Реджинальд Стэнли Джадсон: Жаңа Зеландияның Виктория кресінің иесі
Reginald Judson
Реджинальд Джадсон: Жаңа Зеландияның Victoria Cross иегері (1881-1972). Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қаһармандығы үшін марапатталған. Соғыс ардагері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландияның Виктория кресінің иегері (1881–1972)
New Zealand Victoria Cross recipient (1881–1972)
Реджинальд Стэнли Джадсон (29 қыркүйек 1881 – 26 тамыз 1972) – британдық және Достас елдерінің әскерлеріне «жауға қарсы көрсетілген батылдығы» үшін берілетін ең жоғары әскери наградасы – Виктория кресінің (ВК) Жаңа Зеландиялық иегері. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Бапумның екінші шайқасындағы ерлігі үшін ВК-мен марапатталды. Уорхайнде дүниеге келген Джадсон, Бірінші дүниежүзілік соғысқа Жаңа Зеландия экспедициялық корпусына қабылданар алдында қазандық жасаушы болып жұмыс істеген. 1916 жылдың қыркүйегінде Флерс-Курселет шайқасында ауыр жарақат алды. Екі жыл емделгеннен және сауыққаннан кейін, 1918 жылдың маусымында Францияға қайта оралды. Бапумның екінші шайқасына дейін ол «Ерекше қызмет көрсеткені үшін» медалін және «Әскери медаль» медалін алған, оның барлық үш медалі 1918 жылдың шілде және тамыз айлары аралығындағы төрт апта ішінде табылған. Соғыстан кейін ол Жаңа Зеландия штаб корпусына офицер болып кірді. 1937 жылы зейнетке шығып, хатшылық қызметін атқарды, сондай-ақ жергілікті басқару саясатына қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол қайтадан әскерге шақырылып, ішкі майданда қызмет етті. 1946 жылы екінші рет әскери қызметтен шыққаннан кейін, ол Нортлендтегі Мангонуиде фермерлікпен айналысты. 1972 жылы 90 жасында Окленд қаласында қайтыс болды.
Reginald Stanley Judson, (29 September 1881 – 26 August 1972) was a New Zealand recipient of the Victoria Cross (VC), the highest military award for gallantry "in the face of the enemy" given to British and Commonwealth forces. He was awarded the VC for his actions in the Second Battle of Bapaume during the First World War. Born in Wharehine, Judson was a boiler maker when he enlisted in the New Zealand Expeditionary Force for service in the First World War. He was severely wounded in September 1916 during the Battle of Flers–Courcelette. After two years of medical treatment and recovery, he returned to active duty in France in June 1918. Prior to the Second Battle of Bapaume, he had already received the Distinguished Conduct Medal and the Military Medal, with all three medals being earned in a four week period between July and August 1918. After the war he joined the New Zealand Staff Corps as a commissioned officer. He retired in 1937 and performed secretarial work as well as becoming involved in local body politics. He returned to the military during the Second World War and served on the home front. After retiring from the military for a second time in 1946, he took up farming at Mangonui in Northland. He died in Auckland in 1972, at the age of 90.
Ерте өмір
Реджинальд Стэнли Джадсон 1881 жылдың 29 қыркүйегінде Жаңа Зеландияда, Оклендтің солтүстігіндегі Уорхинеде шаруа отбасында Эмма Франсис Джадсон (Холмден) мен Эдгар Уильям Джадсонның ұлы болып дүниеге келді. Порт-Альбертте білім алғаннан кейін, механикалық инженерлік тәжірибесін аяқтады, сосын Окленд қаласында қазандық жасаушы және инженер болып жұмыс істеді, Понсонби шағын қаласында тұрды. 1905 жылы Этель Грайсқа үйленді, олардың төрт баласы болды.
Reginald Stanley Judson was born into a farming family at Wharehine, north of Auckland, in New Zealand, on 29 September 1881, the son of Emma Frances Judson ( Holmden) and Edgar William Judson. After being educated at Port Albert and completing a mechanical engineering apprenticeship, he worked as a boilermaker and engineer in Auckland, living in the suburb of Ponsonby. In 1905 he married Ethel Grice and the union resulted in four children.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Джадсон 1915 жылдың қазанында Жаңа Зеландия экспедициялық күштеріне (NZEF) қосылды және 1916 жылдың қаңтарында Жаңа Зеландия атқыштар бригадасының күшейткіші ретінде Таяу Шығысқа аттанды. Ақпан айында, Жаңа Зеландия дивизиясы құрылып жатқан Мысырға келгеннен кейін көп ұзамай, ол Окленд пехоталық полкінің 1-ші батальонына ауыстырылды. Екі айдан кейін дивизия Батыс майданға жіберілді. Капрал дәрежесіне көтеріліп, ол 1916 жылдың 15 қыркүйегінде Флерс-Курселет шайқасына қатысып, ауыр жарақат алды. Англияға эвакуацияланып, бірнеше ай бойы жарақаттарынан емделді. Денсаулығы жақсарғаннан кейін оқу жұмыстарын жүргізді, содан кейін Кодфордтағы Корольдік инженерлер қоймасын басқарды. 1918 жылдың маусым айында сержант болған Джадсон өз батальонына оралды, ол Жаңа Зеландия дивизиясының қалған бөлігімен бірге Францияның Сомма өзені маңында шайқасты. Келесі айдың соңында ол Хебутерне маңындағы неміс қарсы шабуылы кезінде алты әріптесін құтқарып қалды. Осы ісі үшін ол Ерекше қызмет көрсеткені үшін медальге (DCM) ұсынылды. 16 тамызда ол Буккойдағы шабуылдың алдыңғы қатарында болды, осының нәтижесінде оған Әскери медаль (MM) табыс етілді. Он күннен кейін Джадсон Бапумның екінші шайқасына қатысты. Джадсонның Виктория кресімен (VC), DCM және MM марапатталуына әкелген оқиғалар төрт апта ішінде болды. Джадсонның VC-сі үшін жарияланған мақтау қағазы Лондон газетінің сол санында DCM-сі үшін жарияланған мақтау қағазымен бірге жарық көрді. Оның VC-ге берілген мақтау қағазында былай делінген: «Дұшман позицияларына шабуыл жасағанда, үлкен атыс астында шағын бомбалаушы топты басқарып, дұшпанның пулеметін басып алғаны үшін ең көрнекті ерлік пен қызметке деген адалдығын көрсетті. Содан кейін ол өздігінен үш пулемет ұясын бомбалап, соққыға ұшырады. Ол окоптан секіріп шығып, дұшманның алдынан жүгірді. Содан кейін парапетте тұрып, екі офицер мен шамамен он сарбаздан тұратын топқа капитуляциялауға бұйрық берді. Олар бірден оған атысты, бірақ ол граната лақтырып, олардың арасына секіріп түсті, екеуін өлтіріп, қалғандарын қашқындыққа ұшты, осылайша екі пулеметті басып алды. Бұл шапшаң және батыл әрекет көптеген өмірді сақтап қана қоймай, қарсылықсыз алға жылжуға мүмкіндік берді». («The London Gazette», № 30982, 30 қазан 1918 жыл).
Judson enlisted in the New Zealand Expeditionary Force (NZEF) in October 1915 and embarked for the Middle East in January 1916 as a reinforcement with the New Zealand Rifle Brigade. In February, shortly after arriving in Egypt where the New Zealand Division was in the process of being formed, he was transferred to 1st Battalion, Auckland Infantry Regiment. Two months later, the division was transferred to the Western Front. Promoted to corporal, he participated in the Battle of Flers Courcelette on 15 September 1916, where he was seriously wounded. He was evacuated to England and spent several months recovering from his injuries. Once his health permitted, he performed training duties and then spent a period of time in charge of a Royal Engineers depot in Codford. In June 1918, Judson, now a sergeant, returned to his battalion which, along with the rest of the New Zealand Division, was engaged in fighting on the Somme in France. Late the following month, he rescued six of his fellow soldiers during a German counterattack near Hebuterne. For this action, he was recommended for the Distinguished Conduct Medal (DCM). On 16 August, he was at the forefront of a bayonet charge at Bucquoy that earned him the Military Medal (MM). Ten days later, Judson participated in the Second Battle of Bapaume, an early engagement of the Hundred Days Offensive. The actions which led to Judson being awarded the Victoria Cross (VC), the DCM and the MM took place over a period of just four weeks. The citation for Judson's VC was published in the same edition of the London Gazette as the citation for his DCM. His VC citation read as follows:
For most conspicuous bravery and devotion to duty when, in an attack on enemy positions, he led a small bombing party under heavy fire and captured an enemy machine gun. He then proceeded up the sap alone, bombing three machine gun crews before him. Jumping out of the trench he ran ahead of the enemy. Then, standing on the parapet, he ordered the party, consisting of two officers and about ten men, to surrender. They instantly fired on him, but he threw a bomb and jumped down amongst them, killed two, and put the rest to flight, and so captured two machine guns. This prompt and gallant action not only saved many lives, but also enabled the advance to be continued unopposed.|The London Gazette, No. 30982, 30 October 1918
Қыркүйек айында Джадсон газ шабуылының құрбаны болды және денсаулығын қалпына келтіру үшін Англияға оралды. Кейін ол офицерлік оқу орнына түсті, алдымен Кембриджде, содан кейін Альдершотта. Осы кезде соғыс аяқталғандықтан, Джадсон 1919 жылдың ақпанында ғана екінші лейтенант болып тағайындалды.
In September, Judson was a victim of a gas attack and returned to England to recover his health. He then attended an officer training school, first at Cambridge and then at Aldershot. By this time the war had ended and it was not until February 1919 that Judson was commissioned as a second lieutenant.
Соғыс аралық кезең
Англиядан аттанғанға дейін Джадсон, басқа үш жаңа зеландиялықтармен бірге, 1919 жылғы 27 ақпанда Букингем сарайында өткен салтанатты шарада король Георг V-тен өзінің медалін алды.
Before departing England, Judson, along with three other New Zealanders who had been awarded the VC, received his medal from King George V in a ceremony at Buckingham Palace on 27 February 1919.