Бенсон Джон Лоссинг: Америка тарихшысының өмірі мен еңбектері
Benson John Lossing
Бенсон Джон Лоссинг – американдық тарихшы, АҚШ төңкерісі мен Азамат соғысы туралы көркемделіп суреттелген кітаптарымен танымал. Vassar колледжінің негіздеушісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық тарихшы Бенсон Джон Лоссинг (12 ақпан 1813 – 3 маусым 1891) – американдық революция және азамат соғысы туралы суреттері бар кітаптарымен және Harper's Magazine журналындағы мақалаларымен танымал американдық тарихшы. Ол Вассар колледжінің алғашқы мүшесі болды.
American journalist
Benson John Lossing (February 12, 1813 — June 3, 1891) was an American historian, known best for his illustrated books on the American Revolution and American Civil War and features in Harper's Magazine. He was a charter trustee of Vassar College.
Ерте өмір
Лоссинг 1813 жылдың 12 ақпанында Нью-Йорк штатының Бекман қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Джон, бастапқыда Лассинг немесе Лассингх аталған, ежелгі голланд тегінен тараған және Гудзон аңғарының алғашқы қоныс салушыларының бірі болған. Оның анасы Мириам Дорланд Лоссинг – квакер дінінің өкілі болған. 1824 жылы ол жетім қалғаннан кейін ресми білімі үзілді. Содан кейін ол Пугакипсиге көшіп, Адам Хендерсонның сағатшы және күміс шеберінің шәкірті болды. Шәкірттік кезінде ол көптеген тарих кітаптарын оқыды және бірнеше жыл бойы тәуелсіз зерттеулермен айналысты. Эдвард Гиббонның «Рим империясының құлдырауы және түсуі», Джон Маршаллдың «Джордж Вашингтонның өмірі» және Киелі кітапты оқығаннан кейін ол тарихқа қызығушылық танытты. 1833 жылға қарай Лоссинг пен Хендерсон серіктестік құрды.
Lossing was born February 12, 1813, in Beekman, New York. His father John was descended of old Dutch stock, originally surnamed Lassing or Lassingh, who had been among the earliest settlers of the Hudson Valley. His mother, Miriam Dorland Lossing was a Quaker. His formal education was curtailed when he was orphaned in 1824. Soon thereafter, he moved to Poughkeepsie to serve as apprentice to Adam Henderson, clock and watchmaker and silversmith. During his apprenticeship he read a number of history books, and over a period of several years pursued an independent study. He became interested in history after reading Edward Gibbon's Decline and Fall of the Roman Empire, John Marshall's The Life of George Washington, and the Bible. By 1833, Lossing and Henderson had formed a partnership.
Мансап
1835 жылы Лоссинг «Паукипси телеграф» газетінің бір бөлігіне ие болып, оның редакторы болды. Осы басылымнан жарты ай сайын шығатын әдеби журнал – «Паукипси кокшеті» пайда болды. Лоссинг ағашқа ою өнерін газеттің иллюстраторы Дж. А. Адамстан үйрене бастады. 1873 жылы Мичиган университеті оған құрметті докторлық дәрежесін (LL. D.) берді, бұрын Гамильтон колледжі мен Колумбия университетінен алған төменгі дәрежелерге қоса. Ол сондай-ақ гравёр және кітап баспагер Джордж Эдвард Перинмен, ең әйгілісі «Нью-Йорк қаласының тарихы» (1884) кітабы бойынша жұмыс істеді.
In 1835, Lossing became part owner and editor of the Poughkeepsie Telegraph. Out of that publication grew a semi monthly literary paper, the Poughkeepsie Casket. Lossing began to learn the art of wood engraving from J. A. Adams, illustrator for the paper. He was awarded an LL. D. by the University of Michigan in 1873, adding to lesser degrees previously awarded him by Hamilton College and Columbia University. He also worked with engraver and book publisher George Edward Perine, most notably on his "History of New York City" (1884).
Тарихшы
Лоссингтің тарихшы ретіндегі маңыздылығы оның бастапқы құжаттарды іздеудегі жақсылыққа ұмтылысынан, оқиғаларға қатысушылармен және өмірбаяны жазылған адамдардың жақындарымен сұхбаттасуынан, сондай-ақ түрлі дереккөздеріндегі мәліметтерді салмақтап, салыстыруға деген ұқыптылығынан туындайды. Мұндай қадамдар бүгінде тарихшылар үшін қалыпты жағдай болғанымен, Лоссинг заманында мұндайлар кездеспеген. Тарихнама әлі ғылым ретінде қалыптаспаған еді. Онымен хаттасқан Вашингтон Ирвинг: «Тарихи жазбаларда фактілерге қаншалықты мұқият назар бөлгеніңізді көріп, қуандым, себебі мұндай жазбаларда фактілердің маңыздылығы зор» деп жазған. Осының арқасында ол қазіргі және кейінгі тарихшылар үшін маңызды екіншілік дереккөз болып саналды, мысалы, Теодор Рузвельт өзінің «1812 жылғы теңіз соғысы» еңбегінде оны пайдаланды.
Lossing's significance as a historian derives from his diligence in seeking out primary records, his interviews with participants of events and intimates of his biographical subjects, and his care to weigh and contrast details of his various sources. Although such efforts are today a standard among historians, in Lossing's time they were not. Historiography was not yet a discipline. Washington Irving, with whom he corresponded, wrote, "I have been gratified at finding how scrupulously attentive you have been to accuracy to facts, which is so essential in writings of an historical nature." This made him an essential secondary source for contemporary and succeeding historians, such as Theodore Roosevelt in his The Naval War of 1812.
Жеке өмір
1833 жылғы 18 маусымда Лоссинг өзінің алғашқы әйелі Элис Барритке үйленді, ол 1855 жылы қайтыс болды. 1856 жылғы 18 қарашада Лоссинг екінші әйелі Хелен Свитке үйленді. 1868 жылы Лоссингтер Хеленнің отбасынан мұраға алған Довер (Нью-Йорк) қаласындағы шаруашылыққа көшіп барды; олар оны "The Ridge" деп атады, бірақ кейін ол Lossing Manor деп белгілі болды. Ол жерде Бенсон Американ революциясы мен Конституция жасалуына байланысты бес мыңнан астам кітап пен құжаттан тұратын жинағын сақтау үшін өртке төзімді кітапхана салды. Лоссинг қайырымдылық, қоғамдық, әдеби және тарихи қоғамдардың жұмысына белсенді қатысты, әсіресе Пукипсидегі Вассар колледжінің алғашқы қорғаншысы ретінде қызмет етті. Ол 1891 жылғы 3 маусымда Нью-Йорк штатының Довер-Плейнс қаласында дүние салды. Оның ұлы Томас Свит Лоссинг Лоссингтер отбасы және 19 ғасырдағы Нью-Йорк өмірі туралы жазба естеліктерді жинады; оның шөбере інісі Питер Ханнафорд редакциялап, 1997 жылы "My Heart Goes Home" (Purple Mountain Press, Fleischmanns, New York) деген атпен жариялады.
On June 18, 1833, Lossing married his first wife, Alice Barrit, who died in 1855. On November 18, 1856, Lossing married his second wife, Helen Sweet. In 1868, the Lossings moved to a manor in Dover, New York, that Helen had inherited from her family; they called this The Ridge, but by later custom it has come to be known as Lossing Manor. There Benson had built a fireproof library to house his collection of over five thousand books and documents associated with the American Revolution and the framing of the Constitution. Lossing was actively involved in charitable, civic, literary, and historical societies, most notably serving as a charter trustee of Vassar College in Poughkeepsie. He died at home in Dover Plains, New York, on June 3, 1891. A written reminiscence of the Lossing family and life in 19th century New York was assembled by his son, Thomas Sweet Lossing; edited by his great nephew, Peter Hannaford, it was published as My Heart Goes Home in 1997 (Purple Mountain Press, Fleischmanns, New York).