Кіріспе

Пол Ричард "Ричи" Гинтер (Голливуд, Калифорния, 5 тамыз 1930 – 20 қыркүйек 1989, Францияда) – Америка Құрама Штаттарынан шыққан автокөлік жарысшысы. Ұзақ және алуан түрлі мансабында 1965 жылғы Мексика Гран-присінде Гинтер Хонда үшін тұңғыш Гран-при жеңісін қамтыды, бұл жеңіс Гинтердің Формула-1-дегі жалғыз жеңісі болды. Гинтер 54 Әлем Чемпионаты Формула-1 Гран-присіне қатысты және көптеген басқа да чемпионатқа кірмейтін F1 жарыстарына қатысты.

Ерте мансап

Ричи Гинтер Голливудта дүниеге келді, бірақ оның отбасы әкесінің жұмысы үшін Огайоға көшіп, кейін Калифорнияға және болашақ Формула-1 әлем чемпионы Фил Хиллдің де туған қаласы Санта-Моникаға қайта оралды. Гинтердің үлкен ағасы Джорджтың досы Хилл арқылы ол жарысқа қатыса бастады. 1948 жылы мектепті бітіргеннен кейін Гинтер әкесінің жолын жалғап, Дуглас Ұшақ зауыдында жұмыс істеді, бастапқыда құрал-саймандар шеберханасында. Бос уақытында ол Хиллге ескі көліктер мен «жеделдетілген» машиналарын жөндеуге, күтіп ұстауға және жарысқа дайындалуға көмектесті, Хиллдің жарыс мансабы қарқын алып келе жатқанда. Гинтер 1951 жылы Пеббл-Бичте алғашқы жарысына қатысты.

Дегенмен, Гинтердің мансабы көп ұзамай тоқтап қалды, өйткені ол Корея соғысы кезінде екі жылға әскерлік міндетке алынды. Осы уақыт ішінде ол ұшақтар мен қозғалтқыштарды жөндеуде тәжірибе алды. Келесі үш жыл бойы ол Астон Мартин мен Феррари машиналарында көптеген спорттық автокөлік жарыстарында сәтті өнер көрсетті. Сол маусымда ол жаңа Лайм Рок Паркінде өткен 15 айналымдық GT жарысын жеңіп алды және Феррари көлігімен ұлттық чемпионаттың ашылу жарысында да жеңіске жетті. 1958 жылдың басында ол екі литрлік Феррари көлігімен Калифорния штаты Помонадағы округтік жәрмеңкеде жеңіске жетті, ал SCCA Тынық мұхиты чемпионатының іріктеу кезегінде үш литрлік GT көлігімен бес айналымда жеңіске қол жеткізді. Жыл соңына қарай Гинтер Тынық мұхитының спорттық автокөлік чемпионатында жеңіске жетті. 1959 жылдың маусымында Сан-Диегода (Калифорния) өткен алғашқы «Сық сағат» жарысында үш литрлік Феррари TR көлігімен жеңіске жетті. Осы кезеңде ол жарыс жүргізумен қатар, фон Нейманның дилерлік орталығында тұрақты жұмыс істеді, ал 1959 жылдың соңына қарай бұл жағдай оған қиындық тудыра бастады.

Феррари

Гинтер өзінің F1 дебютын 1960 жылы Монако Гран-присінде Ferrari үшін жасады, және ол 1961 жылғы F1 маусымы бойында осы командада қалды. 1960 жылдың қыркүйегінде Монцада өткен Италия Гран-присінде ол Хиллден кейін екінші орын алды. 1960 жылғы F1 маусымынан кейін Ferrari командасы қозғалтқыштың көлемін 1000 куб.см-ге дейін азайтты. Бұрынғы жылы рұқсат етілген 2500 куб.см қозғалтқыш, 110 ат күші аз болатын 1,5 литрлік артқы қозғалтқышпен алмастырылды. Дегенмен, жаңа қозғалтқыш «профильдеу» және басқару мүмкіндіктері жағынан артықшылықтарға ие болды. Консервативті Энцо Феррари – қозғалтқышы артқы жақта орналасқан автомобильдерге көшуді жүзеге асырған соңғы ірі Формула 1 жарыс машиналарын өндіруші. 1961 жылы Гинтер үшінші Ferrari жүргізушісі болды, ал бірінші нөмірде Вольфганг фон Трипс, екінші нөмірде Хилл жүрді. Джанкарло Багетти кейде төртінші машинаны басқарды. Команда менеджері – Ромуло Тавони. 1961 жылдың 14 мамырында Гинтер 1961 жылғы Монако Гран-присінде Стерлинг Мосстан кейін екінші орынға ие болды, ол бірнеше жүз метрлік қашықтықта 3,6 секундқа қалып қойды. Ол 120 градусты V6 қозғалтқышы бар және төмендеу орталық ауырлық центріне ие жаңа Ferrari машинасымен жүргізіп келе жатқан еді. Гинтер екінші орынға іліккен, Хиллден аздап озып, орташа жылдамдығы және біліктілік уақыты 1:39.3 болды. Ол бұрынғы трасса рекордын 1:39.6 көрсеткішін еңсерді, бірақ келесі күні Мосс pole position-ді иеленді. 1961 жылдың тамызында Гинтер мен Багетти Pescara Grand Prix кезінде әлемдік автоөндірушілер чемпионатында командаластар болды. Олардың Ferrari машинасы 10-шы айналымда көшбасшы болып тұрғанда, тегіс жолда дөңгелегі жарылып тоқтады. 1961 жылдың қыркүйегінде Гинтер 1961 жылғы Италия Гран-приіне іріктеудің бірінші күнінде Монцадағы 10 километрлік Autodromo Nazionale Monza трассасында сағатта 10 километрден астам орташа жылдамдықпен өтті. Фон Трипс бірінші орынды иеленсе, Гинтер Рикардо Родригестен кейін үшінші орынға табан тіреп, жарыстан шығып кетті. Фон Трипс екінші айналымда, оның Ferrari машинасы 2 метрлік топырақ төбесіне шығып кеткенде, қатты апатқа ұшырады, нәтижесінде 11 жанкүйер қаза тапты. Ол көпшіліктің бір бөлігін ұстап тұруға арналған сым қоршауды бұзып, жанкүйерлерге соқты. Жарақат алғандардың кейбірі кейіннен көз жұмып, қаза болғандардың жалпы саны 15-ке жетті. Фон Трипске деген құрметтің белгісі ретінде Ferrari командасы 1962 жылдың 1 қаңтарына дейін жарыстарға қатысуын тоқтатты.

BRM және Honda

1962 жылы Гинтер британдық BRM командасына өтіп, Грэм Хиллмен бірге жарысқа қатысты. BRM командасындағы ең жарқын сәті – 1963 жылғы әлем чемпионаттарында Хиллмен бірге екінші орынды бөлісіп алуы болды. Гинтер маусым бойы британдық әріптесінен көп ұпай жинады, бірақ чемпионатта тек әр жүргізушінің ең жақсы алты көрсеткіші ғана есепке алынды. Оның жақсы «командалық ойыншы» ретіндегі беделі және тамаша тест жүргізушісі болуы оған 1965 жылы Honda F1 командасына шақыру алып келді. Ол 1965 жылғы Мексика Гран-приінде өзінің жалғыз Гран-при жеңісін тойлады. Бұл жеңіс Honda үшін Формула-1 тарихындағы тұңғыш жеңіс болды. Гинтер 65 айналымдық Мексика қаласындағы жарыста қисық жолдарда орташа жылдамдықпен өтті. Оның жылдамдығы 1964 жылы Дэн Гурни орнатқан бұрынғы трасса рекордын арттырып түсті. Honda Мексика Гран-приіне алғаш рет қатысқан болатын. Honda 1966 жылғы Италия Гран-приінде халықаралық жарыстарға қайта оралды. Команда үш жылдық тарихында үлкен қозғалтқышты дайындауда қиындықтарға тап болды. Гинтер Италияда көшбасшы болды, бірақ содан кейін көлігі тосқауылға соғылып, жақ сүйегі сынды. 1967 жылы Eagle F1 командасымен келісім жасады және Чемпиондар жарысына қатысты. Оның соңғы жарысы Монако Гран-приі болды, бірақ ол іріктеуден өте алмады. Гинтер бір жарыста жеңіске жетіп, 14 рет мәнерлеп жарысты, жалпы сомада 107 чемпионат ұпайы жинады. Ол 1966 жылғы «Гран-при» фильмінде жапондық «Ямура» командасының жүргізушісі Джон Хогарт рөлінде эпизодтық түріде пайда болды. Сондай-ақ ол фильмнің техникалық кеңесшілерінің бірі болды. 1967 жылы Индианаполис 500-ге ілікпек болып тырысқанда, Гинтер өзінің American Eagle Indy Car көлігіндегі жанармай құбырын жыртып жіберді. Этанол мен бензин қоспасы арқасына шашырады. Бұл оқиға, сондай-ақ жақын досы Лоренцо Бандинидің жақындағы қайғылы қазасы және басқа да факторлар оның кенеттен зейнетке шығуына себеп болды. 1969 жылғы маусымда актер Джеймс Гарнерді қоса алғанда, алпыс бес басқа бәсекелеспен бірге раллиге қатысты. Калифорния спорттық автомобиль клубы ұйымдастырған жарыс Лос-Анджелестен Хантингтон-Бичке дейін үш сағатқа созылды. Бұл шара Брайль институтының студенттеріне көмектесуге бағытталған. Гинтер 1971 жылғы маусымда 39-шы 24 сағаттық Ле-Ман жарысында екі американдық жүргізушімен бірге Porsche 911S көлігін басқарды.

Өлім

Гинтер 1989 жылдың 20 қыркүйегінде Францияда, Бордо қаласының жанындағы Тузак қаласында отбасымен демалыста жүргенде жүрек талмасынан қайтыс болды.

Марапаттар

2008 жылы ол Америка Мотор спортының Даңқ залына енгізілді.

Өмірбаян

2020 жылы Гинтердің 90 жылдығына толуына орай, Ричард Дженкинс Ричидің өмірі мен карьерасы туралы биография жазды, ол Performance Publishing баспасынан шықты. "Ричи Гинтер: Мотоспорттағы еркін ойлаушы" терең зерттеу жұмысы мен жарияланбаған бұрынғы мәліметтері үшін RAC Motoring Book of the Year сыйлығына ие болды.

Ле-Манның 24 сағаттық жарысының нәтижелері

Жыл Командасы Ко жүргізуші(лер) Автомобиль Классы Айналым 1957 Equipe Los Amigos Франсуа Пикард Ferrari 500 TRC S 2.0 129 DNF DNF 1960 Scuderia Ferrari Вилли Майрессе Ferrari 250 TRI/60 S 3.0 204 DNF DNF 1961 SEFAC Ferrari Вольфганг фон Трипс Ferrari 246 SP S 2.5 231 DNF DNF 1962 David Brown Racing Dept. Грэм Хилл Aston Martin DP212 E +3.0 78 DNF DNF 1963 Owen Racing Organisation Грэм Хилл Rover BRM Exp. 310 NC NC 1964 Ford Motor Company Мастен Грегори Ford GT40 P 5.0 63 DNF DNF 1966 North American Racing Team Педро Родригес Ferrari 330 P3 Spyder P 5.0 151 DNF DNF