Стефан Йоханссон: Швециялық автокөлік спорты шеберінің өмір жолы

Кіріспе

Швециялық автокөлік спорты шебері (туған 1956)

Стефан Нильс Эдвин Йоханссон (8 қыркүйек 1956 жылы туған) – швециялық автокөлік спорты шебері, Формула-1 жарыстарында Ferrari және McLaren командаларында, сондай-ақ басқа да командаларда бәсекелесті. Формула-1-ден кеткеннен кейін ол 1997 жылы Ле-Манның 24 сағаттық жарысын жеңіп алды және CART, түрлі спорттық автомобильдер жарыстары және Гран-при мастерлері сияқты бірнеше санатта жарысты.

Формула-1 мансабы

Йоханссон Формула 1-ге британдық Формула 3 чемпионаты арқылы жол ашты, ол 1980 жылы болашақ McLaren командасының басшысы Рон Деннистің Project Four командасы үшін жүргізіп, жеңіске жетті. Формула 1-де ол 103 Гран-приге қатысты, 1980 жылдың 13 қаңтарында Аргентина Гран-присінде Shadow Racing Team үшін тұңғыш рет жарысқа шықты, ол кезде ол әлі де Формула 3 жүргізушісі болатын. Ол жарысқа ілікпеді, сондай-ақ Бразилиядағы келесі жарысқа да қатыса алмады. 1982 жылы Spirit Racing командасымен Еуропа Формула 2 чемпионатында жалпы есепте сегізінші орын алғаннан кейін 1983 жылға дейін Формула 1-де көрінбеді, Италиядағы Муджеллода үшінші орын оның ең жақсы нәтижесі болды.

1983 жыл

Йоханссонның Spirit командасымен бірінші Formula One жарысы 1983 жылы Брэндс-Хатчта өткен Чемпиондар жарысында болды, онда ол төртінші айналымда Honda қозғалтқышының бұзылуына байланысты жарысты аяқтауға үлкермеді. Оның квалификациялық уақыты 1982 жылғы F1 маусымының әлем чемпионы Кеке Росбергтің Williams Cosworth машинасымен көрсеткен поул уақытынан шамамен 20 секундқа қалып қойды, бірақ жарыс күні таңертеңгі жаттығудағы уақыты ең жылдам көрсеткен Рене Арноудың Ferrari 126C2B машинасынан бір секундқа ғана артта қалды. Ол жетінші орынға көтерілген кезде тағы да қозғалтқыш бұзылып, пит-стопқа кірді. BBC комментаторы Мюррей Уокер эфирде "Spirit" және "Honda" осыған дейін мыңдаған шақырымды қатесіз сынақтан өткізгенін айтты. "Spirit" командасы 201C моделін сынау және жетілдіруді жалғастырды, ал Йоханссон 1983 жылы Сильверстоунда өткен Ұлыбритания Гран-приінде Формула 1-ге қайта оралды, онда ол көлікті сенімді 14-ші орынға квалификациялады. 1983 жылы ол тағы бес Гран-приде қатысты, Голландия Гран-приінде Зандвортта жетінші орынды жеңіп алды.

1984 жыл

1984 жылғы F1 маусымында Стефан Йоханссонның орнына Мауро Балди келді, себебі команда Honda қозғалтқыштарын Williams командасына жоғалтты. Ол жарақат алған Мартин Брундльдің орнына Британ Гран-приінде, чемпионаттың 10-кезеңінде Brands Hatch трассасында Tyrrell командасына қосылғанға дейін жарысқа қатыспады. Содан кейін ол маусымның соңғы бірнеше Гран-приінде жарақат алған Джонни Секоттоның орнына Toleman командасы үшін жүргізді және Монцадағы Италия Гран-приінде төртінші орынды жеңіп алды. Toleman командасында Йоханссонның тұрақты серігі болашақ үш дүркін әлем чемпионы Айртон Сенна болды.

1985-1986 жылдар

Йоханссон 1985 жылғы F1 маусымында «Толеман» командасымен келісімшартқа қол қойды, бірақ «Толеман» доңғалақтар бойынша келісімге келе алмағандықтан келісім орындалмады. Оның орнына Йоханссон Бразилиядағы маусымның бірінші жарысынан кейін Рене Арноның құпия түрде жұмыстан босатылғаннан кейін «Тиррелл» командасымен қайтадан бастады, ал кейін «Феррари» командасына шақырылды. «Феррари» командасымен өткізген екінші жарысында, атап айтқанда олардың «үй» жарысы – Сан-Марино Гран-приінде, финиш сызығына екі айналым жетпей, отыны таусылған Сеннаның «Lotus» көлігінен өтіп, көшбасшы шықты, бұл «Тифоси» жанкүйерлерін қуантты. «Феррари 156/85» көлігі жарты айналымнан кейін отыны таусылмаса, ол жарысқа жеңіске жетер еді. 1985 жылғы маусымда «Феррари» командасындағы оның рөлі негізінен Микеле Альборетоның чемпионаттағы күресіне көмектесу болды. Алайда, ол Канадада итальяндық жүргізушіден кейін екінші орын алды, ал келесі жарыста Детройтта да екінші орынды иеленді. 1986 жылғы F1 маусымында, итальяндық жүргізуші команданың бас жүргізушісі болғанына қарамастан, ол Альборетодан көбінесе озып кететін. «Феррари F1/86» көлігіндегі V6 турбо қозғалтқышының қуаты «Honda», «BMW», «Renault» және «TAG Porsche» қозғалтқыштарынан кем емес еді, бірақ көліктің өзі қиын болып шықты. Маусым бойы екі жүргізуші де көліктің жеткілікті көтерілгіш күшінің болмауына және көліктің барлық трассаларда жақсы жүрмейтініне шағымданатын. Йоханссон 1986 жылғы Жүргізушілер Чемпионатында бесінші орынды иеленді, бұл оның ең жақсы көрсеткіші болды, ал 1985 жылы екінші орын алған Альборето тек тоғызыншы орынға қанағаттанды. Формула-1 әлемінде, соның ішінде өте беделді BBC комментаторы Мюррей Уокер және 1976 жылғы F1 маусымының чемпионы Джеймс Хант сияқты көптеген адамдар «Феррари» командасының дұрыс емес жүргізушіді жұмыстан босатқанына сенді, өйткені швед маусым бойы жоғары жалақы алатын әріптесінен гөрі жақсы өнер көрсеткен.

1987 жыл

1987 жылы «Феррари» командасында оның орнын австриялық Герхард Бергер басты. Ол қос дүркін әлем чемпионы Ален Просттан кейін «Макларен» командасына екінші жүргізуші болып келді. «Макларен» 1987 жылы 1984–1986 жылдардағыдай бәсекеге қабілетті болмады, Прост өзінің көрсеткішіне үш жеңіс қосты (және Джеки Стюарттың 27 Гран-при жеңісін Португалиядағы 28-ші жеңісімен бұзып, жаңа рекорд орнатты) және Жүргізушілер Чемпионатын сәтті қорғай алмады. Швед тегінің тағы да подиумда тұрғаны, ал Йоханссон Жүргізушілер Чемпионатында алтыншы орынды иеленді. «Макларен» командасының басшысы Рон Деннис Стефан Йоханссонның орнын уақытша шешім деп санады, себебі ол Айртон Сеннаны «Лотус» командасынан әкеле алмады, өйткені ол 1987 жылдың соңына дейін келісімшарт бойынша міндетті болды және бразилиялық жүргізушіні 1988 жылғы F1 маусымына алуды жоспарлаған. Йоханссон 1987 жылғы Германия Гран-приін соңғы айналымда дөңгелегі тесілуінен кейін үш дөңгелекпен аяқтады. Ол Бельгияда Просттан кейін екінші орын алды және Бразилия, Испания және Жапонияда да подиумға көтерілді. Үш маусым ішінде 11 рет подиумға шықса да, Йоханссон жеңіске жете алмады және ең жақсы командалардың бірі оны қалаған жоқ (ол 1988 жылы 1987 жылғы әлем чемпионы Нельсон Пикеттің орнына «Уильямс» командасына қосылуға үміттенеді, бірақ «Уильямс» Риккардо Патресемен келісім жасады). 1990 жылы ол «Макларен» командасына тест-жүргізуші ретінде оралды, Жапониядағы Сузукада Honda V12 қозғалтқышын сынап, дөңгелектерді ауыстыру жүйесі мен жаңа беріліс қорабын жасауға көмектесті.

1988-1991 жылдар

Ол 1988 жылы «Лижие» командасына қосылды, ирониялық түрде «Феррариде» оны ауыстырған Рене Арномен бірге. Бірақ команданың 1983 жылғы F1 маусымынан бергі алғашқы турбосыз машинасы, Мишель Божон жобалаған және табиғи сорғылы Judd V8 қозғалтқышымен жұмыс істейтін JS31, мүлдем бәсекеге қабілетсіз болды, ешқандай ұпай жинамады және жиі біліктілікке өте алмады, тіпті «AGS» және «Rial» сияқты әлдеқайда кіші бюджетті командаларға қарсы да. (Француз командасы үшін жылдың ең қиын сәті – шілде айының алғашқы күндері Пол Рикардта өткен Франция Гран-присіне Йоханссон мен Арно екеуінің де қатыса алмауы болды). Өкінішке орай, Йоханссон JS31 машинасына бейімделе алмады, маусым ішінде алты рет біліктілікке өте алмады (Арно тек екі рет біліктілікке өте алмады). Дегенмен, ол жылдың ең жақсы нәтижелерін көрсетті – Бразилиядағы маусымның ашылу жарысында және Австралиядағы соңғы жарыста тоғызыншы орынды иеленді. 1989 жылғы F1 маусымында жағдай жақсарды, өйткені ол жаңа «Onyx» командасын басқаруға келісім жасады. Машина өте сезімтал болды және әрдайым біліктілікке өте бермейтін, бірақ Йоханссон Португалияда күтпеген және қуантарлық үшінші орынды жеңіп алды, бұл оның соңғы (және команданың жалғыз) подиумы болды. 1990 жылдың басында жаңа команда иесі Питер Монтевердимен келіспей, жұмыстан босатылды. Йоханссон 1991 жылғы F1 маусымында «AGS» және «Footwork» командалары үшін де қатысты. Йоханссонның жеңіссіз подиумға шығуы туралы рекордын 2009 жылғы Малайзия Гран-присінде Ник Хайдфельд қайталады, ал 2011 жылғы Малайзия Гран-присінде осы рекордты толығымен алды. 10 командада 11 жылдық Гран-при карьерасында Йоханссон 12 рет подиумға (соның ішінде 4 рет екінші орынға) шығып, барлығы 88 ұпай жинады.

CART мансабы

1992 жылы ол CART Чемпионат машинасына ауысып, Бельгиялық Эрик Башеларттан оқпандап өтіп, «Жылдың жаңашылы» атағын жеңіп алды, екі мәрте үшінші орынға ие болды. Алғашқы поулды келесі жылы Портлендте алды, бірақ Формула-1-дегідей, ол ешқашан жарысқа жеңіске жетпеді. 1992 жылдан 1996 жылға дейін ол 73 жарысқа қатысты, ең жақсы маусымы 1994 жылы болды, ол 11-орынды иеленді. Осы кезеңде ол 1993–1995 жылдардағы Индианаполис 500 жарысына қатысты. 1996 жылғы «Молсон Инди Торонто» жарысында ол басқа пилот Джефф Кроснофф пен трассадағы қауіпсіздік қызметкері Гэри Авриннің қаза табуына себеп болған апатқа ұшырады. Дөңгелектер жанасып, Джеффтің машинасы жолдың қоршауларына, сондай-ақ трассаға тым жақын орналасқан ағаш пен шам бағанасына соқты. Кроснофф шам бағанасына соққаннан алған жарақатынан дереу көз жұмды.

Формула 1-ден кейін: Спорттық автокөліктер мен команда иелігі

Формула 1 мансабынан бұрын Йоханссон спорттық автомобиль жарыстарына, мысалы, Ле-Манның 24 сағатына қатысып, 1980-ші жылдары екі Дүниежүзілік спорттық автомобиль чемпионатында жеңімпаз атанды (1983 жылы Мюгелло кезеңінде Боб Волекпен Joest Racing Porsche 956 машинасымен, және 1988 жылы Spa Francorchamps жарысында Мауро Балдимен Sauber C9 машинасымен). 1996 жылғы маусымның соңында CART-тен зейнетке шыққаннан кейін ол осы типтегі жарыстарға оралды. 1997 жылы ол екі маңызды жарыста жеңіске жетті: Себрингтің 12 сағатында Энди Эванс, Фермин Велес және Янник Далмаспен бірге Ferrari 333 SP машинасымен, ал кейінірек 1997 жылы Ле-Манда жеңіс оді, онда 1985 және 1986 жылдардағы Ferrari F1 командаласы Микеле Альборето және жас даниялық Том Кристенсенмен бірге Joest Racing үшін TWR Porsche WSC 95 машинасымен жүргізді. Кристенсен үшін бұл атақты француз жарысындағы (2013 жылға дейін) 9 жеңістің алғашқысы болды. 1997 жылы Йоханссон Фредрик Ларссон мен Джефф Уорд басқаратын табысты Indy Lights командасын құрды; 1998 жылы оның жүргізушілері Гай Смит пен Луиз Гарсия кіші болды, ал 1999 жылы орындықтар Скотт Диксон мен Бен Коллинске берілді. 1998 және 1999 жылдары Йоханссон әртүрлі спорттық автомобиль командалары үшін жарысты (мысалы, Ле-Мандағы сенімсіз Audi R8C Coupé), бірақ 2000 жылы ол американдық бизнесмен Джим Мэтьюспен бірге Johansson Matthews жарыс командасын құрды. Олар American Le Mans Series жарысында Reynard 2KQ прототипімен жарысты. Өкінішке орай, бұл көлік бастапқы түрінде сәтті болмады (бірақ кейіннен Zytek сияқты басқа да сәтті көліктерге дамытылды), және серіктестік тарады. 2001 жылы Йоханссон Gulf Oil қолдауымен және Майк Эрлдің Arena командасының көмегімен Audi R8 прототипімен жарысты. Сол жылы ол Еуропалық Ле-Ман сериясында, Америкалық Ле-Ман сериясында және Ле-Манда жарысты. Оның қосалқы жүргізушілері Гай Смит пен Патрик Лемари болды. Ле-Манда Смит Том Коронелмен ауыстырылды. 2002 жылы Йоханссон қайтадан Audi R8 машинасымен жарысты, бірақ бұл жолы Майамидегі Champion Racing командасы басқарды. Оның қосалқы жүргізушісі бұрынғы Формула 1 жүргізушісі Джонни Герберт болды, және олар Америкалық Ле-Ман сериясында жарысты. 2003 жылы ол American Spirit Team Johansson командасын Джимми Вассер мен Райан Хантер Реймен жүргізушілер ретінде басқара отырып, CART-ке команда иесі ретінде оралды. Бұл 2003 жылғы CART маусымындағы көптеген жаңа командалардың бірі болды; ирония, Башеларттың Mi Jack Conquest Racing командасы да сондай болды. Команда жеткіліксіз қаржыландырылды, және Хантер Рей Австралияда жаңбырлы жағдайда сәтті жеңіске жетсе де, маусым соңында команда таратылды. 2004 жылы бірнеше мерекелік жарыстарға қатысқаннан және Zytek машинасымен кейде жарысқа шыққаннан кейін, Йоханссон 2005 жылы толық уақытты жарысқа оралды, Чип Ганасси басқаратын New Century Mortgage демеушілігімен жабдықталған Lexus Riley Daytona прототипімен American Grand Am Rolex Sports Car Series жарысында. Копилот Корт Вагнермен бірге ол ең жақсы нәтижесін көрсетті, Канададағы Монт-Тремблантта екінші орынды иеленді, және чемпионатты бесінші орында аяқтады. 2006 жылы Grand Prix Masters сериясымен қатар, Йоханссон Cheever және CITGO командалары үшін Grand Am жарыстарында кейде пайда болды, сондай-ақ Le Mans сериясындағы Zytek командасымен байланысын жалғастырды. 2007 жылы Йоханссон Дэвид Брэбхаммен бірге американдық Ле-Ман сериясының LMP2 класында Highcroft Racing Courage Acura машинасымен жарысты. Ол 2007 жылы Ле-Манда Zytek машинасымен жарысуға тиіс еді, бірақ команда сынақ күнінде болған апаттан кейін машинаны уақытында қалпына келтіре алмады, сондықтан Йоханссон соңғы минутта Courage машинасымен жарысу туралы келісім жасады. Йоханссон 2008 жылы Speedcar Series-тің тұңғыш жарысына қатысты, онда сәттілік тағы да оны басқа жүргізушілердің көптеген апаттарының құрбаны ретінде қалдырды. 2008 жылы Йоханссон толық уақытты спорттық автомобиль жарысына қатыспады, бірақ ALMS-те Highcroft Acura ARX 01 машинасымен және Ле-Манда Epsilon Euskadi командасымен бірге жарысқа қатысу жоспарланған. Жарыс жолынан тыс, Йоханссонның бірқатар бизнес-жобалары бар (соның ішінде Скотт Диксон сияқты бірнеше табысты жүргізушілерді басқару) және ол сурет салуға бейім – әсіресе сағат дизайнымен танымал. Сондай-ақ, Йоханссон Формула 1 жарыстарында Viasat Motor арнасында кейде сарапшы ретінде пікір білдіреді. 2011 жылы ол Пескароло Джадд машинасымен Петит-Ле-Манс 10 сағаттық жарысында және Форд GT3 машинасымен Сепангте өткен Малайзияның 12 сағаттық жарысында жарысты. 2012 жылы ол Ле-Манның 24 сағатына оралды, ол Lola B12/80 машинасымен жарысты.

Before his Formula One career Johansson had participated in sports car races such as 24 Hours of Le Mans, and had won two World Sportscar Championship races in the 1980s (the Mugello round in 1983, driving a Joest Racing Porsche 956 with Bob Wollek, and the 1988 Spa Francorchamps race in a Sauber C9 with Mauro Baldi). After retiring from CART at the end of the 1996 season he returned to this type of racing. During 1997 he recorded two major race wins, at the 12 Hours of Sebring driving a Ferrari 333 SP with Andy Evans, Fermín Vélez and Yannick Dalmas. Later in 1997 Johansson also won at Le Mans where he drove a TWR Porsche WSC 95 for Joest Racing alongside his Ferrari F1 teammate of 1985 and 1986 Michele Alboreto, and young Dane Tom Kristensen. For Kristensen it was to be the first of a record (as of 2013) 9 wins in the famous French classic. In 1997 Johansson founded a successful Indy Lights team running Fredrik Larsson and Jeff Ward; in 1998 its drivers were Guy Smith and Luiz Garcia Jr.; for 1999 the seats went to Scott Dixon and Ben Collins. During 1998 and 1999 Johansson raced for various sports car teams (like the unreliable Audi R8C Coupé at Le Mans) but in 2000 he started Johansson Matthews racing with an American businessman called Jim Matthews. They competed in the American Le Mans Series using a Reynard 2KQ prototype. Unfortunately this wasn't a successful vehicle in its original form (though it was later developed into various other successful cars including the Zytek that he later raced) and the partnership dissolved. In 2001 Johansson campaigned an Audi R8 prototype with backing from Gulf Oil and the assistance of Mike Earle's Arena team. That year he raced in the European Le Mans Series, the American Le Mans Series and at Le Mans itself. His co drivers were Guy Smith and Patrick Lemarie. At Le Mans Smith was replaced by Tom Coronel. 2002 saw Johansson back in an Audi R8 but this time one run by the Miami based Champion Racing team. His co driver was ex Formula One driver Johnny Herbert and they competed in the American Le Mans Series. For 2003, he returned to CART as a team owner, running American Spirit Team Johansson with Jimmy Vasser and Ryan Hunter Reay as drivers. This was one of many new teams for the 2003 CART season; ironically, Bachelart's Mi Jack Conquest Racing team was another. The team was under funded, and although Hunter Reay scored a fluke win in the wet conditions at Australia, it folded at the end of the season. After only competing in a couple of celebrity races and occasional outings in the works Zytek in 2004 Johansson returned to full time racing in 2005 driving the Chip Ganassi run New Century Mortgage sponsored Lexus Riley Daytona Prototype in the American Grand Am Rolex Sports Car Series. With co driver Cort Wagner he scored his best finish, a second place, at Mont Tremblant in Canada, they finished the year in fifth place in the championship. In 2006 as well as the Grand Prix Masters series, Johansson has made occasional appearances in Grand Am for the Cheever and CITGO teams, and has continued an association with the works Zytek team in the Le Mans Series. 2007 saw Johansson competing in a Highcroft Racing Courage Acura in the LMP2 class of the American Le Mans Series, sharing with David Brabham. He was due to race a Zytek at Le Mans in 2007, but the team could not rebuild the car in time after a test day accident, and Johansson made a last minute deal to drive a works Courage. Johansson took part in the inaugural Speedcar Series in 2008, where luck once again deserted him as the victim of a lot of other drivers' accidents. For 2008 Johansson did not have a full time sports car drive, but had some outings planned in the Highcroft Acura ARX 01 in the ALMS and a place with the Epsilon Euskadi team at Le Mans. Outside the cockpit, Johansson has a number of business ventures (including managing several successful drivers such as Scott Dixon) and is a keen artist – he is particularly known for his watch designs. Also, Johansson does expert commentary on Viasat Motor during Formula One races on occasion. In 2011 he raced a Pescarolo Judd in the Petit Le Mans 10 Hours and a Ford GT3 in the Malaysian 12 Hours at Sepang. In 2012 he returned to the 24 Hours of Le Mans, racing a Lola B12/80.

Жүргізушілерді басқару

Ол бірнеше жарыс жүргізушілерінің менеджері, соның ішінде жаңа зеландиялық Скотт Диксон, өзінің де отандасы швед Феликс Розенквист (2015 жылғы Формула 3 Еуропа чемпионатының жеңімпазы), канадалық Закари Кламан ДеМело, Ромен Грожан және Эд Джонс.

Танымал мәдениетте

Йоханссон Марк Кнопфлердің "Speedway at Nazareth" әніне шабыт берді.

Еңбек жолы

МаусымСеріктегі командаларЖарыстарЖеңістерПольдерF/LapsПодиумдарҰпайларОрын1978Британдық Формула 3Anglia Cars Ltd120112158-ші1979Еуропалық Формула 2Polifac BMW Junior Team100000Жәрленбеді (Not classified)Британдық Формула 3Chevron Cars Ltd180237544-шіDerek McMahon Racing310111980Формула 1Shadow Cars000000Жәрленбеді (Not classified)Еуропалық Формула 2ICI Roloil Racing Team000000Жәрленбеді (Not classified)Британдық Формула 3Project Four Racing20610513971-ші1981Еуропалық Формула 2Docking Spitzley Team Toleman122003304-ші1982Еуропалық Формула 2Marlboro Team Spirit130501118-шіӘлемдік спорттық жарыс (World Sportscar Championship)BASF Cassetten Team GS Sport100000Жәрленбеді (Not classified)1983Формула 1Spirit Racing600000Жәрленбеді (Not classified)Әлемдік спорттық жарыс (World Sportscar Championship)Sorga S. A.500023611-шіPorsche Kremer Racing1000024 сағаттық Ле Ман жарысы (24 Hours of Le Mans)Sorga S. A.10000Жәрленбеді (N/A)6-шы1984Формула 1Tyrrell Racing Organisation30000317-шіToleman Group Motorsport30000Әлемдік спорттық жарыс (World Sportscar Championship)New Man Joest Racing500001338-ші24 сағаттық Ле Ман жарысы (24 Hours of Le Mans)10000Жәрленбеді (N/A)Аяқтамады (DNF)1985Формула 1Tyrrell Racing Organisation10000267-шіScuderia Ferrari1500021986Формула 1Scuderia Ferrari160004235-ші1987Формула 1Marlboro McLaren International160005306-шы1988Формула 1Ligier Loto1000000Жәрленбеді (Not classified)Әлемдік спорттық жарыс (World Sportscar Championship)Team Sauber Mercedes310025519-шыToyota Team Tom's1000011989Формула 1Moneytron Onyx Formula One80001612-ші1990Формула 1Moneytron Onyx Formula One000000Жәрленбеді (Not classified)24 сағаттық Ле Ман жарысы (24 Hours of Le Mans)Mazdaspeed10000Жәрленбеді (N/A)Аяқтамады (DNF)1991Формула 1Automobiles Gonfaronnaises Sportives000000Жәрленбеді (Not classified)Footwork Grand Prix International10000Әлемдік спорттық жарыс (World Sportscar Championship)Konrad Motorsport40000639-шыMazdaspeed1000024 сағаттық Ле Ман жарысы (24 Hours of Le Mans)Konrad Motorsport10000Жәрленбеді (N/A)6-шы1992Әлемдік спорттық жарыс (World Sportscar Championship)Euro Racing100000Жәрленбеді (Not classified)Trust Racing Team10000PPG Indy Car World SeriesBettenhausen Racing900024714-ші24 сағаттық Ле Ман жарысы (24 Hours of Le Mans)Trust Racing Team10000Жәрленбеді (N/A)5-ші1993PPG Indy Car World SeriesBettenhausen Motorsports1600014313-ші1994PPG Indy Car World SeriesBettenhausen Motorsports1600005711-ші1995PPG Indy Car World SeriesBettenhausen Motorsports1700016013-ші1996PPG Indy Car World SeriesBettenhausen Racing1600004315-ші199724 сағаттық Ле Ман жарысы (24 Hours of Le Mans)Joest Racing11001Жәрленбеді (N/A)1-ші199824 сағаттық Ле Ман жарысы (24 Hours of Le Mans)Porsche AG10000Жәрленбеді (N/A)Аяқтамады (DNF)199924 сағаттық Ле Ман жарысы (24 Hours of Le Mans)Audi Sport UK Ltd.10000Жәрленбеді (N/A)Аяқтамады (DNF)200024 сағаттық Ле Ман жарысы (24 Hours of Le Mans)Johansson Matthews Racing10000Жәрленбеді (N/A)Аяқтамады (DNF)200124 сағаттық Ле Ман жарысы (24 Hours of Le Mans)Johansson Motorsport10000Жәрленбеді (N/A)Аяқтамады (DNF)200324 сағаттық Ле Ман жарысы (24 Hours of Le Mans)Champion Racing10001Жәрленбеді (N/A)3-ші200624 сағаттық Ле Ман жарысы (24 Hours of Le Mans)Racing for Holland10000Жәрленбеді (N/A)Аяқтамады (DNF)200724 сағаттық Ле Ман жарысы (24 Hours of Le Mans)Courage Compétition10000Жәрленбеді (N/A)Аяқтамады (DNF)Arena Motorsport00000Жәрленбеді (N/A)Жәрленбеді (Not classified)200824 сағаттық Ле Ман жарысы (24 Hours of Le Mans)Epsilon Euskadi10000Жәрленбеді (N/A)Аяқтамады (DNF)2012FIA World Endurance ChampionshipGulf Racing Middle East300001.576-шы24 сағаттық Ле Ман жарысы (24 Hours of Le Mans)10000Жәрленбеді (N/A)Аяқтамады (DNF)

SeasonSeriesTeamRacesWinsPolesF/LapsPodiumsPointsPosition1978British Formula ThreeAnglia Cars Ltd120112158th1979European Formula TwoPolifac BMW Junior Team100000NC (Not classified)British Formula ThreeChevron Cars Ltd180237544thDerek McMahon Racing310111980Formula OneShadow Cars000000NC (Not classified)European Formula TwoICI Roloil Racing Team000000NC (Not classified)British Formula ThreeProject Four Racing20610513971st1981European Formula TwoDocking Spitzley Team Toleman122003304th1982European Formula TwoMarlboro Team Spirit130501118thWorld Sportscar ChampionshipBASF Cassetten Team GS Sport100000NC (Not classified)1983Formula OneSpirit Racing600000NC (Not classified)World Sportscar ChampionshipSorga S. A.500023611thPorsche Kremer Racing1000024 Hours of Le MansSorga S. A.10000N/A6th1984Formula OneTyrrell Racing Organisation30000317thToleman Group Motorsport30000World Sportscar ChampionshipNew Man Joest Racing500001338th24 Hours of Le Mans10000N/ADNF (Did not finish)1985Formula OneTyrrell Racing Organisation10000267thScuderia Ferrari1500021986Formula OneScuderia Ferrari160004235th1987Formula OneMarlboro McLaren International160005306th1988Formula OneLigier Loto1000000NC (Not classified)World Sportscar ChampionshipTeam Sauber Mercedes310025519thToyota Team Tom's100001989Formula OneMoneytron Onyx Formula One80001612th1990Formula OneMoneytron Onyx Formula One000000NC (Not classified)24 Hours of Le MansMazdaspeed10000N/ADNF (Did not finish)1991Formula OneAutomobiles Gonfaronnaises Sportives000000NC (Not classified)Footwork Grand Prix International10000World Sportscar ChampionshipKonrad Motorsport40000639thMazdaspeed1000024 Hours of Le MansKonrad Motorsport10000N/A6th1992World Sportscar ChampionshipEuro Racing100000NC (Not classified)Trust Racing Team10000PPG Indy Car World SeriesBettenhausen Racing900024714th24 Hours of Le MansTrust Racing Team10000N/A5th1993PPG Indy Car World SeriesBettenhausen Motorsports1600014313th1994PPG Indy Car World SeriesBettenhausen Motorsports1600005711th1995PPG Indy Car World SeriesBettenhausen Motorsports1700016013th1996PPG Indy Car World SeriesBettenhausen Racing1600004315th199724 Hours of Le MansJoest Racing11001N/A1st199824 Hours of Le MansPorsche AG10000N/ADNF (Did not finish)199924 Hours of Le MansAudi Sport UK Ltd.10000N/ADNF (Did not finish)200024 Hours of Le MansJohansson Matthews Racing10000N/ADNF (Did not finish)200124 Hours of Le MansJohansson Motorsport10000N/ADNF (Did not finish)200324 Hours of Le MansChampion Racing10001N/A3rd200624 Hours of Le MansRacing for Holland10000N/ADNF (Did not finish)200724 Hours of Le MansCourage Compétition10000N/ADNF (Did not finish)Arena Motorsport00000N/ANC (Not classified)200824 Hours of Le MansEpsilon Euskadi10000N/ADNF (Did not finish)2012FIA World Endurance ChampionshipGulf Racing Middle East300001.576th24 Hours of Le Mans10000N/ADNF (Did not finish)

Ле-Манның толық 24 сағаттық жарысының нәтижелері

Жыл Командасы Ко-жүргізушілер Көлік Классы Айналымдар Sorga S. A. / Joest Racing Klaus Ludwig Bob Wollek Porsche 956 C 354 6-шы 6-шы New Man Joest Racing Jean Louis Schlesser Mauricio De Narváez Porsche 956 C1 170 Аяқталмады Аяқталмады Mazdaspeed Co. Ltd. David Kennedy Pierre Dieudonné Mazda 787 GTP 147 Аяқталмады Аяқталмады Mazdaspeed Co. Ltd. Oreca David Kennedy Maurizio Sandro Sala Mazda 787B C2 355 6-шы 6-шы Trust Racing Team George Fouché Steven Andskär Toyota 92C V C2 336 5-ші 1-ші Joest Racing Michele Alboreto Tom Kristensen TWR Porsche WSC 95 LMP 361 1-ші 1-ші Porsche AG Joest Racing Michele Alboreto Yannick Dalmas Porsche LMP1 98 LMP1 107 Аяқталмады Аяқталмады Audi Sport UK Ltd. Stéphane Ortelli Christian Abt Audi R8C LMGTP 55 Аяқталмады Аяқталмады Johansson Matthews Racing Guy Smith Jim Matthews Reynard 2KQ LM Judd LMP900 133 Аяқталмады Аяқталмады Johansson Motorsport Tom Coronel Patrick Lemarié Audi R8 LMP900 35 Аяқталмады Аяқталмады Champion Racing Emanuele Pirro JJ Lehto Audi R8 LMP900 372 3-ші 1-ші Racing for Holland Jan Lammers Alex Yoong Dome S101Hb Judd LMP1 182 Аяқталмады Аяқталмады Arena Motorsports International Hayanari Shimoda Tom Chilton Zytek 07S LMP1 – Ілікпеді Ілікпеді Courage Compétition Jean Marc Gounon Guillaume Moreau Courage LC70 AER LMP1 175 Аяқталмады Аяқталмады Epsilon Euskadi Jean Marc Gounon Shinji Nakano Epsilon Euskadi EE1 Judd LMP1 158 Аяқталмады Аяқталмады Gulf Racing Middle East Fabien Giroix Ludovic Badey Lola B12/80 Nissan LMP2 92 Аяқталмады Аяқталмады

Мастерстердің толық нәтижелері

(key) Қалың әріппен көрсетілген жарыстар – поул позициясы, курсивпен көрсетілген жарыстар – ең жылдам айналым. Жыл Команда Шасси Қозғалтқыш 1 2 3 4 5 2005 Team Phantom Delta Motorsport GPM Nicholson McLaren 3.5 V8 RSA 2006 Team Altech Delta Motorsport GPM Nicholson McLaren 3.5 V8 QAT ITA Team Virgin Radio GBR MAL RSA