Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Генри Митчелл Джонс VC, сондай-ақ Генри Майкл Джонс (11 ақпан 1831 – 18 желтоқсан 1916) – британдық және Достастық күштеріне жаудың қарсы тұруындағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және беделді награда – Виктория кресінің иегері. Өмірінің соңғы жылдары британдық дипломат болды. Джонс Дублинде дүниеге келген. 1849 жылы әскерге еншіксіз офицер болып қабылданды және 1854 жылы Қырым соғысы кезінде 7-ші жаяу полкіне (кейіннен Корольдік фюзельерлерге) ауысты. 1854 жылдың 20 қыркүйегінде Алма шайқасында лейтенант болып, патшайымның туын алып жүргенде, төменгі жақ сүйегінен оқ тиіп, ауыр жарақат алды. Ол 30 жыл бойы жағындағы оқпен өмір сүрді, содан кейін тісі ауырғанын айтты. Дәрігерге көрінген соң, оның жақ сүйегіне кіріскен оқ алынып тасталды. Джонс 1855 жылы капитандыққа көтерілді және "Севастополь алдындағы карьерлерді шабуылдап, алған топпен қызмет еткен кезде, түн бойы жаудың үздіксіз шабуылдарын тойтару үшін әскерін бірнеше рет батыл жетекшілік еткені үшін" Виктория кресімен марапатталды. "Капитан Джонс кешкісін жарақаттанғанына қарамастан, ертесіне таң атқанға дейін өз орнында тұрды". Бұл оқиға 1855 жылдың 7 маусымында Севастополь қоршауы кезінде болды, бірақ Джонстың Виктория кресі 1857 жылдың қыркүйегіне дейін ресми түрде жарияланбады. Джонс Виктория кресі туралы хабарламадан үш ай бұрын отставкаға шығып, дипломатиялық қызметке кірді. 1868 жылы Табризде, 1875 жылы Христианияда және 1880 жылы Филиппопольде (қазіргі Пловдив) бас консул болды. 1889 жылы Бангкоктегі резидент-министр, ал 1895 жылы Лима мен Китодағы резидент-министр және бас консул болып тағайындалды. 1898 жылы дипломатиялық қызметтен зейнеткерлікке шықты және 1916 жылдың 18 желтоқсанында Суссекс графтығының Истборн қаласында қайтыс болды.
Henry Mitchell Jones VC, also known as Henry Michael Jones (11 February 1831 – 18 December 1916) was an Irish recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. In later life he was a British diplomat. Jones was born in Dublin. He entered the army as an ensign in 1849 and exchanged to the 7th Regiment of Foot (later the Royal Fusiliers) in 1854 during the Crimean War. As a lieutenant at the Battle of the Alma on 20 September 1854, whilst carrying the Queen's Colour he was severely wounded by gunshot through the lower jaw. He carried the bullet in his jaw for thirty years until he complained of a toothache. He saw a doctor who removed the bullet which had been lodged in his jawbone. Jones was promoted to captain in 1855 and was awarded the VC "for having distinguished himself, while serving with the party which stormed and took the Quarries, before Sebastopol, by repeatedly leading on his men to repel the continual assaults of the enemy during the night. Although wounded early in the evening, Captain Jones remained unflinchingly at his post until after daylight the following morning." This took place on 7 June 1855, during the Siege of Sebastopol, but Jones' Victoria Cross was not gazetted (formally announced) until September 1857. Jones resigned his commission three months prior to the notification of the award of his Victoria Cross, and entered the Diplomatic Service. Consul General at Tabreez 1868, at Christiania 1875, and at Philippopolis (now Plovdiv) 1880. In 1889 he was appointed Minister Resident at Bangkok and in 1895 he was transferred to be Minister Resident and Consul General at Lima and at Quito. He retired from the Diplomatic Service in 1898 and died in Eastbourne, Sussex, on 18 December 1916.
Медаль
Джонстың Виктория ордені Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Сиднейдегі Виктория казармасында көрсетілген.
Jones' Victoria Cross is displayed at the Victoria Barracks in Sydney, New South Wales, Australia.