Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Зигфрид Адольф Хандлозер (25 наурыз 1885 – 3 шілде 1954) – нацистік дәрігер және сотталған соғыс қылмыскері, концентрациялық лагерьлердегі медициналық қасіреттерді бақылау еткені үшін кінәлі деп танылды. Ол 1947 жылғы Дәрігерлер сотында, Нюрнберг процесінің келелігінде сотталып, өмір бойына түрмеге кесілді. Оның жазасы кейін 20 жылға дейін қысқартылды, алайда Хандлозер 1954 жылы босатылып, сол жылы рактан қайтыс болды.
Siegfried Adolf Handloser (25 March 1885 – 3 July 1954) was a Nazi physician and convicted war criminal, convicted for overseeing medical atrocities at concentration camps. He was convicted at the 1947 Doctors' Trial during the subsequent Nuremberg trials and sentenced to life imprisonment. His sentence was ultimately reduced to a 20 year term, though Handloser was released in 1954 and died of cancer the same year.
Нацистік партияға мүшелік
Констанц қаласында туған ол Бірінші дүниежүзілік соғыстан бері неміс әскерінің медициналық қызметінің қатарында болды. 1937 жылы Хандлозер Германдық ішкі медицина қоғамының (DGIM) комитетіне, іс жүзінде нацистік өкіл ретінде қосылды. 1938 жылы Хандлозер нацистік Германияның 3-ші армия тобының штабының әскери медицина басшысы болып тағайындалды. 1939 жылдың қазан айында оған құрметті профессор атағы берілді. 1941 жылдың ақпан айынан бастап, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Вермахттың медициналық қызметінің бастығы қызметін атқарды, бұл нацистік қарулы күштер мен Ваффен-СС-тің ең жоғары медициналық лауазымы еді. Ол сонымен қатар медицина ғылымдарының докторы, профессоры және Германия әскерінің медициналық қызметінің Generaloberstabsarzt (төрт жұлдызды, НАТО сатысы OF 9) дәрежесінде болды.
Born in Konstanz, he had been a member of the German Army Medical Service since the First World War. Handloser joined the committee of the German Society for Internal Medicine (DGIM) in 1937 as a de facto Nazi emissary. In 1938, Handloser was promoted to the position of Army Group physician of the Nazi Army Group Command 3. In October, 1939, he was named honorary professor. From February 1941 during World War II, he held the position of Chief of the Medical Services of the Wehrmacht, the most important medical position in the Nazi Armed Forces and Waffen SS. He was also Doctor Professor of Medicine and Generaloberstabsarzt (Four stars, NATO Rank OF 9) of the German Armed Forces Medical Services.
Соғыс қылмыстары
1941 жылы 29 желтоқсанда Бухенвальд концлагерінде тифке қарсы вакциналарды сынау үшін адамдарға тәжірибе жасау туралы шешім қабылданды. Нәтижесінде шамамен 100 адам қайтыс болды. Handloser Вермахттың медициналық қызметінің бастығы ретінде, неміс рейхі басып алған аумақтарда күштеп жезөкшелік ұйымдастыруға белсенді түрде араласты. Handloser жыныстық жұқпалы аурулардың қаупін азайтуға және "жұдай әйелдерімен жыныстық қатынас жасаудан" сақтануға тырысты.
Handloser attended a meeting on December 29, 1941, at which it was decided to conduct human experiments to test typhus vaccines at Buchenwald concentration camp. They resulted in the deaths of about 100 people. Handloser actively operated the organization of forced prostitution in the territories occupied by the German Reich, in his position as chief of Wehrmacht Medical Service. Handloser strove to minimize the danger of venereal disease and to prevent "sexual intercourse with Jewish women."
Сотталу және өлім
Ол 1947 жылдың тамызында АҚШ әскери трибуналы №1-нің (Дәрігерлер соты) үкімімен өмір бойына түрмеге кесілді. Кейін бұл мерзім 20 жылға дейін азайтылды, бірақ 1954 жылы ол 69 жасында Мюнхенде қатерлі ісіктен қайтыс болғанға дейін босатылды.
He was convicted by the American Military Tribunal No. 1 (the Doctors' Trial) in August 1947, and sentenced to life imprisonment. This was later reduced to 20 years, but in 1954 he was released shortly before dying of cancer in Munich at the age of 69.