Кіріспе

Көркемдік құндылығы күмәнді, жазушының күнделікті шығындарын төлеу үшін жазылған туынды.
"Кескі қазандық" – роман, пьеса, опера, фильм немесе басқа да шығармашылық туынды, оның басты мақсаты – авторының күнделікті тұрмыстық қажеттіліктерін қамтамасыз ету. Сондықтан "қазанды қайнату" бейнесі пайда болған, ол "өмір сүруге ақша табу" дегенді білдіреді. Мұндай туындыларды жазатын авторларды кейде "хак" жазушылар немесе "хактар" деп атайды. "Кескі қазандық" саналып естілетін романдарды "арзан көркем әдебиет" деп те атай беруі мүмкін, ал осыған ұқсас фильмдерді "попкорн фильмдері" дейді.

Қолданылуы

Егер көрнекті драматургтің немесе жазушының туындысы коммерциялық туынды деп бағаланса, бұл оның сапасы нашар немесе екінші дәрежелі екенін көрсететін теріс мағына береді.

Тарихи мысалдар

1854 жылы Putnam's Magazine журналы бұл терминді келесі сөйлемде қолданды: "Ол суретін ойсыз жасамады, "бұл қазандыққа жарайды" деп айтпай". Джейн Скоуэллдің "Оона: Көлеңкеде өмір сүру" кітабында былай делінген: "Пьесаның артықшылықтары мен кемшіліктері болды. О'Нилл осы пьеса арқылы тұрақты табыс көзіне қол жеткізді, бірақ оның жастық шағындағы үміті негізінен қазандыққа ысырап болды". Льюис Кэрролл 1880 жылы суретші А. Б. Фростқа, "Rhyme? & Reason?" жұмысы үшін алған авансын жұмсамауға кеңес берді, әйтпесе "күн көру үшін бір журналға қазандық жазатын болады" деп қорқытты. 1980 жылдардағы Time журналының бір рецензенты Эндрю Грилидің "Тың ағаңның әйелі" романын "іріңді, балағат, құмарлыққа жетелейтін, жұмсақ қағазға басылған қазандық" деп айыптады. 1990 жылдардың соңында американдық жазушы және газет тілшісі Стивен Кинзер "қазандық" оқуды "жақсы демалыс, бірақ ой-сананы кеңейту емес" деп жазды. Publishers Weekly журналына берген сұхбатында жазушы Дэвид Шоу қазандықтарды "жақсы түзу сызыққа үйілген сюжеттік кірпіштер" деп сипаттады.