Руперт Мун: Австралиялық батырдың Виктория кресіне ие болу тарихы
Mick Moon
Руперт Мун – австралиялық қаһарман, Ұлы Отан соғысында көрсеткен батылдығы үшін Виктория кресімен марапатталған. Биографиясы, өмірі мен еңбегі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Руперт Тео Вэнс "Мик" Мун, ВК (14 тамыз 1892 – 28 ақпан 1986) – британдық және Достастық елдерінің әскерлеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда – Виктория Кресінің австралиялық иегері.
Rupert Theo Vance "Mick" Moon, VC (14 August 1892 – 28 February 1986) was an Australian recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Жастық шағы мен Бірінші дүниежүзілік соғыс
Мун 1892 жылғы 14 тамызда Виктория штатының Баккус-Марш қаласында дүниеге келді. Ол Виктория штатының Торак қаласындағы Кинаирдте тұратын Артур Мун мен оның әйелінің ұлы болды. Мектепті бітіргеннен кейін ол Австралазия Ұлттық банкінде жұмыс істеді және 1914 жылғы жазда Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Мафра филиалында қызмет етті. Ол 24 жаста болды және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Австралия императорлық күштерінің 58-ші батальонында лейтенант болған кезде, оған VC ордені табысталды. 1917 жылғы 11 мамырда сағат 14:30-да 58-ші батальонның (58/Бн) майоры С. Денехи бригада генерал-майоры Гарольд Эллиотт берген үш мақсатты талқылау үшін офицерлерді штаб-кеңеске шақырды: «А» взводы – бетонды пулемет ұясы; «Б» взводы – неміс траншеясы мен бекіністері; және «С» взводы – жол торабын және одан әрі бақылауға алу. Лейтенант Р.В. Мун 24 жастағы банк кызметкері, ол бұрын 4-ші жеңіл атқыштар құрамында NCO болған және Фромэллден кейін 58/Бн-ге ауысқан. Оның «А» взводына, 28 сарбаз бен екі «Льюис» пулеметімен бірге, австралиялықтарға қарсы бетонды пулемет ұясын басып алудың қиын міндеті жүктелді. 1917 жылғы 12 мамырда, шабуылға дейін немістер қатты бомбалауды бастады, Эллиотт оны өмірінде көрген ең қатты бомбалау деп сипаттады. Жеңіске жету мүмкіндігі, әсіресе үш бөлімнің тек біреуінде ғана Стокс пулеметі істеп тұрғанда, азайды. Мун граната лақтырып, жасағын қарсылыққа қарамастан мақсаттарына қарай бастап кетті. Бетінде ауыр жарақаты болғанға қарамастан, Мун әлсіреп бара жатқан сарбаздарын қайта жинады. Оның басшылығымен взвод бекініске ие болды. Содан кейін Мун өз сарбаздарын «Б» взводының мақсатына қарай бастады, олар жақын маңдағы бекіністен шыққан неміс күштеріне қарсы күресіп жатты. Кейбір сарбаздары шаңқағанда, Мун, екінші жарақатынан басы ауырған және есітімі нашарлаған, өзінің таяғымен маусылдап, оларды жігерлендірді. Мунның шешуші басшылығы жағдайды өзгертті. Ол өз «Льюис» пулеметінің біреуін неміс траншеясын және шегініп бара жатқан қорғаушыларды тікелей ату үшін орналастырды. Шегініп, бекініске тығылғандар Мунның бекініс қақпасына шабуылдап, ішінен атып, тұтқынға алынды. Австралиялықтар сәттілікке жеткенімен, Мунның сол жағындағы британдықтардың шабуылы сәтті болмады, бұл 58/Бн үшін үшінші мақсатты күндіз орындау мүмкін емес етті. Мун тағы да жарақаттанды, бірақ сол жақтағы жағдайға байланысты, майданнан кетуден бас тартты. Ұзақ емес демалыстан кейін ол 58/Бн-нің екі лейтенантымен кеңес өткізді. Қалған әскерлерді қайта ұйымдастыру кезінде Мун тағы да жарақаттанды – оның жақ сүйегі сынды және он екі тісі сынып қалды. Жаңа позиция қауіпсіздікке толық қамтамасыз етілгеннен кейін ғана Мунға артқа көмек көрсетілді. Түнде австралиялықтар қиын міндетті аяқтау үшін маңызды жол торабын бақылауға алды. Хинденбург шебінің үш жүз метрі мен оның бекіністері басып алынды: бес пулемет, үш от тастау құралы, екі граната лақтыру машинасы және 186 тұтқын, көбінесе Мун мен оның взводының он бес сарбазымен тұтқынға алынды. Эллиотттың айтуынша, «Микки» Мун мақтау сөздерін жинады. Бір кезде ол Мунның офицер болуға қабілетіне күмәнданды, бірақ жақ сүйегі сынған және тағы үш жарақаты бар күйінде жалғастырғаны – ерекше батылдық болды, сондықтан Эллиотт оның есімін VC орденіне ұсынды. Мун 15-ші бригаданың VC орденімен марапатталған жалғыз мүшесі болды. Оның VC орденіне арналған цитата 1917 жылғы маусымда «The London Gazette» газетінде жарияланды және былай делінген: Кейін капитан шеніне жеткен Мун өзінің VC орденін король Георг V-тен Букингем сарайындағы салтанатты шарада тамыз айында алды, қазір ол жараларынан жазылған. Медаль қазір Австралия соғыс мемориалының Батырлық залында қойылған.
Moon was born at Bacchus Marsh, Victoria, on 14 August 1892. He was the son of Mr and Mrs Arthur Moon of Kinaird, Toorak, Victoria. When he left school he worked for the National Bank of Australasia and was at the Maffra branch when World War I began in the summer of 1914. He was 24 years old, and a lieutenant in the 58th Battalion, Australian Imperial Force during the First World War when the following deed took place for which he was awarded the VC. At 2.30pm on 11 May 1917 Major C. Denehy, acting OC 58th Battalion (58/Bn), called his officers to a headquarters conference to discuss the three Bullecourt, France, objectives given to them by Brig Gen. Harold Elliott: ‘A’ Coy a concrete machine gun nest; ‘B’ Coy the German trench and dugouts; and ‘C’ Coy securing the crossroads and beyond. Lieutenant R. V. Moon was a 24 year old bank clerk who, as a 4th Light Horse NCO had transferred to 58/Bn after Fromelles. His ‘A’ Coy platoon, of 28 men and two Lewis guns, were given the difficult task of taking the concrete machine gun nest facing the Australians. On 12 May 1917, during the hours leading up to zero the Germans unleashed a terrific bombardment, which Elliot described as the worst he had ever been under. Prospects for success diminished particularly when only one of the three section of Stokes guns was left in action. With Moon flinging bombs, he led his platoon towards their objectives in the face of fierce resistance. Despite a severe facial wound, Moon kept rallying his dwindling numbers. Inspired by his leadership, his platoon took control of the strongpoint. Moon then led his men towards ‘B’ Coy’s objective, who were struggling against German reinforcements emerging from a nearby dugout system. When some of his platoon wavered, Moon, despite a second wound that left him dazed and deafened, waved his swagger stick and called encouragement. Moon’s decisive leadership tipped the balance. He positioned one of his Lewis Gun to enfilade the German trench and the superior number of retreating defenders. Those that retreated to their dugout were trapped by Moon rushing to the dugout entrance and firing inside. Though the Australians were successful the British advance on Moon’s left, had been less so, making the 58/Bn’s third objective impossible in daylight. Moon was hit again, but because of the situation on the left, refused to leave the field. After sitting down for a brief rest he convened a conference with two other 58/Bn lieutenants. In the process of reorganising the remaining troops, Moon was hit again – his jaw was broken and twelve teeth were shattered. It was not until the new position was secure that Moon was assisted to the rear. After nightfall, the Australians took control of the vital crossroads to complete the difficult assignment. Three hundred yards of the Hindenburg Line and its strongpoints had been taken: five machine guns, three flame throwers, two bomb throwing machines, and 186 prisoners, mostly trapped by Moon and fifteen or so of his platoon, had been captured. In Elliott’s account of the battle, 'Mickey' Moon monopolised the superlatives. Once he had doubted if Moon had the makings of an officer, but carrying on with his jaw broken and three other wounds as well was exceptional gallantry, and Elliott submitted his name for the VC. Moon was the only member of the 15th Brigade to be awarded the VC. The citation for his VC appeared in The London Gazette in June 1917 and reads as follows:
Moon, who later reached the rank of captain, received his VC from King George V at an investiture at Buckingham Palace in August, having by now recovered from his wounds. The medal is now displayed at the Hall of Valour at the Australian War Memorial.
Соғыстан кейінгі өмір
1919 жылғы федералды сайлау кезінде бригадир генерал Помпей Эллиотт Мунды сайлау науқанының хатшысы ретінде жұмысқа алды. Сол кезде жұмыссыз және бейбіт өмірге бейімделуге қиналатын Мун бұл ұсыныстан қуанды. Эллиотт өзінің танымал есімі мен Викторияның ауылдық аймағындағы сайлау науқанына КВ иегерінің көмегі тиімді болады деп есептеді. Олар, әсіресе, соғыстан оралған АИФ сарбаздарымен ыстық қарсылықты кездестірді. Эллиоттпен жұмыс істегеннен кейін, соғыс тәжірибесінен туындаған жүйкелік аурулармен күрескен Мун Австралияны тастап, Малайяға каучук плантациясын ұйымдастыруға кетті. Соғыстан оралғаннан кейін ол Geelong қаласындағы Ұлттық банкте жұмысын жалғастырды, кейін Dennys Lascelles Ltd компаниясында жоғары лауазымға көтерілді. 1954 жылдан 1978 жылға дейін Кальдер Парк, Маунт Дюнейдте тұрды. 1986 жылдың 28 ақпанында Барвон-Хедс қаласындағы үйінде қайтыс болды және Маунт-Дюнед зиратының англикандық бөліміне жерленді.
During the Federal elections of 1919, Brigadier General ‘Pompey’ Elliott engaged Moon as his election campaign ‘secretary’. At the time Moon, who was unemployed and finding it difficult to adjust to civilian life, appreciated the offer of employment. Elliott calculated that his fame, together with a VC winner, would do his campaign in country Victoria, no harm. Together they were enthusiastically received, particularly by the returned AIF. After working for Elliott, Moon, being unsettled and fighting nervous reactions to his war experiences, left Australia to settle in Malaya as a rubber planter. After he returned from the war he resumed working for the National Bank in Geelong, a position he held until he took up a senior position with Dennys Lascelles Ltd. He lived at Calder Park, Mount Duneed from 1954 to 1978. He died at his home at Barwon Heads on 28 February 1986 and was buried in the Anglican section of Mount Duneed Cemetery.
Мұра
1918 жылы Бакус Марш пен Батыс тас жолын байланыстыратын құрмет аллеясы құрылды. Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен Бакус Марштан шыққан әскерлерді еске алу үшін емен ағаштарынан салынған бұл аллея, 164-ші ағашы Мунға арналып отырғызылып, салтанатты түрде ашылды. Соңғы жылдары Руперт Ванс Мунның құрметіне Құрмет аллеясының басында Мун қорығы ашылды. 2010 жылы Құрмет аллеясы Ұлттық мұра тізіміне енгізу үшін ұсынылды. 2008 жылдың 12 мамырында Маунт Дюнед зиратында Руперт Ванс Мунның V. C. еске алу бағы ашылды, онда Мунның ұрпақтары, Австралияның қайтып оралған әскерлер мен қызметкерлер лигасының өкілдері, сондай-ақ бұрынғы және қазіргі әскерлер көптеп қатысты.
In 1918 an avenue of honour was created linking Bacchus Marsh to the Western Highway. Constructed from elm trees, the avenue was planted to commemorate soldiers from Bacchus Marsh who served in the First World War. The 164th tree in the avenue was planted and dedicated to Moon. In recent years, Moon Reserve was unveiled at the beginning of the Avenue of Honour in honour of Rupert Vance Moon. In 2010, the Avenue of Honour was nominated to be placed on the National Heritage list. On 12 May 2008, the Rupert Vance Moon V. C. Memorial Garden was unveiled at the Mount Duneed Cemetery, with a large crowd in attendance, including Moon's descendants, representatives from the Returned and Services League of Australia, and past and present soldiers.