Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бірінші дүниежүзілік соғыста Виктория кресінің иегері (1876–1958)
First World War Victoria Cross recipient (1876–1958)
Генри Пил Ричи (29 қаңтар 1876 – 9 желтоқсан 1958) – Ұлыбритания және Ұлттар Достастығының қарулы күштерінің мүшелеріне "жаудың бетіне" көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория кресінің иегері болған. Ричи 1914 жылғы қарашада Дар-эс-Салам неміс отарлық портына жасалған шабуыл кезіндегі әрекеттері үшін Бірінші дүниежүзілік соғыста теңізшілерге алғаш рет Виктория кресін алды, бұл оны ауыр жараланған күйде қалдырды. Шабуыл кезінде көрсеткен батылдығына қарамастан, Ричи бастапқыда Виктория кресіне ұсынылмады. Адмиралтействода дұрыс медальды анықтау бойынша пікір-таластарға байланысты кешігу орын алды, нәтижесінде медаль шамамен алты айдан кейін, 1915 жылғы 24 сәуірде табыс етілді. Ричи жараларынан толыққандай жазыла алмады және келесі жылы ерте зейнетке шығуға мәжбүр болды. Ол тағы 41 жыл өмір сүрді, бірақ теңізде қайтадан командалық қызмет атқармады.
Henry Peel Ritchie VC (29 January 1876 – 9 December 1958) was a recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for valour "in the face of the enemy" that can be given to members of the British and Commonwealth armed forces. Ritchie received the first VC awarded to naval personnel during the First World War for his actions during a raid on the German colonial harbour of Dar es Salaam in November 1914, which left him seriously wounded. Despite the courage of his actions during the raid, Ritchie was not initially recommended for the Victoria Cross. Delayed by discussion at the Admiralty concerning the correct medal to award, it was not until 24 April 1915, nearly six months later, that the medal was presented. Ritchie never fully recovered from his wounds and was forced into early retirement the following year. Although he lived another 41 years, he never again commanded at sea.
Ерте мансап
Эдинбургте Мэри Ричи (қызметтес аты Андерсон) мен доктор Роберт Пил Ричи отбасында дүниеге келген ол, Эдинбургтің сәнді Батыс аясындағы 1 Мелвилл Крессентте өскен. Генри Джордж Уотсон ұлдар колледжінде және Блэрлодж мектебінде оқыды, содан кейін 1890 жылы он төрт жасында оқу кемесіне қабылданды. Зерек ақылы мен күшті дене біткендігінің арқасында теңіз флотында жылдам өрледі. 1902 жылдың шілде айында ол "Медуэй" портындағы резервтік эскадрилья құрамындағы линкорға тағайындалды. Шеернесте қызмет еткен кезде ол Кристиана Лилиан Жардинмен танысып, үйленді, олардың екі қызы болды. Оның жағалаудағы қызметі 1911 жылдың наурыз айында аяқталды, ол "Голиаф" пре-дредноут линкорына аға лейтенант болып тағайындалды. Кейін сол жылы командир болып жоғарылатылып, "Голиаф" британ суларындағы Канал флотының құрамында болғанда кемедегі оқ ату жаттығулары мен процедураларын басқарды. Оның кіші офицерлерінің бірі: "Ритчи өте қатаң адам ретінде танымал болды, бірақ мен оны әрқашан әділ деп таптым" деді.
Born in Edinburgh to Mary Ritchie (née Anderson) and Dr Robert Peel Ritchie, he spent his youth at 1 Melville Crescent in Edinburgh's exclusive West End. Henry was educated at George Watson's Boys' College and Blairlodge School before he enrolled on the training ship at the age of fourteen, in 1890. Rapidly rising in the navy due to keen intelligence and impressive strength, In July 1902 he was posted to the battleship , docked in the Medway as part of the Reserve squadron. Whilst stationed at Sheerness, he met and married Christiana Lilian Jardine, with whom he had two daughters. His shore service ended in March 1911, when he was posted as senior lieutenant to the pre dreadnought battleship Promoted to commander later that year, he managed the ship's gunnery exercises and procedures while Goliath was part of the Channel Fleet stationed in British waters. It was said by one of his junior officers that "Ritchie had the reputation of being very strict, but I always found him most fair".