Теодор Бейли Харди: Виктория орденінің иегері, әскери қасиетті қызметкері
Theodore Hardy
Теодор Бейли Харди (1863-1918) – британдық армия капелланы, Виктория кресінің иегері. 1-ші дүйн. соғысындағы ең наградалы әскери қызметкерлердің бірі. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық әскери капеллан (1863–1918 жж.)
British military chaplain (1863–1918)
Теодор Бейли Харди (20 қазан 1863 – 18 қазан 1918) – британдық армияның капелланы және Виктория кресінің иегері, британдық және Достас күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда. Виктория кресінен басқа, Хардиге "Ерен қызмет ордені" және "Әскери крест" ордендері де берілген, осылайша ол Бірінші дүниежүзілік соғыстағы ең көп награда алған соғыспағандардың біріне айналды.
Theodore Bayley Hardy, (20 October 1863 – 18 October 1918) was a British Army chaplain and a recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. In addition to the VC, Hardy had been awarded the Distinguished Service Order and Military Cross, making him one of the most decorated non combatants of the First World War.
Ерте өмір
Харди 1863 жылғы 20 қазанда Эксетер қаласында Джордж және Сара Ричардс Харди отбасында дүниеге келді. Харди 1872-1879 жылдар аралығында Миддлсекстегі Пиннердегі Корольдік коммерциялық саяхатшылар мектебінде, 1879-1882 жылдар аралығында Лондон қаласының мектебінде және Лондон университетінде білім алды. Ол 1898 жылы дін қызметкері болып тағайындалды. 1891 жылдан 1907 жылға дейін Ноттингем орта мектебінде Д. Х. Лоуренсқа сабақ берді; оның құрметіне сол мектептегі кіші үйге оның есімі берілді. 1907 жылдан 1913 жылға дейін Харди Батыс Йоркширдегі Бентам грамматикалық мектебінің директоры қызметін атқарды. Ол Флоренс Элизабет Хейстингске үйленді, олардан бір ұл мен бір қыз дүниеге келді. Харди ханым 1914 жылы бір жыл аурудан кейін қайтыс болды. Теодор Харди алкоголь ішпеді және вегетариандық өмір салтын ұстанды.
Hardy was born 20 October 1863 to George and Sarah Richards Hardy of Exeter. Hardy was educated at the Royal Commercial Travellers School, Pinner, Middlesex from 1872 to 1879, City of London School from 1879 to 1882 and at the University of London. He was ordained in 1898. He was an Assistant Master at Nottingham High School from 1891 to 1907, teaching D. H. Lawrence; a Junior School house there is named in his honour. From 1907 to 1913, Hardy was headmaster of Bentham Grammar School in West Yorkshire. He was married to Florence Elizabeth Hastings, with whom he had a son and daughter. Mrs Hardy died after a year of illness in 1914. Theodore Hardy was teetotal and a vegetarian.
Өлім
Ол жарақат алғандарға көмек көрсетуге тағы да тырысқанда, соғыста жараланды және бір аптадан кейін, 1918 жылы 18 қазанда Францияның Руан қаласында қайтыс болды, 55 жасқа толуына екі күн қалғанда. Ол Руандағы Сен-Север қорымының S блогында, V учаскесінде, J қатарының 1 қабіріне жерленді. Хардиге арналған ескерткіштер Карлайл соборында, бұрынғы Корольдік сауда саяхатшылары мектебінде (Пиннер, Миддлсекс, қазір Харроу өнер орталығы), Лондон қалалық мектебінде және оның Кумбриядағы Хуттон-Руфт шіркеуінде орналасқан. Оның медальдары Хэмпширдегі Армия капелландары мұражайында көрсетіледі.
He was wounded in action when again trying to tend to the wounded and died a week later in Rouen, France, on 18 October 1918, two days before his 55th birthday. He was buried at St. Sever Cemetery Extension, Rouen, France, in block S, plot V, row J, grave 1. There are memorials to Hardy at Carlisle Cathedral, at the former Royal Commercial Travellers School, Pinner, Middlesex (now the Harrow Arts Centre), City of London School and in his old church at Hutton Roof in Cumbria. His medals are displayed at The Museum of Army Chaplaincy in Amport, Hampshire.