Кіріспе
Италиялық жарыс жүргізушісі (1952 жылы туған)
Пьеркарло Гинзани (16 қаңтар 1952 жылы туған) – Италиядан шыққан бұрынғы жарыс жүргізушісі. Қазір ол 1992 жылы құрылған және бірнеше Формула 3 чемпионаттарында бақ сынап жүрген Team Ghinzani жарыс командасын басқарады.
Ерте мансап
Гинзани өзінің жарыс карьерасын Формула Фордтан бастады. Содан кейін ол Формула 3-ке көшті, Аллегрини командасымен жарысты. 1976 жылы ол Team Euroracing командасына ауысты және 1977 жылы Еуропа чемпионатында жеңіске жетті, шассиді қамтамасыз еткен March компаниясына алғашқы Еуропалық Формула 3 титулын сыйлады. 1979 жылы ол Италия чемпионатында жеңімпаз атанды. 1978 жылы Формула 2-де бір рет қатысып, Pergusa трассасында March BMW көлігімен төртінші орынды иеленді.
Формула бірінші
Гинзани Формула-1-де 17 мамырда 1981 жылы Бельгияның Золдердегі Гран-присінде дебют жасады, онда Энцо Оселла оны жарақат алған Мигель Анхель Герраның орнына шақырды. 1983 жылғы F1 маусымында Гинзани Tyrrell командасымен сынақ жүргізуге шақырылды. Микеле Альборето, Дэнни Салливан, Чико Серра және Стефан Йоханссоннан жылдам айналып өткеніне қарамастан, Кен Тирелл Альборето мен Салливанды сақтап қалды, ал Гинзани өзінің алғашқы толық Формула-1 маусымы үшін Оселламен келісімшарт жасады. Гинзани 1984 жылғы F1 маусымында командада қалды. Оңтүстік Африкадағы Кьяламиде өткен маусымның екінші жарысына 20-шы орынды иеленгеннен кейін, ол таңертеңгі жаттығу кезінде жоғары жылдамдықпен Джукскей серпілісіндегі қабырғаға соқтығысты. Оның Osella машинасы 220 литрлік жанармаймен толы болғандықтан, өртеніп кетті, нәтижесінде қолы мен бетінде күйік болды, бұл оны жарыстан шеттетуге себеп болды. 1984 жылғы Даллас Гран-приінде бесінші орынды алып, өзінің мансабындағы алғашқы және жалғыз ұпайларын ол жеңіп алды. Жарыс жоғары тозу деңгейімен, құлап жатқан асфальтпен және ыстық ауа-райымен ерекшеленді. 1985 жылғы F1 маусымын Osella командасымен бастағаннан кейін, маусымның ортасында Гинзани Toleman командасымен итальяндық Тео Фабимен серіктес болу үшін келісімшарт жасады. Машина кейде бәсекеге қабілеттілік танытса да (Фаби Германияда поул позициясын жеңіп алды), ол сенімсіздік проблемаларымен күресті, нәтижесінде екі пилот та маусымның қалған бөлігінде жарыстан шығуға мәжбүр болды. 1986 жылғы F1 маусымында ол Osella командасына оралды, бірақ турбокомпрессорлы Alfa Romeo V8 қозғалтқышымен жұмыс істейтін командамен екінші рет жұмыс істеуі сәтсіз аяқталды. 1987 жылғы F1 маусымында Гинзани бұрынғы Гран-при жеңімпазы Рене Арнумен бірге Ligier командасына келісімшарт жасады. Команда жаңа турбокомпрессорлы 4 цилиндрлі Alfa Romeo қозғалтқыштарын пайдалануды жоспарлаған, бірақ Арнудың қозғалтқыштың сапасын сынға салған пікірлерінен кейін бұл жоспарлар орындалмады, нәтижесінде Fiat компаниясы қозғалтқыш жобасын тоқтатуға мәжбүр болды. Бұл команданы машиналарын Megatron қозғалтқыштарына бейімдеуге мәжбүр етті. (Megatron шын мәнінде Brabham және бұрын Arrows және Benetton командалары қолданған BMW қозғалтқышы болды, ал BMW спорттан шыққаннан кейін оны қолдану тоқтатылды). Дегенмен, Alfa және Megatron екеуі де 4 цилиндрлі қозғалтқыштар болғанымен, олардың құбырлары мүлдем өзгеше болды, нәтижесінде команда Бразилиядағы маусымның ашылу жарысын өткізіп жіберді, өйткені артқы серпіліс жаңа қозғалтқышқа сәйкес қайта құрылды. Гинзани Ligier үшін Германиядағы жарыста ұпай жинады, бірақ жарыстан шығуға мәжбүр болды. Ұлыбритания Гран-приіне іріктеу кезінде Гинзанидің Ligier машинасы пит-стоп алдында жанармайсыз қалды. Оның механиктері пит-стоп қабырғасынан секіріп өтіп, трассада оған жанармай құйып, содан кейін итеріп қосты, бұл ережелерді бұзу болып саналды және Гинзанидің жарыстан шеттетілуіне әкелді. Оқиғаға дейін итальяндық пилот 19-шы орынды иеленді. 1988 жылғы F1 маусымында Гинзани неміс Zakspeed командасы үшін жүрді, олар өздерінің 4 цилиндрлі турбо қозғалтқыштарын қолданды, бірақ көбінесе сәттілікке жете алмады. Оның жылдың ең жақсы нәтижесі - жаңбырлы Hockenheim трассасындағы Германия Гран-приінде 14-орын. 1988 жылы турбо қозғалтқыштарды қолданған аздаған командалардың бірі болғанына қарамастан, Гинзани мен оның командаласы, жас неміс Бернд Шнайдер жарыстарға іріктеуден өтуге күресті және көбінесе атмосфералық машиналардан баяу болды. Гинзанидің соңғы Формула-1 маусымы 1989 жылғы F1 маусымы болды, онда ол тағы да Osella командасымен жас итальяндық пилот Никола Ларинимен бірге жарысты. Гинзани 1989 жылғы маусымның соңғы жарысының ресми жаттығулары алдында Гран-при жарыстарынан зейнеткерлікке шығу туралы шешімін жариялады. Ол 21-ші орынды иеленді, бірақ оның жарысы 19-шы айналымда үш дүркін әлем чемпионы Нельсон Пикеттің Lotus машинасы Osella машинасына соқтығысқанда аяқталды. Гинзани Формула-1 жарыстарына қатысып, ең үздік ондыққа кірмеген рекордты иеленеді.
Спорттық көліктер
1982 жылы Гинзани Lancia Sports автокөлік жарыстары командасы үшін жүргізді, 1982 жылы Муджеллода Микеле Альборетомен бірге C тобындағы әлем чемпионатының бір жарысын жеңіп алды. Ол 1980 жылдан 1983 жылға дейін Ле-Манның 24 сағаттық жарысына төрт рет қатысты, бірақ бірде-бір рет финишке жете алмады.
Гинзани командасы
1992 жылы Гинзани «Гинзани командасын» құрды. Гинзани командасы 2000 жылдан бері итальяндық, неміс және Формула-3 Еуро сериясында жарысқа қатысып келеді, сондай-ақ 1999 және 2002 жылдар аралығында итальяндық Формула-3000/Еуро Формула-3000 жарысына қатысты. 2005-2006 маусымынан бастап, команда Arco Motorsport-пен бірлесіп, A1 Grand Prix сериясында A1 Team Italy командасын басқарады.
Ле-Манның толық 24 сағаттық жарысының нәтижелері
Жыл Командасы Пилоттар Автомобиль Классы Lancia Corse Джанфранко Бранкателли Маркку Ален Lancia Beta Monte Carlo Gr.5 26 Аяқталмады Аяқталмады Martini Racing Риккардо Патрес Ханс Хейер Lancia Beta Monte Carlo Gr.5 186 Аяқталмады Аяқталмады Martini Racing Риккардо Патрес Ханс Хейер Lancia LC1 Gr.6 152 Аяқталмады Аяқталмады Martini Lancia Мишель Альборето Ханс Хейер Lancia LC2 C 121 Аяқталмады Аяқталмады