Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вольфганг Тьерс (; 22 қазан 1943 жылы туған) – Германия саяхатшысы, Социал-демократиялық партиясының (СДП) мүшесі. 1998 жылдан 2005 жылға дейін Бундестагтың 11-ші төрағасы қызметін атқарды.
German politician
Wolfgang Thierse (; born 22 October 1943) is a German politician of the Social Democratic Party (SPD). He served as the 11th president of the Bundestag from 1998 to 2005.
Ерте өмір және мансап
Тьерсе Бреслауда (қазіргі Польшадағы Вроцлав) дүниеге келген. Ол рим-католик және Шығыс Германияда өсті. Мектепті бітіргеннен кейін Веймарда типограф болып жұмыс істеді. Содан кейін Берлиндегі Гумбольдт университетінде неміс тілі мен әдебиетін оқыды, онда католик студенттік қауымының белсенді мүшесі болды. Сондай-ақ, университеттің Мәдениет теориясы / Эстетика кафедрасында ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді. 1975–1976 жылдары Германия Демократиялық Республикасының Мәдениет министрлігінде жұмыс істеді. Бірақ ол әнші-ақын және диссидент Вольф Биерманды ГДР-дан қууға қарсы наразылыққа қатысқаннан кейін жұмысынан айырылды. 1977 жылдан 1990 жылға дейін Тьерсе ГДР-дың Өнер және ғылым академиясының Әдебиет тарихы орталық институтында ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді. Ол «Эстетикалық ұғымдардың тарихи сөздігінің» редакторларының бірі болды.
Thierse was born in Breslau (Wrocław in present day Poland). He is a Roman Catholic and grew up in East Germany. After his A levels he first worked as a typesetter in Weimar. Then he studied German language and literature at Humboldt University in Berlin, where he was an active member of the Catholic Student Community. He also became a research assistant in the university's Department of Cultural Theory / Aesthetics. In 1975–76 he was employed by the Ministry of Culture of the German Democratic Republic. But when he joined the protests against the expulsion of singer songwriter and dissident Wolf Biermann from the GDR he lost his job. From 1977 to 1990 Thierse worked as a research assistant at the Central Institute of the History of Literature in the Academy of Arts and Sciences of the GDR. He was one of the editors of the "Historical Dictionary of Aesthetic Concepts".
Алғашқы саяси мансап
Әкесі Веймар республикасындағы Орталық партиясының, кейіннен Шығыс Германиядағы Христиан-демократиялық одақтың мүшесі болғанмен, Вольфганг Тьерсе 1990 жылға дейін ешбір саяси партияға мүше болған жоқ. Бұл оның саясатқа қызығушылық танытпағанын білдірмейді. Әкесі Батыс Берлиндегі RIAS радиостанциясын үнемі тыңдайтын, сондықтан Вольфганг Батыс Германия парламентіндегі дебаттардан сөздерді есту мүмкіндігіне ие болды. Ол әсіресе Карло Шмид, Герберт Веннер және кейінірек Вилли Брандтқа әсерленді. 1989 жылдың қазанында Тьерсе «Жаңа форум» оппозициялық тобына қосылды, ал 1990 жылдың қаңтарында ГДР-дегі Социал-демократиялық партияға кірді, оның төрағасы маусым айында болды. 1990 жылдың тамызында Тьерсе басшылығымен Шығыс Германияның Социал-демократиялық партиясы үкіметтік коалициядан шығып, Христиан-демократтар басқарған коалицияның үкімет құруға қажетті көпшілігін жоққа шығарды. Германияның бірігуіне қатысты Тьерсе кезең-кезеңмен жүзеге асыруды жақтады, бірақ ГДР халқының көпшілігі Батыс Германия мемлекетіне мүмкіндігінше жылдам қосылғысы келетінін тез түсінді. Бундестаг президенті ретінде Тьерсе көптеген елдерді сапармен аралады. Ол әрқашан мәдениеттер аралық диалогқа үлкен қызығушылық танытты. Сөздерінде ол жаһанданудың салдары және жекеленудің күшеюі сияқты, сондай-ақ қоршаған орта мәселелері сияқты әртүрлі сұрақтарды көтерді. 2000 жылы ХДС-тің қайырымдылықтарына байланысты туған дауға жауап ретінде Тьерсе бұрынғы канцлер Гельмут Кольдің партиясына заңсыз қаржыландыруды қабылдағаны үшін 21 миллион доллар айыппұл салды. Ол кезде бұл айыппұл федеративтік республика тарихындағы ең ірі айыппұл болды. Тьерсе Кольді «көп жылдар бойы саяси үлестер туралы заңдарды және Конституцияны қасақана бұзғаны» үшін айыптады. Тьерсе оңшыл экстремизмге қарсы күреске белсенді қатысты. Ол пікірсайыстарға, науқандарға және демонстрацияларға қатысады. Ол неонацистік ошақтарға, әсіресе Шығыс Германияға барып, адамдарды демократияны қорғауға шақырады. 2002 жылы Тьерсе бұрынғы Штази қызметкерлеріне қатысты тексеруді жоюды талап етті.
Although his father had been a member of the Centre Party in the Weimar Republic and later of the Christian Democratic Union (East Germany), Wolfgang Thierse did not belong to any political party before 1990. That did not mean that he was not interested in politics. His father regularly listened to the West Berlin radio station RIAS, so Wolfgang had a chance to hear speeches from debates in the West German parliament. He was particularly impressed by Carlo Schmid, Herbert Wehner, and later Willy Brandt. In October 1989, Thierse joined the opposition group New Forum and in January 1990 the Social Democratic Party in the GDR, whose leader he became in June. In August 1990, under Thierse's leadership, the East German Social Democratic Party quit the governing coalition, apparently denying the coalition, which was led by Christian Democrats, a ruling majority. With regard to German reunification Thierse was in favour of a gradual process, but he realized soon that the majority of the population of the GDR wanted to join the West German state as quickly as possible. As president of the Bundestag, Thierse visited numerous countries. He has always shown a great interest in inter cultural dialogue. In his speeches he addressed a variety of questions such as the consequences of globalization on the one hand and increasing individualization on the other, or problems of the environment. In response to the CDU donations scandal in 2000, Thierse imposed a $21 million fine on former Chancellor Helmut Kohl's party for accepting illegal financing. At the time, the fine was the largest in the history of the federal republic. Thierse accused Kohl of "intentional violations of political contribution laws and the Constitution over many years." Thierse was especially involved in the fight against right wing extremism. He takes part in discussions, campaigns and demonstrations. He visits neo Nazi strongholds, particularly in East Germany, and encourages people to stand up for democracy. In 2002, Thierse demanded the abolition of checks on former Stasi employees.
Бундестагтың вице-президенті, 2005-2013
2005 жылғы сайлаудан кейін Тьерсе Бундестагтың вице-президенті болып сайланды және президент Норберт Ламмертпен бірге қызмет етті. Ол Мәдениет және медиа жөніндегі комитетте де жұмыс істеді. Бұған қоса, ол Германия Бундестагының өнер жөніндегі консультативтік кеңесінің мүшесі болды.
After the 2005 elections, Thierse was elected Vice President of the Bundestag, serving alongside President Norbert Lammert. He also served on the Committee on Cultural Affairs and Media. In addition, he was a member of the Art Advisory Board of the German Bundestag.
Тану
Тьерсе алған құрметтердің ішінде Мюнстер университетінің философия факультетімен берілген құрметті докторлық дәрежесі және Федералды Еңбек орденінің кресті бар. 2003 жылы Вольфганг Тьерсе оқыған Чарльз Диккенстің "Рождество әні" атты CD жарық көрді. Кірістер "Жасыл береттер" қайырымдылық қорына аударылды, ол жас мұсылмандар мен христиандарға Босния және Ауғанстан сияқты қираған аймақтарды қайта жаңартуға көмектесті. "Петр мен қасқыр" – Вольфганг Тьерсе CD-де оқыған тағы бір ертегі. Табыс қайтадан қайырымдылыққа жұмсалады.
Among the honours Thierse received are an honorary doctorate (awarded by the Philosophical Faculty of the University of Münster) and the Federal Cross of Merit. In 2003 a CD was published with Charles Dickens' "A Christmas Carol" read by Thierse. The proceeds were for the "Green Berets", a charity that helped young Muslims and Christians to rebuild destroyed areas like Bosnia or Afghanistan. "Peter and the Wolf" is another fairy tale read on CD by Wolfgang Thierse. Again the profit is for charity.
Дау
2012 жылдың 30 желтоқсанында Тьерсе Берлиндегі газетке берген сұхбатында ("Berliner Morgenpost") бұрынғы кедей Берлиндегі Пренцлауэр Берг және Кройцберг сияқты ішкі қала аудандарындағы жаңару үрдістерін сынап айтты. Ол батыс Германиядан келген бай көшіп келушілердің үлгісі ретінде қызмет ететін "швабтар" деп аталатын адамдарды ерекше атап өтті. Олар көбінесе Берлиннің БАҚ және мәдениет индустриясында, сондай-ақ мемлекеттік және өнеркәсіптік ұйымдарда жоғары жалақымен жұмыс істейді, алғашқы берлин тұрғындарын ығыстырып шығарады. Тьерсе швабтар немесе жалпы алғанда оңтүстік неміс терминдерін, мысалы, "Wecken" немесе "Pflaumendatschis" сияқты нан және шафранды торттарды атау үшін, берлин диалектісінің баламаларының орнына қолданғанын айтты. Сонымен қатар, швабтар (бұрынғы Батыс Германиядан келген барлық көшіп келушілерді бейнелейді) Берлиннің мәдени ескерткіштеріне және оның хаотикалық, кедей және тартымды мегаполис статусына қызығушылық танытады, бірақ қалада біраз уақыт өткеннен кейін оны өздерінің шағын, бай оңтүстік неміс қалаларының тағы бір нұсқасына айналдыруға тырысады. Тьерсе танымал швабтар, мысалы, Джем Оздемир (Германияның Жасылдар партиясының төрағасы) және Еуропалық Энергетика комиссары Гюнтер Эттингер (CDU, консервативтік партия), сондай-ақ SPD партиясының жоғары лауазымды мүшелері тарапынан қатты сынға ұшырады. Эттингер Берлин мемлекетінің Германияның ішкі қаржылық теңгерім қоры ("Länderfinanzausgleich") арқасында ғана өмір сүруге қабілетті екенін, оны негізінен тарихи Швабия аймағының бөліктерін құрайтын екі неміс мемлекеті, атап айтқанда Баден-Вюртемберг пен Бавария, сондай-ақ Гессен қаржыландыратынын атап өтті. Берлин мемлекеті осы қаржылық теңгерім қорының ең ірі бенефициары болып табылады. Кейбір сарапшылар (мысалы, Германияның Stern журналы) Тьерсені Батыс Германия халқының үлкен бөлігіне қатысты кемсітушілікке ұшыратты. Германияның Экономикалық ынтымақтастық жөніндегі федералды министрі Дирк Нибель (FDP, либералдық партия), Гамбургте туып өскен, бірақ Хайдельберг маңындағы оңтүстік-батыс сайлау округін өкілдік ететін, "Фокус" жаңалықтар журналында жарияланған Тьерсеге қатысты жария пікірде "pietistischer Zickenbart" ("пиетистік қырсық қарт") деп ашуланды. 2013 жылдың 1 қаңтарында Тьерсе Берлиндегі "Tagesspiegel" газетінде бұрынғы мәлімдемесін қайта растады: Ол қоғамдық сынды "күлкілі" деп атады, неміс көшіп келушілеріне тек өздерінің штаттарында/аймақтарында ғана оңтүстік неміс диалектілерін қолдануға рұқсат етілу керектігін айтты және сонымен қатар "Organisierte Schwabenschaft" (шамамен "Ұйымдастырылған швабтар") туралы айтты. Әсіресе "Organisierte Schwabenschaft" термині, әсіресе Батыс Германияда, үлкен ашу тудырды, өйткені оның қолданылуы мен сөз тіркесі иммигранттар мен діни азшылықтарға қарсы оңшыл экстремистердің ұқсас расистік терминдерін қолдануына ұқсайды. "Die Zeit" апталығының хабарлауынша, Тьерсе өзін "бұқаралық тұтынушы" ретінде көрсетіп, этностық терминдер мен аймақтық преюдистерді қоғамдық талқылауға енгізе отырып, жаңару туралы пікірталасқа зиян келтірді. Бұрынғы тележүргізуші және саяси тілші Ульрих Кьенцле Тиерсеге жазған эмоционалды жеке хатында мағынасыз сөздер айтып, оңтүстік немістер мен прустар арасындағы терең тамырланған бәсекелестікті жасанды түрде күшейтеді деп айыптады. Бұл тіпті Кьонигграц шайқасынан бұрын, пруссиялық күштер Австрия мен оның оңтүстік неміс одақтастарын жеңген кезде болған. Бұл жеңіске жету нәтижесінде 1870-1871 жылдары Пруссияның басымен Германия империясы құрылды. "Шпигель" журналына арналған онлайн эсседе Ян Флейшхауэр "Schwaben Hass" (швабтарға қарсы дискриминация немесе жеккөрушілік) деп аталатын жағдайды солшыл зиялылар мен богемалардың шетелдіктердің енуіне немесе иммигранттардың үстемдігіне қарсы мүлдем қабылдамас саяси ұстанымдарды жасыру үшін қолданылатын ксенофобияның саяси дұрыс түрі деп атап көрсетті. Татуластыру шаралары ретінде Тьерсе Vereinigung Schwäbisch Alemannischer Narrenzünfte (VSAN) – Шваб-алемандық Fastnacht ұйымының шатыр ұйымынан "Goldene Narrenschelle" орденін алды, ол карнавал ордені болып табылады.
On 30 December 2012, Thierse caused outrage by an interview in a Berlin paper ("Berliner Morgenpost"), criticizing gentrification tendencies in formerly poor Berlin inner city districts such as Prenzlauer Berg and Kreuzberg. He specifically mentioned so called "Swabians" (German: "Schwaben") who serve as prototype for wealthy migrants from western Germany who often work in highly paid jobs in the Berlin media and culture industry, as well as government and industry organizations, replacing the original Berlin under class population. Thierse specifically mentioned the usage of Swabian or more generally South German terms for food like "Wecken" or "Pflaumendatschis" instead of the Berlin dialect variants for rolls respectively plum cakes. Furthermore, those Swabians (symbolizing all migrants from the former West Germany) would be attracted by the cultural gems of Berlin and its status as chaotic, poor and sexy metropolis, but after some time in town would like to transform it in another variant of their small wealthy south German towns of origin. Thierse received strong criticism from prominent Swabians such as Cem Özdemir (chairman of Germany's Green Party) and by European Commissioner for Energy Günther Oettinger (CDU, conservative party), as well as by fellow high ranking SPD party members. Oettinger pointed out that the Berlin state would only be a viable state because of Germany's internal rescue fund ("Länderfinanzausgleich") which is mainly financed by the two German states that comprise parts of the historic region of Swabia, namely Baden Württemberg and Bavaria, and in addition by Hesse. The state of Berlin is by far the main beneficiary of this rescue fund. Some commentators (inter alia, Germany's Stern magazine) even raised accusations against Thierse of discrimination against large parts of the West German population. Germany's Federal minister for Economic Cooperation, Dirk Niebel (FDP, liberal party), born and raised in Hamburg but representing a south western constituency around Heidelberg, called Thierse furiously in a public reaction reported by the news magazine "Focus", a "pietistischer Zickenbart" ("pietistic bitchy greybeard"). On 1 January 2013, Thierse re affirmed his previous statements in the Berlin paper "Tagesspiegel": He called the public criticism "ridiculous", mentioned that intra German migrants should be allowed to use their South German dialects only in their states/regions of origin and furthermore talked about an "Organisierte Schwabenschaft" (roughly "Organized Swabians") that would have appeared in the nationwide media and that would abuse its influence. In particular this term "Organisierte Schwabenschaft" caused significant outrage, especially in West Germany, since the usage and wording resembled to the usage of similarly sounding racist terms by right wing extremists against immigrants and religious minorities. According to the weekly "Die Zeit" magazine, Thierse would have de masked himself as a "babbit" who did serious harm to the gentrification debate by introducing ethnic terms and regional prejudice into the public discussion. Prominent former TV host and political correspondent Ulrich Kienzle accused Thierse in an emotional personal letter to him of talking nonsense and artificially intensifying a deeply rooted rivalry between South Germans and Prussians that would date back to even before the Battle of Königgrätz where Prussian forces defeated Austria and its South German allies. This victory eventually led to the Prussia dominated German Empire in 1870–1871. In an online essay for Der Spiegel, Jan Fleischhauer pointed out that so called "Schwaben Hass" (discrimination or hatred vs Swabians) would be a politically correct variant of xenophobia for left wing intellectuals and bohemians used to hide respectively camouflage otherwise totally unacceptable political positions against foreign infiltration or domination by immigrants. For reconciliatory efforts, Thierse received a "Goldene Narrenschelle", an order of Carneval from Vereinigung Schwäbisch Alemannischer Narrenzünfte (VSAN), an umbrella organization of Swabian–Alemannic Fastnacht.
Таңдалған жарияланымдар
(Hg.): Arbeit ist keine Ware. (Еңбек – тауар емес) Herder, Freiburg im Breisgau [u. a.] 2009, (Hg.): Grundwerte für eine gerechte Weltordnung. (Әділетті әлемдік тәртіптің негізгі құндылықтары) SPD-нің халықаралық саясат жөніндегі негізгі құндылықтар комиссиясының тұжырымдамасы. Suhrkamp, Frankfurt am Main 2003, Zukunft Ost. (Шығыс перспективасы) Еуропа ортасындағы Шығыс Германияның болашағы. Rowohlt, Berlin 2001, Авраам Бургпен бірге: Неміс және Израиль демократиясындағы парламент. Фридрих Эберт қоры, Герцлия 2000. "Эрнст Барлахтың "Швебенде" мүсіні – Шығыс пен Батыс арасында". "Барлахс Энгель" (Барлахтың періштелері). Кёльн "Швебендесіне" арналған үн. Antje Löhr Sieberg және Annette Scholl редакциялаған, Anselm Weyer қатысқан. Greven Verlag, Köln 2011, 54–57 беттер.
(Hg. ): Arbeit ist keine Ware. Herder, Freiburg im Breisgau [u. a.] 2009, (Hg. ): Grundwerte für eine gerechte Weltordnung. Eine Denkschrift der Grundwertekommission der SPD zur internationalen Politik. Suhrkamp, Frankfurt am Main 2003, Zukunft Ost. Perspektiven für Ostdeutschland in der Mitte Europas. Rowohlt, Berlin 2001, mit Avraham Burg: Das Parlament in der deutschen und in der israelischen Demokratie. Friedrich Ebert Stiftung, Herzliya 2000. "Ernst Barlachs Plastik "Der Schwebende" zwischen Ost und West". In: Barlachs Engel. Stimmen zum Kölner Schwebenden. Herausgegeben von Antje Löhr Sieberg und Annette Scholl unter Mitarbeit von Anselm Weyer. Greven Verlag, Köln 2011, S. 54–57. .