Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері
Recipient of the Victoria Cross
Невилл Джозиа Айлмер Когилл (25 қаңтар 1852 – 22 қаңтар 1879) – британдық армия офицері және Виктория Кресінің иегері, британдық және Достастық күштеріне берілетін жаудың қарсы тұрған кезіндегі батылдығы үшін ең жоғары және ең беделді марапат.
Nevill Josiah Aylmer Coghill VC (25 January 1852 – 22 January 1879) was a British Army officer and recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Отбасы және ерте өмірі
Драмкондрада, Дублинде туған Когилл, сэр Джон Джоселин Когиллдің (1826–1905), Драмкондраның 4-ші баронеті, Әділет төрешісі (JP), Депутаты (DL) (Когойл баронтеріне қараңыз) және оның әйелі, Хон. Кэтрин Фрэнсис Планкеттің, Джон Планкеттің қызы, 3-ші Планкет баронының үлкен ұлы болды. Ол Дэвид Планкеттің, 1-ші Ратмор баронының және Уильям Планкеттің, 4-ші Планкет баронының сіңілі баласы болды. Суретші сэр Эггертон Когилл, 5-ші баронет (оның оның құрметіне Невилл деп аталған ұлы болды) оның кіші інісі болды. Когилл 1865-1869 жылдары Хейлибери колледжінде білім алды. 1876 жылы ол 24-ші жаяу әскер полкімен бірге Кейпке жол тартты.
Born in Drumcondra, Dublin, Coghill was the eldest son of Sir John Joscelyn Coghill (1826–1905), 4th Baronet, JP, DL, of Drumcondra, County Dublin (see Coghill baronets), and his wife, the Hon. Katherine Frances Plunket, daughter of John Plunket, 3rd Baron Plunket. He was a nephew of David Plunket, 1st Baron Rathmore and William Plunket, 4th Baron Plunket. The painter Sir Egerton Coghill, 5th Baronet (who had a son also called Nevill named in his honour) was his younger brother. Coghill was educated at Haileybury College from 1865 to 1869. In 1876 he set sail with the 24th Regiment of Foot to Cape.
Исандлуана шайқасы
Когилл жиырма алты жаста болған және Ұлыбритания армиясының 24-ші жаяу полкінің 1-ші батальонында (2-ші Уорикширлер) лейтенант қызметін атқарған. Ол полковник Р.Т. Глиннің штаб офицері болды, ол оны өзінің сүйікті офицері және туған ұлындай көретін. 1879 жылдың 22 қаңтарында Оңтүстік Африкадағы Исандхвана шайқасының трагедиясынан кейін лейтенант Когилл, полктің королеваның туын сақтап қалуға тырысқан лейтенант Тейгнмут Мелвиллге қосылды. Оларды зулу жауынгерлері қуалай бастады, ал тасыған Буффало өзенін кесіп өту кезінде, лейтенант Когилл (жарақат алған тізесіне қарамастан) атын жоғалтқан және қауіпті жағдайда болған әріптесін құтқаруға асықты. Когиллдің атын зулу жауынгері атып түсіргенімен, батыр сарбаз Мелвиллді құтқару үшін өзенді жүзіп кешіп өтті. Біраз уақыттан соң, ту олардың қолынан шығып, өзен ағысымен жағаға қарай иеленіп кетті. Жағаға жеткеннен кейін, екеуі де зулу жауынгерлерімен қоршалып алынды, қысқаша күрес салдарынан екеуі де қаза тапты. Қашуға көндірілген лейтенант Уолтер Хиггинсон олардың соңғы әрекеттерін көрді және естіді, олар соңына дейін ерлікпен шайқасты. Ту, майор Уилсон Блэк басқаратын атты жасақпен он күннен кейін өзеннен құтқарылды.
Coghill was twenty six years old and a lieutenant in the 1st Battalion, 24th Regiment of Foot (2nd Warwickshires), British Army, during the Zulu War, when the following deed took place for which he was awarded the VC. He was an orderly officer to Colonel R. T. Glyn, who regarded him as his favourite officer and the son he never had. On 22 January 1879, after the disaster of the Battle of Isandhlwana, South Africa, Lieutenant Coghill joined Lieutenant Teignmouth Melvill who was trying to save the Queen's Colour of the Regiment. They were pursued by Zulu warriors, and while crossing the swollen River Buffalo, Lieutenant Coghill (despite his injured knee) went to the rescue of his brother officer, who had lost his horse and was in great danger. Although Coghill's horse was shot by a Zulu warrior, the valiant soldier swam on to rescue Melvill. After some time, the Colour was swept from their grasp and floated down the bank. After reaching the bank, the two men were eventually overtaken by the Zulu warriors and, following a short struggle, both were killed. Lieutenant Walter Higginson, who was persuaded to escape, heard and witnessed their final actions when they fought to the last. The Colour was retrieved from the river ten days later by a mounted party under Major Wilsone Black.
Викторияның крестімен марапатталған
Екі аптадан кейін Когилл мен Мелвиллдің денелерін іздеу тобы тауып, екеуі де қашқындар сағасына жерленді. Генерал-майор Диллон Когиллдің әкесіне жазған хатында, егер оның ұлының батырлығы болмаса, "Колор" зулулардың қолына түсер еді деп хабарлады. Когиллдің әкесі ұлының жүлделерін, соның ішінде зулу қалқанын ғылым және өнер мұражайына, қазір Ирландияның Ұлттық мұражайына сыйға берді. Когилл мен Мелвилл 1907 жылы қаза болғаннан кейін VC-ні алған алғашқы сарбаздардың бірі болды. Бастапқыда "The London Gazette" газетінде, егер олар тірі қалғанда VC-ге ие болатындығы айтылды. Исандлуана шайқасынан кейін бірнеше ай өткен соң, француз әскери суретшісі Альфонс де Невилл, зулу жауынгерлері Когилл мен Мелвиллді қуғандағы оқиғаны суреттеді. Мелвилл мен Невилл Когиллдің қашу әрекеті 1918 жылғы "Құрбандықтың символы" атты үнсіз фильмінде бейнеленді. Когилл 1979 жылғы "Зулу таңы" фильмінде Кристофер Кэзенов есімді актердің ойнауымен әдепті және қызық офицер ретінде көрсетілді. Фильмде ол Мелвиллмен дос, олардың Баффало өзенін кесіп өтіп, патшайымның туын Наталға қайтаруға жасаған батырлық әрекеттері көрсетілді. Когиллдің шөптесі Джейн Манн 2014 жылы заманауи әскери суретші Джейсон Аскеудің (оның атасы мен Мелвиллді зулулар қуған суретін) суретін Виктория Кресті мұражайына тапсырды. Когилл мен Мелвилл сақтап қалуға тырысқан ту табылды және олардың батырлығын еске алу үшін, сондай-ақ шайқаста қаза тапқан басқа да сарбаздарды еске алу үшін Брекон соборында қойылды. Когиллдің Виктория кресі Уэльстің Поуис аймағындағы Брекон қаласындағы Корольдік Уэльс полкінің мұражайында тұрақты түрде көрсетіледі. Haileybury колледжінде Removes сыныбының оқушылары үшін оның құрметіне аталған көшбасшылық бағдарлама бар.
Two weeks after the battle, Coghill and Melvill's bodies were found by a search party and both buried at Fugitive's Drift. Major General Dillon informed Coghill's father in a letter, that had it not been for the valour of his son, the Colour would have fallen to Zulu hands. Coghill's father donated his son's trophies including a Zulu shield to the Museum of Science and Art, now the National Museum of Ireland. Coghill and Melvill were amongst the first soldiers to receive the VC posthumously in 1907. Initially The London Gazette mentioned that had they survived they would have been awarded the VC. A few months after the Battle of Isandlwana, a French battle artist, Alphonse de Neuville painted Coghill and Melvill's actions when they were pursued by Zulu warriors. The attempted escape of Melvill and Nevill Coghill was depicted in the 1918 silent film Symbol of Sacrifice. Coghill was portrayed by Christopher Cazenove in the 1979 film Zulu Dawn as a polite and humorous officer. In the film, he is friends with Melvill; their heroic actions when they crossed the Buffalo River in a desperate attempt to return the Queen's Colour back to Natal was depicted in the film. Coghill's great great great grand niece, Jane Mann, in 2014, passed a painting (of her ancestor and Melvill pursued by Zulus) by contemporary military artist Jason Askew to the Victoria Cross Museum. The Colour which Coghill and Melvill tried to save was recovered and is on display at Brecon Cathedral in remembrance of their valour as well as other soldiers killed during the battle. Coghill's Victoria Cross is permanently displayed at the Regimental Museum of The Royal Welsh in Brecon, Powys, Wales. At Haileybury College, a leadership programme for pupils in Removes is named in his honour.