Кіріспе

Англия Парламенті
парламенттік симуляция

"Үлгілік Парламент" термині – король Эдуард I-нің 1295 жылғы Англия Парламентіне қатысты, және оны Фредерик Уильям Мейтленд енгізген.

Тарих

Бұл жиналысқа дін қызметкерлері мен аристократия өкілдері, сондай-ақ түрлі округтер мен қалалардан келген өкілдер қатысты. Әр округтен екі рыцарь, әр қаладан екі буржуа, әрбір қаладан екі азамат сайланды. Осы құрам кейінгі парламенттердің үлгісіне айналды, сондықтан осылай аталады. Осыған ұқсас жүйе 1265 жылы Саймон де Монфорттың парламентін шақыру кезінде қолданылған, бірақ оны Саймон де Монфор Англияның Генрих III-ге қарсы Екінші барондық соғыстың қайнаған кезінде шақырған. Генрихтің ұлы мен мұрагері Монфорттың көтерілісін басуына қарамастан, осы жүйені қабылдады. Эдуард I парламентті 1295 жылғы 13 қарашада Вестминстерде отыруға шақырды. Парламентті шақырып, Эдуард шақыру қағазында: «Барлыққа қатысты мәселелерді барлығы бекітуі керек (Quod omnes tangit ab omnibus approbari debet), және ортақ қауіптерге ортақ келісіммен қабылданған шаралармен қарсы тұру қажеттігі анық» деп жариялады. Парламенттің заң шығару өкілеттігі шектеулі болды, оның басты міндеті салық жинау еді. Эдуардтың парламентті шақырудағы басты мақсаты – соғыстарына, атап айтқанда, келесі жылға жоспарланған француз бен шотландтарға қарсы жорықтарға, сондай-ақ Уэльстегі бүліктерді басуға қаражат жинау болды. Салық арқылы «қаржылық тұрақтылықты» қамтамасыз ету парламентті шақырудың мақсаты болды, бірақ бұл патшаға «кеңес берумен» және феодализмнің «қызмет ету элементімен» байланысты болды. «Парламент» ұғымы шындығында, оның әлі Палаталарға – Халық палатасы мен Лордтар палатасына бөлінуі жүзеге аспаған. Үлгілік парламент бірпалаталы болды және 49 лордты 292 өкілмен бірге отыруға шақырды. Үлгілік парламент 1295 жылғы парламентке шақырылған әрбір «баронның мұрагері» (соның ішінде рухани лордтар) парламентке шақыру қағазын алуға заңды құқыққа ие деген үрдіс жасады. Алайда, бұл мұрагерлік құқық 1387 жылға дейін ресми түрде мойындалмады.