Кіріспе

Виктория Кресінің иегері Кит Эллиотт, ВК (25 сәуір 1916 – 7 қазан 1989) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жаңа Зеландия әскери күштерінде қызмет еткен жаңазеландиялық әскери қызметкер. Ол Эль-Аламейн шайқасының бірінші кезеңіндегі ерлігі үшін британ және Достас күштеріне берілетін ең жоғары награда – Виктория Кресімен марапатталды. Эллиотт Жаңа Зеландияның Манавату аймағындағы Кимболтон қаласына жақын Апитиде дүниеге келген. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол ферма басқарушысы болған. Ол Екінші Жаңа Зеландия экспедициялық корпусына (2NZEF) ерікті болып, 22-ші батальонға жіберілді. Ол Грекия мен Крит шайқастарында, содан кейін Солтүстік Африкада қатысты. 1941 жылғы қарашада "Crusader" операциясы кезінде сержант болған ол неміс әскерінің шабуылына ұшырағанда тұтқынға алынған 700 жаңазеландиялықтың бірі болды. Екі айдан кейін босатылып, Эль-Аламейн шайқасының бірінші кезеңінде взвод командирі болып қызмет етті. Виктория Кресімен марапатталғаннан кейін ол екінші лейтенант рөліне көтеріліп, Жаңа Зеландияға қайтарылды және 2NZEF-тен босатылды. Азаматтық өмірге оралған ол шаруашылық қызметін жалғастырды, бірақ 1948 жылы дін қызметкері болды. Келесі бірнеше жыл бойы Солтүстік аралдың оңтүстік жартысында әртүрлі шіркеулерде қызмет етті. Ол сондай-ақ Территориялық күштерде капеллан болды. 1981 жылы дін қызметінен зейнетке шығып, сегіз жылдан кейін 73 жасында қайтыс болды.

Ерте өмір

Кит Эллиотт 1916 жылғы 25 сәуірде Жаңа Зеландияның Апити қаласында фермер мен оның әйелінің тоғыз баласының бірі ретінде дүниеге келді. Ол жақын орналасқан Феилдингте білім алды, бастапқыда Литон-стрит мектебінде, содан кейін Феилдинг ауыл шаруашылығы жоғары мектебінде оқыды. 1933 жылы отбасылық шаруашылықта жұмыс істеуге мәжбүр болғандықтан, формальды білімін аяқтау мүмкін болмады. Екі жыл өткен соң, ол Маримадағы ірі шаруашылықты басқаруға кірісті. Рувейсат қырқасындағы шайқаста 22-ші батальонның Эллиоттың взводынан басқа барлық сарбаздары қаза болды немесе тұтқынға алынды. Шайқасқа қатысқан басқа батальондар да ауыр шығынға ұшырады. Эллиотт 21-ші батальонның бөлімдерімен байланыс орнатып, оның командирі оны Виктория кресіне (VC) ұсынды. Эллиотт ауруханаға жатқызылды, онда түрлі жарақаттарынан үш ай бойы емделді, содан кейін қыркүйек айында батальонына оралды. Оның VC 1942 жылғы 24 қыркүйекте жарияланды, бірақ Эллиотт бұл сыйлық туралы күні бұрын білген еді. Оның дивизиялық командирі, генерал-майор Бернард Фрейберг, Эллиотты майданда екінші лейтенант қызметіне тағайындады. Оған генерал-лейтенант Бернард Монтгомери VC лентасын табыс етті және Жаңа Зеландияға қайтуға бұйрық берді. Бұл әскери шенеуніктердің оны қауіптен сақтап қалу ниетінен туындаған болуы мүмкін, өйткені дивизияның екінші VC иесі Чарльз Уфам Рувейсатта тұтқынға алынған болатын. Эллиотт достары майданда қалғанда үйге қайтарылғанына риза болмады. Жаңа Зеландияға келгеннен кейін ол жұртшылықтың қызығушылығына түсіп, өзінің жетістіктеріне қарамастан қарапайымдылығын сақтап қалды. 1943 жылғы желтоқсанда 2NZEF-тен босатылып, қайтадан шаруашылықпен айналысты.

Кейінгі өмірі

1944 жылдың ақпан айында Эллиот Маргарет Рейчел Маркхемге үйленді. Олар соғысқа дейін танысып, кейін бес балалары болды. Ол шаруашылықпен айналысуын жалғастырса да, Англикан шіркеуінде қызмет етуге деген қызығушылық танытты. Әскери капеллан болған досының ынталандыруымен 1946 жылдың ақпан айында дін қызметкері болу үшін оқуға түсті. 1989 жылдың 7 қазанында рактан қайтыс болды. Ол Парапарауму бейістігінде толық әскери салтанатпен жерленді. Эллиот 1972 жылы Виктория кресін бұрынғы мектебі – Фелидинг ауыл шаруашылығы жоғары мектебіне тапсырды. Кейіннен ол Вайорудағы QEII Армиялық естелік мұражайына көрмеге қойылды. 2007 жылдың 2 желтоқсанында мұражайдан ұрланған 96 медальдің ішінде тоғыз Виктория кресі болды. 2008 жылдың 16 ақпанында Жаңа Зеландия полициясы Майкл Эшкрофт пен Том Стерджестің ұсынған 300 000 NZ$ сыйақысының арқасында барлық медальдар табылып, қайтарылғанын хабарлады.