Кіріспе

Уильям Мэтью Карри (19 қыркүйек 1895 – 30 сәуір 1948) – австралиялық саясаткер және Виктория кресінің иегері, британдық және Достастық әскерлеріне берілетін, жауға қарсы көрсетілген батылдық үшін ең жоғары награда. Ол 1918 жылдың қыркүйегінде Мон-Сен-Квентин шайқасындағы ерлігі үшін марапатталды, ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батыс майданында Австралия императорлық күштерінің құрамында қызмет еткен кезде көрсетілді. Соғыстан кейін Карри 1941 жылдан 1948 жылы қайтыс болғанға дейін жұмысшы және теміржол қызметкері болып жұмыс істеді, содан кейін Жаңа Оңтүстік Уэльс заң шығару жиналысына Когара округінен Еңбек партиясының өкілі ретінде сайланды.

Ерте өмір

1895 жылы 19 қыркүйекте Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Уолсенд қаласында туған Кэрри, кенші Уильям Роберт Кэрри мен Мэри Эллен Лэнгтің ұлы болды. Дадли және Платцбург мемлекеттік мектептерін бітіргеннен кейін Лейххардта сым өндіруші болып жұмыс істеді. 1916 жылдың қазан айында ол Австралия императорлық күштеріне қатысып, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде шетелде қызмет етуге ерікті болды. Бұрын бірнеше рет әрекеттенгенімен, жасы кішкентай болғандықтан қабылданбаған. Қабылданғаннан кейін Кэрри Еуропадағы Батыс майданға жіберілді, онда бастапқыда 4-ші жеңіл траншеялық миномет батареясында қызмет етті, ал 1917 жылдың шілдесінде 53-ші батальонға – негізінен Жаңа Оңтүстік Уэльстен жиналған жаяу әскер батальонына – қосылды. 1917 жылдың соңында Кэрри батальонмен бірге Полигон орман шайқасына қатысты.

Викторияның айқасы

1918 жылдың қыркүйегінде соғыстың соңғы одақтас шабуылы – Жүз күндік шабуыл кезінде – Кьюри Мон-Сен-Квентин шайқасындағы ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталған сегіз австралиялықтың бірі болды. 1918 жылдың 1 қыркүйегінде Франциядағы Пэронне қаласына шабуыл жасағанда, 53-ші батальонның 22 жасар жекелеген сарбазы Кьюри, қарсылас тараптан ауыр пулемет атысы астында алға жылжып, қарсыластардың шабуылды тоқтатып тұрған 77 мм-лік далалық зеңбірегін жеке күшімен басып алды және оның барлық экипажын жойды. Кейін, жаудың бекінісі шабуылды тоқтатқанда, ол жаудың қанатын айналып өтіп, Льюис пулеметімен оқ жаудырып, содан соң шабуылға өтіп, көптеген жау әскерін жойды. Содан кейін ол оқшауланған ротаға кері шегіну туралы бұйрықтарды жеткізуге және құнды ақпарат әкелуге ерікті болды, бұл оны ауыр атыс кезінде және газға түскен күйінде жасады. 1918 жылдың 14 желтоқсанындағы «Лондон Газетте» басылымында жарияланған мақтау қағазында оның мінез-құлқы «салқынқандылықтың, нық қадамдық пен қауіпке ешқандай мән бермеудің керемет мысалы» екені және оның батылдығы операцияның сәтті аяқталуына үлкен үлес қосты деген қорытынды жасалды. Австралияның ресми соғыс тарихшысы Чарльз Бин Кьюридің ерлігінің соңғы әрекетін былай сипаттады: «Таңғы сағат 3-те (алдыңғы қатардағы лейтенант Уэйтке жетуге тырысқандар сәтсіз аяқталғаннан кейін) жекелеген сарбаз Кьюри үшінші рет әрекет етуге ерікті және даулы аймаққа терең бойлап кіріп, тұрып, барлық күшімен шақырды: «Уэйтси! Ішке кір!» Немістер оған барлық қаруларын бұрып, оны газбен улап, тыныс алу аппаратын бұзды. Бірақ Уэйт оның даусын естіп, қайта оралды». 1941 жылы ол теміржол саласындағы жұмысын тоқтатты және Жаңа Оңтүстік Уэльс заң шығарушы жиналысында Когарах округінен Еңбек партиясының өкілі болып сайлауға сәтті түсті.

Естеліктер

Кьюридің Виктория кресі Австралияның Канберра қаласындағы Австралия соғыс мемориалында көрсетілген. 1956 жылы халықтың шақыруынан кейін, Нью-Саут-Уэльс парламенті кешеніндегі Спикерлер алаңында Кьюридің құрметіне тақта орнатылды. 1970 жылдардағы жөндеу жұмыстары кезінде тақта сақтауға алынып, тек 2008 жылы қайта табылып, орнына қайта орнатылды. 1976 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс губернаторы сэр Роден Катлер Дудли мемлекеттік мектебінде Джеффрис және Кьюри еске алу кітапханасын ашты, ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Виктория кресімен марапатталған екі мектеп оқушысы – Кларенс Джеффрис және Уильям Кьюридің құрметіне арналған. Бұл екеуі сондай-ақ капитан Кларенс Смит Джеффрис (V. C.) және қатардағы Уильям Мэтью Кьюри (V. C.) еске алу қабырғасы арқылы еске алынады, ол Ньюкасл қаласындағы Сэндгейт жалпы зиратының аумағында орналасқан және 2000 жылдың 16 сәуірінде ресми салтанатпен ашылды.