and upon his arrival at old town [San Diego], being unable to stand because of his lacerated feet, he had to be carried into Commodore Stockton's headquarters." To insure that at least one messenger would make it through, the three men had separated a few miles from San Diego, Pontho (Panto) was the first to make it, then followed Carson, then later the much suffering naval officer Lieut. Beale.

Көмек пен зардап шеккендер

Стоктон тез арада 200-ден астам теңізші мен морской пехотиндік бөлімді жіберді, олардың келуі Калифорниялықтардың тарап кетуіне әкеп соқты. Керни бұрыннан (9 желтоқсан күні) келесі күні жорысты жалғастыруға шешім қабылдаған еді. Содан кейін Стоктонның бөлімі Кернидің шаршаған әскерін Сан-Диегоға сүйеп әкелді, олар 12 желтоқсанда жетті. Кернидің хирургі, доктор Джон С. Гриффин, американдықтардың 50 офицер мен қатысқан әскердің арасынан 17-сі қаза тапқанын және 18-і жараланғанын хабарлады. Сан-Диегоға келгенде, жараланған аман қалғандарға Калифорниялық жетекшінің қарындасы, Сан-Диегоның Флоренс Найтингейлі деп танылған Хуанита Мачадо Алипас де Райтонтон, Сан-Диегоның сыртындағы қанағаттандырылмаған жергілікті халықтарға көмек көрсету үшін қайырымдылық жұмыстарын жасаған медбике, көмек көрсетті.