Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын кино және театр актері (1876–1958)
English film and theatre actor (1876 1958)
Ерте өмір
Генри Уорнер 1876 жылы Англияның Лондон қаласындағы Сент-Джонс-Вуд ауданында дүниеге келді және Бедфорд мектебінде білім алды. Оның әкесі Чарльз Уорнер актер болған, ал Генри бастапқыда медицинаны оқып шығуды ойласа да, кейін сахнада өнер көрсетті. Оның үлкен әпкесі Грейс Уорнер (1873–1925) сахна актрисасы және менеджер болды.
Henry Warner was born in St John's Wood, London, England in 1876, and educated at Bedford School. His father, Charles Warner, was an actor, and although Henry initially thought about studying medicine, he eventually performed on the stage. He had an older sister, Grace Warner (1873–1925), who was a stage actress and manager.
Сахна
Уорнердің сахнадағы алғашқы дебюты 21 жасында "Төзелу үшін ешқашан кеш емес" спектаклінде болды. 1905-1906 жылдар маусымында АҚШ-қа келгенге дейін ол бірнеше пьесаларда ойнады. Оның Бродвейдегі жұмыстары: "Үнсіздік" (1924), "Сен және мен" (1922), "Қауіп" (1921), "Ұйықтас серіктестер" (1918), "Шығу" (1917) және "Қара құстар" (1912).
Warner's stage debut came in It's Never Too Late to Mend when he was 21. He acted in several plays before coming to the United States for the 1905–1906 season. His Broadway credits include Silence (1924), You and I (1922), Danger (1921), Sleeping Partners (1918), Out There (1917), and Blackbirds (1912).
Фильм
Уорнер өзінің кино мансабын 1914 жылы «Жоғалған жұмақ» фильмінде дебют жасаған үнсіз фильмдерден бастады. Ол үнсіз дәуірде басты рөлдерді ойнады, сонымен қатар көптеген Бродвей спектакльдерінде де ойнады. Оның ең үлкен жетістігі – Сесил Б. Демиллдің 1927 жылы шыққан «Патшалардың патшасы» атты үнсіз эпопеясындағы Иса рөлі. Ол осы рөлі үшін жақсы пікірлер алды, бірақ дыбыс дәуірінің басталуымен, көбінесе жасына байланысты, екінші пландағы рөлдерге көшті. Ол әдетте 1930-1940 жылдары көптеген фильмдерде беделді рөлдерді сомдады. Ол 1930 жылғы «Лилиом» (Жас судья рөлінде), «Бес жұлдызды финал» (1931, Майкл Таунсенд рөлінде), «Гранд-Канари» (1934, доктор Исмай рөлінде) және 1935 жылғы «Екі қаланың әңгімесі» фильмінде Габелл рөлінде ойнады. Ол «Мырза Дидс қалаға барады» (1936) фильмінде қатаң судьяның рөлін ойнады. 1937 жылғы «Жоғалған көкжиектің» түпнұсқа нұсқасында Чанг рөлінде ойнады, бұл рөлі үшін «Оскар» сыйлығының «Үздік екінші пландағы актер» номинациясына ұсынылды. Оның кейінгі фильмдерінің арасында «Сіз оны өзіңізбен бірге ала алмайсыз» (1938), «Мистер Смит Вашингтонға барады» (1939), «Жаңбырлар келді» (1939) және «Корсика бауырлары» (1941) фильмдері бар. «Жанды өмір» (1946) фильмінде ол ерекше рөлде – мас дәріханашыны сомдады. Кейде Уорнер зұлым рөлдерде де көрінді, мысалы, 1941 жылғы «Жұрт пен Дэниел Вебстер» фильмінде ол Джон Хаторнның әруағын ойнады. Сол жылы ол «Топпер қайтып келеді» фильмінде Мистер Каррингтон рөлін ойнады. Билли Уайлдер режиссерлік еткен «Сансет бульвары» (1950) фильмінде эпизодтық рөлде ойнады, онда ол өзінің рөлін сомдады, Бастер Китон және Анна К. Нильсон сияқты басқа бұрынғы үнсіз кино жұлдыздарымен бірге карта ойнады. Ол Сесил Б. Демиллдің «Он өсиет» (1956) фильмінде эпизодтық рөлде ойнады. Оның соңғы фильмдік рөлі – «Дарбидің рейнджерлері» (1958) фильміндегі атаусыз эпизодтық рөл болды.
Warner began his film career in silent films in 1914 when he debuted in The Lost Paradise. He played lead roles in the silent era and also appeared in numerous Broadway plays. His greatest success was the role of Jesus in Cecil B. DeMille's silent epic The King of Kings in 1927. He received good reviews for this role, but with the advent of sound era, he turned toward supporting roles, mostly because of his age. He usually was cast in dignified roles in numerous films of the 1930s and 1940s. He played in the 1930 version of Liliom (as the Heavenly Magistrate), in Five Star Final (1931, as Michael Townsend), in Grand Canary (1934, as Dr. Ismay), and the 1935 version of A Tale of Two Cities as Gabelle. He portrayed the strict judge in Mr. Deeds Goes to Town (1936). He appeared in the original 1937 version of Lost Horizon as Chang, for which he was nominated for the Academy Award for Best Supporting Actor. Among his later films were You Can't Take It With You (1938), Mr. Smith Goes to Washington (1939), The Rains Came (1939), and The Corsican Brothers (1941). In It's a Wonderful Life (1946), he played an atypical role as the drunken druggist. Occasionally, Warner was seen in sinister roles as in the 1941 film version of The Devil and Daniel Webster, in which he played the ghost of John Hathorne. Also that year, he played the villainous role of Mr. Carrington in Topper Returns. He had a cameo in Sunset Boulevard (1950), directed by Billy Wilder, in which he played himself, playing cards with some other former silent film stars, including Buster Keaton and Anna Q. Nilsson. He had a cameo role in Cecil B DeMille's The Ten Commandments (1956). His last film role was an uncredited cameo in Darby's Rangers (1958).
Жеке өмір
Уорнер екі рет үйленген, алғашқысы 1914 жылы қайтыс болған Ф. Р. Хамлиннің бұрынғы әйелі, ал 1915 жылдан 1933 жылға дейін Маргарита Л. "Рита" Стэнвудпен. 1958 жылдың 21 желтоқсанында Уорнер Лос-Анджелесте жүрек талмасынан қайтыс болды және Лос-Анджелестегі Пайның қабірлері крематориындағы жеке мазарда жерленген. Кино индустриясына қосқан үлесі үшін Уорнердің 6600 Голливуд бульвары бойынша Голливуд Даңқ аллеясында жұлдызы бар.
Warner was married twice, first to the former Mrs. F. R. Hamlin, who died in 1914, and from 1915 until 1933 to Marguerite L. "Rita" Stanwood. On 21 December 1958, Warner died in Los Angeles, California, of a heart attack, and is interred in a private vault at the Chapel of the Pines Crematory in Los Angeles, California. For his contributions to the motion picture industry, Warner has a star on the Hollywood Walk of Fame at 6600 Hollywood Boulevard.