Эрик Кома: Формула-1 драйверінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Француздық жарыс жүргізушісі (1963 жылы туған) Эрик Гилберт Комас (e.ʁik kɔ.ma; 28 қыркүйек 1963 жылы туған) – француз бұрынғы Формула-1 жүргізушісі. Ол 1988 жылы Франция Формула-3 чемпионатының чемпионы, ал 1990 жылы Формула-3000 чемпионатының чемпионы атанды. 1989 жылы Жан Алесимен бірдей ұпай жинағанымен, қосымша көрсеткіштер бойынша жеңіліске ұшырады. Ол 63 Гран-приге қатысып, 1991 жылдың 10 наурызында тұңғыш рет жарысқа қатысты. Барлығы 7 чемпиондық ұпай жинады. Оның 1994 жылғы Германия Гран-приінде алған соңғы ұпайы, сонымен қатар «Ларрусс» командасы үшін де соңғы ұпай болды.

1991 және 1992 жылдар: Лижье

1990 жылы F3000 чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін, Комас 1991 жылы Ligier F1 командасының пилоты болып таңдалды. Ligier JS35, Lamborghini қозғалтқышымен жабдықталған, маусым бойында бәсекеге қабілетсіз болып шықты. Комас Бразилиядағы алғашқы сынағында жарысқа ілікпеді, Имолада 10-шы орын алып алғашқы мәреге жетті, ал Канадада 8-ші орынмен маусымдағы ең жоғары нәтижесін көрсетті, бірақ маусымда ешқандай ұпай жинамады. Ол тағы екі рет квалификациядан өтпеді және Хоккенхаймда ауыр апатқа ұшырады, бірақ тәжірибелі әріптесі Тьерри Бутсенмен салыстырғанда жақсы көрсеткіштерді көрсетті, ол да ұпай жинауға қол жеткізе алмады. 1992 жылдың басында Ален Прост, команданың жаңа Renault қозғалтқышымен жабдықталған көлігін сынақтан өткізіп, команданы жүргізуге және мүмкін сатып алуға ниеттенгендіктен, Комастың командадағы орнына қысқа мерзімге қауіп төнді. Ақырында Прост бұл жобадан бас тартты, ал Комас Бутсенмен бірге маусым бойы пилоттық қызметін сақтап қалды. 1992 жылғы Ligier JS37 үміттерді оятып, жарыста жеңіске жеткен Renault V10 қозғалтқышымен жабдықталған жаңа конструкция болып көрінді, бірақ тұрақсыз бәсекеге қабілетті екенін дәлелдеді. Комас Канадада 6-шы орын алып, F1 мансабындағы алғашқы ұпайын алды, Франциядағы Ligier-дің туған жерінде 5-ші орынға ие болды және маусым ортасында команданың сәттілігінің қайта жаңғыруы кезінде Германияда тағы бір ұпай жинады. Төрт ұпаймен ол Бутсеннен жалпы алғанда жылдам болды және одан көп ұпай жинады, соның нәтижесінде пилоттар чемпионатында 11-ші орынды иеленді. 1992 жылғы Бельгия Гран-присінде Комас сенбілік квалификация кезінде Бланшимон бұрылысында ауыр апатқа ұшырады. Комас көлігінде есінен айырылып, қозғалтқышы лимитке жеткен күйде трассаның ортасында қалды. Айртон Сена, өзінің көлігін тоқтатып, Комасқа көмектесу үшін жүгіріп келді. Ол француздың айқайлап тұрған қозғалтқышын сөндіріп (ол әлі де жанар майын сорғылап, кез келген сәтте өртке ұшуы мүмкін еді) және медициналық көмек келгенше оның басын тұрақты күйде ұстады. Комас өмірін сақтап қалғандығы үшін Сенаға алғыс айтты.

1993 және 1994 жылдар: Ларрусс

Комас 1993 жылға Ligier командасымен келісімшарт жасамады. Оның орнына ол Lamborghini V12 қозғалтқыштарымен жабдықталған LH93 шассиін жүргізетін шағын Larrousse командасымен келісімшарт жасады. Көлік бәсекеге қабілетсіз болды, Комас маусымның 16 жарысының жартысынан кейін шығып қалды және Монцада 6-шы орын үшін бір ғана ұпай жинады. 1994 жылы Larrousse командасымен сақталған Комас енді сенімді Ford HB қозғалтқыштарымен жабдықталған LH94 көлігін жүргізді. Комас Тынық мұхиты Гран-приінде 6-шы орын үшін ұпай жинады және көптеген басқа көліктердің жарыстан шығуынан пайдаланып, Хоккенхаймда тағы бір ұпай алды. Бұл оның және Larrousse командасының Формула-1 бойынша соңғы ұпайлары болды. Маусымның соңғы жарысында Австралияда Комас өз орнын Жан Дени Делетрасқа босатып берді, ол командаға қаржыны көбейтуге көмектесті. 1994 жылғы Сан-Марино Гран-приінде радио байланысының дұрыс болмауына байланысты, Сенаның апатынан кейін қызыл жалау көрсетілгенде Комас жолға шықты, Тамбурелло бұрышына жеткенде ол жұмысшылармен, көліктермен және оқиға орнына қонған медициналық тікұшақпен кездесті. Маршалдарды, олардың көліктерін немесе тікұшақты қағып алмау үшін күшті тежеуге мәжбүр болған Комас, медициналық қызметкерлердің қаза тапқан Сенаға көмек көрсетуін көргеннен кейін жарысты қайта бастауға қатысудан бас тартты.

Формула 1-ден кейін

1994 жылғы маусымның соңында Формула-1 мансабын аяқтағаннан кейін Комас Жапонияға барып, жарыс мансабын Жапонияның ең басты жарыс сериясы – All Japan Grand Touring Car Championship (JGTC) жарысында жалғастырды. Ол 1998 және 1999 жылдары GT500 титулын жеңіп алды, ал 2000 жылы турнир кестесінде екінші орын алды. Бұл үш жыл бойы Nissan үшін Nismo дайындаған Skyline GT-R көлігінде өнер көрсетті. 2002 жылы Nismo командасынан кетіп, келесі жылы Toyota командасына қосылды. 2003 жылғы маусымның соңында ол серия тарихындағы ең табысты пилот атанды, жалғыз пилоттың жинаған ең көп чемпионат ұпайы осыған тиесілі болды. Бірақ бұл көрсеткішті кейін тағы бір Nismo пилоты – Сатоши Мотояма арттырып кетті. Комас 2004/2005 жылдары Масахиро Хасемидің Hasemi Sport командасымен GT500 класында зауыттық емес Nissan 350Z көліктерінде жарысты, соның ішінде команданың жалғыз жеңісін (Тошихиро Канеишипен бірге) мұра етті. 2004 жылдың 18 желтоқсанында Калифорния Спидвейдің овалдық және жол трассаларында өткен «All Star 200» көрме жарысында бейресми жеңімпаздар пит-стоп ережесін бұзғандықтан 60 секундтік айып алды. Бұл жарыс ұпайлық емес шара болғандықтан, пилоттар мен командалардың ресми жеңіс тізіміне енбеді. 2006 жылғы Super GT чемпионатында (бұрынғы JGTC) ол бұрынғы JGTC пилоты және 24 сағаттық Ле-Ман командасының иесі Масахико Кондоның жаңа жеке Nissan 350Z жарыс командасы үшін жарысты. Ол сонымен қатар әлемнің әртүрлі жарыстарында раллиге де қатысты. Бұған қоса, ол Comas Racing Management (CRM) фирмасын құрды, ол негізінен Франциядан келген жас және дамып келе жатқан пилоттарды басқару және дамытумен айналысады. 2006 жылғы маусымның бесінші жарысында Спортланд СУГО трассасында Комас денсаулығының нашарлауына байланысты Сейжи Арамен ауыстырылды. Покка 1000 км жарысына оралғаннан кейін, 2006 жылдың 5 қыркүйегінде Комас денсаулығына байланысты маусымның соңғы үш жарысына қатыспайтынын мәлімдеді. 2010 және 2011 жылдары ол Tesla Roadster көлігімен FIA Alternative Energies Cup-тың ашылу шарасы – Rallye Monte Carlo des Véhicules à Énergie Alternative жарысының электр көліктері санатында жеңіске жетті. 2014 жылы Studebaker көлігімен Carrera Panamericana жарысын жеңіп алды. 2012 мен 2017 жылдар аралығында Lancia Stratos көлігімен раллиге қатысты. Комас қазір жарыстың барлық түрлерінен зейнеткерлікке шықты. Ол уақытын Comas Historic Racing компаниясын басқарумен өткізеді, ол клиенттерге өзінің көк Alpine көліктерінен біреуін таңдап, тарихи раллилерге қатысуға мүмкіндік береді.

After ending his Formula One career at the end of the 1994 season, Comas went to Japan to continue his racing career in the All Japan Grand Touring Car Championship (JGTC), Japan's premiere racing series. He won the GT500 title in 1998 and 1999, and was runner up in the standings in 2000, all three years driving for Nissan in a factory Nismo prepared Skyline GT R. He left the Nismo team in 2002 to join the factory Toyota team the following year. By the end of the 2003 season, he was the most successful driver in the history of the series, with the most career championship points ever scored by a single driver. This was eventually surpassed by another Nismo driver, Satoshi Motoyama. Comas spent the 2004/2005 seasons with Masahiro Hasemi's privateer Hasemi Sport team, running non factory Nissan 350Zs in GT500, including inheriting the team's only win (co driving with Toshihiro Kaneishi) thus far, on the evening of 18 December 2004 at the "All Star 200" exhibition race on California Speedway's combined oval/road course after the unofficial winners were penalized 60 seconds on their finishing time for a pit window infraction. The race was a non points scoring event and as such does not count towards the drivers' or teams' official win record. In the 2006 Super GT championship season (formerly JGTC) he raced for former JGTC driver and 24 Hours of Le Mans team owner Masahiko Kondo's new privateer Nissan 350Z racing team. He also branched out into rallying, competing in various events around the world. Along with this, he created Comas Racing Management (CRM), a firm that focuses on the management and development of young up and coming drivers, primarily from his home country of France. At the fifth race of the 2006 season at Sportsland SUGO, Comas was replaced by Seiji Ara due to ill health. After returning for the Pokka 1000 km, on 5 September 2006, Comas announced that because of his health, he would not compete in the final three races of the season. In 2010 and 2011, he won the electric vehicle category of the Rallye Monte Carlo des Véhicules à Énergie Alternative (the opening event of the FIA Alternative Energies Cup) with a Tesla Roadster. In 2014 he won the Carrera Panamericana in a Studebaker. Between 2012 and 2017,he rallied a Lancia Stratos. Comas has now retired from all forms of racing. He spends his time running Comas Historic Racing, which provides for paying customers to enter historic rallies driving cars from his fleet of blue Alpine automobiles.