Кіріспе
Фрэмптон тіріледі! — ағылшын музыканты және әнші-сазгер Питер Фрэмптонның 1976 жылы A&M Records лейблымен шығарған тұңғыш қос тікелей концерттік альбомы. «Фрэмптон тіріледі!» — барлық уақыттағы ең көп сатылған концерттік альбомдардың бірі. «Show Me the Way», «Baby, I Love Your Way» және «Do You Feel Like We Do» сингл ретінде жарық көрді; олардың барлығы АҚШ Billboard Hot 100 хит-парадының топ 15-іне еніп, классикалық рок радиостанцияларында жиі ойнатылады. Төрт студиялық альбомынан кейін жетістікке қол жеткізе алмаған Фрэмптон үшін «Frampton Comes Alive!» үлкен табыс болды. 1976 жылдың 6 қаңтарында шыққан «Фрэмптон тіріледі!» хит-парадтарда 191-орында дебют жасады. 1976 жылдың 10 сәуірінде аяқталған аптада Billboard 200-де бірінші орынға көтеріліп, қазан айына дейін үздіксіз 10 апта көшбасшы болып тұрды. Ол 1976 жылдың ең көп сатылған альбомы атанды және АҚШ-та 8 миллионнан астам дана сатылды. «Фрэмптон тіріледі!» 1976 жылғы Rolling Stone оқырмандарының сауалнамасы бойынша «Жыл альбомы» деп танылды. Ол 97 апта бойы хит-парадта тұрды және 1977 жылдың соңында Billboard-тың альбомдар тізімінде 14-орында болды. Rolling Stone журналының «Барлық уақыттағы 50 ең ұлы концерттік альбом» тізімінде 41-орынға ие болды. Rolling Stone оқырмандары оны 2012 жылғы сауалнамада барлық уақыттағы сүйікті концерттік альбомдардың ішінде 3-орынға қойды. 2020 жылы «Фрэмптон тіріледі!» Grammy Hall of Fame-ге енгізілді.
The album was recorded between June and November 1975, primarily at the Winterland Ballroom in San Francisco as well as Marin Veterans' Memorial Auditorium in San Rafael, California, Long Island Arena in Commack, New York, and a concert on the SUNY Plattsburgh campus in Plattsburgh, New York. The Winterland songs were recorded on a 24 track master recorder. Other concerts were captured on a 16 track recorder. Recordings from four shows were used for the original album. Master tapes were recorded at 15 inches per second using professional Dolby "A" noise reduction. The live album had been intended to be a single LP disc, but at the suggestion of A&M Records additional shows were recorded and the album expanded to two LPs for release. On the special features for the Live in Detroit concert DVD, Frampton commented that some difficulty was encountered in the mixing after the microphone cable to the bass drum microphone was inadvertently pulled, accidentally causing the microphone to face at a 90 degree angle from the drumhead. During the concerts, Frampton principally used a distinctive modified black 1954 Gibson Les Paul Custom electric guitar (with three Humbucker pick ups as opposed to the usual P90 and AlNiCo Staple pickups). On In the Studio with Redbeard, Frampton said, "The album is mostly live except for the first verse of 'Something's Happening', the electric rhythm guitar on 'Show Me the Way' (the talk box came out but the engineer forgot to move the mic) and the intro piano on 'I Wanna Go to the Sun' were fixed in the studio but the rest was all live (all the guitar solos, acoustic guitars, electric keyboards, drums, bass guitar and rest of vocals)". Release
The double album was released in the US with a reduced list price of $7.98, only $1.00 more than the standard $6.98 of most single disc albums in 1976. The album was pressed in "automatic sequence", with sides one and four on one record, followed by sides two and three on the other. This arrangement was intended to make it easier to listen through the whole album in sequence on automatic record changers. Three hit singles were released from the album: "Baby, I Love Your Way", "Do You Feel Like We Do" and "Show Me the Way". The talk box guitar effect became strongly associated with Frampton when it was heard on the latter two singles. The "Do You Feel Like We Do" single version was edited to 7:19 from the 14:15 album version. But even at just over seven minutes, it is about twice the length of the average hit single and one of the longest ever to make the top 40 (longer even than The Beatles' "Hey Jude" which ran 7:11). The B side of "Do You Feel Like We Do", the acoustic instrumental "Penny for Your Thoughts", was the shortest song on Frampton Comes Alive'' at just 1:23. In January 2001, a 25th Anniversary Deluxe Edition of the album was released, containing four additional tracks that were not included on the original version (although one of these was recorded in a radio studio as part of a broadcast, and does not form part of the main concert programme). The track sequence is also significantly different, to more accurately reflect the set list used in the original concerts. Frampton produced the completely remixed and extended album and played an impromptu live performance with the original band from the album at Tower Records in Los Angeles to help promote the release.
Альбомның жазылу тарихы
Альбом 1975 жылдың маусым және қараша айлары аралығында, негізінен Сан-Францискодағы Winterland Ballroom-да, сондай-ақ Калифорниядағы Сан-Рафаэльдегі Marin Veterans' Memorial Auditorium-да, Нью-Йорктегі Коммактегі Long Island Arena-да және Нью-Йорктегі Платсбургтегі SUNY Plattsburgh кампусындағы концертте жазылды. Winterland-тағы әндер 24 тректік мастер-рекордермен жазылды. Басқа концерттер 16 тректік рекордерге жазылды. Албомның түпнұсқасы үшін төрт концерттен жазбалар пайдаланылды. Мастер-таспалар Dolby "A" шуды азайту жүйесін қолдана отырып, секундына 15 дюйм жылдамдықпен жазылды. Тікелей концерттік альбомды бастапқыда бір LP диск ретінде шығару жоспарланған, бірақ A&M Records ұсынысы бойынша қосымша концерттер жазылып, альбом екі LP-ге дейін кеңейтілді. Live in Detroit концерті DVD-нің қосымша материалдарында Фрэмптон микрофон кабелінің бас барабан микрофонына кездейсоқ ілініп, микрофонды барабан басына 90 градус бұрышпен қаратып жібергеннен кейін дыбысты келістіру кезінде қиындықтар туындағанын айтты. Концерттер кезінде Фрэмптон негізінен ерекше модификацияланған 1954 жылғы қара түсті Gibson Les Paul Custom электрогитарын (әдеттегі P90 және AlNiCo Staple пикаптарының орнына үш Humbucker пикапымен) қолданды. In the Studio with Redbeard бағдарламасында Фрэмптон былай деді: «Альбомның көп бөлігі тікелей жазылған, тек «Something's Happening» әнінің бірінші куплеті, «Show Me the Way» әніндегі электрлі ритм-гитара (сөйлеу қорабы қолданылды, бірақ инженер микрофонды жылжытуды ұмытқан) және «I Wanna Go to the Sun» әнінің кіріспесіндегі пианино студияда түзетілді, ал қалғанының бәрі тікелей жазылған (барлық гитара сололары, акустикалық гитаралар, электрлі клавиатуралар, барабандар, бас-гитара және вокалдар)».
The album was recorded between June and November 1975, primarily at the Winterland Ballroom in San Francisco as well as Marin Veterans' Memorial Auditorium in San Rafael, California, Long Island Arena in Commack, New York, and a concert on the SUNY Plattsburgh campus in Plattsburgh, New York. The Winterland songs were recorded on a 24 track master recorder. Other concerts were captured on a 16 track recorder. Recordings from four shows were used for the original album. Master tapes were recorded at 15 inches per second using professional Dolby "A" noise reduction. The live album had been intended to be a single LP disc, but at the suggestion of A&M Records additional shows were recorded and the album expanded to two LPs for release. On the special features for the Live in Detroit concert DVD, Frampton commented that some difficulty was encountered in the mixing after the microphone cable to the bass drum microphone was inadvertently pulled, accidentally causing the microphone to face at a 90 degree angle from the drumhead. During the concerts, Frampton principally used a distinctive modified black 1954 Gibson Les Paul Custom electric guitar (with three Humbucker pick ups as opposed to the usual P90 and AlNiCo Staple pickups). On In the Studio with Redbeard, Frampton said, "The album is mostly live except for the first verse of 'Something's Happening', the electric rhythm guitar on 'Show Me the Way' (the talk box came out but the engineer forgot to move the mic) and the intro piano on 'I Wanna Go to the Sun' were fixed in the studio but the rest was all live (all the guitar solos, acoustic guitars, electric keyboards, drums, bass guitar and rest of vocals)". Release
The double album was released in the US with a reduced list price of $7.98, only $1.00 more than the standard $6.98 of most single disc albums in 1976. The album was pressed in "automatic sequence", with sides one and four on one record, followed by sides two and three on the other. This arrangement was intended to make it easier to listen through the whole album in sequence on automatic record changers. Three hit singles were released from the album: "Baby, I Love Your Way", "Do You Feel Like We Do" and "Show Me the Way". The talk box guitar effect became strongly associated with Frampton when it was heard on the latter two singles. The "Do You Feel Like We Do" single version was edited to 7:19 from the 14:15 album version. But even at just over seven minutes, it is about twice the length of the average hit single and one of the longest ever to make the top 40 (longer even than The Beatles' "Hey Jude" which ran 7:11). The B side of "Do You Feel Like We Do", the acoustic instrumental "Penny for Your Thoughts", was the shortest song on Frampton Comes Alive'' at just 1:23. In January 2001, a 25th Anniversary Deluxe Edition of the album was released, containing four additional tracks that were not included on the original version (although one of these was recorded in a radio studio as part of a broadcast, and does not form part of the main concert programme). The track sequence is also significantly different, to more accurately reflect the set list used in the original concerts. Frampton produced the completely remixed and extended album and played an impromptu live performance with the original band from the album at Tower Records in Los Angeles to help promote the release.
Шығарылым
Қос альбом АҚШ-та 7,98 долларға сатылды, бұл 1976 жылы көптеген бір дискілі альбомдардың стандартты бағасы 6,98 доллардан бір доллар ғана артық. Альбом «автоматты ретімен» басылды, бірінші және төртінші жақтары бір пластинкада, ал екінші және үшінші жақтары екінші пластинкада орналастырылды. Бұл ретте автоматты түрде пластинка алмастырғыштар арқылы бүкіл альбомды тізбектеп тыңдауды жеңілдету мақсатында жасалды. Альбомнан үш хит-сингл шығарылды: «Baby, I Love Your Way», «Do You Feel Like We Do» және «Show Me the Way». Соңғы екі синглде естілген сөйлеу қорабының гитара эффектісі Фрэмптонмен тығыз байланысты болды. «Do You Feel Like We Do» сингл нұсқасы альбомдық нұсқасынан (14:15) 7:19-ға дейін қысқартылды. Бірақ жеті минуттан сәл артық болса да, ол орташа хит-синглдің ұзақтығынан екі есе ұзын және топ 40-қа енген ең ұзын синглдардың бірі (The Beatles-тың «Hey Jude» әнінен де ұзын, ол 7:11 минутты құрады). «Do You Feel Like We Do» синглының B жағындағы акустикалық «Penny for Your Thoughts» аспаптық әні «Frampton Comes Alive!» альбомының ең қысқа әні болды, ол 1:23 минутты құрады. 2001 жылдың қаңтарында альбомның 25 жылдығына арналған Deluxe Edition шығарылды, онда түпнұсқа нұсқаға кірмеген төрт қосымша трек бар (олардың бірі радиостудияда хабар тарату барысында жазылған және негізгі концерттік бағдарламаның бөлігі емес). Тректердің реті де түпнұсқа концерттерде қолданылған тізімді дәлірек көрсету үшін айтарлықтай өзгертілді. Фрэмптон толыққанды ремикстелген және кеңейтілген альбомды өндірді және релизді насихаттауға көмектесу үшін Лос-Анджелестегі Tower Records дүкенінде альбомның түпнұсқа тобымен бірге импровизациялық тікелей эфирде өнер көрсетті.
The album was recorded between June and November 1975, primarily at the Winterland Ballroom in San Francisco as well as Marin Veterans' Memorial Auditorium in San Rafael, California, Long Island Arena in Commack, New York, and a concert on the SUNY Plattsburgh campus in Plattsburgh, New York. The Winterland songs were recorded on a 24 track master recorder. Other concerts were captured on a 16 track recorder. Recordings from four shows were used for the original album. Master tapes were recorded at 15 inches per second using professional Dolby "A" noise reduction. The live album had been intended to be a single LP disc, but at the suggestion of A&M Records additional shows were recorded and the album expanded to two LPs for release. On the special features for the Live in Detroit concert DVD, Frampton commented that some difficulty was encountered in the mixing after the microphone cable to the bass drum microphone was inadvertently pulled, accidentally causing the microphone to face at a 90 degree angle from the drumhead. During the concerts, Frampton principally used a distinctive modified black 1954 Gibson Les Paul Custom electric guitar (with three Humbucker pick ups as opposed to the usual P90 and AlNiCo Staple pickups). On In the Studio with Redbeard, Frampton said, "The album is mostly live except for the first verse of 'Something's Happening', the electric rhythm guitar on 'Show Me the Way' (the talk box came out but the engineer forgot to move the mic) and the intro piano on 'I Wanna Go to the Sun' were fixed in the studio but the rest was all live (all the guitar solos, acoustic guitars, electric keyboards, drums, bass guitar and rest of vocals)". Release
The double album was released in the US with a reduced list price of $7.98, only $1.00 more than the standard $6.98 of most single disc albums in 1976. The album was pressed in "automatic sequence", with sides one and four on one record, followed by sides two and three on the other. This arrangement was intended to make it easier to listen through the whole album in sequence on automatic record changers. Three hit singles were released from the album: "Baby, I Love Your Way", "Do You Feel Like We Do" and "Show Me the Way". The talk box guitar effect became strongly associated with Frampton when it was heard on the latter two singles. The "Do You Feel Like We Do" single version was edited to 7:19 from the 14:15 album version. But even at just over seven minutes, it is about twice the length of the average hit single and one of the longest ever to make the top 40 (longer even than The Beatles' "Hey Jude" which ran 7:11). The B side of "Do You Feel Like We Do", the acoustic instrumental "Penny for Your Thoughts", was the shortest song on Frampton Comes Alive'' at just 1:23. In January 2001, a 25th Anniversary Deluxe Edition of the album was released, containing four additional tracks that were not included on the original version (although one of these was recorded in a radio studio as part of a broadcast, and does not form part of the main concert programme). The track sequence is also significantly different, to more accurately reflect the set list used in the original concerts. Frampton produced the completely remixed and extended album and played an impromptu live performance with the original band from the album at Tower Records in Los Angeles to help promote the release.
Трек тізімі
Барлық әндер Питер Фрэмптонның авторлығында, ескерілгендерден басқа. Ұзақтығы түпнұсқалық LP шығарылымынан алынған.
35 жылдығы үшін Deluxe Edition
25 жылдық мерейтойлық басылымдағы әндер тізімімен бірге, Уоррен Хейнс қатысқан "Do You Feel Like We Do" атты қосымша ән де бар.