Кіріспе

Генерал-майор сэр Говард Крауфард Элфинстон (12 желтоқсан 1829 – 8 наурыз 1890) – британдық армия офицері және Виктория кресінің иегері, бұл британдық және Достастық күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда.

Ертедегі мансабы және Қырым соғысы

Ливонияда дүниеге келген Элфинстон 1847 жылдың желтоқсанында Корольдік әскери академиясында джентльмен-кадет ретінде Корольдік инженерлер корпусына қабылданды және екінші лейтенант рөліне тағайындалды. Қырым соғысы басталған кезде Элфинстон Қырымға жіберілді, ал Севастополь қамалы барысында ол Виктория орденімен марапатталды.

Басқа марапаттар

Соғыс аяқталғаннан кейін оны Франция императоры III Наполеон Құрмет легионының рыцарына лайық деп тапты, ал Осман империясының сұлтаны I Абдулмеджид оны Меджидие орденінің 5-дәрежесіне тағайындады.

Кейінгі мансабы

Эльфинстон Қырым соғысын майор шенімен аяқтады, бірақ 1858 жылы әскери шен бойынша (корпус емес) майор дәрежесіне көтерілді. 1859 жылы ол Корольдік үйге қосылып, Виктория королевасының үшінші ұлы, принц Артурдың губернаторы, кейіннен оның төртінші ұлы, принц Леопольдтың губернаторы болды. 1865 жылы королева оны губернаторлық қызметі үшін Бат орденінің серігі (азаматтық бөлімі) етіп тағайындады. 1868 жылы ол подполковник шеніне, ал 1870 жылы – Санкт-Михаил және Санкт-Георгий орденінің серігіне өкілдік етті. 1871 жылы принц Артур көпшілікке жеткен кезде Эльфинстонға да марапаттар бұйырды: мамыр айында ол принц Артурдың үй шаруашылығын басқарушысы болып тағайындалды, сол айдың өзінде Бат орденінің әскери бөлімінің серігі болды, ал шілдеде Бат орденінің азаматтық бөлімінің рыцарь-командоры атанды. Ол Энни Фрэнсис Коулға (1856–1938) үйленді және олар принц Артурдың Багшот паркіндегі үйіне жақын, Багшоттағы Пайнвудқа қоныстанды. Леди Эльфинстон 1938 жылы қайтыс болғанға дейін Пайнвудта тұрды. Олардың төрт қызы болды: Виктория (1877–1952); Айрин (1878–1957), Олив (1882–1968) және Мэри (1888–1965). Барлығы төрт қызы да әскери офицерлерге тұрмысқа шықты. Мэри, Фрэнсис Леопольд МакКлинтоктың ұлы, полковник Роберт Синглтон МакКлинтокқа үйленді. 1872 жылы оның майор шені расталды, ал келесі жылы ол подполковник болды. Әскери қызметке оралған Эльфинстон 1877 жылы королеваның жанындағы әскери көмекшісі болды және 1881 жылдың соңында полковник шеніне көтерілді. Ол Маврикийдегі Корольдік инженерлердің бас офицері болып тағайындалды, бірақ бұл лауазымға құштар емес еді, тіпті армиядан кетіп қалуға дайын болды. Бірақ сол кездегі британдық армиядағы әдет-ғұрыптарға сәйкес, егер басқа офицер осы лауазымды өз еркімен қабылдаса, одан бас тартуға болатын. Әдетте бұл ауыстырушы офицерге төлем жасауды білдірсе, Эльфинстонға бірге қызмет еткен Корольдік инженер офицері, полковник Чарльз Гордон Маврикийге ақысыз баруға келісіп, сәтті кездесуге қол жеткізді. 1884–1885 жылдары ол Берлинде әскери атташе болып қызмет етті, ал 1889 жылы Батыс округінің бас қолбасшысы болды. Бірақ 1890 жылы Мадейраға сапар барысында кемеден құлап, суға батып қайтыс болды.

Ескерткіш

Эксетер соборының негізгі бөлігінде оның құрметіне мыс тақташа орнатылған. Онда Эльфинстонның соборда өткен қоштасу рәсіміне қатысқан адамдардың есімдері тізілген – көптегендері патша отбасының мүшелері болды, ал королева Виктория өкілін жіберді. Оның Виктория кресі Лондондағы Императорлық соғыс мұражайындағы Лорд Эшкрофт галереясында қойылған.