Кіріспе
Австралиялық Виктория Кресінің иегері Джозеф Максвелл (10 ақпан 1896 – 6 шілде 1967) – австралиялық сарбаз, жазушы және Виктория Кресінің иегері, бұл Британ және Достастық қарулы күштерінің мүшелеріне "жаудың бетіне қарама-қарсы" көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда. Ол көбінесе Бірінші дүниежүзілік соғыста Австралияның екінші ең көп награда алған сарбазы ретінде сипатталады, 1915 жылдың 8 ақпанында Австралия императорлық күштеріне қатысып, Батыс майданына ауысудан бұрын Галлиполиде қызмет етті. Он екі айдан сәл астам уақыт ішінде ол офицерлік шенге көтеріліп, төрт рет батылдығы үшін марапатталды. Соғысқа дейін қазандық жасаушының шәкірті болған Максвелл 1919 жылы Австралияға оралып, бағбан болып жұмыс істеді. 1932 жылы ол Хью Баггимен бірлесіп жазған, соғыс тәжірибесі туралы "Тәңірдің дауысы мен әйелдер" атты кітабын жариялады. Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуға тырысқан Максвелл жасының қалыптаспауы себепті қабылданбады, содан кейін Квинслендте жалған есіммен тіркелді; оның кім екені анықталды және қысқа ғана оқудан кейін ол босануға өтініш берді. 1967 жылы 71 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.
Joseph Maxwell, (10 February 1896 – 6 July 1967) was an Australian soldier, writer, and a recipient of the Victoria Cross, the highest decoration for gallantry "in the face of the enemy" that can be awarded to members of British and Commonwealth armed forces. Often described as Australia's second most decorated soldier of the First World War, he enlisted in the Australian Imperial Force on 8 February 1915, and served at Gallipoli before being transferred to the Western Front. In just over twelve months he was commissioned and decorated four times for his bravery. An apprentice boilermaker before the war, Maxwell returned to Australia in 1919 and worked as a gardener. In 1932, he published Hell's Bells and Mademoiselles, a book written in collaboration with Hugh Buggy about his war experiences. Attempting to enlist for service during the Second World War, Maxwell was rejected on the grounds of his age before enlisting under an alias in Queensland; his identity was discovered, and after a short period in a training position, he sought discharge. In 1967, aged 71, he died of a heart attack.
Ерте өмір
Максвелл Сиднейдің Форст Лодж елді мекенінде, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатында дүниеге келді. Ол үш жыл бойы Австралия армиясының аға кадеттерінің құрамында болды. Мектепті бітіргеннен кейін Ньюкасл маңындағы инженерлік шеберханада қазандық жасаушы болып жұмыс істеді. Максвелл 18-ші батальонның "Б" ротасына ланцет-капрал дәрежесінде бекітілді және 1915 жылғы 25 мамырда HMAT Ceramic кемесімен Мысырға аттанды. 18-ші батальон маусымның ортасынан тамыздың ортасына дейін Мысырда оқу-жаттығудан өтті, содан кейін Галлиполиға жол тартты, онда 22 тамызда Анзак шығанағына қонды. Батальон сол күні алғашқы шайқасын өткізіп, түрік әскері бақылауындағы 60-шы төбеге шабуыл жасады. Бұл қақтығыс 29 тамызға дейін жалғасты, нәтижесінде батальонның жартысы жарақаттанды.
Максвелл 2 желтоқсанға дейін өз бөлімшесімен Галлиполиде қызмет етті, содан кейін 5-ші далалық медициналық пунктке түсті және сарқырама ауруына шалдыққандықтан түбек аралдан эвакуацияланды. Гелиополистегі 3-ші қосымша ауруханаға жатқызылып, 11 желтоқсанға дейін онда болды, сосын Рас-эль-Тиндегі сауықтыру лагеріне жіберілді. 1916 жылғы 5 қаңтарда 18-ші батальонға қайта қосылды. 2 мамырда 1-ші сауықтыру депосына ауыстырылды, содан кейін он бір күннен соң Базалық мәліметтерге жіберілді. Кейін ол сол күні сағат 07:30-да өткен парадта қатардан шығып кеткені және 24 мамыр күні сағат 08:00-ден 13:00-ге дейін рұқсатсыз кеткені үшін кінәлі деп танылды; осы тәртіпсіздігі үшін шені төмендетілді. 1 маусымда батальонына қайта қосылды.
Батыс майдан: 1917 жылдың мамыр айынан 1918 жылдың тамызына дейін
Максвелл тағы да офицерлік даярлыққа іріктелді, 5 шілдеде No. 6 офицерлік кадет батальонына жіберілді. 7 тамызда сержант-майоры болып, 11 қыркүйекте 18-ші батальонға қайта қосылды. 1917 жылғы 29 қыркүйекте майданда екінші лейтенант болып тағайындалған Максвелл, келесі айда Бельгиядағы Поэлькаппель маңындағы шайқастарға қатысты. Максвелл Плогстерттің шығысындағы барлау тобын басқарды. Қажетті ақпаратты алғаннан кейін, ол топты кері шегінуге бұйырды. 1918 жылғы көктемде 18-ші батальон неміс шабуылын тойтару операцияларына қатысты. Марапаттаманың екінші таяғы 1919 жылғы 1 ақпанда «Лондон газетінің» қосымшасында жарияланды.