Кіріспе
Виктория Кресінің иегері Генри Уильям Мюррей (1 желтоқсан 1880 – 7 қаңтар 1966) – австралиялық мал өсіруші, әскерші және Виктория Кресінің иегері, британ және Достастық қарулы күштерінің мүшелеріне «жаудың бетіне қарама-қарсы» көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда. Бірінші дүниежүзілік соғыста бірнеше рет марапатталған Мюррей үш жарым жылдың ішінде қарапайым сарбаз шенінен подполковник шеніне дейін көтерілді. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Британ империясының ең көп награда алған жаяу әскері сарбазы ретінде танымал. Тасманияда дүниеге келген Мюррей 1914 жылдың қыркүйегінде әскерге шақырылғанға дейін фермер, хабаршы және ағаш кесуші болып жұмыс істеді. Ол пулемет экипажына бекітілді, Галлиполи операциясында қызмет етті, онда жарым аралдан шығарылғанға дейін Ерекше қызмет медалімен марапатталды. Кейіннен ол батальонының қалған бөлігімен бірге Батыс майданында қызмет ету үшін Францияға жіберілді, онда Сомма шайқасы кезінде Ерекше қызмет орденімен марапатталды. 1917 жылдың ақпан айында Мюррей батальонның Stormy Trench неміс бекінісіне шабуыл жасауы кезінде ротаға қолбасшылық етті. Шабуыл кезінде рота бекіністі басып алып, үш күшті қарсы шабуылды тойтарды, Мюррей көбінесе штык және гранатамен шабуылдарға жетекшілік етті. Осы шайқастағы ерлігі үшін Мюррей Виктория Кресімен марапатталды. Виктория Кресімен марапатталғаннан кейін ол майор шеніне көтеріліп, Булькорт маңындағы Гинденбург шебіне шабуыл жасағанда Ерекше қызмет орденіне тағы бір белгі алды. 1918 жылдың басында подполковник шеніне көтерілген ол 4-ші пулемет батальонының құрамына басшылық етті және соғыс аяқталғанға дейін осы қызметте қалды. 1920 жылы Австралияға оралған Мюррей Квинслендке қоныстанды, онда ол өмірінің соңына дейін өзінің үйі болған мал өсіру фермасын сатып алды. Екінші дүниежүзілік соғысқа қайта шақырылып, 26-шы (милиция) батальонының қолбасшысы болып тағайындалды. 1944 жылы запасқа шығарылған Мюррей фермасына оралып, 1966 жылы 85 жасында қайтыс болды.
Henry William Murray, (1 December 1880 – 7 January 1966) was an Australian grazier, soldier, and a recipient of the Victoria Cross, the highest decoration for gallantry "in the face of the enemy" that can be awarded to members of the British and Commonwealth armed forces. Decorated several times throughout his service in the First World War, Murray rose from the rank of private to lieutenant colonel in three and a half years. He is often described as the most highly decorated infantry soldier of the British Empire during the First World War. Born in Tasmania, Murray worked as a farmer, courier and timber cutter before enlisting in September 1914. Assigned to a machine gun crew, he served during the Gallipoli Campaign, where he was awarded the Distinguished Conduct Medal before the withdrawal from the peninsula. He was later transferred along with the rest of his battalion to France for service on the Western Front, where he was awarded the Distinguished Service Order during the Battle of the Somme. In February 1917, Murray commanded a company during the battalion's attack on the German position of Stormy Trench. During the engagement, the company was able to capture the position and repulse three fierce counter attacks, with Murray often leading bayonet and bombing charges himself. For his actions during the battle, Murray was awarded the Victoria Cross. Soon after his Victoria Cross action, he was promoted to major and earned a Bar to his Distinguished Service Order during an attack on the Hindenburg Line near Bullecourt. Promoted to lieutenant colonel in early 1918, he assumed command of the 4th Machine Gun Battalion, where he would remain until the end of the war. Returning to Australia in 1920, Murray eventually settled in Queensland, where he purchased the grazing farm that would be his home for the remainder of his life. Re enlisting for service in the Second World War, he was appointed as commanding officer of the 26th (Militia) Battalion. Taking his discharge in 1944, Murray returned to his farm and died in 1966 at the age of 85.
Ерте өмір
Мюррей 1880 жылдың 1 желтоқсанында Тасманияның Эвандейл қаласына жақын орналасқан Клервиллде дүниеге келді. Ол фермер Эдвард Кеннеди Мюррей мен оның әйелі Клариссаның тоғыз баласының сегізіншісі болды. Әкесінің тарапынан сотталғандардан тараған, Мюррей 1885 жылдың 23 қарашасында крещениеден өтті және Эвандейл мемлекеттік мектебінде білім алды. Он төрт жасқа келгенде, ата-анасы оны мектептен алып, отбасылық шаруа қожалығында жұмыс істеуге жіберді. Дегенмен, анасы оның білімін жалғастырып, ағылшын тіліне ерекше мән берді. Кейін отбасы Сент-Леонардс жанындағы Норткотке көшіп, 1904 жылы Эдвард Мюррей қайтыс болды. Гарри Мюррей 1902 жылы Лансестон ерікті артиллерия корпусына қосылып, 1908 жылға дейін қызмет етті. Содан кейін ол екі ағасы бұрын қоныстанған Батыс Австралияға көшті. Мюррей бастапқыда ағасының бидай шаруашылығында жұмыс істеді, кейін Кукинидегі кен компаниясының курьеры болып, велосипед немесе жылқы арқылы алтын мен пошта тасыды. Ол екі апта сайын сол жолмен жүріп, .32 калибрлі карабинмен шебер атып, жақсы білінетін. 1914 жылы әскери қызметке шақырылған кезде Мюррей Батыс Австралияның оңтүстік-батысындағы Манджимуп маңында теміржол үшін ағаш кесушілерді жұмысқа тартатын.
Әскерге шақыру және оқыту
Мюррей 1914 жылғы 30 қыркүйекте Перт қаласында Австралия императорлық күштеріне (АИФ) қатарына қосылды. Ол офицерлік лауазымды қабылдаудан бас тартты және жаңа құрылған 16-шы батальонның 4-ші бригадасының А ротасына қарапайым сарбаз ретінде жіберілді. Ол бірліктің екі пулемет экипажының біріне тағайындалды және оқу үшін Blackboy Hill лагеріне жіберілді, онда ол пулеметке оқ-дәрі ленталарын салушы No. 2 болды; Перси Блэк No. 1 болды және олар тез арада жақын досқа айналды. 21 қарашада батальон Фримантелге пойызбен барып, Мельбурнге бет алған әскерлік кемелерге отырды. Сол жерде төрт батальон полковник Джон Монаш басшылығымен 4-ші бригаданы құру үшін бірікті. Викториядағы базалық жаттығуларын аяқтағаннан кейін бригада 26 желтоқсанда А40, Ceramic әскерлік кемесімен Мельбурн портынан жол тартты. Батыс Австралиядағы Албаниде қысқа тоқталыстан кейін, 1915 жылдың ақпан айының басында Мысырға жетті. Бригада генерал-майор Александр Годлидің Жаңа Зеландия және Австралия дивизиясының құрамында Александриядан Гелиополиске қарай марш жасады.
Батыс майдан: 1917 жылдың сәуірінен 1920 жылдың наурызына дейін
Бюлькорттан кейін 4-ші бригада Рибемонтқа қайтып келді, онда қосымша күштер оны толықтырды. Осы кезеңде Мюррей май айында Лондонға сауығу демалысына жіберілгенге дейін мушкетпен оқу-жаттығуларын қадағалады. 1917 жылғы 2 маусымда Хайд-паркте король Георг V оған Виктория кресімен және Еңбегі үшін орденмен марапаттады. 12 шілдеде майор болып тағайындалған ол сол айдың соңында батальонына қайта қосылды. 4-ші бригаданың Хинденбург шебіне жасаған шабуылдары кезінде Мессин, Плогстрирт Вуд, Менен Роуд, Полигон Вуд, Броудсайнде, Поэлькаппель және Пашендаэль шайқастарына қатысты. Пашендаэльдегі ерлігі үшін Мюррей фельдмаршал сэр Дуглас Хейгтің 1917 жылғы 7 қарашадағы хабарламасында есімдері тіркелді. Пашендаэльден кейін 4-ші бригада үш ай резервте тұрды. Мюррей 13-ші батальонның орынбасары болды және командир болмаған кезде бірлікке уақытша басшылық етіп тұрды. 1918 жылдың 12 қаңтарынан 2 ақпанына дейін Парижге демалысқа кеткен ол 15 наурызда уақытша подполковник болып жоғарылатылды және 4-ші пулемет батальонының басшылығын өз мойнына алды. Неміс көктемгі шабуылы кезінде бөлімге басшылық еткен Мюррейдің шені 24 мамырда бекітілді. 3 тамызда ол 8 тамызға жоспарланған Амиенге жақын жердегі шабуылға қатысты тағы бір дивизиялық кеңеске қатысты. Генерал-лейтенант Джон Монаш берген нұсқаулар бойынша, 4-ші пулемет батальонының бірнеше роталары Mark V танкілерімен алға жылжытылып, шайқас кезінде әртүрлі бөлімдерге сүйемелдеді. Үш күндік шайқастың соңында неміс генералы Эрих Людендорф одақтастардың жеңісін "осы соғыста неміс армиясының қара күні" деп атады. Америкалықтармен бірге қызмет еткен кезінде Мюррейді 27-ші дивизия командирі генерал-майор Джон Ф. О'Райан АҚШ-тың "Құрметті қызмет" медаліне ұсынды. "Құрметті қызмет" медалі – АҚШ армиясының ең жоғары әскери және азаматтық наградасы. Генерал О'Райан ұсынған мәлімдемесінде Мюррейдің "білімі, белсенділігі және батылдығы шабуылдаушы күштерді басқаруға зор көмек көрсетті" делінген. 1919 жылғы 3 қаңтарда Мюррей француз Соғыс кресімен марапатталды, ол 1918 жылдың 23 наурызынан 24 сәуіріне дейін және 2-7 тамызына дейін 4-ші пулемет батальонының командирі болды. 1919 жылғы 30 мамырда 4-ші пулемет батальонына басшылық еткені үшін Санкт-Михаил және Санкт-Джордж орденінің серігі атанды, ұсыныста Хинденбург шебіне жасаған шабуылдардағы табыстары ерекше атап өтілді. Мюррейдің соңғы құрметі 1919 жылғы 11 шілдеде төртінші рет Депештерде есімдері тіркелген кезде болды, ал үшінші рет 1918 жылғы 31 желтоқсанда тіркелген. 1919 жылдың маусым және қыркүйек айларында Мюррей, Виктория кресімен марапатталған тағы бір австралиялық Уильям Донован Джойнтпен бірге, АИФ мүшелерінің топтарын Ұлыбритания мен Данияның шаруашылық аудандарына ауыл шаруашылығы әдістерін оқу үшін сапарға шығарды. Көбірек назар аудармау үшін Мюррей Тасманияның солтүстігіне, содан кейін Лансестондағы әпкесінің үйіне тыныш сапар жасады. 1920 жылғы 9 наурызда АИФ қатарынан шығарылды. Жұбайлар Квинслендке оралды, ал 1928 жылдың сәуір айында Мюррей Ричмондтағы Гленлион станциясын сатып алды, ол 74 000 акр (29 947 га) жайылымдық жерді құрады, онда ол өмірінің соңына дейін тұрды. 1929 және 1939 жылдар аралығында Мюррей Австралияның қайтып оралған теңізшілер мен сарбаздар Императорлық лигасының (RSL) Жаңа Оңтүстік Уэльс филиалының журналы Reveille үшін он бес мақала жазды, онда Бірінші дүниежүзілік соғыстағы тәжірибесінің бірнеше эпизодтарын және соғыстағы әріптестерін мақтап жазды.
Екінші дүниежүзілік соғыс және кейінгі өмір
1939 жылғы 21 шілдеде, Екінші дүниежүзілік соғыс қаупі туған кезде, Мюррей әскери қызметке өз еркімен келіп, Таунсвиллде орналасқан 26-шы (милиция) батальонының 11-ші бригадасының командирі болып тағайындалды. Ол 1941 жылғы 21 қазанда толық уақыттық қызметке шақырылды. Осы кезеңде бөлімнің бас штаб офицері майор Эдгар Тауннер болды, ол 1918 жылы Виктория кресімен марапатталған еді. 1942 жылы 26-шы батальон Екінші Австралия императорлық күштерінің құрамына кірді, ал тамыз айында генерал сэр Томас Блэйми, Австралия әскери күштерінің бас қолбасшысы, оның жасының өсуіне байланысты Мюррейді қызметінен босатып, 23-ші Квинсленд полкіне, Ерікті қорғаныс корпусына командирлік етуге тағайындады. Ол 1944 жылғы 8 ақпанда әскери қызметтен зейнеткерлікке шыққанға дейін оған басшылық етті. 1950 жылы Корея соғысы басталғанда жүн бағасы күрт өсті, Мюррей жүн сатудан көп табыс тапты, бұл оған Австралия бойынша үнемі саяхаттауға мүмкіндік берді. 1954 жылы Брисбенге сапармен келгенде, Австралияға жасаған Корольдік туры барысында Елизавета II-мен кездесті. Виктория кресімен марапатталғандарға арналған Анзак күні шараларына немесе іс-шараларға сирек қатысқанына қарамастан, Мюррей әйелімен бірге 1956 жылы Виктория кресінің құрылғанына 100 жыл толуын атап өту үшін Лондонға барды. Салтанатты шаралардан кейін Мюррейлер бес апта бойы Англия мен Шотландияны автокөлікпен аралап, содан кейін Швейцария мен Францияға сапар шекті. Дегенмен, Мюррей соғыс далаларына қайта оралудан бас тартты. 1966 жылғы 6 қаңтарда Нелл отбасылық көлігін Гарримен бірге жүргізіп, демалысқа Квинслендтің оңтүстік жағалауына бара жатқан еді. Көліктің дөңгелегі жарылып, машина Кондаминге жақын Лейхардт тас жолында аударылып кетті. Мюррей қабырғасы сынған күйі Майлс аудандық ауруханасына жеткізілді. Ол бұрыннан жүрек ауруымен ауырған, апаттың соққысы келесі күні қайтыс болуына себеп болды деп есептеледі. Мюррей Брисбендегі Сент-Эндрюс пресвитериан шіркеуінде өткен жерлеу рәсімінен кейін толық әскери салтанатпен Монт Томпсон крематорийіне қойылды. 2006 жылғы ақпан айында генерал-губернатор Майкл Джеффри Тасманияның Эвандейл қаласында мүсінші Питер Корлетттің жасаған Мюррейдің мүсінін ашты. Бұл құрметтің көрсетілуіне екі жыл ішінде 85 000 австралиялық доллар жинаған шағын еріктілер тобы көмектесті. Голливудтағы жеке ауруханадағы Генри Мюррей палатасы оның құрметіне аталды.