Абель Хейвуд: Манчестерлік баспагер, саяхатшы және қала басшысы
Abel Heywood
Абель Хейвуд (1810-1893) – Манчестер мэрі, баспагер, саяхатшы. Төңкершіл ойлармен шыққан, кедей отбасында дүниеге келген. Баспасөз еркіндігі үшін күрескен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер және баспагер Абель Хейвуд (25 ақпан 1810 – 19 тамыз 1893) – ағылшын баспашысы, радикал және Манчестер қаласының мэрі болған.
British politician and publisher
Abel Heywood (25 February 1810 – 19 August 1893) was an English publisher, radical and mayor of Manchester.
Ерте өмір
Хейвуд Престичте кедей отбасында дүниеге келді, және 1812 жылы Хейвудтың әкесі қайтыс болғаннан кейін Манчестерге көшіп келді. Абель англикандық Беннет-стрит мектебінде негізгі білім алды, ал тоғыз жасында аптасына 1 шиллинг 6 пенниден қоймада жұмыс істей бастады. Ол өздігінен білім алуын механика институтына қатысу арқылы толықтырды, ал 1831 жылы жұмысынан қысқа мерзімде босатылғаннан кейін Манчестерде бір пеннилік оқу залын ашты. Ол "The Poor Man's Guardian" газетінің Манчестердегі агенті болды және көптеп басылуды шектеу үшін таңба салынатын салықты төлеуден бас тартты, 1832 жылы 48 фунт айыппұл төлемегені үшін төрт айға түрмеге қамалды. Келесі екі жыл бойы бірнеше рет ауыр айыппұл төлегеніне қарамастан, ол арзан газеттерге деген адалдығын сақтады. Ол Олдэм көшесінде ашқан кітап сату бизнесі табысты болды және көп жылдар бойы жалғасты.
Heywood was born into a poor family in Prestwich, who moved to Manchester after Heywood's father died in 1812. Abel obtained a basic education at the Anglican Bennett Street School, and at the age of nine started work in a warehouse for 1s and 6d a week. He supplemented his energetic autodidactism by attending the Mechanics' Institute, and following a summary dismissal by his manufacturing employer set up a penny reading room in Manchester at some point in 1831. He gained the Manchester agency for The Poor Man's Guardian, and made a point of refusing to pay the stamp duty intended to suppress mass publishing, being imprisoned in 1832 for four months for refusing to pay a £48 fine. Even though subject to heavy fines repeatedly throughout the next two years (which he paid), he continued his commitment to inexpensive newspapers. His bookselling business in Oldham Street was successful and continued for many years.
Радикализм және чартизм
Келесі екі онжылдықта Хейвуд Манчестердегі қарбалас радикализм мен агитациямен күрделі қарым-қатынаста болды. 1828 жылы ол Механика институтының басқаруын реформалауға бағытталған наразылықтарға қатысты. Эдинбург өнер мектебінің үлгісімен құрылған институтта, жылына 10 фунт төлейтін құрметті мүшелерге толық билік берілді. Институттың басшылары осы құрметті мүшелер тарапынан таңдалып, орта таптың тұрақты басшылығын қамтамасыз етті. Бұл және басқа да мәселелерге, атап айтқанда, қалыпты мүшелер үшін жылдық 1 фунттік абоненттік төлемнің жоғары болуы және саяси лекциялар мен әдебиеттерге, соның ішінде газеттерге қатысты қатаң тыйым салу, наразылықты тудырды. Бірқатар абоненттер, Хейвудты қоса алғанда, өз қатарынан тоғыз директор сайлау құқығын талап ететін мәлімдемеге қол қойды. Бұл талапқа қанағаттанарлық жауап берілмеген соң, наразылар бөлініп, Роуланд Детрозиерді президент етіп сайлап, Жаңа Механика институтын құрды. Абель бұрынғы институтта қалды ма, әлде жаңасына қосылды ма, белгісіз. Бірақ оның ағасы және серігі Джон жаңа институттың уақытша басқару комитетінің маңызды мүшесі болды. 1834 жылға қарай көтерілісшілер жүзден астам мүшенің қашуына байланысты, абоненттердің талап еткен демократиялық реформаларына мәжбүрленіп, бұрынғы институтқа қайта оралды. Осы радикалды көзқарастарына қарамастан, Абельдің бизнесі гүлденді және ол қоғамдық өмірде белсенді болып, 1836 жылы 180 адамнан тұратын қалалық кеңес есебіндегі Полиция комиссарларының бірі болды, оның міндеті жолдарды салу және санитарияны жақсарту болды. 1840 жылдың сәуір айында ол қайтадан баспа қызметі үшін сотталды, бұл жолы дінге қарсы әрекет жасады деген айып тағылды. Хейвуд өзін ақтау үшін мәлімдеме жасады, онда газеттердің дінге қарсы екенін білгеннен кейін дереу сатудан алып тастағанын айтты. Бұрын басқа қылмыстар үшін айыппұл төлеп, түрмеге отырғандықтан, ол кінәсіздігін мойындаудан бас тартып, шартты жаза алу үшін кінәлі деп мойындауына рұқсат берілді. Үкімет тарапынан қысым көрсетілген соң, сот оны сотқа берудің орнына босатуға шешім қабылдады. Манчестердегі полиция комиссары сэр Чарльз Шоу мен Ішкі істер министрлігі арасындағы хат алмасулар Хейвудтың 1840 жылдың 22-23 қаңтарында Болтон қаласында жоспарланған чартисттік көтеріліс туралы Шоуға хабарлағанын көрсетті. Шоу үкіметке оны босату үшін сотқа қысым жасауды бұйырды. Осыған қарамастан, Хейвуд белсенді чартист болып қала берді, және оның бизнесі қалалық қозғалыстың көптеген оқу материалдарын, соның ішінде «Солтүстік Жұлдызды» жариялады. Ол байлығын Фейргус О'Коннор сияқты чартистерді босатуға жиі жұмсады және 1841 жылы Ұлттық хартиялық қауымдастықтың қазынашысы болып сайланды, сондай-ақ атқару комитетіне кірді. Сонымен қатар ол қаланың қосылуы үшін белсенді түрде науқан жүргізді және бұл орындалғаннан кейін 1843 жылы қалалық кеңеске сайланды. Оның кең таныстарының арасында Лидс қаласындағы баспагер Алиса Манн да болды.
During the next two decades Heywood had an ambiguous relationship with Manchester's frenetic Radicalism and agitation. In 1828 he was involved in the protests to reform the management of the Mechanics' Institute. Run on the model of the Edinburgh School of Art, total power was given to honorary members, who paid £10 a year. The managers of the institution were then chosen by these honorary members, effectively ensuring constant middle class directorship. Anger over this and other matters such as the high annual subscription fee of £1 for ordinary members and the strict prohibition of political lectures or literature, including newspapers, eventually boiled over. A number of subscribers, including Heywood, signed a document demanding the right to be allowed to elect nine directors from their own ranks, and once this was met with an unsatisfactory compromise these protestors broke away and formed the New Mechanics' Institute, electing Rowland Detrosier president. Although it is not known for certain if Abel remained in the old Institute or joined the new one, his brother and business partner John was an important member of the new Institute's governing provisional committee. By 1834 the rebels were drawn back to the old Institute, after the flight of over one hundred members had forced them into the democratic reforms sought by the subscribers. Despite these radical leanings, Abel's business prospered and he was able to be active in public life, becoming one of the Commissioners of Police, essentially a 180 strong town council, in 1836, having responsibility for paving and sanitation. In April 1840 he was again prosecuted for his publishing, this time for a blasphemy charge. Heywood presented an affidavit in extenuation, in which he declared that as soon as he had learned that the papers were blasphemous he withdrew them from sale. Having previously received fines and imprisonment on other charges, he was permitted to change his plea from not guilty to guilty in return for a suspended sentence. Pressed by the Government, the court decided to discharge him rather than press for judgment. Correspondence between Sir Charles Shaw, the Chief Commissioner of Police for Manchester, and the Home Office, have since revealed that Heywood had informed Shaw of a planned Chartist rising in Bolton on the night of 22/23 January 1840. In return, Shaw instructed the Government to pressure the court to let him off. Despite this, Heywood remained an active Chartist, and his business published much of the reading material of the town's movement, including the Northern Star. He often used his wealth to bail out Chartists such as Feargus O'Connor, and in 1841 was elected treasurer of the National Charter Association, as well as sitting on the executive committee. At the same time he campaigned actively for the incorporation of the city and, once this was achieved, was elected to the council in 1843. His wider network included the Leeds based publisher Alice Mann.
Кейінгі баспа қызметі мен саяси мансабы
Хейвуд 1853 жылы қалалық кеңес мүшесі болды, ал 1859 жылы Манчестерде Радикалдық Либералды партиясынан кандидат ретінде сайлауда жеңіліске ұшырады. 1866 жылы Хейвуд жұмысшы табының демалыс үшін пойыздарды пайдалана бастағанын байқады. Арзан бағалы саяхат нұсқаулықтары болмағандықтан, ол Бекстон, Саутпорт, Бат және Уайт аралы сияқты жерлерді қамтитын «Пенни нұсқаулықтары» атты қысқаша саяхат нұсқаулықтар сериясын жариялай бастады. «Бейкуэлл және Хэддон Холлға нұсқаулық» кітабының бірінші басылымы 1893 жылы жарық көрді. 1912 жылға қарай Хейвудтың жүзге жуық түрлі нұсқаулық кітапшалары басылып шықты. Қалалық әкімшілік ғимаратының сағат қоңырауы, Ұлы Абель, Хейвудтың құрметіне аталған және салмағы 8 тонна 2,5 кВт. Оның бетіне AH әріптері мен Теннисоннің «Жалғанды жоқ етіңіз, шындықты шақырыңыз» деген жолы жазылған.
Heywood served as alderman in 1853 and in 1859 stood unsuccessfully as a Radical Liberal candidate for Manchester. In 1866, Heywood noticed that working class people were just beginning to use trains to travel for pleasure. Seeing no affordable travel guides, he began to publish a series of Penny Guides, short travel guides that covered such places as Buxton, Southport, Bath and the Isle of Wight. The first edition of A Guide to Bakewell and Haddon Hall was issued in 1893. By 1912, Heywood had about one hundred different guide pamphlets in publication. The clock bell of the Town Hall, Great Abel, is named after Heywood and weighs 8 tons 2.5 cwt. It is inscribed with the initials AH and the Tennyson line Ring out the false, ring in the true.