Кіріспе
Паре Лоренц (11 желтоқсан 1905 – 4 наурыз 1992) – «Жаңа мәміле» дәуіріндегі фильмдерімен танымал американдық режиссер. Леонард Мактаггарт Лоренц Батыс Вирджиния штатының Кларксбург қаласында дүниеге келді. Ол Бакханнон орта мектебінде, Батыс Вирджиния Веслиан колледжінде және Батыс Вирджиния университетінде білім алды. Нью-Йорк пен Голливудтағы жас кино сыншысы ретінде Лоренц киноиндустриядағы цензураға қарсы айқын пікір білдірді. Ұлы депрессияның ең ықпалды деректі фильмдерін жасаған режиссер ретінде Лоренц үкіметтік қолдаумен түсірілген деректі фильмдердің негізгі американдық жақтаушысы болды. Лоренц 1929 жылы «Цензура: киноның жеке өмірі» атты кітаптың да авторы болды. Киносыншы ретіндегі жұмысы оны Голливудқа жеткізді, онда ол цензура туралы бірнеше мақала жазды, сондай-ақ Франклин Д. Рузвельттің президенттігінің алғашқы жылына арналған суреттер жинағынан тұратын «Рузвельт жылы: 1933» атты еңбекті жасады. Рузвельт мақалалар мен кітаптан үлкен әсер алды және 1936 жылы АҚШ президенті ретінде Лоренцті Оклахомадағы шаңды дауыл туралы үкіметтік фильм түсіруге шақырды. Фильмдерді түсіру тәжірибесі болмаса да, Лоренц қайта қоныстандыру басқармасына кино кеңесшісі болып тағайындалды. Оған фильм түсіру үшін 6000 доллар берілді, нәтижесінде «Жазықтықты жырған соқа» фильмі пайда болды, ол шаңды дауылдың салдарынан туған табиғи және адамның іс-әрекетінен болған қирауды көрсетті. Фильмнің бюджеті шектеулі болғанымен және тәжірибесінің жетіспеуі кейде байқалатын болса да, Лоренцтің сценарийі, Томас Харди Чалмерстің баяндауы және Вергиль Томсонның музыкасы 30 минуттық фильмді күшті әрі әсерлі етті. Фильм 1936 жылдың 10 мамырында Вашингтондағы Мейфлауэр қонақүйінде алғаш рет көрсетілді, ал наурыз айында Ақ үйde алдын ала көрсетілді. Рузвельт әсерлі қалды және 1936 жылы қайта сайланғаннан кейін Лоренцке президенттің ең сүйікті тақырыптарының бірі – табиғатты қорғау туралы фильм түсіруге мүмкіндік берді. Лоренц Теннесси өзенінің құрылысын көрсеткен «Өзен» фильмін жасады. TVA су тасқынын азайтты, бірақ Лоренц пен Рузвельт үшін ең маңыздысы – арзан және қолжетімді гидроэлектр энергиясын кең аумаққа жеткізу арқылы орманды тонауды тоқтату болды. Бұл фильм Венеция халықаралық кинофестивалінде «Үздік деректі фильм» жүлдесін жеңіп алды. «Өзен» фильмінің мәтіні кітап түрінде жарық көрді және сол жылы поэзия бойынша Пулитцер сыйлығына ұсынылды. Бұл оның ең шеберлігі деп есептеледі. 1938 жылы Конгресте республикалықтар орын алғанда және биліктің тепе-теңдігі консервативті бағытқа қарай өзгергенде, Лоренцтің жобалары сияқты федералдық тапсырыстар тоқтатылды, сонымен қатар АҚШ кино қызметінің қысқа ғасырлық өмірі де аяқталды, оның төрағасы Лоренц болды. 1940 жылы ол Ауылдық электр басқармасын насихаттаған «Билік және жер» фильмін жасады. REA өндірісті өз қолына алды, ал фильмді антифашистік деректі фильмдерімен танымал голланд режиссері Йорис Айвенс түсірді. АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуынан бұрын Лоренц Пол де Круифтің кітабы негізінде Чикагодағы босану орталығындағы аналарға тиісті күтім беру үшін күресті көрсететін «Өмір үшін күрес» (1940) атты жартылай деректі фильмін жасады. Джон Стейнбек Лоренцпен бірге жобада жұмыс істеді. Бұл фильм әскери оккупациялық үкіметтің (ОМГУС) азаматтық істер бөлімі үшін түсірілді. Лоренцтің бұл өндіріске қосқан үлесі мен рөлі толыққанды белгісіз, өйткені ол мерзімінен бұрын отставкаға кетті және Голливуд режиссері Бадд Шульберг оны аяқтады деп есептеледі.
Pare Lorentz (December 11, 1905 – March 4, 1992) was an American filmmaker known for his film work about the New Deal. Born Leonard MacTaggart Lorentz in Clarksburg, West Virginia he was educated at Buckhannon High School, West Virginia Wesleyan College, and West Virginia University. As a young film critic in both New York City and Hollywood, Lorentz spoke out against censorship in the film industry. As the most influential documentary filmmaker of the Great Depression, Lorentz was the leading American advocate for government sponsored documentary films. Lorentz also co authored a 1929 book, Censored: the private life of the movie. His work as a film critic led him to Hollywood, where he wrote several articles on censorship and The Roosevelt Year: 1933, a pictorial review of the first year of Franklin D. Roosevelt′s presidency. Roosevelt was impressed with the articles and the book, and in 1936, as president of the United States, invited Lorentz to make a government sponsored film about the Oklahoma Dust Bowl. Despite not having any film credits, Lorentz was appointed to the Resettlement Administration as a film consultant. He was given $6000 to make a film, which became The Plow That Broke the Plains, a film that showed the natural and man–made devastation caused by the Dust Bowl. Though the tight budget and his inexperience occasionally showed through in the film, Lorentz's script, combined with Thomas Hardie Chalmers′s narration and Virgil Thomson′s score, made the 30 minute movie powerful and moving. The film, which had its first public showing on May 10, 1936 at Washington, D. C′s Mayflower Hotel, had a preview screening in March at the White House. Roosevelt was impressed and, after his re election in 1936, gave Lorentz the opportunity to make a film about one of the president's favorite subjects: conservation. Lorentz made The River, a film celebrating the exploits of the Tennessee Valley Authority. The TVA mitigated flooding but, more importantly to Lorentz and to Roosevelt, it put a stop to the prodigious pillaging of the forests by providing cheap, readily available hydro–electric power to a wide area. This film won the Best Documentary at the Venice International Film Festival. The text of The River appeared in book form, and was nominated for the Pulitzer Prize in poetry the same year. It generally is considered his most masterful work. When Republicans gained seats in Congress in 1938, and the congressional balance of power shifted in a more conservative direction, the pipeline of federal commissions for projects like Lorentz's were halted along with the short lived existence of the US Film Service, which Lorentz headed. In 1940, he produced Power and the Land promoting the Rural Electric Administration. The REA took over its own production, and the film was directed by Joris Ivens, the prolific Dutch filmmaker best known for his anti–fascist documentaries. Before the U. S. involvement in World War II, Lorentz made The Fight for Life (1940), a semi documentary on the struggle to provide adequate natal (obstetric) care at the Chicago Maternity Center, based on a book by Paul de Kruif. John Steinbeck worked on the project with Lorentz. This film was produced for the Civil Affairs Division of the Government of Military Occupation (OMGUS). Lorentz's role and contributions to this production are not entirely clear because he prematurely resigned and the Hollywood director Budd Schulberg is given credit for completing it.
Кейінгі өмірі мен мұрасы
Соғыстан кейінгі өркенді кезеңде федералды үкіметпен әріптестік қайта жандаған жоқ. Ол «Жаңа мәміле» және Біріккен Ұлттар Ұйымы туралы деректі фильмдер түсіруді ниеттенген, бірақ үкіметтік немесе жеке қаржыландыру көздері қол жеткізе алмады. Оның соңғы фильмі – 1947 жылы өзі жазып, режиссерлік еткен «Ауылдық кооператив» («Rural Coop») фильмі болды.