Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сэмюэл Микоша ВК (16 қыркүйек 1893 – 8 желтоқсан 1950), 1942 жылы заңды түрде өзінің атын Сэмюэл Ингем деп өзгерткен, британдық және Достастық әскерлеріне берілетін жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін ең жоғары және ең беделді награда саналатын Виктория Кресінің иегері болған.
Samuel Meekosha VC (16 September 1893 – 8 December 1950), who changed his name by deed poll to Samuel Ingham in 1942, was an English recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Өмірбаян
Сэмюэл Микоша Лидсте дүниеге келді, бірақ оның отбасы ол нәресте кезінде Брэдфордқа көшіп барды, және Сэмюэл әрқашан сол қаланы өз үйі ретінде қарастырды. Сэмюэлдің анасы ағылшын, ал әкесі поляк еді; ол шығыс еуропалық тегімен мақтанды, бірақ соншалықты тартыншақты батыр болғандықтан, кейінірек өмірінде анасының бойжеткен кездегі тегі Каннингем болатындықтан, тегін Ингемге өзгертті. Ол 22 жаста, Батыс Йоркшир полкінің (Уэльс принці) 1/6-шы батальонының капралы, Брэдфорд, Маннингхэм, Бель-Вью казармасында орналасқан Британ армиясының әскери қызметкері болған кезде, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде оған VC ордені берілген келесі ерлік ісін жасады. 1915 жылдың 19 қарашасында Бельгиядағы Боэзинге ауылының жанындағы Иперли каналының маңында капрал Микоша Ипрден солтүстікке қарай оқшауланған бекіністі 20 сержант пен қатардан тұратын взводпен бірге ұстады. Өте ауыр бомбалау кезінде взводтың алты адамы қаза тауып, жетісі жараланды, ал қалғандары көбінесе жер астында қалды. Жоғарғы шенді сержанттардың бірі де қаза болғанда, Микоша басшылыққа өтті, көмекке шақырды және одан 20 метрдей жерге снарядтар түсіп жатқан күйі, жаудың тікелей көз алдында және жақын арада жарақат алғандарды және жер астында қалғандарды қазып шығаруды жалғастырды. Оған Джонсон, Сайерс және Уилкинсон жекелеген сарбаздары көмектесті, олардың барлығы DCM орденімен марапатталды. Олардың батылдығы кем дегенде төрт адамның өмірін сақтап қалды. 1917 жылы Микоша Батыс Йоркшир полкіне кірді. 1918 жылы лейтенант, 1919 жылы капитан болды. 1919 жылы Әскери есепшілер корпусына ауысып, 1926 жылы зейнеткерлікке шықты. 1940 жылы ол Батыс Йоркшир полкіне капитан ретінде қайта қосылды және сол жылы Лестерширде орналасқан Корольдік армияның қару-жарақ корпусына ауыстырылды. Кейіннен ол майор болып тағайындалды. 2001 жылғы 3 сәуірде жарық көрген «Таймс» газетінде «Сотби» аукционының медальдар жөніндегі маманы Джеймс Мортон былай деді: «Микоша өте қарапайым адам болған, ол ВК орденін алған ерлігін мүлдем елемеген. Ол Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысып, есімділігі ерекше болғандықтан, адамдар одан: «Сен ВК орденін жеңіп алған адам емессің бе?» деп сұрай беретін. Сұрақтарды тоқтату үшін 1941 немесе 1942 жылы заңды түрде атын [Ингемге] өзгертті». Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол John Player & Sons темекі компаниясының өкілі болды. 1950 жылдың 8 желтоқсанында Монмутширдегі Блэквуд қаласының Оукдейл ауданында қайтыс болды. Оның күлін отбасы алып, Йоркширдегі Илкли Мурға шашып жіберді.
Samuel Meekosha was born in Leeds, although his family moved to Bradford when he was a baby, and Samuel always looked on that city as his home. Samuel's mother was English and he had a Polish father; he was proud of his Eastern European roots but was such a reluctant hero that in later life he changed his surname to Ingham, from his mother's maiden name of Cunningham. He was 22 years old, and a corporal in the 1/6th Battalion, West Yorkshire Regiment (The Prince of Wales's Own), British Army based at Belle Vue Barracks, Manningham, Bradford when during the First World War the following deed took place for which he was awarded the VC. On 19 November 1915 near the Yperlee Canal, near the village of Boesinghe (Boezinge), in Belgium, Corporal Meekosha was with a platoon of about 20 NCOs and men holding an isolated trench north of Ypres. During a very heavy bombardment six of the platoon were killed and seven wounded, while the rest were more or less buried. When there were no senior NCOs left in action Corporal Meekosha took command, sent for help and in spite of more big shells falling within 20 yards of him, continued to dig out the wounded and buried men in full view of and at close range from the enemy. He was assisted by Privates Johnson, Sayers and Wlkinson who were all awarded the DCM. Their courage saved at least four lives. Meekosha was commissioned into the West Yorkshire Regiment in 1917. He was promoted lieutenant in 1918 and captain in 1919. He transferred to the Corps of Military Accountants in 1919, retiring in 1926. He rejoined the West Yorkshire Regiment as a captain in 1940 and transferred to the Royal Army Ordnance Corps, based in Leicestershire, later the same year. He was later promoted to major. It was reported in the 3 April 2001 issue of The Times that James Morton, Sotheby's medal specialist, said: "Meekosha was a very modest man who was quite dismissive of the act that earned him the VC. He joined up for the Second World War and because of his unusual name people kept asking him: 'Aren't you the chap that won the VC?' In an attempt to stop the questions he changed his name [to Ingham] by deed poll in 1941 or 1942." After the First World War he became a representative for the tobacco company John Player & Sons. He died at his home in Oakdale, Blackwood, Monmouthshire, on 8 December 1950. His ashes were claimed by his family and spread on Ilkley Moor in Yorkshire.