Кіріспе
Виктория Кресінің иегері Уильям Джон Инглиш (6 қазан 1882 – 4 шілде 1941) – ирландиялық, Виктория Кресінің иегері, британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда.
William John English VC (6 October 1882 – 4 July 1941) was an Irish born recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Егжей-тегжейлер
Ағылшын 1894 жылдан 1898 жылға дейін Кент графтығының Фолкстоун қаласындағы Харви грамматикалық мектебінде, ал 1898 жылдан 1899 жылға дейін Белфаст қаласындағы Кемпбелл колледжінде білім алды. Келесі жылы Оңтүстік Африкаға барып, қараша айында Оңтүстік Африкадағы қызмет үшін құрылған Шотландиялық атты әскер полкіне қосылды. Ол 1901 жылғы наурыз айында офицерлік шенге дейін көтерілгенге дейін қатардағы сарбаз болып қызмет етті. Ол 18 жаста болғанда, Екінші Бур соғысы кезінде Шотландияның 2-ші атты әскер полкінің лейтенанты болып, 1901 жылғы 3 шілдеде Оңтүстік Африкадағы Влакфонтейнде келесі ерлік ісін жасады, осы ісі үшін оған Виктория кресі (VC) ордені берілді: Бұл офицер бес адамымен бірге 3 шілдеде 1901 жылы Влакфонтейнде бурлардың шабуылы кезінде позицияның оң жағын ұстап тұрды. Оның екі адамы қаза тауып, екеуі жараланды, бірақ позиция лейтенант Ағылшынның жеке батылдығының арқасында сақталды. Оқ-дәрісі бітіп қалғанда, ол келесі топқа өтіп, қосымша оқ-дәрі алды; мұны істеу үшін ол 20-30 метр қашықтықтағы қатты атыс астында ашық жердің 15 метрін кесіп өтуге мәжбүр болды. Соғыс аяқталғаннан кейін ол Ұлыбританияға оралып, 1902 жылғы 1 шілдеде Лондондағы отаршылдық әскерлердің салтанатты шеруі кезінде Уэльс принцінен жеке өзі орденді алды.
This Officer with five men was holding the right of a position at Vlakfontein on the 3rd July, 1901, during an attack by the Boers. Two of his men were killed and two wounded, but the position was still held, largely owing to Lieutenant English's personal pluck. When the ammunition ran short he went over to the next party and obtained more; to do this he had to cross some 15 yards of open ground under a heavy fire at a range of from 20 to 30 yards. Following the end of the war, he went to the United Kingdom and received the decoration in person from the Prince of Wales during a large coronation parade of colonial troops in London on 1 July 1902.
Кейінгі өмірі
Ол 1906 жылы 2-драгун гвардиясынан Корольдік армияның қызмет корпусына офицер болып тағайындалды. Кейіннен ол подполковник шеніне жетті. Ол үш ірі соғысқа қатысты (Екінші Бур соғысы, Бірінші дүниежүзілік соғыс және Екінші дүниежүзілік соғыс). 1941 жылы Мысыр жанында, Корольдік Ольстер мылтық әскерінің құрамында қызмет етіп жүргенде ми қан құйылуынан көз жұмды. Ол Адендегі (қазіргі Йемен) Маала зиратында жерленген.
Медаль
Оның медальдар жиынтығы (соның ішінде Виктория кресі) бұрынғы мектебіне, Белфасттағы Кемпбелл колледжіне аманат ретінде берілді. Оның медальдарына: Королеваның Оңтүстік Африка медалі және 5 таспасы (Кап колониясы, Оранж еркін мемлекеті, Трансвааль, Оңтүстік Африка 1901 және Оңтүстік Африка 1902), 1914 жылғы жұлдыз таспасымен (1914 жылғы 5 тамыз – 22 қараша), Британ соғыс медалі, Жеңіс медалі, 1939–1945 жылдардағы жұлдыз, Африка жұлдызы, 1939–1945 жылдардағы соғыс медалі, Король Эдуард VII-нің тәж кию медалі (әскери таспасымен), Король Георг VI-ның тәж кию медалі кірді. Медальдар жиынтығы 2010 жылдан бастап 10 жылға Кемпбелл колледжінің иелігінде Лондонның Императорлық соғыс мұражайына, олардың Виктория кресі және Джордж кресі жинағының бір бөлігі ретінде уақытша берілді.