Джанкарло Багетти: Формула-1 чемпионы және мансабы

Кіріспе

Джанкарло Багетти (dʒaŋˈkarlo baˈɡetti; 25 желтоқсан 1934 – 27 қараша 1995) – «Формула-1» жүргізушісі, «Ferrari», «Automobili Turismo e Sport», «BRM», «Brabham» және «Lotus» командалары үшін жарысқан. Багетти – әлем чемпионатындағы дебюттік жарысында жеңіске жеткен үш жүргізушінің бірі. Қалған екеуі – Нино Фарина, ол 1950 жылғы Британ Гран-приінде тұңғыш рет әлем чемпионатының жарысын жеңіп алды, және Джонни Парсонс, ол 17 күннен кейін AAA санкциялаған 1950 жылғы Индианаполис 500 жарысында жеңіске жетті.

Формула-1 мансабы

Багетти Миланда дүниеге келді. Оның әкесі Миланның бай өнеркәсіпшісі болған. Ол 1955 жылы серийдік автомобильдерде жарысқа қатыса бастады, ал 1958 жылы Formula Junior класына көтерілді. 1961 жылы оны Federazione Italiana Scuderie Automobilistiche (FISA) таңдады – тәуелсіз итальяндық команда иелерінің коалициясы, олар Ферраримен келісім шарт жасасып, чемпионатқа қатыспайтын Гран-прилерде өнер көрсету үшін 156 Formula Two машинасына қарыз алды. Багетти төменгі санаттарда ерекше нәтижелер көрсетпесе де, Альбино Буттичи мен Люсьен де Санктиске қарағанда оны таңдады. Автомобиль алғаш рет Сиракуза Гран-приіне қатысты, бұл жаңа 1.5 литрлік чемпионат регламенті бойынша өткен алғашқы маңызды жарыс болды. Багетти күшті қарсыластар арасында екінші орынға ие болды және жалғыз Феррариде жеңіске жетті, ал британдық командалар мен Porsche 718 flat 4 Диноның V6 қозғалтқышымен бәсекелесе алмады. Ол бірнеше аптадан кейін өткен Наполи Гран-приінде де сол машинамен жеңіске жетті. FISA командасы 1961 жылғы Франция Гран-приінде, Реймс-Геуда өткен Әлем чемпионатында Багетти үшін 60 градусты V6 Ferrari 156 машинасымен қатысты, бұл машинаның қуаты кем дегенде 10 а.к. төмен болды. Вольфганг фон Трипс, Ричи Гинтер және Фил Хилл өздерінің заводтық 156 машиналарын жарыстан шығарғаннан кейін, Багетти Ферраридің абыройын сақтауға тиіс болды. Ол Дан Гурнидің Porsche 718 машинасын жеңіп, өзінің алғашқы үш Гран-приінен үш жеңіске қол жеткізді. Гурни көшбасшы болып келе жатқанда, финиш сызығына жақын қашықтықта, Багетти жеңіске жетті. Бұл жеңіс Багеттиді 1956 жылдан бері Формула-1 Әлем чемпионатында жеңіске жеткен алғашқы итальяндық пилот етті. 1963 жылы Багетти апатты ATS жобасына қатысты, Карло Читидің жаңа командасы үшін Фил Хиллмен бірігіп жұмыс істеді, бірақ бес старттан финиш сызығын кесіп өте алмады. 1964 жылы ол Scuderia Centro Sud командасының ескірген BRM P57 машиналарын басқарды және Австрия Гран-приінде жетінші орынға ие болды. Оның Гран-при мансабы дерлік аяқталды, бірақ ол итальяндық Гран-приде үш рет қосымша жарысқа қатысты – 1965 жылы заводтық Brabham, 1966 жылы Reg Parnell командасының жартылай заводтық Dino Ferrari 2.4 V6 машинасы (ол Арунделлдің Lotus V8 Climax және Андерсонның 2.7 литрлік Brabham машинасынан озып, 5-ші орынға ие болды) және 1967 жылы Lotus 49 машинасы (орталық топта жүріп, Амон мен Иккстен өтті, қозғалтқышы бұзылмаса, ұпай жинаған болар еді).

Baghetti was born in Milan. His father was a wealthy Milan industrialist. He began racing in 1955 in production cars, moving up to Formula Junior in 1958. In 1961 he was selected by the Federazione Italiana Scuderie Automobilistiche (FISA), a coalition of independent Italian team owners who had agreed a loan deal with Ferrari for a 156 Formula Two car to run in non Championship Grand Prix, giving experience to promising Italian drivers. Despite not showing spectacular form in lower categories, Baghetti was chosen over Albino Buttichi and Lucien de Sanctis for the seat. The car was first entered for the Syracuse Grand Prix, the first major event run under the new 1.5 litre championship regulations, and against a strong field Baghetti qualified second and won in the only Ferrari, with the British teams and Porsche 718 flat 4 unable to compete with the Dino's V6. He then drove the same car to win at the Napoli Grand Prix a few weeks later. Team FISA entered an original 60 degree V6 Ferrari 156, at least 10 hp down on power, for Baghetti in the 1961 French Grand Prix at Reims Gueux, for this World Championship event. Once Wolfgang von Trips, Richie Ginther and Phil Hill had all retired their works 156s, Baghetti was left to uphold Ferrari honour. He overcame Dan Gurney's Porsche 718 to take victory, giving him a hat trick of wins from his first three Grands Prix. Gurney was leading with to go as the cars raced to the finish line at The victory meant Baghetti became the first Italian since 1956 to win a Formula One World Championship event. Baghetti was involved in 1963 in the disastrous ATS effort in 1963, joining up with Phil Hill for Carlo Chiti's breakaway team, but failed to register a finish from five starts. For 1964 he switched to Scuderia Centro Sud's outdated BRM P57 cars, peaking with seventh at the Austrian Grand Prix. His Grand Prix career was then virtually over, though he had three more one off drives, all at the Italian Grand Prix – a works Brabham in 1965, a Reg Parnell semiworks Dino Ferrari 2.4 V6 in which he ran strongly ahead of Arundell's Lotus V8 Climax and Anderson's 2.7 litre Brabham, running 5th in 1966 and a similarly competent drive in a works Lotus 49 in 1967, running in midfield and passing Amon and Ickx and would have scored a point but for a blown engine.

Формула-1 жарысынан кейінгі жарыстар

Ол Еуропалық Туристік Автомобильдер Чемпионатында «Альфа Ромео» және «FIAT Abarth» командаларымен бірқатар жетістіктерге қол жеткізді, 1966 жылы «Abarth 1000» көлігімен 1000cc класындағы Чемпионатты жеңіп алды. «Формула Үш» класында сынақтан өткеннен кейін, 1967 жылы «Монца лотереясында» болған ауыр апаттан соң карьерасын аяқтады. Англиялық Боли Питтардтың «Лола» машинасы соңғы іріктеу кезегінің бастапқы уақытында өртеніп кетті, нәтижесінде ол ауыр күйіктер алды. Багетти осы жарысты «Бранца» көлігімен, отыз бес айналымнан астам орташа жылдамдықпен жеңді. 1968 жылдың маусым айында Багетти «Монца» трассасында өткен «Формула 2» жарысының 23-ші айналымында үлкен соқтығысуға ұшырады. Ол «Дино» көлігін басқарды. Кейіннен ол автоспорт және сән салаларында журналист және фотограф болып жұмыс істеді, сондай-ақ «Fiat» компаниясы үшін түрлі өндірістік бейнероликтерді жарнамалады.

Өлім және мұра

Багеттидің Чемпионаттағы тұңғыш жеңісі оған Формула-1 тарихындағы есімді қамтамасыз етті, себебі ол Формула-1-дегі алғашқы үш жарысын жеңіп шыққан жалғыз жүргізуші болды, бұл Италиядағы чемпионатқа кірмейтін Гран-при жарыстарынан бастау алды. Багетти 1995 жылғы 27 қарашада қатерлі ісіктен көз жұмды.