Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канаданың Бірінші дүниежүзілік соғысындағы әскери қызметкері және Виктория кресінің иегері Герман Джеймс Гуд (29 қараша 1887 – 18 сәуір 1969) – Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Канада экспедициялық корпусының әскери қызметкері және британдық және Достас елдерінің күштеріне "жаудың бетіне қарама-қарсы" көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда – Виктория кресінің иегері. Гуд 1918 жылғы тамыздағы Амиен шайқасында, Хангард орман аймағында болған ерлігі үшін марапатталды. Гуд соғыстан аман қалды және Канадаға оралды. 1919 жылы әскерден босатылғаннан кейін Гуд ағаш өңдеу саласында жұмыс істеді, содан кейін балық және аңшылық инспекторы болып жұмыс істеді. Ол 1969 жылы инсульттан 81 жасында қайтыс болды.
Canadian World War I soldier and recipient of the Victoria Cross
Herman James Good (29 November 1887 – 18 April 1969) was a soldier in the Canadian Expeditionary Force during the First World War and a recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry "in the face of the enemy" that can be awarded to British and Commonwealth forces. Good received the award for his actions during the Battle of Amiens in August 1918, while fighting around Hangard Wood. Good survived the war and returned to Canada. After his discharge from the military in 1919, Good worked in the lumber industry and then later as a fish and game warden. He died of a stroke in 1969, at the age of 81.
Ерте өмір
Гуд 1887 жылғы 29 қарашада Канаданың Нью-Брансуик провинциясының Оңтүстік Батерст қаласында дүниеге келген. Ол Уолтер мен Ребекка Гудтың он төрт баласының бірі болған. Ол жергілікті мемлекеттік мектепте оқыды және аймақтағы ағаш өңдеу жұмыстарына қатысты.
Good was born on 29 November 1887 in South Bathurst, New Brunswick, Canada. He was one of fourteen children of Walter and Rebecca Good. He was educated at the local public school and involved in lumber operations in the area.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1915 жылғы 29 маусымда Гуд 1915 жылғы 29 маусымда Нью-Брансуик провинциясының Сассекс қаласындағы Канада экспедициялық корпусына (CEF) қатысты. Ол 1915 жылғы қазан айының соңында Англияға жол тартты. Келесі айда ол Батыс майданында қызмет ететін 2-ші пионерлік батальонға тағайындалды. 1916 жылғы сәуірде ол 13-ші (Канада Корольдік таулы жаяу әскерлері) батальонына, 3-ші бригадаға, 1-ші Канада дивизиясына ауысты. Екі айдан кейін, оның жамбас аймағына оқ тиіп, алты апта емдеуден кейін бөлімге оралды. Қазан айының басында ол шелленгендікке ұшырады және келесі бірнеше апта бойы емдеуде болды. 1917 жылдың басында ол 13-ші батальонға қайта оралды. 1917 жылдың ортасында, ауруханада құйрық соқау ауруымен емделгеннен кейін, ол әрекет ететін ланце-капрал болды, ал оның шені жыл соңына дейін бекітілді. 1918 жылғы мамыр айында ол қайтадан капрал шеніне көтерілді. 1918 жылғы 8 тамызда Амиен шайқасының басталу күні және Жүз күндік науқанның басында 3-ші бригада, танк батальонымен бірге, 1-ші дивизияның шабуылының алдыңғы қатарында болды. 13-ші батальон Оберкур ауылын басып алды, бірақ Хангард Вуд маңындағы пулеметтік бекеттерде тоқтап қалды. Компаниясының басында Гуд пулеметтерге шабуыл жасап, оларды қолдан шығарды. Күндіз ол бірнеше артиллериялық батареяны анықтап, оларды басып алу үшін еріктілер тобын жетектеді. Гудтың батальоны өз мақсатына жете алды және позицияларын нығайтты. 1918 жылғы 8 тамыздағы ерлігі үшін ол Виктория кресімен (VC) марапатталды. 1856 жылы тағайындалған VC, Ұлыбритания империясының әскери қызметкеріне берілетін батырлықтың ең жоғары наградасы болды. Гудтың VC-ға берілген сипаттамасында: Келесі айда Гуд ланце-старшина болып тағайындалды. Ол 1919 жылғы 29 наурызда Букингем сарайында өткен салтанатты шарада VC-сын алды. Содан кейін Гуд RMS Olympic кемесімен Канадаға оралды. Ол 1919 жылғы 26 сәуірде CEF-тен толық босатылды.
On 29 June 1915, Good enlisted in the Canadian Expeditionary Force (CEF) on 29 June 1915 in Sussex, New Brunswick. He embarked for England in late October 1915. Arriving there the following month, he was posted to the 2nd Pioneer Battalion serving on the Western Front. In April 1916, he transferred to the 13th (Royal Highlanders of Canada) Battalion, 3rd Brigade, 1st Canadian Division. Two months later, he received gunshot wounds to his buttocks which required six weeks of treatment before he could return to his unit. He experienced a bout of shell shock in early October and was in and out of care for the next several weeks. He was back with the 13th Battalion by early 1917. He became an acting lance corporal in mid 1917, following a further period in hospital with the mumps, and his rank was made substantive by the end of the year. In May 1918, he was promoted again, to corporal. On 8 August 1918, the opening day of the Battle of Amiens, and the beginning of the Hundred Days Offensive, the 3rd Brigade, accompanied by a battalion of tanks, was at the forefront of the 1st Division's advance. The 13th Battalion had secured Aubercourt village but became held up by machine gun posts in the vicinity of Hangard Wood. At the head of his company, Good attacked the machine guns and put them out of action. Later in the day he located a battery of field guns and led a group of men in the capture of them. Good's battalion was able to push on to its objective and consolidate its positions. He was recognised for his deeds of 8 August 1918 by being awarded the Victoria Cross (VC). The VC, instituted in 1856, was the highest award for valour that could be bestowed on a soldier of the British Empire. The citation for Good's VC read:
The next month, Good was promoted to lance sergeant. He received his VC in a ceremony at Buckingham Palace on 29 March 1919. Soon afterwards, Good returned to Canada aboard the RMS Olympic. He was formally discharged from the CEF on 26 April 1919.
Кейінгі өмірі
Гуд соғыстан бұрынғы жұмысына қайта оралып, ағаш өңдеу өнеркәсібінде жұмыс істеді. Кейін ол балық және аңшылықты қорғау инспекторы болып, 20 жыл бойы осы қызметте болды. Зейнетке шыққаннан кейін Батерст қаласында тұрды, 1969 жылдың 13 сәуірінде инсульт алды. Ол бес күннен кейін дүние салды. Георгий шіркеуінде жерлеу рәсімінен кейін Батерст қаласындағы Сент-Альбан зиратында әскери салтанатпен жерленді. Оның екі ұлы қалды; әйелі бірнеше жыл бұрын қайтыс болған еді, сондай-ақ үшінші ұлы да одан бұрын қайтыс болған. Ол қайтыс болғаннан кейін Гудтың Виктория кресі (VC) оның ұлы Фрэнк Гудқа мұра болып өтті. Ол және оның басқа соғыс медальдары қазір Канада соғыс мұражайында сақталады, олар 2013 жылдың желтоқсанында сатып алынған.
Good resumed his pre war employment, working in the lumber industry. He later became a fish and game warden, serving in this capacity for 20 years. In his retirement, he lived in Bathurst, where on 13 April 1969 he suffered a stroke. He died five days later. After a funeral service at St George's Church, he was buried with military honours in St Alban's Cemetery in Bathurst. He was survived by two sons; his wife had predeceased him by several years as had a third son. After his death, Good's VC was inherited by one of his sons; Frank Good. It, along with his other war service medals, is now held by the Canadian War Museum, which purchased them in December 2013.